ਸ੍ਥੋਤ੍ਸਵਾਦਿਕਲ੍ਯਾਣਂ ਜਨਾਵਾਸਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵਤਃ ਅਤ੍ਰ ਦਤ੍ਤਂ ਹੁਤਂ ਜਪ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕੋਟਿਗੁਣਂ ਭਵੇਤ੍
ਇਥੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਮੇਲੇ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸੰਗਤਾਂ ਹੋਣਗੀਆਂ; ਇਥੇ ਦਿੱਤਾ, ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂ ਜਪਿਆ ਹੋਇਆ ਸਭ ਕੁਝ ਲੱਖ ਗੁਣਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਦਪਿ ਸਰ੍ਵਸ੍ਮਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮੇਤਨ੍ਮਹਤ੍ਤਰਮ੍ ਅਤ੍ਰ ਸਂਸ੍ਮृਤਿਮਾਤ੍ਰੇਣ ਮੁਕ੍ਤਿਰ੍ਭਵਤਿ ਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਮੇਰੇ ਹੋਰ ਸਭ ਖੇਤਰਾਂ ਤੋਂ ਇਹ ਖੇਤਰ ਵੱਡਾ ਹੈ; ਇਥੇ ਸਿਰਫ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਹਤ੍ਤਰਮਿਦਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਤ੍ਯਂਤਸ਼ੋਭਨਮ੍ ਸਰ੍ਵਕਲ੍ਯਾਣਸਂਪੂਰ੍ਣਂ ਸਰ੍ਵਮੁਕ੍ਤਿਕਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਖੇਤਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਭਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ऽਤ੍ਰ ਮਾਮੇਵ ਲਿਂਗੇ ਲਿਂਗਿਨਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਸਾਲੋਕ੍ਯਂ ਚੈਵ ਸਾਮੀਪ੍ਯਂ ਸਾਰੂਪ੍ਯਂ ਸਾਰ੍ष੍ਟਿਰੇਵ ਚ
ਇਥੇ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ, ਲਿੰਗਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ, ਪੂਜ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵਸਣਾ, ਮੇਰੇ ਨੇੜੇ ਹੋਣਾ, ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੋਣਾ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਰਾਜਾਈ ਵੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸਾਯੁਜ੍ਯਮਿਤਿ ਪਞ੍ਚੈਤੇ ਕ੍ਰਿਯਾਦੀਨਾਂ ਫਲਂ ਮਤਮ੍ ਸਰ੍ਵੇਪਿ ਯੂਯਂ ਸਕਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਥਾਸ਼ੁ ਮਨੋਰਥਮ੍
ਇਹ ਪੰਜ — ਮਿਲਾਪ, ਵਸਣਾ, ਨੇੜਤਾ, ਰੂਪਤਾ ਅਤੇ ਰਾਜਾਈ — ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਹਰ ਇੱਛਾ ਜਲਦੀ ਪਾ ਲੋਗੇ।
ਇਤ੍ਯਨੁਗृਹ੍ਯ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿਨੀਤੌ ਵਿਧਿਮਾਧਵੌ ਯਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਹਤਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਤਯੋਃ ਸੈਨ੍ਯਂ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਵਿਨੀਤ ਅਤੇ ਵਿਧਿਮਾਧਵ ਦੇ ਉਹ ਫੌਜਾਂ ਮੁੜ ਜੀਵਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈਆਂ ਸਨ।
ਤਦੁਤ੍ਥਾਪਯਦਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾਮृਤਧਾਰਯਾ ਤਯੋਰ੍ਮਾਢ੍ਯਂ ਚ ਵੈਰਂ ਚ ਵ੍ਯਪਨੇਤੁਮੁਵਾਚ ਤੌ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੀਵਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਵੈਰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਦੋਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਸਕਲਂ ਨਿष੍ਕਲਂ ਚੇਤਿ ਸ੍ਵਰੂਪਦ੍ਵਯਮਸ੍ਤਿ ਮੇ ਨਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ਤਸ੍ਮਾਦਨ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵੋਪ੍ਯਨੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਦੋ ਰੂਪ ਹਨ: ਸਰੂਪ ਵਾਲਾ ਤੇ ਨਿਰੂਪ; ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦੇ ਕੋਲ ਇਹ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਲਈ ਹੋਰ ਸਭ ਪ੍ਰਭੂ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਪੁਰਸ੍ਤਾਤ੍ਸ੍ਤਂਭਰੂਪੇਣ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਰੂਪੇਣ ਚਾਰ੍ਭਕੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤ੍ਵਂ ਨਿष੍ਕਲਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮੀਸ਼ਤ੍ਵਂ ਸਕਲਂ ਤਥਾ
ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਮੈਂ ਸਤੰਭ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਬੱਚੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੀ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਰੂਪ ਨਿਰੂਪ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂਤਾ ਸਰੂਪ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਦ੍ਵਯਂ ਮਮੈਵ ਸਂਸਿਦ੍ਧਂ ਨ ਮਦਨ੍ਯਸ੍ਯ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ ਤਸ੍ਮਾਦੀਸ਼ਤ੍ਵਮਨ੍ਯੇषਾਂ ਯੁਵਯੋਰਪਿ ਨ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪੂਰੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਲਈ, ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਨਾਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂਤਾ ਨਹੀਂ।
ਤਦਜ੍ਞਾਨੇਨ ਵਾਂ ਵृਤ੍ਤਮੀਸ਼ਮਾਨਂ ਮਹਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ ਤਨ੍ਨਿਰਾਕਰ੍ਤੁਮਤ੍ਰੈਵਮੁਤ੍ਥਿਤੋ ऽਹਂ ਰਣਕ੍ਸ਼ਿਤੌ
ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਜੋ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਭੂ ਬਣਨ ਦਾ ਵਿਲੱਖਣ ਮੁਕਾਬਲਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਅਗਿਆਨ ਨਾਲ ਹੋਇਆ; ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਮੈਂ ਇਥੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।
ਤ੍ਯਜਤਂ ਮਾਨਮਾਤ੍ਮੀਯਂ ਮਯੀਸ਼ੇ ਕੁਰੁਤਂ ਮਤਿਮ੍ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਲੋਕੇषੁ ਸਰ੍ਵੋਪ੍ਯਰ੍ਥਃ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤੇ
ਆਪਣਾ ਅਹੰਕਾਰ ਛੱਡੋ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਮੇਰੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਵਿੱਚ ਲਾਓ; ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹਰ ਮਕਸਦ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰੂਕ੍ਤਿਰ੍ਵ੍ਯਂਜਕਂ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਵਾ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਮਿਦਂ ਗੂਢਂ ਭਵਤ੍ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਭਣਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਗੁਰੂ ਦੀ ਬਾਤ ਇਥੇ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਅਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਹੈ; ਇਹ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਗੁਪਤ ਸਤਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਪ੍ਰੀਤ ਲਈ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਅਹਮੇਵ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਮਤ੍ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਕਲਾਕਲਮ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤ੍ਵਾਦੀਸ਼੍ਵਰਸ਼੍ਚਾਹਂ ਕृਤ੍ਯਂ ਮੇਨੁਗ੍ਰਹਾਦਿਕਮ੍
ਮੈਂ ਹੀ ਸਰਵੋਚ ਬ੍ਰਹਮ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਰੂਪ ਸਰੂਪ ਅਤੇ ਨਿਰੂਪ ਦੋਵੇਂ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਵੀ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਰਚਨਾ ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨਾ ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਹੈ।
ਬृਹਤ੍ਤ੍ਵਾਦ੍ਬृਂਹਣਤ੍ਵਾਚ੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਹਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਕੇਸ਼ਵੌ ਸਮਤ੍ਵਾਦ੍ਵ੍ਯਾਪਕਤ੍ਵਾਚ੍ਚ ਤਥੈਵਾਤ੍ਮਾਹਮਰ੍ਭਕੌ
ਵੱਡੇ ਹੋਣ ਅਤੇ ਵਧਾਉਣ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ, ਅਤੇ ਵਿਆਪਕ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਆਤਮਾ ਵੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਬੱਚੋ।
ਅਨਾਤ੍ਮਾਨਃ ਪਰੇ ਸਰ੍ਵੇ ਜੀਵਾ ਏਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ਅਨੁਗ੍ਰਹਾਦ੍ਯਂ ਸਰ੍ਗਾਂਗਂ ਜਗਤ੍ਕृਤ੍ਯਂ ਚ ਪਂਕਜਮ੍
ਹੋਰ ਸਭ ਆਤਮਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਸਿਰਫ ਜੀਵ ਹਨ — ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਰਚਨਾ, ਪਾਲਣਾ ਅਤੇ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਸੰਸਾਰ ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਈਸ਼ਤ੍ਵਾਦੇਵ ਮੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨ ਮਦਨ੍ਯਸ੍ਯ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ ਆਦੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤ੍ਤ੍ਵਬੁਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਨਿष੍ਕਲਂ ਲਿਂਗਮੁਤ੍ਥਿਤਮ੍
ਮੇਰੀ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਸਰਵੋਚਤਾ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਨਿਰਾਕਾਰ ਲਿੰਗ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਸ੍ਮਾਦਜ੍ਞਾਤਮੀਸ਼ਤ੍ਵਂ ਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਦ੍ਯੋਤਯਿਤੁਂ ਹਿ ਵਾਮ੍ ਸਕਲੋਹਮਤੋ ਜਾਤਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦੀਸ਼ਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੀ ਸਰਵੋਚਤਾ ਅਣਜਾਣ ਸੀ, ਹੇ ਵਾਮਾ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਕਿ ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਸਕੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਸਿੱਧਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਕਲਤ੍ਵਮਤੋ ਜ੍ਞੇਯਮੀਸ਼ਤ੍ਵਂ ਮਯਿ ਸਤ੍ਵਰਮ੍ ਯਦਿਦਂ ਨਿष੍ਕਲਂ ਸ੍ਤਂਭਂ ਮਮ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤ੍ਵਬੋਧਕਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਮਝੋ ਕਿ ਮੇਰੀ ਸਰਵੋਚਤਾ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਹੈ; ਇਹ ਨਿਰਾਕਾਰ ਸਤੰਭ ਮੇਰੀ ਬ੍ਰਹਮਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹੈ।
ਲਿਂਗਲਕ੍ਸ਼ਣਯੁਕ੍ਤਤ੍ਵਾਨ੍ਮਮ ਲਿਂਗਂ ਭਵੇਦਿਦਮ੍ ਤਦਿਦਂ ਨਿਤ੍ਯਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯਂ ਯੁਵਾਭ੍ਯਾਮਤ੍ਰ ਪੁਤ੍ਰਕੌ
ਲਿੰਗ ਦੇ ਲਕੜਣਾਂ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਲਿੰਗ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪੁੱਤ੍ਰੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਥੇ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਦਾਤ੍ਮਕਮਿਦਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਮ ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਕਾਰਣਮ੍ ਮਹਤ੍ਪੂਜ੍ਯਮਿਦਂ ਨਿਤ੍ਯਮਭੇਦਾਲ੍ਲਿਂਗਸਿਂਗਿਨੋਃ
ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੀ ਹੀ ਸਰੂਪਤਾ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ; ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਲਿੰਗ ਅਤੇ ਲਿੰਗ ਧਾਰੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ।
ਯਤ੍ਰਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਂ ਯੇਨ ਮਦੀਯਂ ਲਿਂਗਮੀਦृਸ਼ਮ੍ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਃ ਸੋਹਮਪ੍ਰਤਿष੍ਠੋਪਿ ਵਤ੍ਸਕੌ
ਜਿੱਥੇ ਅਤੇ ਜਿਸ ਵੱਲੋਂ ਮੇਰਾ ਅਜਿਹਾ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਮੈਂ ਵੀ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਭਾਵੇਂ ਹੋਰ ਥਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਮਤ੍ਸਾਮ੍ਯਮੇਕਲਿਂਗਸ੍ਯ ਸ੍ਥਾਪਨੇ ਫਲਮੀਰਿਤਮ੍ ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਸ੍ਥਾਪਿਤੇ ਲਿਂਗੇ ਮਦੈਕ੍ਯਂ ਫਲਮੇਵ ਹਿ
ਇੱਕ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਦਾ ਫਲ ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਣਾ ਹੈ; ਦੂਜਾ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਤੇ, ਫਲ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਹੀ ਹੈ।
ਲਿਂਗਂ ਪ੍ਰਾਧਾਨ੍ਯਤਃ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯਂ ਤਥਾਬੇਰਂ ਤੁ ਗੌਣਕਮ੍ ਲਿਂਗਾਭਾਵੇਨ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਸਬੇਰਮਪਿ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਗੌਣ ਰੂਪ ਵਿੱਚ; ਜੇ ਲਿੰਗ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਥਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਮੂਰਤੀ ਹੋਵੇ, ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ।
ਸਰ੍ਗਾਦਿਪਞ੍ਚਕृਤ੍ਯਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਨੌ ਪ੍ਰਭੋ ਮਤ੍ਕृਤ੍ਯਬੋਧਨਂ ਗੁਹ੍ਯਂ ਕृਪਯਾ ਪ੍ਰਬ੍ਰਵੀਮਿ ਵਾਮ੍
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਿਰਜਣ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੰਜ ਕਰਤੀਆਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਦੱਸੋ; ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਕਰਤੀਆਂ ਦੀ ਗੁਪਤ ਗਿਆਨ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਸਮਝਾਵਾਂਗਾ।
ਸृष੍ਟਿਃ ਸ੍ਥਿਤਿਸ਼੍ਚ ਸਂਹਾਰਸ੍ਤਿਰੋਭਾਵੋ ऽਪ੍ਯਨੁਗ੍ਰਹਃ ਪਞ੍ਚੈਵ ਮੇ ਜਗਤ੍ਕृਤ੍ਯਂ ਨਿਤ੍ਯਸਿਦ੍ਧਮਜਾਚ੍ਯੁਤੌ
ਸਿਰਜਣਾ, ਸੰਭਾਲ, ਨਾਸ, ਲੁਕਾਉਣਾ ਅਤੇ ਦਇਆ—ਇਹ ਪੰਜ ਮੇਰੀਆਂ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਤੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਅਜਨਮਾ ਤੇ ਅਟੱਲ।
ਸਰ੍ਗਃ ਸਂਸਾਰਸਂਰਂਭਸ੍ਤਤ੍ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ ਸ੍ਥਿਤਿਰ੍ਮਤਾ ਸਂਹਾਰੋ ਮਰ੍ਦਨਂ ਤਸ੍ਯ ਤਿਰੋਭਾਵਸ੍ਤਦੁਤ੍ਕ੍ਰਮਃ
ਸਿਰਜਣਾ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਟਿਕਾਉਣ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਨਾਸ ਉਸ ਦਾ ਮਿਟਾਉਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਲੁਕਾਉਣਾ ਉਸ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਹੈ।
ਤਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ੋ ऽਨੁਗ੍ਰਹਸ੍ਤਨ੍ਮੇ ਕृਤ੍ਯਮੇਵਂ ਹਿ ਪਞ੍ਚਕਮ੍ ਕृਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਵਹਤ੍ਯਨ੍ਯਸ੍ਤੂष੍ਣੀਂ ਗੋਪੁਰਬਿਂਬਵਤ੍
ਮੁਕਤੀ ਦਇਆ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪੰਜ ਮੇਰੀਆਂ ਕਰਤੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇਹ ਕਰਤੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੋਰ ਲੋਕ ਚੁੱਪ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਚ ਪਰਛਾਂਵੇ ਵਾਂਗ।
ਸਰ੍ਗਾਦਿ ਯਚ੍ਚਤੁष੍ਕृਤ੍ਯਂ ਸਂਸਾਰਪਰਿਜृਂਭਣਮ੍ ਪਞ੍ਚਮਂ ਮੁਕ੍ਤਿਹੇਤੁਰ੍ਵੈ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਯਿ ਚ ਸੁਸ੍ਥਿਰਮ੍
ਸਿਰਜਣ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚਾਰ ਕਰਤੀਆਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਫੈਲਾਓ ਹਨ; ਪੰਜਵੀਂ, ਮੁਕਤੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਪੱਕੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਤਦਿਦਂ ਪਞ੍ਚਭੂਤੇषੁ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਮਾਮਕੈਰ੍ਜਨੈਃ ਸृष੍ਟਿਰ੍ਭੂਮੌ ਸ੍ਥਿਤਿਸ੍ਤੋਯੇ ਸਂਹਾਰਃ ਪਾਵਕੇ ਤਥਾ
ਇਹ ਪੰਜ ਕਰਤੀਆਂ ਮੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ: ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਿਰਜਣਾ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸੰਭਾਲ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਨਾਸ।