ਤਤ੍ਪਦ੍ਮਕਰ੍ਣਿਕਾਮਧ੍ਯੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਲਿਂਗਂ ਕਨੀਯਸਮ੍ ਸ੍ਫੀਟਿਕਂ ਪੀਠਿਕੋਪੇਤਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਵਿਧਿਵਤ੍ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਉਹ ਕਮਲ ਦੀ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਛੋਟਾ ਲਿੰਗ, ਸਫੈਦ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੀਠ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਵਿਧਾਨੇਨ ਤਲ੍ਲਿਂਗਂ ਕृਤਸ਼ੋਧਨਮ੍ ਪਰਿਕਲ੍ਪ੍ਯਾਸਨਂ ਮੂਰ੍ਤਿਂ ਪਞ੍ਚਵਕ੍ਤ੍ਰਪ੍ਰਕਾਰਤਃ
ਉਹ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੁਧ ਕਰਕੇ, ਆਸਨ ਬਣਾਕੇ, ਪੰਜ ਮੁੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਕਰੇ।
ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯਾਦਿਭਿਃ ਪੂਰ੍ਣੈਰ੍ਯਥਾਵਿਭਵਸਂਭृਤੈਃ ਸ੍ਨਾਪਯੇਤ੍ਕਲਸ਼ੈਃ ਪੂਰ੍ਣੈਰष੍ਟਾਪਦਸਮੁਦ੍ਭਵੈਃ
ਉਹ ਪੰਜਗਵਿਆ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਕਲਸ਼ਾਂ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਅੱਠ ਥਾਵਾਂ ਦੇ ਜਲ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਏ।
ਗਂਧਦ੍ਰਵ੍ਯੈਸ੍ਸਕਰ੍ਪੂਰੈਸ਼੍ਚਨ੍ਦਨਾਦ੍ਯੈਸ੍ਸਕੁਂਕੁਮੈਃ ਸਵੇਦਿਕਂ ਸਮਾਲਿਪ੍ਯ ਲਿਂਗਂ ਭੂषਣਭੂषਿਤਮ੍
ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਪਦਾਰਥ, ਕਪੂਰ, ਚੰਦਨ, ਕੇਸਰ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਲਿੰਗ ਅਤੇ ਪੀਠ ਨੂੰ ਲਗਾ ਕੇ, ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ।
ਬਿਲ੍ਵਪਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਪਦ੍ਮੈਸ਼੍ਚ ਰਕ੍ਤੈਃ ਸ਼੍ਵੇਤੈਸ੍ਤਥੋਤ੍ਪਲੈਃ ਨੀਲੋਤ੍ਪਲੈਸ੍ਤਥਾਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਪੁष੍ਪੈਸ੍ਤੈਸ੍ਤੈਸ੍ਸੁਗਂਧਿਭਿਃ
ਬੈਲ ਪੱਤਿਆਂ, ਲਾਲ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਕਮਲਾਂ, ਨੀਲੇ ਕਮਲਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ
ਪੁਣ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤੈਃ ਪਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਚਿਤ੍ਰੈਰ੍ਦੂਰ੍ਵਾਕ੍ਸ਼ਤਾਦਿਭਿਃ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਯਥਾਲਾਭਂ ਮਹਾਪੂਜਾਵਿਧਾਨਤਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਵਧੀਆ ਪੱਤਿਆਂ, ਚਿਤਰਾਂ, ਦੂਬ, ਅੱਖਤ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਮਾਨ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਮਹਾ-ਪੂਜਾ ਦੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਧੂਪਂ ਦੀਪਂ ਤਥਾ ਚਾਪਿ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਚ ਸਮਾਦਿਸ਼ੇਤ੍ ਨਿਵੇਦਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਭਵੇ ਕਲ੍ਯਾਣਂ ਚ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਧੂਪ, ਦੀਵਾ ਅਤੇ ਭੋਗ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਇष੍ਟਾਨਿ ਚ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਾਨਿ ਨ੍ਯਾਯੇਨੋਪਾਰ੍ਜਿਤਾਨਿ ਚ ਸਰ੍ਵਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿ ਦੇਯਾਨਿ ਵ੍ਰਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਇੱਛਤ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਸਤੂਆਂ, ਜੋ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਇਸ ਵਰਤ ਵਿੱਚ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ।
ਸ਼੍ਰੀਪਤ੍ਰੋਤ੍ਪਲਪਦ੍ਮਾਨਾਂ ਸਂਖ੍ਯਾ ਸਾਹਸ੍ਰਿਕੀ ਮਤਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਮਪਰਾ ਸਂਖ੍ਯਾ ਸ਼ਤਮष੍ਟੋਤ੍ਤਰਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਸ਼੍ਰੀ-ਪੱਤ੍ਰ, ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਤੇ ਕਮਲਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਹਜ਼ਾਰ-ਹਜ਼ਾਰ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਹੋਰ ਇੱਕ ਗਿਣਤੀ ਇੱਕ ਸੌ ਅਠ ਹੈ, ਹੇ ਦੁਜਾ-ਜਨ।
ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਚ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਨ ਤ੍ਯਜੇਦ੍ਬਿਲ੍ਵਪਤ੍ਰਕਮ੍ ਹੈਮਮੇਕਂ ਪਰਂ ਪ੍ਰਾਹੁਃ ਪਦ੍ਮਂ ਪਦ੍ਮਸਹਸ੍ਰਕਾਤ੍
ਇਸ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਬੈਲ ਪੱਤਾ ਕਦੇ ਛੱਡਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ; ਇੱਕ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਮਲ ਹਜ਼ਾਰ ਕਮਲਾਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਨੀਲੋਤ੍ਪਲਾਦਿष੍ਵਪ੍ਯੇਤਤ੍ਸਮਾਨਂ ਬਿਲ੍ਬਪਤ੍ਰਕੈਃ ਪੁष੍ਪਾਨ੍ਤਰੇ ਨ ਨਿਯਮੋ ਯਥਾਲਾਭਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਆਦਿ ਲਈ ਵੀ ਬੈਲ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਹੀ ਨਿਯਮ ਹੈ; ਹੋਰ ਫੁੱਲਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਪਾਬੰਦੀ ਨਹੀਂ—ਜੋ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਚੜ੍ਹਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟਾਙ੍ਗਮਰ੍ਘ੍ਯਮੁਤ੍ਕृष੍ਟਂ ਧੂਪਾਲੇਪੌ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਚਨ੍ਦਨਂ ਵਾਮਦੇਵਾਖ੍ਯੇ ਹਰਿਤਾਲਂ ਚ ਪੌਰੁषੇ
ਅੱਠ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਅਰਘਿਆ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਧੂਪ ਤੇ ਲੇਪ; ਚੰਦਨ ਵਾਮਦੇਵ ਦੇ ਮੁਖ ਲਈ, ਤੇ ਹਰਿਤਾਲ ਪੁਰੁਸ਼ ਦੇ ਮੁਖ ਲਈ।
ਈਸ਼ਾਨੇ ਭਸਿਤਂ ਕੇਚਿਦਾਲੇਪਨਮਿਤੀਦृਸ਼ਾਮ੍ ਨ ਧੂਪਮਿਤਿ ਮਨ੍ਯਨ੍ਤੇ ਧੂਪਾਨ੍ਤਰਵਿਧਾਨਤਃ ਸਿਤਾਗੁਰੁਮਘੋਰਾਖ੍ਯੇ ਮੁਖੇ ਕृष੍ਣਾਗੁਰੁਂ ਪੁਨਃ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਈਸ਼ਾਨ ਦੇ ਮੁਖ ਤੇ ਭਸਮ ਲੇਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਧੂਪ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਹੋਰ ਧੂਪ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: ਅਘੋਰਾ ਦੇ ਮੁਖ ਲਈ ਸਫੈਦ ਅਗਰ, ਤੇ ਮੂੰਹ ਲਈ ਕਾਲਾ ਅਗਰ।
ਪੌਰੁषੇ ਗੁਗ੍ਗੁਲਂ ਸਵ੍ਯੇ ਸੌਮ੍ਯੇ ਸੌਗਂਧਿਕਂ ਮੁਖੇ ਈਸ਼ਾਨੇ ऽਪਿ ਹ੍ਯੁਸ਼ੀਰਾਦਿ ਦੇਯਾਦ੍ਧੂਪਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਪੁਰੁਸ਼ ਦੇ ਮੁਖ ਲਈ ਗੁਗਲ, ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਸੌਮਿਆ ਦੇ ਮੁਖ ਲਈ ਸੁਗੰਧਤ ਵਸਤੂਆਂ; ਈਸ਼ਾਨ ਦੇ ਮੁਖ ਲਈ ਵੀ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ, ਉਸ਼ੀਰ ਆਦਿ ਧੂਪ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਮਧੁਕਰ੍ਪੂਰਕਪਿਲਾਘृਤਸਂਯੁਤਮ੍ ਚਂਦਨਾਗੁਰੁਕਾष੍ਠਾਦ੍ਯਂ ਸਾਮਾਨ੍ਯਂ ਸਂਪ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਚੀਨੀ, ਸ਼ਹਿਦ, ਕਪੂਰ, ਘੀ ਅਤੇ ਚੰਦਨ, ਅਗਰ ਤੇ ਹੋਰ ਲੱਕੜਾਂ ਦੇ ਮਿਸ਼ਰਣ ਨੂੰ ਆਮ ਭੋਗ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਪੂਰਵਰ੍ਤਿਰਾਜ੍ਯਾਢ੍ਯਾ ਦੇਯਾ ਦੀਪਾਵਲਿਸ੍ਤਤਃ ਅਰ੍ਘ੍ਯਮਾਚਮਨਂ ਦੇਯਂ ਪ੍ਰਤਿਵਕ੍ਤ੍ਰਮਤਃ ਪਰਮ੍
ਕਪੂਰ ਦੀ ਵੱਟ ਜੋ ਘੀ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਦੀਵਿਆਂ ਦੀ ਲੜੀ; ਹਰ ਮੁਖ ਨੂੰ ਅਰਘਿਆ ਤੇ ਆਚਮਨ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਥਮਾਵਰਣੇ ਪੂਜ੍ਯੋ ਕ੍ਰਮਾਦ੍ਧੇਰਮ੍ਬषਣ੍ਮੁਖੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਗਾਨਿ ਤਤਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਥਮਾਵਰਣੇਰ੍ਚਿਤੇ
ਪਹਿਲੀ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਹੇਰੰਬ ਤੇ ਛੇ-ਮੁਖਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ, ਪਹਿਲੀ ਘੇਰੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ।
ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਵਰਣੇ ਪੂਜ੍ਯਾ ਵਿਘ੍ਨੇਸ਼ਾਸ਼੍ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤਿਨਃ ਤृਤੀਯਾਵਰਣੇ ਪੂਜ੍ਯਾ ਭਵਾਦ੍ਯਾ ਅष੍ਟਮੂਰ੍ਤਯਃ
ਦੂਜੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵਿਘਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਤੇ ਚਕ੍ਰਵਰਤੀ ਪੂਜਣੇ ਹਨ; ਤੀਜੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਭਵ ਤੇ ਹੋਰ ਅੱਠ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਹਾਦੇਵਾਦਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਥੈਕਾਦਸ਼ਮੂਰ੍ਤਯਃ ਚਤੁਰ੍ਥਾਵਰਣੇ ਪੂਜ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਉਥੇ ਮਹਾਦੇਵ ਤੇ ਹੋਰ ਗਿਆਰਾਂ ਰੂਪ ਹਨ; ਚੌਥੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਬਹਿਰੇਵ ਤੁ ਪਦ੍ਮਸ੍ਯ ਪਞ੍ਚਮਾਵਰਣੇ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਦਸ਼ਦਿਕ੍ਪਤਯਃ ਪੂਜ੍ਯਾਃ ਸਾਸ੍ਤ੍ਰਾਃ ਸਾਨੁਚਰਾਸ੍ਤਥਾ
ਕਮਲ ਦੇ ਬਾਹਰ, ਪੰਜਵੇਂ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਦਸ ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਮਾਨਸਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ऽਪਿ ਜ੍ਯੋਤਿषਾਂ ਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਦੇਵ੍ਯਸ਼੍ਚ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਖੇਚਰਾਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਰੇ ਜੋਤੀਆਂ ਦੇ ਗਣ, ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤੇ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ।
ਪਾਤਾਲਵਾਸਿਨਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਨਿਗਣਾ ਅਪਿ ਯੋਗਿਨੋ ਹਿ ਸਖਾਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਪਤਂਗਾ ਮਾਤਰਸ੍ਤਥਾ
ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਗਣ, ਸਾਰੇ ਯੋਗੀ, ਸਾਰੇ ਦੋਸਤ, ਪੰਛੀ ਤੇ ਮਾਵਾਂ ਵੀ।
ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਲਾਸ਼੍ਚ ਸਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵਂ ਚੈਤਚ੍ਚਰਾਚਰਮ੍ ਪੂਜਨੀਯਂ ਸ਼ਿਵਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਮਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਂਭੁਵਿਭੂਤਿਮਤ੍
ਚੌਕੀਆਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ, ਤੇ ਇਹ ਸਾਰੀ ਜਗਤ, ਚਲਦੀ ਤੇ ਅਚਲ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਮਝ ਕੇ, ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ।
ਅਥਾਵਰਣਪੂਜਾਂਤੇ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਸਾਜ੍ਯਂ ਸਵ੍ਯਂ ਜਨਂ ਹृਦ੍ਯਂ ਹਵਿਰ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਫੇਰ, ਆਵਰਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਘੀ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਮਨਪਸੰਦ ਭੋਜਨ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹਵਨ ਵਜੋਂ ਚੜ੍ਹਾਓ।
ਮੁਖਵਾਸਾਦਿਕਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਸੋਪਦਂਸ਼ਕਮ੍ ਅਲਂਕृਤ੍ਯ ਚ ਭੂਯੋ ऽਪਿ ਨਾਨਾਪੁष੍ਪਵਿਭੂषਣੈਃ
ਮੂੰਹ ਦੀ ਸੁਗੰਧੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਤਾਂਬੂਲ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮਸਾਲੇ ਦੇ ਕੇ, ਮੁੜ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਓ।
ਨੀਰਾਜਨਾਂਤੇ ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਯ ਪੂਜਾਸ਼ੇषਂ ਸਮਾਪਯੇਤ੍ ਚषਕਂ ਸੋਪਕਾਰਂ ਚ ਸ਼ਯਨਂ ਚ ਸਮਰ੍ਪਯੇਤ੍
ਦੀਵੇ ਘੁੰਮਾਉਣ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਪੂਜਾ ਦੀ ਬਾਕੀ ਰਸਮਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਪਿਆਲੇ ਸਮੇਤ ਉਸਦੇ ਸਾਜ-ਸਮਾਨ ਅਤੇ ਵਿਛੋਣਾ ਭੀ ਚੜ੍ਹਾਓ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਸਂਕਾਸ਼ਹਾਰਂ ਚ ਸ਼ਯਨੀਯਂ ਸਮਰ੍ਪਯੇਤ੍ ਆਦ੍ਯਂ ਨृਪੋਚਿਤਂ ਹृਦ੍ਯਂ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮਨੁਰੂਪਤਃ
ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਕਪੜਾ ਅਤੇ ਵਿਛੋਣਾ, ਜੋ ਰਾਜੇ ਲਈ ਯੋਗ ਤੇ ਮਨਭਾਵਨ ਹੋਵੇ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਚੜ੍ਹਾਓ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਹਿਤ੍ਵਾ ਚ ਪ੍ਰਤਿਪੂਜਨਮ੍ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਵ੍ਯਪੋਹਨਂ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰੀਂ ਜਪੇਤ੍
ਪ੍ਰਤੀਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਜਾਂ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਜਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਸਤੁਤੀਆਂ ਤੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਜਪੋ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਪ੍ਰਣਾਮਂ ਚ ਕृਤ੍ਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸਮਰ੍ਪਯੇਤ੍ ਤਤਃ ਪੁਰਸ੍ਤਾਦ੍ਦੇਵਸ੍ਯ ਗੁਰੁਵਿਪ੍ਰੌ ਚ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਫੇਰ, ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣਾ ਆਪ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੋ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਗੁਰੂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਘ੍ਯਮष੍ਟੌ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਦੇਵਮੁਦ੍ਵਾਸ੍ਯ ਲਿਂਗਤਃ ਅਗ੍ਨੇਸ਼੍ਚਾਗ੍ਨਿਂ ਸੁਸਂਯਮ੍ਯ ਹ੍ਯੁਦ੍ਵਾਸ੍ਯ ਚ ਤਮਪ੍ਯੁਤ
ਅਰਘ ਅਤੇ ਅੱਠ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਲਿੰਗ ਤੋਂ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰੋ; ਅੱਗ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿਦਾ ਕਰੋ।