ਤਦਜ੍ਞਾਨੇਨ ਵਾਂ ਵृਤ੍ਤਮੀਸ਼ਮਾਨਂ ਮਹਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ ਤਨ੍ਨਿਰਾਕਰ੍ਤੁਮਤ੍ਰੈਵਮੁਤ੍ਥਿਤੋ ऽਹਂ ਰਣਕ੍ਸ਼ਿਤੌ
ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਜੋ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਭੂ ਬਣਨ ਦਾ ਵਿਲੱਖਣ ਮੁਕਾਬਲਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਅਗਿਆਨ ਨਾਲ ਹੋਇਆ; ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਮੈਂ ਇਥੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।
ਤ੍ਯਜਤਂ ਮਾਨਮਾਤ੍ਮੀਯਂ ਮਯੀਸ਼ੇ ਕੁਰੁਤਂ ਮਤਿਮ੍ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਲੋਕੇषੁ ਸਰ੍ਵੋਪ੍ਯਰ੍ਥਃ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤੇ
ਆਪਣਾ ਅਹੰਕਾਰ ਛੱਡੋ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਮੇਰੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਵਿੱਚ ਲਾਓ; ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹਰ ਮਕਸਦ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰੂਕ੍ਤਿਰ੍ਵ੍ਯਂਜਕਂ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਵਾ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਮਿਦਂ ਗੂਢਂ ਭਵਤ੍ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਭਣਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਗੁਰੂ ਦੀ ਬਾਤ ਇਥੇ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਅਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਹੈ; ਇਹ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਗੁਪਤ ਸਤਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਪ੍ਰੀਤ ਲਈ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਅਹਮੇਵ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਮਤ੍ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਕਲਾਕਲਮ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤ੍ਵਾਦੀਸ਼੍ਵਰਸ਼੍ਚਾਹਂ ਕृਤ੍ਯਂ ਮੇਨੁਗ੍ਰਹਾਦਿਕਮ੍
ਮੈਂ ਹੀ ਸਰਵੋਚ ਬ੍ਰਹਮ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਰੂਪ ਸਰੂਪ ਅਤੇ ਨਿਰੂਪ ਦੋਵੇਂ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਵੀ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਰਚਨਾ ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨਾ ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਹੈ।
ਬृਹਤ੍ਤ੍ਵਾਦ੍ਬृਂਹਣਤ੍ਵਾਚ੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਹਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਕੇਸ਼ਵੌ ਸਮਤ੍ਵਾਦ੍ਵ੍ਯਾਪਕਤ੍ਵਾਚ੍ਚ ਤਥੈਵਾਤ੍ਮਾਹਮਰ੍ਭਕੌ
ਵੱਡੇ ਹੋਣ ਅਤੇ ਵਧਾਉਣ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ, ਅਤੇ ਵਿਆਪਕ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਆਤਮਾ ਵੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਬੱਚੋ।
ਅਨਾਤ੍ਮਾਨਃ ਪਰੇ ਸਰ੍ਵੇ ਜੀਵਾ ਏਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ਅਨੁਗ੍ਰਹਾਦ੍ਯਂ ਸਰ੍ਗਾਂਗਂ ਜਗਤ੍ਕृਤ੍ਯਂ ਚ ਪਂਕਜਮ੍
ਹੋਰ ਸਭ ਆਤਮਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਸਿਰਫ ਜੀਵ ਹਨ — ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਰਚਨਾ, ਪਾਲਣਾ ਅਤੇ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਸੰਸਾਰ ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਈਸ਼ਤ੍ਵਾਦੇਵ ਮੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨ ਮਦਨ੍ਯਸ੍ਯ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ ਆਦੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤ੍ਤ੍ਵਬੁਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਨਿष੍ਕਲਂ ਲਿਂਗਮੁਤ੍ਥਿਤਮ੍
ਮੇਰੀ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਸਰਵੋਚਤਾ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਨਿਰਾਕਾਰ ਲਿੰਗ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਸ੍ਮਾਦਜ੍ਞਾਤਮੀਸ਼ਤ੍ਵਂ ਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਦ੍ਯੋਤਯਿਤੁਂ ਹਿ ਵਾਮ੍ ਸਕਲੋਹਮਤੋ ਜਾਤਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦੀਸ਼ਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੀ ਸਰਵੋਚਤਾ ਅਣਜਾਣ ਸੀ, ਹੇ ਵਾਮਾ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਕਿ ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਸਕੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਸਿੱਧਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਕਲਤ੍ਵਮਤੋ ਜ੍ਞੇਯਮੀਸ਼ਤ੍ਵਂ ਮਯਿ ਸਤ੍ਵਰਮ੍ ਯਦਿਦਂ ਨਿष੍ਕਲਂ ਸ੍ਤਂਭਂ ਮਮ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤ੍ਵਬੋਧਕਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਮਝੋ ਕਿ ਮੇਰੀ ਸਰਵੋਚਤਾ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਹੈ; ਇਹ ਨਿਰਾਕਾਰ ਸਤੰਭ ਮੇਰੀ ਬ੍ਰਹਮਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹੈ।
ਲਿਂਗਲਕ੍ਸ਼ਣਯੁਕ੍ਤਤ੍ਵਾਨ੍ਮਮ ਲਿਂਗਂ ਭਵੇਦਿਦਮ੍ ਤਦਿਦਂ ਨਿਤ੍ਯਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯਂ ਯੁਵਾਭ੍ਯਾਮਤ੍ਰ ਪੁਤ੍ਰਕੌ
ਲਿੰਗ ਦੇ ਲਕੜਣਾਂ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਲਿੰਗ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪੁੱਤ੍ਰੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਥੇ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਦਾਤ੍ਮਕਮਿਦਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਮ ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਕਾਰਣਮ੍ ਮਹਤ੍ਪੂਜ੍ਯਮਿਦਂ ਨਿਤ੍ਯਮਭੇਦਾਲ੍ਲਿਂਗਸਿਂਗਿਨੋਃ
ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੀ ਹੀ ਸਰੂਪਤਾ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ; ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਲਿੰਗ ਅਤੇ ਲਿੰਗ ਧਾਰੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ।
ਯਤ੍ਰਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਂ ਯੇਨ ਮਦੀਯਂ ਲਿਂਗਮੀਦृਸ਼ਮ੍ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਃ ਸੋਹਮਪ੍ਰਤਿष੍ਠੋਪਿ ਵਤ੍ਸਕੌ
ਜਿੱਥੇ ਅਤੇ ਜਿਸ ਵੱਲੋਂ ਮੇਰਾ ਅਜਿਹਾ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਮੈਂ ਵੀ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਭਾਵੇਂ ਹੋਰ ਥਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਮਤ੍ਸਾਮ੍ਯਮੇਕਲਿਂਗਸ੍ਯ ਸ੍ਥਾਪਨੇ ਫਲਮੀਰਿਤਮ੍ ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਸ੍ਥਾਪਿਤੇ ਲਿਂਗੇ ਮਦੈਕ੍ਯਂ ਫਲਮੇਵ ਹਿ
ਇੱਕ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਦਾ ਫਲ ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਣਾ ਹੈ; ਦੂਜਾ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਤੇ, ਫਲ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਹੀ ਹੈ।
ਲਿਂਗਂ ਪ੍ਰਾਧਾਨ੍ਯਤਃ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯਂ ਤਥਾਬੇਰਂ ਤੁ ਗੌਣਕਮ੍ ਲਿਂਗਾਭਾਵੇਨ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਸਬੇਰਮਪਿ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਗੌਣ ਰੂਪ ਵਿੱਚ; ਜੇ ਲਿੰਗ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਥਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਮੂਰਤੀ ਹੋਵੇ, ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ।
ਸਰ੍ਗਾਦਿਪਞ੍ਚਕृਤ੍ਯਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਨੌ ਪ੍ਰਭੋ ਮਤ੍ਕृਤ੍ਯਬੋਧਨਂ ਗੁਹ੍ਯਂ ਕृਪਯਾ ਪ੍ਰਬ੍ਰਵੀਮਿ ਵਾਮ੍
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਿਰਜਣ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੰਜ ਕਰਤੀਆਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਦੱਸੋ; ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਕਰਤੀਆਂ ਦੀ ਗੁਪਤ ਗਿਆਨ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਸਮਝਾਵਾਂਗਾ।
ਸृष੍ਟਿਃ ਸ੍ਥਿਤਿਸ਼੍ਚ ਸਂਹਾਰਸ੍ਤਿਰੋਭਾਵੋ ऽਪ੍ਯਨੁਗ੍ਰਹਃ ਪਞ੍ਚੈਵ ਮੇ ਜਗਤ੍ਕृਤ੍ਯਂ ਨਿਤ੍ਯਸਿਦ੍ਧਮਜਾਚ੍ਯੁਤੌ
ਸਿਰਜਣਾ, ਸੰਭਾਲ, ਨਾਸ, ਲੁਕਾਉਣਾ ਅਤੇ ਦਇਆ—ਇਹ ਪੰਜ ਮੇਰੀਆਂ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਤੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਅਜਨਮਾ ਤੇ ਅਟੱਲ।
ਸਰ੍ਗਃ ਸਂਸਾਰਸਂਰਂਭਸ੍ਤਤ੍ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ ਸ੍ਥਿਤਿਰ੍ਮਤਾ ਸਂਹਾਰੋ ਮਰ੍ਦਨਂ ਤਸ੍ਯ ਤਿਰੋਭਾਵਸ੍ਤਦੁਤ੍ਕ੍ਰਮਃ
ਸਿਰਜਣਾ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਟਿਕਾਉਣ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਨਾਸ ਉਸ ਦਾ ਮਿਟਾਉਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਲੁਕਾਉਣਾ ਉਸ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਹੈ।
ਤਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ੋ ऽਨੁਗ੍ਰਹਸ੍ਤਨ੍ਮੇ ਕृਤ੍ਯਮੇਵਂ ਹਿ ਪਞ੍ਚਕਮ੍ ਕृਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਵਹਤ੍ਯਨ੍ਯਸ੍ਤੂष੍ਣੀਂ ਗੋਪੁਰਬਿਂਬਵਤ੍
ਮੁਕਤੀ ਦਇਆ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪੰਜ ਮੇਰੀਆਂ ਕਰਤੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇਹ ਕਰਤੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੋਰ ਲੋਕ ਚੁੱਪ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਚ ਪਰਛਾਂਵੇ ਵਾਂਗ।
ਸਰ੍ਗਾਦਿ ਯਚ੍ਚਤੁष੍ਕृਤ੍ਯਂ ਸਂਸਾਰਪਰਿਜृਂਭਣਮ੍ ਪਞ੍ਚਮਂ ਮੁਕ੍ਤਿਹੇਤੁਰ੍ਵੈ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਯਿ ਚ ਸੁਸ੍ਥਿਰਮ੍
ਸਿਰਜਣ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚਾਰ ਕਰਤੀਆਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਫੈਲਾਓ ਹਨ; ਪੰਜਵੀਂ, ਮੁਕਤੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਪੱਕੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਤਦਿਦਂ ਪਞ੍ਚਭੂਤੇषੁ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਮਾਮਕੈਰ੍ਜਨੈਃ ਸृष੍ਟਿਰ੍ਭੂਮੌ ਸ੍ਥਿਤਿਸ੍ਤੋਯੇ ਸਂਹਾਰਃ ਪਾਵਕੇ ਤਥਾ
ਇਹ ਪੰਜ ਕਰਤੀਆਂ ਮੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ: ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਿਰਜਣਾ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸੰਭਾਲ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਨਾਸ।
ਤਿਰੋਭਾਵੋ ऽਨਿਲੇ ਤਦ੍ਵਦਨੁਗ੍ਰਹ ਇਹਾਮ੍ਬਰੇ ਸृਜ੍ਯਤੇ ਧਰਯਾ ਸਰ੍ਵਮਦ੍ਭਿਃ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਧਤੇ
ਲੁਕਾਉਣਾ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਇਆ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ; ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਭ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਅਰ੍ਦ੍ਯਤੇ ਤੇਜਸਾ ਸਰ੍ਵਂ ਵਾਯੁਨਾ ਚਾਪਨੀਯਤੇ ਵ੍ਯੋਮ੍ਨਾਨੁਗृਹ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਂ ਜ੍ਞੇਯਮੇਵਂ ਹਿ ਸੂਰਿਭਿਃ
ਸਭ ਕੁਝ ਅੱਗ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਸਹਾਰਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਕृਤ੍ਯਮਿਦਂ ਬੋਢੁਂ ਮਮਾਸ੍ਤਿ ਮੁਖਪਞ੍ਚਕਮ੍ ਚਤੁਰ੍ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਚਤੁਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਪਞ੍ਚਮਂ ਮੁਖਮ੍
ਮੇਰੀਆਂ ਪੰਜ ਕਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਪੰਜ ਚਿਹਰੇ ਹਨ; ਚਾਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਚਿਹਰੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪੰਜਵਾਂ ਚਿਹਰਾ ਹੈ।
ਯੁਵਾਭ੍ਯਾਂ ਤਪਸਾ ਲਬ੍ਧਮੇਤਤ੍ਕृਤ੍ਯਦ੍ਵਯਂ ਸੁਤੌ ਸृष੍ਟਿਸ੍ਥਿਤ੍ਯਭੀਧਂ ਭਾਗ੍ਯਂ ਮਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰੀਤਾਦਤਿਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਤੁਹਾਡੀ ਤਪस्या ਕਰਕੇ, ਹੇ ਪੁੱਤ੍ਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਦੋ ਕਰਤੀਆਂ—ਸਿਰਜਣਾ ਅਤੇ ਸੰਭਾਲ—ਪਾਈਆਂ ਹਨ; ਇਹ ਭਾਗ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਤਥਾ ਰੁਦ੍ਰਮਹੇਸ਼ਾਭ੍ਯਾਮਨ੍ਯਤ੍ਕृਤ੍ਯਦ੍ਵਯਂ ਪਰਮ੍ ਅਨੁਗ੍ਰਹਾਖ੍ਯਂ ਕੇਨਾਪਿ ਲਬ੍ਧੁਂ ਨੈਵ ਹਿ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੁਦਰ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ ਦੇ ਦੋ ਵੱਡੇ ਕਿਰਤ, ਜੋ ਦਇਆ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦੇ।
ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਪੌਰ੍ਵਿਕਂ ਕਰ੍ਮ ਯੁਵਾਭ੍ਯਾਂ ਕਾਲਵਿਸ੍ਮृਤਮ੍ ਨ ਤਦ੍ਰੁਦ੍ਰ ਮਹੇਸ਼ਾਭ੍ਯਾਂ ਵਿਸ੍ਮृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਤਾਦृਸ਼ਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਕੰਮ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਸਮੇਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਭੁੱਲ ਗਏ ਹੋ, ਪਰ ਐਸੇ ਕੰਮ ਰੁਦਰ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ ਨੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲੇ।
ਰੂਪੇ ਵੇਸ਼ੇ ਚ ਕृਤ੍ਯੇ ਚ ਵਾਹਨੇ ਚਾਸਨੇ ਤਥਾ ਆਯੁਧਾਦੌ ਚ ਮਤ੍ਸਾਮ੍ਯਮਸ੍ਮਾਭਿਸ੍ਤਤ੍ਕृਤੇ ਕृਤਮ੍
ਰੂਪ, ਪਹਿਰਾਵਾ, ਕਰਤਬ, ਸਵਾਰੀ, ਆਸਣ, ਹਥਿਆਰ ਆਦਿ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵਾਸਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
ਮਦ੍ਧ੍ਯਾਨਵਿਰਹਾਦ੍ਵਤ੍ਸੌ ਮੌਢ੍ਯਂ ਵਾਮੇਵਮਾਗਤਮ੍ ਮਜ੍ਜ੍ਞਾਨੇ ਸਤਿ ਨੈਵਂ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਾਨਂ ਰੂਪੇ ਮਹੇਸ਼ਵਤ੍
ਮੇਰੇ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਬੱਚੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਭੁਲੇਖਾ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਜੇ ਮੇਰਾ ਗਿਆਨ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਮਹੇਸ਼ ਵਰਗੇ ਰੂਪ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਜ੍ਜ੍ਞਾਨਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਮਂਤ੍ਰਮੋਂਕਾਰਨਾਮਕਮ੍ ਇਤਃ ਪਰਂ ਪ੍ਰਜਪਤਂ ਮਾਮਕਂ ਮਾਨਭਂਜਨਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਹੁਣ ਤੋਂ ਉਹ ਮੰਤਰ ਜਪੋ ਜੋ ਓਂਕਾਰ ਨਾਮ ਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਪਾਦਿਸ਼ਂ ਨਿਜਂ ਮਂਤ੍ਰਮੋਂਕਾਰਮੁਰੁਮਂਗਲਮ੍ ਓਂਕਾਰੋ ਮਨ੍ਮੁਖਾਜ੍ਜਜ੍ਞੇ ਪ੍ਰਥਮਂ ਮਤ੍ਪ੍ਰਬੋਧਕਃ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਮੰਤਰ, ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਓਂਕਾਰ, ਸਿਖਾਇਆ ਹੈ; ਓਂਕਾਰ ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਚੇਤਨਾ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ।