ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਅष੍ਟਾਙ੍ਗਮਰ੍ਘ੍ਯਮੁਤ੍ਕृष੍ਟਂ ਧੂਪਾਲੇਪੌ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਚਨ੍ਦਨਂ ਵਾਮਦੇਵਾਖ੍ਯੇ ਹਰਿਤਾਲਂ ਚ ਪੌਰੁषੇ

ਅੱਠ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਅਰਘਿਆ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਧੂਪ ਤੇ ਲੇਪ; ਚੰਦਨ ਵਾਮਦੇਵ ਦੇ ਮੁਖ ਲਈ, ਤੇ ਹਰਿਤਾਲ ਪੁਰੁਸ਼ ਦੇ ਮੁਖ ਲਈ।

ਈਸ਼ਾਨੇ ਭਸਿਤਂ ਕੇਚਿਦਾਲੇਪਨਮਿਤੀਦृਸ਼ਾਮ੍ ਨ ਧੂਪਮਿਤਿ ਮਨ੍ਯਨ੍ਤੇ ਧੂਪਾਨ੍ਤਰਵਿਧਾਨਤਃ ਸਿਤਾਗੁਰੁਮਘੋਰਾਖ੍ਯੇ ਮੁਖੇ ਕृष੍ਣਾਗੁਰੁਂ ਪੁਨਃ

ਕੁਝ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਈਸ਼ਾਨ ਦੇ ਮੁਖ ਤੇ ਭਸਮ ਲੇਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਧੂਪ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਹੋਰ ਧੂਪ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: ਅਘੋਰਾ ਦੇ ਮੁਖ ਲਈ ਸਫੈਦ ਅਗਰ, ਤੇ ਮੂੰਹ ਲਈ ਕਾਲਾ ਅਗਰ।

ਪੌਰੁषੇ ਗੁਗ੍ਗੁਲਂ ਸਵ੍ਯੇ ਸੌਮ੍ਯੇ ਸੌਗਂਧਿਕਂ ਮੁਖੇ ਈਸ਼ਾਨੇ ऽਪਿ ਹ੍ਯੁਸ਼ੀਰਾਦਿ ਦੇਯਾਦ੍ਧੂਪਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ

ਪੁਰੁਸ਼ ਦੇ ਮੁਖ ਲਈ ਗੁਗਲ, ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਸੌਮਿਆ ਦੇ ਮੁਖ ਲਈ ਸੁਗੰਧਤ ਵਸਤੂਆਂ; ਈਸ਼ਾਨ ਦੇ ਮੁਖ ਲਈ ਵੀ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ, ਉਸ਼ੀਰ ਆਦਿ ਧੂਪ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਮਧੁਕਰ੍ਪੂਰਕਪਿਲਾਘृਤਸਂਯੁਤਮ੍ ਚਂਦਨਾਗੁਰੁਕਾष੍ਠਾਦ੍ਯਂ ਸਾਮਾਨ੍ਯਂ ਸਂਪ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ਤੇ

ਚੀਨੀ, ਸ਼ਹਿਦ, ਕਪੂਰ, ਘੀ ਅਤੇ ਚੰਦਨ, ਅਗਰ ਤੇ ਹੋਰ ਲੱਕੜਾਂ ਦੇ ਮਿਸ਼ਰਣ ਨੂੰ ਆਮ ਭੋਗ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਕਰ੍ਪੂਰਵਰ੍ਤਿਰਾਜ੍ਯਾਢ੍ਯਾ ਦੇਯਾ ਦੀਪਾਵਲਿਸ੍ਤਤਃ ਅਰ੍ਘ੍ਯਮਾਚਮਨਂ ਦੇਯਂ ਪ੍ਰਤਿਵਕ੍ਤ੍ਰਮਤਃ ਪਰਮ੍

ਕਪੂਰ ਦੀ ਵੱਟ ਜੋ ਘੀ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਦੀਵਿਆਂ ਦੀ ਲੜੀ; ਹਰ ਮੁਖ ਨੂੰ ਅਰਘਿਆ ਤੇ ਆਚਮਨ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰਥਮਾਵਰਣੇ ਪੂਜ੍ਯੋ ਕ੍ਰਮਾਦ੍ਧੇਰਮ੍ਬषਣ੍ਮੁਖੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਗਾਨਿ ਤਤਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਥਮਾਵਰਣੇਰ੍ਚਿਤੇ

ਪਹਿਲੀ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਹੇਰੰਬ ਤੇ ਛੇ-ਮੁਖਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ, ਪਹਿਲੀ ਘੇਰੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ।

ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਵਰਣੇ ਪੂਜ੍ਯਾ ਵਿਘ੍ਨੇਸ਼ਾਸ਼੍ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤਿਨਃ ਤृਤੀਯਾਵਰਣੇ ਪੂਜ੍ਯਾ ਭਵਾਦ੍ਯਾ ਅष੍ਟਮੂਰ੍ਤਯਃ

ਦੂਜੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵਿਘਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਤੇ ਚਕ੍ਰਵਰਤੀ ਪੂਜਣੇ ਹਨ; ਤੀਜੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਭਵ ਤੇ ਹੋਰ ਅੱਠ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਮਹਾਦੇਵਾਦਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਥੈਕਾਦਸ਼ਮੂਰ੍ਤਯਃ ਚਤੁਰ੍ਥਾਵਰਣੇ ਪੂਜ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਾਃ

ਉਥੇ ਮਹਾਦੇਵ ਤੇ ਹੋਰ ਗਿਆਰਾਂ ਰੂਪ ਹਨ; ਚੌਥੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਬਹਿਰੇਵ ਤੁ ਪਦ੍ਮਸ੍ਯ ਪਞ੍ਚਮਾਵਰਣੇ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਦਸ਼ਦਿਕ੍ਪਤਯਃ ਪੂਜ੍ਯਾਃ ਸਾਸ੍ਤ੍ਰਾਃ ਸਾਨੁਚਰਾਸ੍ਤਥਾ

ਕਮਲ ਦੇ ਬਾਹਰ, ਪੰਜਵੇਂ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਦਸ ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਮਾਨਸਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ऽਪਿ ਜ੍ਯੋਤਿषਾਂ ਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਦੇਵ੍ਯਸ਼੍ਚ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਖੇਚਰਾਃ

ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਰੇ ਜੋਤੀਆਂ ਦੇ ਗਣ, ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤੇ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ।

ਪਾਤਾਲਵਾਸਿਨਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਨਿਗਣਾ ਅਪਿ ਯੋਗਿਨੋ ਹਿ ਸਖਾਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਪਤਂਗਾ ਮਾਤਰਸ੍ਤਥਾ

ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਗਣ, ਸਾਰੇ ਯੋਗੀ, ਸਾਰੇ ਦੋਸਤ, ਪੰਛੀ ਤੇ ਮਾਵਾਂ ਵੀ।

ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਲਾਸ਼੍ਚ ਸਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵਂ ਚੈਤਚ੍ਚਰਾਚਰਮ੍ ਪੂਜਨੀਯਂ ਸ਼ਿਵਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਮਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਂਭੁਵਿਭੂਤਿਮਤ੍

ਚੌਕੀਆਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ, ਤੇ ਇਹ ਸਾਰੀ ਜਗਤ, ਚਲਦੀ ਤੇ ਅਚਲ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਮਝ ਕੇ, ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ।

ਅਥਾਵਰਣਪੂਜਾਂਤੇ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਸਾਜ੍ਯਂ ਸਵ੍ਯਂ ਜਨਂ ਹृਦ੍ਯਂ ਹਵਿਰ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍

ਫੇਰ, ਆਵਰਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਘੀ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਮਨਪਸੰਦ ਭੋਜਨ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹਵਨ ਵਜੋਂ ਚੜ੍ਹਾਓ।

ਮੁਖਵਾਸਾਦਿਕਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਸੋਪਦਂਸ਼ਕਮ੍ ਅਲਂਕृਤ੍ਯ ਚ ਭੂਯੋ ऽਪਿ ਨਾਨਾਪੁष੍ਪਵਿਭੂषਣੈਃ

ਮੂੰਹ ਦੀ ਸੁਗੰਧੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਤਾਂਬੂਲ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮਸਾਲੇ ਦੇ ਕੇ, ਮੁੜ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਓ।

ਨੀਰਾਜਨਾਂਤੇ ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਯ ਪੂਜਾਸ਼ੇषਂ ਸਮਾਪਯੇਤ੍ ਚषਕਂ ਸੋਪਕਾਰਂ ਚ ਸ਼ਯਨਂ ਚ ਸਮਰ੍ਪਯੇਤ੍

ਦੀਵੇ ਘੁੰਮਾਉਣ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਪੂਜਾ ਦੀ ਬਾਕੀ ਰਸਮਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਪਿਆਲੇ ਸਮੇਤ ਉਸਦੇ ਸਾਜ-ਸਮਾਨ ਅਤੇ ਵਿਛੋਣਾ ਭੀ ਚੜ੍ਹਾਓ।

ਚਨ੍ਦ੍ਰਸਂਕਾਸ਼ਹਾਰਂ ਚ ਸ਼ਯਨੀਯਂ ਸਮਰ੍ਪਯੇਤ੍ ਆਦ੍ਯਂ ਨृਪੋਚਿਤਂ ਹृਦ੍ਯਂ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮਨੁਰੂਪਤਃ

ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਕਪੜਾ ਅਤੇ ਵਿਛੋਣਾ, ਜੋ ਰਾਜੇ ਲਈ ਯੋਗ ਤੇ ਮਨਭਾਵਨ ਹੋਵੇ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਚੜ੍ਹਾਓ।

ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਹਿਤ੍ਵਾ ਚ ਪ੍ਰਤਿਪੂਜਨਮ੍ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਵ੍ਯਪੋਹਨਂ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰੀਂ ਜਪੇਤ੍

ਪ੍ਰਤੀਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਜਾਂ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਜਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਸਤੁਤੀਆਂ ਤੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਜਪੋ।

ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਪ੍ਰਣਾਮਂ ਚ ਕृਤ੍ਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸਮਰ੍ਪਯੇਤ੍ ਤਤਃ ਪੁਰਸ੍ਤਾਦ੍ਦੇਵਸ੍ਯ ਗੁਰੁਵਿਪ੍ਰੌ ਚ ਪੂਜਯੇਤ੍

ਫੇਰ, ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣਾ ਆਪ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੋ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਗੁਰੂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।

ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਘ੍ਯਮष੍ਟੌ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਦੇਵਮੁਦ੍ਵਾਸ੍ਯ ਲਿਂਗਤਃ ਅਗ੍ਨੇਸ਼੍ਚਾਗ੍ਨਿਂ ਸੁਸਂਯਮ੍ਯ ਹ੍ਯੁਦ੍ਵਾਸ੍ਯ ਚ ਤਮਪ੍ਯੁਤ

ਅਰਘ ਅਤੇ ਅੱਠ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਲਿੰਗ ਤੋਂ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰੋ; ਅੱਗ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿਦਾ ਕਰੋ।

ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਚ ਜਨਸ੍ਤ੍ਵੇਵਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸੇਵਾਂ ਪੁਰੋਦਿਤਾਮ੍ ਤਤਸ੍ਤਤ੍ਸਾਮ੍ਬੁਜਂ ਲਿਂਗਂ ਸਰ੍ਵੋਪਕਰਣਾਨ੍ਵਿਤਮ੍

ਹਰ ਰੋਜ਼, ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰੋ; ਫੇਰ, ਉਹ ਲਿੰਗ, ਕਮਲ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸਾਜ-ਸਮਾਨ ਸਮੇਤ,

ਸਮਰ੍ਪਯੇਤ੍ਸ੍ਵਗੁਰਵੇ ਸ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਾਲਯੇ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਚ ਗੁਰੂਨ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਵ੍ਰਤਿਨਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ

ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੋ ਜਾਂ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ; ਫੇਰ, ਗੁਰੂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਵਰਤ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।

ਭਕ੍ਤਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਸ਼੍ਚੇਦ੍ਦੀਨਾਨਾਥਾਂਸ਼੍ਚ ਤੋषਯੇਤ੍ ਸ੍ਵਯਂ ਚਾਨਸ਼ਨੇ ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਫਲਮੂਲਾਸ਼ਨੇ ऽਥ ਵਾ

ਜੇ ਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਭਗਤਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਗਰੀਬਾਂ ਅਤੇ ਬੇਸਹਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਰਾਜ਼ੀ ਕਰੋ; ਤੇ ਜੇ ਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਆਪ ਭੀ ਘੱਟ ਖਾਓ ਜਾਂ ਫਲ-ਮੂਲ ਖਾਓ।

ਪਯੋਵ੍ਰਤੋ ਵਾ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਸ਼ੀ ਭਵੇਦੇਕਾਸ਼ਨਸ੍ਤਥਾ ਨਕ੍ਤਂ ਯੁਕ੍ਤਾਸ਼ਨੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭੂਸ਼ਯ੍ਯਾਨਿਰਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ

ਕਦੇ ਦੁੱਧ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖੋ, ਕਦੇ ਭਿਖ ਮੰਗ ਕੇ ਖਾਓ, ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਹੀ ਖਾਓ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਓ, ਠੀਕ-ਠਾਕ ਖਾਓ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੋਵੋ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹੋ।

ਭਸ੍ਮਸ਼ਾਯੀ ਤृਣੇਸ਼ਾਯੀ ਚੀਰਾਜਿਨਧृਤੋ ऽਥਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਵ੍ਰਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਮੇਤਤ੍ਸਮਾਚਰੇਤ੍

ਕਦੇ ਭਸਮ 'ਤੇ, ਕਦੇ ਘਾਹ 'ਤੇ ਸੋਵੋ, ਕਦੇ ਛਾਲ ਜਾਂ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨੋ, ਜਾਂ ਜੀਵਨ ਭਰ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖੋ; ਇਹ ਵਰਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਭਾਓ।

ਅਰ੍ਕਵਾਰੇ ਤਥਾਰ੍ਦ੍ਰਾਯਾਂ ਪਞ੍ਚਦਸ਼੍ਯਾਂ ਚ ਪਕ੍ਸ਼ਯੋਃ ਅष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਸ੍ਤੂਪਵਸੇਦਪਿ

ਸੂਰਜਵਾਰ, ਨਵੇਂ ਤੇ ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਦੀ ਰਾਤ, ਅਠਵੀਂ ਤੇ ਚੌਦਵੀਂ ਤੀਥੀ ਨੂੰ, ਜੇ ਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਉਪਵਾਸ ਵੀ ਕਰੋ।

ਪਾਖਣ੍ਡਿਪਤਿਤੋਦਕ੍ਯਾਸ੍ਸੂਤਕਾਨ੍ਤ੍ਯਜਪੂਰ੍ਵਕਾਨ੍ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ਸਰ੍ਵਯਤ੍ਨੇਨ ਮਨਸਾ ਕਰ੍ਮਣਾ ਗਿਰਾ

ਪਾਖੰਡੀਆਂ, ਅਛੂਤਾਂ, ਨਿਸ਼ਿਧ ਰਸਮਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਤੇ ਸ਼ੁਧਤਾ ਛੱਡਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਨ, ਕਰਮ ਤੇ ਬੋਲ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਗੋ।

ਕ੍ਸ਼ਮਦਾਨਦਯਾਸਤ੍ਯਾਹਿਂਸਾਸ਼ੀਲਃ ਸਦਾ ਭਵੇਤ੍ ਸਂਤੁष੍ਟਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਜਪਧ੍ਯਾਨਰਤਸ੍ਤਥਾ

ਹਮੇਸ਼ਾ ਖ਼ਿਮਾ, ਦਾਨ, ਦਇਆ, ਸਚਾਈ, ਅਹਿੰਸਾ ਤੇ ਚੰਗਾ ਆਚਰਨ ਹੋਵੇ; ਸੰਤੁਸ਼ਟ, ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਜਪ-ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੋ।

ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤ੍ਰਿषਵਣਸ੍ਨਾਨਂ ਭਸ੍ਮਸ੍ਨਾਨਮਥਾਪਿ ਵਾ ਪੂਜਾਂ ਵੈਸ਼ੇषਿਕੀਂ ਚੈਵ ਮਨਸਾ ਵਚਸਾ ਗਿਰਾ

ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਨ੍ਹਾਓ, ਜਾਂ ਭਸਮ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਓ, ਤੇ ਮਨ, ਬੋਲ ਤੇ ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ ਖ਼ਾਸ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।

ਬਹੁਨਾਤ੍ਰ ਕਿਮੁਕ੍ਤੇਨ ਨਾਚਰੇਦਸ਼ਿਵਂ ਵ੍ਰਤੀ ਪ੍ਰਮਾਦਾਤ੍ਤੁ ਤਥਾਚਾਰੇ ਨਿਰੂਪ੍ਯ ਗੁਰੁਲਾਘਵੇ

ਹੋਰ ਕੀ ਕਹੀਏ? ਵਰਤ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਅਸ਼ੁਭ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰੇ; ਜੇ ਆਚਰਨ ਵਿੱਚ ਭੁੱਲ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਗੰਭੀਰਤਾ ਜਾਂ ਹਲਕਾਪਨ ਜਾਣੋ।