ਸੋ ऽਪਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਧਿਰ੍ਦੁਃਖਂ ਸੁਰਾਣਾਂ ਕृਪਯਾਨ੍ਵਿਤਃ ਆਸੀਦ੍ਦੈਤ੍ਯਵਧਾਯੈਵ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਹੇਤ੍ਵਾਸ਼੍ਰਯਾਂ ਕਥਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੁੱਖ ਸੁਣਿਆ, ਉਹ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਵਾਲੀ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਸਾਮਰਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਯਯੌ ਦੇਵ੍ਯਾਸ੍ਤਪੋਵਨਮ੍ ਸਂਸ੍ਮਰਨ੍ਮਨਸਾ ਦੇਵਦੁਃਖਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਸ੍ਵਯਤ੍ਨਤਃ
ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਦੇਵੀ ਦੇ ਤਪੋਵਨ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਆਪਣੇ ਜਤਨ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲੇ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਚ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੇ ਤਪਸਿ ਨਿष੍ਠਿਤਾਮ੍ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਮਿਵ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਭਵਾਨੀਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍
ਉਥੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਭਵਾਨੀ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੀ ਨੀਵ ਹੋਵੇ।
ਨਨਾਮ ਚਾਸ੍ਯ ਜਗਤੋ ਮਾਤਰਂ ਸ੍ਵਸ੍ਯ ਵੈ ਹਰੇਃ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਪਿਤੁਰ੍ਭਾਰ੍ਯਾਮਾਰ੍ਯਾਮਦ੍ਰੀਸ਼੍ਵਰਾਤ੍ਮਜਾਮ੍
ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਂ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਹਰੀ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮਾਗਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵੀ ਦੇਵਗਣੈਃ ਸਹ ਅਰ੍ਘ੍ਯਂ ਤਦਰ੍ਹਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ऽਸ੍ਮੈ ਸ੍ਵਾਗਤਾਦ੍ਯੈਰੁਪਾਚਰਤ੍
ਜਦੋਂ ਦੇਵੀ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯੋਗ ਅਰਘ ਦੇ ਕੇ, ਪੂਰੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।
ਤਾਂ ਚ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਪਚਾਰੋਕ੍ਤਿਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯਾਭਿਨਂਦ੍ਯ ਚ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਤਪਸੋ ਹੇਤੁਮਜਾਨਨ੍ਨਿਵ ਪਦ੍ਮਜਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਹਮਾਨਦਾਰੀ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਕੇ, ਕਮਲ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ, ਜਿਵੇਂ ਅਣਜਾਣ ਬਣ ਕੇ, ਤਪੱਸਿਆ ਦਾ ਕਾਰਨ ਪੁੱਛਿਆ।
ਤੀਵ੍ਰੇਣ ਤਪਸਾਨੇਨ ਦੇਵ੍ਯਾ ਕਿਮਿਹ ਸਾਧ੍ਯਤੇ ਤਪਃਫਲਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਤ੍ਵਦਧੀਨਾ ਹਿ ਸਿਦ੍ਧਯਃ
ਇੰਨੀ ਕਠਿਨ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਕੇ, ਮਾਤਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕੀ ਹਾਸਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ? ਤਪੱਸਿਆ ਦੇ ਸਾਰੇ ਫਲ ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਡੇ ਅਧੀਨ ਹੀ ਹਨ।
ਯਸ਼੍ਚੈਵ ਜਗਤਾਂ ਭਰ੍ਤਾ ਤਮੇਵ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਭਰ੍ਤਾਰਮਾਤ੍ਮਨਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਞ੍ਚ ਤਪਸਃ ਫਲਮ੍
ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਗਤਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਤੁਹਾਡੇ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਸੀਂ ਤਪੱਸਿਆ ਦਾ ਫਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪਾ ਲਿਆ ਹੈ।
ਅਥਵਾ ਸਰ੍ਵਮੇਵੈਤਤ੍ਕ੍ਰੀਡਾਵਿਲਸਿਤਂ ਤਵ ਇਦਨ੍ਤੁ ਚਿਤ੍ਰਂ ਦੇਵਸ੍ਯ ਵਿਰਹਂ ਸਹਸੇ ਕਥਮ੍
ਜਾਂ ਫਿਰ ਇਹ ਸਾਰਾ ਤੁਹਾਡਾ ਖੇਡ ਤੇ ਰਸ ਹੈ; ਪਰ, ਮਾਤਾ ਜੀ, ਇਹ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਾ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜਾ ਕਿਵੇਂ ਸਹਿ ਰਹੇ ਹੋ।
ਸਰ੍ਗਾਦੌ ਭਵਤੋ ਦੇਵਾਦੁਤ੍ਪਤ੍ਤਿਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਯਦਾ ਤਦਾ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਪ੍ਰਥਮਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਪ੍ਰਥਮਜਃ ਸੁਤਃ
ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ ਜੰਮੇ, ਫਿਰ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ।
ਯਦਾ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਜਾਵृਦ੍ਧ੍ਯੈ ਲਲਾਟਾਦ੍ਭਵਤੋ ਭਵਃ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ऽਭੂਤ੍ਤਦਾ ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਗੁਰੁਃ ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਭਾਵਤਃ
ਜਦੋਂ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਲਈ, ਭਵ ਤੁਹਾਡੇ ਮੱਥੇ ਤੋਂ ਜੰਮੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਜਵਾਈ ਬਣ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਅਧਿਆਪਕ ਵੀ ਹੋ ਗਏ।
ਯਦਾ ਭਵਦ੍ਗਿਰੀਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤੇ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਮ ਪਿਤਾ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਤਦਾ ਪਿਤਾਮਹਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਜਾਤੋ ਲੋਕਪਿਤਾਮਹ
ਜਦੋਂ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਤੇ ਮੇਰੇ ਵੀ ਪਿਤਾ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਦਾਦਾ, ਜਗਤ ਦੇ ਦਾਦਾ ਬਣ ਗਏ।
ਤਦੀਦृਸ਼ਸ੍ਯ ਭਵਤੋ ਲੋਕਯਾਤ੍ਰਾਵਿਧਾਯਿਨਃ ਵृਤ੍ਤਵਨ੍ਤਃਪੁਰੇ ਭਰ੍ਤਾ ਕਥਯਿष੍ਯੇ ਕਥਂ ਪੁਨਃ
ਤੁਸੀਂ, ਜੋ ਜਗਤ ਦੀ ਚਾਲ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪਤੀ ਵਾਲਾ ਫਰਜ ਨਿਭਾ ਚੁੱਕੇ ਹੋ; ਫਿਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਦੁਬਾਰਾ ਪਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਕਿਵੇਂ ਕਰਾਂ?
ਕਿਮਤ੍ਰ ਬਹੁਨਾ ਦੇਹੇ ਯਸ਼੍ਚਾਯਂ ਮਮ ਕਾਲਿਮਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਤ੍ਤ੍ਵਵਿਧਾਨੇਨ ਗੌਰੀ ਭਵਿਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ
ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੀ ਆਖੀਏ? ਜੇ ਇਹ ਕਾਲੀ ਰੰਗਤ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸਤ੍ਵ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਮੈਂ ਗੌਰੀ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਏਤਾਵਤਾ ਕਿਮਰ੍ਥੇਨ ਤੀਵ੍ਰਂ ਦੇਵਿ ਤਪਃ ਕृਤਮ੍ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛੈਵ ਕਿਮਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤਾ ਕ੍ਰੀਡੇਯਂ ਹਿ ਤਵੇਦृਸ਼ੀ
ਇੰਨੀ ਕਠਿਨ ਤਪੱਸਿਆ, ਮਾਤਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਲਈ ਕੀਤੀ? ਕੀ ਤੁਹਾਡੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਕਮ ਨਹੀਂ ਸੀ? ਇਹ ਖੇਡ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਆਪਣੀ ਹੀ ਹੈ।
ਕ੍ਰੀਡਾ ऽਪਿ ਚ ਜਗਨ੍ਮਾਤਸ੍ਤਵ ਲੋਕਹਿਤਾਯ ਵੈ ਅਤੋ ਮਮੇष੍ਟਮਨਯਾ ਫਲਂ ਕਿਮਪਿ ਸਾਧ੍ਯਤਾਮ੍
ਤੇਰੀ ਖੇਡ ਵੀ, ਜਗਤ ਮਾਤਾ, ਜਗਤ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਰਾਹੀਂ ਕੋਈ ਚੰਗਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇ।
ਨਿਸ਼ੁਂਭਸ਼ੁਂਭਨਾਮਾਨੌ ਦੈਤ੍ਯੌ ਦਤ੍ਤਵਰੌ ਮਯਾ ਦृਪ੍ਤੌ ਦੇਵਾਨ੍ਪ੍ਰਬਾਧੇਤੇ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਲਬ੍ਧਸ੍ਤਯੋਰ੍ਵਧਃ
ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਤੇ ਸ਼ੁੰਭ ਦੋਵੇਂ ਦੈਤ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਤੇਰੇ ਹੱਥੀਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਅਲਂ ਵਿਲਂਬਨੇਨਾਤ੍ਰ ਤ੍ਵਂ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਸ੍ਥਿਰਾ ਭਵ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਵਿਸृਜ੍ਯਮਾਨਾ ऽਦ੍ਯ ਤਯੋਰ੍ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਹੁਣ ਹੋਰ ਦੇਰੀ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਤੂੰ ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਅਡੋਲ ਹੋ ਜਾ। ਜਦੋਂ ਅੱਜ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਵਰਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮਰ ਜਾਣਗੇ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਭ੍ਯਰ੍ਥਿਤਾ ਚੈਵ ਦੇਵੀ ਗਿਰਿਵਰਾਤ੍ਮਜਾ ਤ੍ਵਕ੍ਕੋਸ਼ਂ ਸਹਸੋਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਗੌਰੀ ਸਾ ਸਮਜਾਯਤ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਤੇ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਪੱਕੇ ਮਨ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਚਮੜਾ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੌਰੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਈ।
ਸਾ ਤ੍ਵਕ੍ਕੋਸ਼ਾਤ੍ਮਨੋਤ੍ਸृष੍ਟਾ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ ਕਾਲੀ ਕਾਲਾਮ੍ਬੁਦਪ੍ਰਖ੍ਯਾ ਕਨ੍ਯਕਾ ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਉਹ ਚਮੜੇ ਵਿਚੋਂ, ਕਉਸ਼ਿਕੀ ਨਾਮ ਦੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਾਲੀ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਬਦਲੀ ਵਰਗੀ ਕਾਲੀ ਕੁੜੀ ਜੰਮੀ।
ਸਾ ਤੁ ਮਾਯਾਤ੍ਮਿਕਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਯੋਗਨਿਦ੍ਰਾ ਚ ਵੈष੍ਣਵੀ ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਾਦਿਸਾਯੁਧਾष੍ਟਮਹਾਭੁਜਾ
ਉਹ ਮਾਇਆ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਨੀਂਦ ਵੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਤੇ ਹੋਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਅੱਠ ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਸੌਮ੍ਯਾ ਘੋਰਾ ਚ ਮਿਸ਼੍ਰਾ ਚ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ੇਖਰਾ ਅਜਾਤਪੁਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਰਤਿਰਧृष੍ਯਾ ਚਾਤਿਸੁਨ੍ਦਰੀ
ਉਹ ਕਦੇ ਮਿੱਠੀ, ਕਦੇ ਭਿਆਨਕ, ਤੇ ਕਦੇ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲੀ ਹੋਈ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ, ਕਿਸੇ ਮਰਦ ਨੇ ਨਾ ਛੁਹੀ, ਅਜਿੱਤ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਸੀ।
ਦਤ੍ਤਾ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਦੇਵ੍ਯਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰੇषਾ ਸਨਾਤਨੀ ਨਿਸ਼ੁਂਭਸ੍ਯ ਚ ਸ਼ੁਂਭਸ੍ਯ ਨਿਹਂਤ੍ਰੀ ਦੈਤ੍ਯਸਿਂਹਯੋਃ
ਇਹ ਸਦੀਵੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਤੇ ਸ਼ੁੰਭ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿੰਘ, ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੀ ਬਣੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਪਿ ਪ੍ਰਹृष੍ਟੇਨ ਤਸ੍ਯੈ ਪਰਮਸ਼ਕ੍ਤਯੇ ਪ੍ਰਬਲਃ ਕੇਸਰੀ ਦਤ੍ਤੋ ਵਾਹਨਤ੍ਵੇ ਸਮਾਗਤਃ
ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ ਇਕ ਤਗੜਾ ਸਿੰਘ ਵਾਹਨ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਨ੍ਧ੍ਯੇ ਚ ਵਸਤਿਂ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪੂਜਾਮਾਸਵਪੂਰ੍ਵਕੈਃ ਮਾਂਸੈਰ੍ਮਤ੍ਸ੍ਯੈਰਪੂਪੈਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ਵਰ੍ਤ੍ਯਾਸੌ ਸਮਾਦਿਸ਼ਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਰਾਬ, ਮਾਸ, ਮੱਛੀ ਤੇ ਪੂੜਿਆਂ ਨਾਲ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਸਾ ਚੈਵ ਸਂਮਤਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਮਾਤਰਂ ਗੌਰੀਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਚਾਨੁਪੂਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ, ਮਾਂ ਗੌਰੀ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ ਸਨਮਾਨਤ ਹੋਈ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਭਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤੁਲ੍ਯਾਭਿਃ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਜਾਭਿਰਨੇਕਸ਼ਃ ਪਰੀਤਾ ਪ੍ਰਯਯੌ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਂ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰੌ ਹਨ੍ਤੁਮੁਦ੍ਯਤਾ
ਆਪਣੀਆਂ ਬੇਅੰਤ, ਆਪਣੇ ਵਰਗੀਆਂ ਧੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਵਿਂਧਿਆ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਈ।
ਨਿਹਤੌ ਚ ਤਯਾ ਤਤ੍ਰ ਸਮਰੇ ਦੈਤ੍ਯਪੁਂਗਵੌ ਤਦ੍ਬਾਣੈਃ ਕਾਮਬਾਣੈਸ਼੍ਚ ਚ੍ਛਿਨ੍ਨਭਿਨ੍ਨਾਂਗਮਾਨਸੌ
ਉਥੇ ਜੰਗ ਵਿਚ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੇ ਦੈਤ ਉਸਦੇ ਤੇ ਕਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਮਨ ਤਬਾਹ ਹੋ ਗਏ।
ਤਦ੍ਯੁਦ੍ਧਵਿਸ੍ਤਰਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਨ ਕृਤੋ ऽਨ੍ਯਤ੍ਰ ਵਰ੍ਣਨਾਤ੍ ਊਹਨੀਯਂ ਪਰਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਪ੍ਰਸ੍ਤੁਤਂ ਵਰ੍ਣਯਾਮਿ ਵਃ
ਉਸ ਜੰਗ ਦਾ ਪੂਰਾ ਵੇਰਵਾ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਵੇ, ਪਰ ਜੋ ਲੋੜੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਉਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਕੌਸ਼ਿਕੀਂ ਗੌਰੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦ੍ਯ ਤਾਮ੍ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਪਕਾਰਾਯ ਪਿਤਾਮਹਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਗੌਰੀ ਨੇ ਕਉਸ਼ਿਕੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇ ਕੇ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੀ; ਫਿਰ ਉਪਕਾਰ ਵਜੋਂ ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।