ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵੋਤ੍ਥਾਯ ਸ਼ਯਨਾਦ੍ਦੇਵੀ ਸਾਚष੍ਟ ਗਦ੍ਗਦਮ੍ ਯਯਾਚੇ ऽਨੁਮਤਿਂ ਭਰ੍ਤੁਸ੍ਤਪਸੇ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਾ

ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਵਿਛੋਣੇ ਤੋਂ ਉਠ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਹੌਲੇ ਹੌਲੇ ਬੋਲਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਤਪਸਿਆ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਮੰਗੀ, ਪੱਕਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ।

ਤਥਾ ਪ੍ਰਣਯਭਂਗੇਨ ਭੀਤੋ ਭੂਤਪਤਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਪਾਦਯੋਃ ਪ੍ਰਣਮਨ੍ਨੇਵ ਭਵਾਨੀਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ

ਜਦੋਂ ਪਿਆਰ ਟੁੱਟਣ ਦੀ ਡਰ ਨਾਲ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਆਪ ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਨਿਵਾਇਆ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ।

ਅਜਾਨਤੀ ਚ ਕ੍ਰੀਡੋਕ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਿਯੇ ਕਿਂ ਕੁਪਿਤਾਸਿ ਮੇ ਰਤਿਃ ਕੁਤੋ ਵਾ ਜਾਯੇਤ ਤ੍ਵਤ੍ਤਸ਼੍ਚੇਦਰਤਿਰ੍ਮਮ

ਉਹ ਖੇਡ-ਵਚਨ ਨੂੰ ਨਾ ਸਮਝ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਪਿਆਰੀ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕਿਉਂ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋਈ? ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਰਤੀ ਕਿਵੇਂ ਖੋ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਜਾਂ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ?'

ਮਾਤਾ ਤ੍ਵਮਸ੍ਯ ਜਗਤਃ ਪਿਤਾਹਮਧਿਪਸ੍ਤਥਾ ਕਥਂ ਤਦੁਤ੍ਪਪਦ੍ਯੇਤ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਨਾਭਿਰਤਿਰ੍ਮਮ

ਤੂੰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਪਿਤਾ ਤੇ ਰਾਜਾ ਹਾਂ; ਫਿਰ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾ ਲੱਭਾਂ?

ਆਵਯੋਰਭਿਕਾਮੋ ऽਪਿ ਕਿਮਸੌ ਕਾਮਕਾਰਿਤਃ ਯਤਃ ਕਾਮਸਮੁਤ੍ਪਤ੍ਤਿਃ ਪ੍ਰਾਗੇਵ ਜਗਦੁਦ੍ਭਵਃ

ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਭਾਵੇਂ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਕੀ ਉਹ ਕਾਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੈ? ਕਾਮ ਤਾਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬਣਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ।

ਪृਥਗ੍ਜਨਾਨਾਂ ਰਤਯੇ ਕਾਮਾਤ੍ਮਾ ਕਲ੍ਪਿਤੋ ਮਯਾ ਤਤਃ ਕਥਮੁਪਾਲਬ੍ਧਃ ਕਾਮਦਾਹਾਦਹਂ ਤ੍ਵਯਾ

ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਤੀ ਲਈ ਮੈਂ ਕਾਮ ਨੂੰ ਇੱਛਾ ਦਾ ਰੂਪ ਬਣਾਇਆ; ਫਿਰ ਤੂੰ ਕਾਮ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਦੋਸ਼ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ?

ਮਾਂ ਵੈ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਸਾਮਾਨ੍ਯਂ ਮਨ੍ਯਮਾਨੋ ਮਨੋਭਵਃ ਮਨਾਕ੍ਪਰਿਭਵਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਮਯਾ ਵੈ ਭਸ੍ਮਸਾਤ੍ਕृਤਃ

ਮਨੋਭਵ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸਮਝ ਕੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਬੇਅਦਬੀ ਕੀਤੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਭਸਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਵਿਹਾਰੋਪ੍ਯਾਵਯੋਰਸ੍ਯ ਜਗਤਸ੍ਤ੍ਰਾਣਕਾਰਣਾਤ੍ ਤਤਸ੍ਤਦਰ੍ਥਂ ਤ੍ਵਯ੍ਯਦ੍ਯ ਕ੍ਰੀਡੋਕ੍ਤਿਂ ਕृਤਵਾਹਨਮ੍

ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਮੈਂ ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਇਸੀ ਕਾਰਨ, ਅੱਜ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਖੇਡ-ਵਚਨ ਆਖਿਆ।

ਸ ਚਾਯਮਚਿਰਾਦਰ੍ਥਸ੍ਤਵੈਵਾਵਿष੍ਕਰਿष੍ਯਤੇ ਕ੍ਰੋਧਸ੍ਯ ਜਨਕਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਹृਦਿ ਕृਤ੍ਵੇਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍

ਤੇਰਾ ਇਹ ਉਦੇਸ਼ ਜਲਦੀ ਹੀ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ; ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਆਖਿਆ।

ਸ਼੍ਰੁਤਪੂਰ੍ਵਂ ਹਿ ਭਗਵਂਸ੍ਤਵ ਚਾਟੁ ਵਚੋ ਮਯਾ ਯੇਨੈਵਮਤਿਧੀਰਾਹਮਪਿ ਪ੍ਰਾਗਭਿਵਂਚਿਤਾ

ਹੇ ਭਾਗਵਤੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਸੁਣੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਢੀਠ ਹਾਂ, ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਠੱਗਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਪ੍ਰਾਣਾਨਪ੍ਯਪ੍ਰਿਯਾ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਨਾਰੀ ਯਾ ਨ ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍ ਕੁਲਾਂਗਨਾ ਸ਼ੁਭਾ ਸਦ੍ਭਿਃ ਕੁਤ੍ਸਿਤੈਵ ਹਿ ਗਮ੍ਯਤੇ

ਜੋ ਕੁਲਵੰਤ ਨਾਰੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਲਈ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਵੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੀ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਚੰਗੀ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਸਿਆਣਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਉਹ ਨਿੰਦਾ ਯੋਗ ਹੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਭੂਯਸੀ ਚ ਤਵਾਪ੍ਰੀਤਿਰਗੌਰਮਿਤਿ ਮੇ ਵਪੁਃ ਕ੍ਰੀਡੋਕ੍ਤਿਰਪਿ ਕਾਲੀਤਿ ਘਟਤੇ ਕਥਮਨ੍ਯਥਾ

ਤੇਰਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਅਸੰਤੋਖ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਕਾਲਾ ਰੂਪ ਹੀ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ; ਤੇਰਾ ਖੇਡ-ਵਚਨ ਵੀ ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ—ਇਹ ਹੋਰ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ?

ਸਦ੍ਭਿਰ੍ਵਿਗਰ੍ਹਿਤਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਵ ਕਾਰ੍ष੍ਣ੍ਯਮਸਂਮਤਮ੍ ਅਨੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਤਪੋਯੋਗਾਤ੍ਸ੍ਥਾਤੁਮੇਵੇਹ ਨੋਤ੍ਸਹੇ

ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੇਰਾ ਕਾਲਾ ਰੰਗ ਸਿਆਣਿਆਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਉਹ ਮੰਨਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ; ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਤਪस्या ਛੱਡ ਕੇ ਇੱਥੇ ਰਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।

ਸ ਯਦ੍ਯੇਵਂਵਿਧਤਾਪਸ੍ਤੇ ਤਪਸਾ ਕਿਂ ਪ੍ਰਯੋਜਨਮ੍ ਮਮੇਚ੍ਛਯਾ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਵਾ ਵਰ੍ਣਾਨ੍ਤਰਵਤੀ ਭਵ

ਜੇ ਤੇਰੀ ਤਪस्या ਐਸੇ ਹੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਐਸੀ ਤਪस्या ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ? ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਜਾਂ ਤੇਰੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਹੋਰ ਰੰਗ ਧਾਰ ਲੈ।

ਨੇਚ੍ਛਾਮਿ ਭਵਤੋ ਵਰ੍ਣਂ ਸ੍ਵਯਂ ਵਾ ਕਰ੍ਤੁਮਨ੍ਯਥਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਤਪਸਾਰਾਧ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਗੌਰੀ ਭਵਾਮ੍ਯਹਮ੍

ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਰੰਗ ਆਪਣੇ ਆਪ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬਦਲਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ; ਮੈਂ ਤਪस्या ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਾਂਗੀ, ਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਗੌਰੀ ਬਣ ਜਾਵਾਂਗੀ।

ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਪੁਰਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ਪੁਰਾ ਤਮਾਹੂਯ ਮਹਾਦੇਵਿ ਤਪਸਾ ਕਿਂ ਕਰਿष੍ਯਸਿ

ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਦਰਜਾ ਪਾਇਆ ਸੀ; ਤਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਤਪस्या ਕਰਕੇ ਕੀ ਹਾਸਲ ਕਰੇਗੀ?

ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਲਬ੍ਧਪਦਾ ਏਵ ਸਰ੍ਵੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯਃ ਸੁਰਾਃ ਤਥਾਪ੍ਯਾਰਾਧ੍ਯ ਤਪਸਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਤ੍ਵਨ੍ਨਿਯੋਗਤਃ

ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਹੀ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਆਪਣਾ ਦਰਜਾ ਪਾਏ ਹਨ; ਫਿਰ ਵੀ, ਤੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਤਪस्या ਕਰਕੇ ਤੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।

ਪੁਰਾ ਕਿਲ ਸਤੀ ਨਾਮ੍ਨਾ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਦੁਹਿਤਾ ऽਭਵਮ੍ ਜਗਤਾਂ ਪਤਿਮੇਵਂ ਤ੍ਵਾਂ ਪਤਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਤੀ ਤਥਾ

ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਸਤੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਦੱਖ ਦੇ ਧੀ ਬਣੀ ਸੀ, ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ, ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।

ਏਵਮਦ੍ਯਾਪਿ ਤਪਸਾ ਤੋषਯਿਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਂ ਵਿਧਿਮ੍ ਗੌਰੀ ਭਵਿਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਕੋ ਦੋषਃ ਕਥ੍ਯਤਾਮਿਹ

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅੱਜ ਵੀ ਮੈਂ ਤਪस्या ਕਰਕੇ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਕੇ ਗੌਰੀ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੀ ਦੋਸ਼ ਹੈ? ਇੱਥੇ ਦੱਸੋ।

ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਮਹਾਦੇਵ੍ਯਾ ਵਾਮਦੇਵਃ ਸ੍ਮਯਨ੍ਨਿਵ ਨ ਤਾਂ ਨਿਰ੍ਬਂਧਯਾਮਾਸ ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਚਿਕੀਰ੍षਯਾ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਵਲੋਂ ਆਖੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਵਾਮਦੇਵ ਹੌਲੀ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਰੋਕਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ।

ਤਤਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤ੍ਯ ਪਤਿਮਮ੍ਬਾ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਨਿਯਮ੍ਯ ਚ ਵਿਯੋਗਾਰ੍ਤਿਂ ਜਗਾਮ ਹਿਮਵਦ੍ਗਿਰਿਮ੍

ਫਿਰ, ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਦੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਮਾਂ ਨੇ ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਪੀੜ ਨੂੰ ਦਬਾ ਕੇ, ਹਿਮਾਲਾ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ।

ਤਪਃਕृਤਵਤੀ ਪੂਰ੍ਵਂ ਦੇਸ਼ੇ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਸਖੀਜਨੈਃ ਤਮੇਵ ਦੇਸ਼ਮਵृਨੋਤ੍ਤਪਸੇ ਪ੍ਰਣਯਾਤ੍ਪੁਨਃ

ਉਸ ਨੇ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਉਹੀ ਥਾਂ ਚੁਣੀ ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਸਖੀਆਂ ਨਾਲ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੁੜ ਉਥੇ ਤਪ ਕਰ ਸਕੇ।

ਤਤਃ ਸ੍ਵਪਿਤਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਾਤਰਂ ਚ ਤਯੋਰ੍ਗृਹੇ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਵृਤ੍ਤਂ ਵਿਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਚਾਨੁਮਤਾ ਸਤੀ

ਉਥੇ, ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਅੱਗੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾਇਆ, ਹੋਇਆ ਕੁਝ ਦੱਸਿਆ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲੈ ਕੇ, ਸਤੀ—

ਪੁਨਸ੍ਤਪੋਵਨਂ ਗਤ੍ਵਾ ਭੂषਣਾਨਿ ਵਿਸृਜ੍ਯ ਚ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਪਸ੍ਵਿਨੋ ਵੇषਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਰਮਪਾਵਨਮ੍

—ਮੁੜ ਤਪੋਵਨ ਚਲੀ ਗਈ, ਆਪਣੇ ਗਹਿਣੇ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਤਪੱਸਵੀ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਵੱਸਤਰ ਧਾਰਨ ਕਰ ਲਈ।

ਸਂਕਲ੍ਪ੍ਯ ਚ ਮਹਾਤੀਵ੍ਰਂ ਤਪਃ ਪਰਮਦੁਸ਼੍ਚਰਮ੍ ਸਦਾ ਮਨਸਿ ਸਨ੍ਧਾਯ ਭਰ੍ਤੁਸ਼੍ਚਰਣਪਂਕਜਮ੍

ਉਸ ਨੇ ਮਨ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਕਠਿਨ ਤੇ ਉੱਚੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਦਾ ਨਿਸਚਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਚਰਨ ਕਮਲਾਂ ਨੂੰ ਚਿੱਤ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾਇਆ।

ਤਮੇਵ ਕ੍ਸ਼ਣਿਕੇ ਲਿਂਗੇ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਬਾਹ੍ਯਵਿਧਾਨਤਃ ਤ੍ਰਿਸਨ੍ਧ੍ਯਮਭ੍ਯਰ੍ਚਯਨ੍ਤੀ ਵਨ੍ਯੈਃ ਪੁष੍ਪੈਃ ਫਲਾਦਿਭਿਃ

ਉਸ ਨੇ ਓਸ ਛਣਭੰਗੁਰ ਲਿੰਗ ਦਾ ਬਾਹਰੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ, ਫਲਾਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।

ਸ ਏਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਮੂਰ੍ਤਿਮਾਸ੍ਥਾਯ ਤਪਸਃ ਫਲਮ੍ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤਿ ਮਮੇਤ੍ਯੇਵਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ऽਕਰੋਤ੍ਤਪਃ

ਉਹੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਤਪੱਸਿਆ ਦਾ ਫਲ ਦੇਵੇਗਾ—ਇਹ ਸੋਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਤਪ ਕੀਤਾ।

ਤਥਾ ਤਪਸ਼੍ਚਰਨ੍ਤੀਂ ਤਾਂ ਕਾਲੇ ਬਹੁਤਿਥੇ ਗਤੇ ਦृष੍ਟਃ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਮਹਾਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਦੁष੍ਟਭਾਵਾਦੁਪਾਗਮਤ੍

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਪ ਕਰਦੀ ਰਹੀ, ਤੇ ਕਾਫੀ ਸਮਾਂ ਲੰਘਣ ਉਪਰੰਤ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਬੁਰਾ ਬਾਘ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ।

ਤਥੈਵੋਪਗਤਸ੍ਯਾਪਿ ਤਸ੍ਯਾਤੀਵਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ ਗਾਤ੍ਰਂ ਚਿਤ੍ਰਾਰ੍ਪਿਤਮਿਵ ਸ੍ਤਬ੍ਧਂ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਸਕਾਸ਼ਤਃ

ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਾੜਾ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਨੇੜੇ ਆਇਆ, ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਜਿਵੇਂ ਚਿੱਤਰ ਲਾਇਆ ਹੋਵੇ, ਐਨਾ ਸੁੱਕ ਗਿਆ ਤੇ ਜੜ ਹੋ ਗਿਆ।