ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦੀਨ੍ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਸਮਰੇ ਸੁਰਾਨ੍ ਨਿਃਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਵषਟ੍ਕਾਰਂ ਜਗਚ੍ਚਕ੍ਰਤੁਰਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਗਤ ਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਪਾਠ-ਹਵਨ ਆਦਿ ਰੁਕਵਾ ਦਿੱਤੇ।
ਤਯੋਰ੍ਵਧਾਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਭ੍ਯਰ੍ਥਿਤਵਾਨ੍ਪੁਨਃ ਵਿਨਿਂਦ੍ਯਾਪਿ ਰਹਸ੍ਯਂ ਵਾਂ ਕ੍ਰੋਧਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾ ਤਥਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਲਈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਮੁੜ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਅਰਜ਼ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਲੋੜ ਪੈਣ ਤੇ ਚੁਪਚਾਪ ਤੈਨੂੰ ਨਿੰਦਾ ਕਰ ਕੇ ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਲੋੜ ਸੀ।
ਤਦ੍ਵਰ੍ਣਕੋਸ਼ਜਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਕਾਮਾਂ ਕਨ੍ਯਕਾਤ੍ਮਿਕਾਮ੍ ਨਿਸ਼ੁਮ੍ਭਸ਼ੁਂਭਯੋਰ੍ਹਂਤ੍ਰੀਂ ਸੁਰੇਭ੍ਯੋ ਦਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ, ਜੋ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਸ਼ੁੰਭ ਤੇ ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗੀ।
ਏਵਮਭ੍ਯਰ੍ਥਿਤੋ ਧਾਤ੍ਰਾ ਭਗਵਾਨ੍ਨੀਲਲੋਹਿਤਃ ਕਾਲੀਤ੍ਯਾਹ ਰਹਸ੍ਯਂ ਵਾਂ ਨਿਨ੍ਦਯਨ੍ਨਿਵ ਸਸ੍ਮਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਚਨਹਾਰ ਵਲੋਂ ਅਰਜ਼ ਹੋਣ ਤੇ, ਨੀਲ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਭਗਵਾਨ, ਹੱਸ ਕੇ, ਕਾਲੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਚੁਪਚਾਪ ਤੈਨੂੰ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ।
ਤਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਤਦਾ ਦੇਵੀ ਸੁਵਰ੍ਣਾ ਵਰ੍ਣਕਾਰਣਾਤ੍ ਸ੍ਮਯਨ੍ਤੀ ਚਾਹ ਭਰ੍ਤਾਰਮਸਮਾਧੇਯਯਾ ਗਿਰਾ
ਫਿਰ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਆਪਣੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਕਰਕੇ, ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀ ਜੋ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਨ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀਆਂ।
ਈਦृਸ਼ੋ ਮਮ ਵਰ੍ਣੇਸ੍ਮਿਨ੍ਨ ਰਤਿਰ੍ਭਵਤੋ ऽਸ੍ਤਿ ਚੇਤ੍ ਏਵਾਵਨ੍ਤਂ ਚਿਰਂ ਕਾਲਂ ਕਥਮੇषਾ ਨਿਯਮ੍ਯਤੇ
ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਇਸ ਰੰਗ ਨਾਲ ਇੰਨੀ ਮੋਹ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਰੰਗ ਕਿੰਨੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਰੋਕਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਅਰਤ੍ਯਾ ਵਰ੍ਤਮਾਨੋ ऽਪਿ ਕਥਂ ਚ ਰਮਸੇ ਮਯਾ ਨ ਹ੍ਯਸ਼ਕ੍ਯਂ ਜਗਤ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨੀਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਭੋਃ
ਜੇ ਤੂੰ ਬੇਪਰਵਾਹ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈਂ? ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।
ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਰਾਮਸ੍ਯ ਭਵਤੋ ਰਤਿਰ੍ਨ ਸੁਖਸਾਧਨਮ੍ ਇਤਿ ਹੇਤੋਃ ਸ੍ਮਰੋ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਸਭਂ ਭਸ੍ਮਸਾਤ੍ਕृਤਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਰਸ-ਵਿਹਾਰ ਸੁਖ ਦਾ ਸਾਧਨ ਨਹੀਂ; ਇਸੀ ਕਾਰਨ, ਕਾਮ ਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਭਸਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਯਾ ਚ ਨਾਭਿਮਤਾ ਭਰ੍ਤੁਰਪਿ ਸਰ੍ਵਾਂਗਸੁਨ੍ਦਰੀ ਸਾ ਵृਥੈਵ ਹਿ ਜਾਯੇਤ ਸਰ੍ਵੈਰਪਿ ਗੁਣਾਨ੍ਤਰੈਃ
ਜੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਹਰ ਅੰਗ ਤੋਂ ਸੋਹਣੀ ਔਰਤ ਵੀ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਵਿਅਰਥ ਹੀ ਜਨਮੀ।
ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਭੋਗੈਕਸ਼ੇषੋ ਹਿ ਸਰ੍ਗ ਏਵੈष ਯੋषਿਤਾਮ੍ ਤਥਾਸਤ੍ਯਨ੍ਯਥਾਭੂਤਾ ਨਾਰੀ ਕੁਤ੍ਰੋਪਯੁਜ੍ਯਤੇ
ਪਤਿ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੀ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਦਾ ਮਕਸਦ ਹੈ; ਜੇ ਇਹ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਦੀ ਕੀ ਵਰਤੋਂ?
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਰ੍ਣਮਿਮਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਯਾ ਰਹਸਿ ਨਿਨ੍ਦਿਤਮ੍ ਵਰ੍ਣਾਨ੍ਤਰਂ ਭਜਿष੍ਯੇ ਵਾ ਨ ਭਜਿष੍ਯਾਮਿ ਵਾ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਰੰਗ ਜੋ ਤੂੰ ਚੁਪਚਾਪ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤਾ, ਛੱਡ ਕੇ, ਮੈਂ ਹੋਰ ਰੰਗ ਚੁਣ ਲਵਾਂਗੀ—ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵੀ ਨਾ ਚੁਣਾਂ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵੋਤ੍ਥਾਯ ਸ਼ਯਨਾਦ੍ਦੇਵੀ ਸਾਚष੍ਟ ਗਦ੍ਗਦਮ੍ ਯਯਾਚੇ ऽਨੁਮਤਿਂ ਭਰ੍ਤੁਸ੍ਤਪਸੇ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਾ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਵਿਛੋਣੇ ਤੋਂ ਉਠ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਹੌਲੇ ਹੌਲੇ ਬੋਲਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਤਪਸਿਆ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਮੰਗੀ, ਪੱਕਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ।
ਤਥਾ ਪ੍ਰਣਯਭਂਗੇਨ ਭੀਤੋ ਭੂਤਪਤਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਪਾਦਯੋਃ ਪ੍ਰਣਮਨ੍ਨੇਵ ਭਵਾਨੀਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ
ਜਦੋਂ ਪਿਆਰ ਟੁੱਟਣ ਦੀ ਡਰ ਨਾਲ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਆਪ ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਨਿਵਾਇਆ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਅਜਾਨਤੀ ਚ ਕ੍ਰੀਡੋਕ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਿਯੇ ਕਿਂ ਕੁਪਿਤਾਸਿ ਮੇ ਰਤਿਃ ਕੁਤੋ ਵਾ ਜਾਯੇਤ ਤ੍ਵਤ੍ਤਸ਼੍ਚੇਦਰਤਿਰ੍ਮਮ
ਉਹ ਖੇਡ-ਵਚਨ ਨੂੰ ਨਾ ਸਮਝ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਪਿਆਰੀ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕਿਉਂ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋਈ? ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਰਤੀ ਕਿਵੇਂ ਖੋ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਜਾਂ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ?'
ਮਾਤਾ ਤ੍ਵਮਸ੍ਯ ਜਗਤਃ ਪਿਤਾਹਮਧਿਪਸ੍ਤਥਾ ਕਥਂ ਤਦੁਤ੍ਪਪਦ੍ਯੇਤ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਨਾਭਿਰਤਿਰ੍ਮਮ
ਤੂੰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਪਿਤਾ ਤੇ ਰਾਜਾ ਹਾਂ; ਫਿਰ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾ ਲੱਭਾਂ?
ਆਵਯੋਰਭਿਕਾਮੋ ऽਪਿ ਕਿਮਸੌ ਕਾਮਕਾਰਿਤਃ ਯਤਃ ਕਾਮਸਮੁਤ੍ਪਤ੍ਤਿਃ ਪ੍ਰਾਗੇਵ ਜਗਦੁਦ੍ਭਵਃ
ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਭਾਵੇਂ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਕੀ ਉਹ ਕਾਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੈ? ਕਾਮ ਤਾਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬਣਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪृਥਗ੍ਜਨਾਨਾਂ ਰਤਯੇ ਕਾਮਾਤ੍ਮਾ ਕਲ੍ਪਿਤੋ ਮਯਾ ਤਤਃ ਕਥਮੁਪਾਲਬ੍ਧਃ ਕਾਮਦਾਹਾਦਹਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਤੀ ਲਈ ਮੈਂ ਕਾਮ ਨੂੰ ਇੱਛਾ ਦਾ ਰੂਪ ਬਣਾਇਆ; ਫਿਰ ਤੂੰ ਕਾਮ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਦੋਸ਼ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ?
ਮਾਂ ਵੈ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਸਾਮਾਨ੍ਯਂ ਮਨ੍ਯਮਾਨੋ ਮਨੋਭਵਃ ਮਨਾਕ੍ਪਰਿਭਵਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਮਯਾ ਵੈ ਭਸ੍ਮਸਾਤ੍ਕृਤਃ
ਮਨੋਭਵ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸਮਝ ਕੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਬੇਅਦਬੀ ਕੀਤੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਭਸਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਹਾਰੋਪ੍ਯਾਵਯੋਰਸ੍ਯ ਜਗਤਸ੍ਤ੍ਰਾਣਕਾਰਣਾਤ੍ ਤਤਸ੍ਤਦਰ੍ਥਂ ਤ੍ਵਯ੍ਯਦ੍ਯ ਕ੍ਰੀਡੋਕ੍ਤਿਂ ਕृਤਵਾਹਨਮ੍
ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਮੈਂ ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਇਸੀ ਕਾਰਨ, ਅੱਜ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਖੇਡ-ਵਚਨ ਆਖਿਆ।
ਸ ਚਾਯਮਚਿਰਾਦਰ੍ਥਸ੍ਤਵੈਵਾਵਿष੍ਕਰਿष੍ਯਤੇ ਕ੍ਰੋਧਸ੍ਯ ਜਨਕਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਹृਦਿ ਕृਤ੍ਵੇਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਤੇਰਾ ਇਹ ਉਦੇਸ਼ ਜਲਦੀ ਹੀ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ; ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਆਖਿਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤਪੂਰ੍ਵਂ ਹਿ ਭਗਵਂਸ੍ਤਵ ਚਾਟੁ ਵਚੋ ਮਯਾ ਯੇਨੈਵਮਤਿਧੀਰਾਹਮਪਿ ਪ੍ਰਾਗਭਿਵਂਚਿਤਾ
ਹੇ ਭਾਗਵਤੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਸੁਣੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਢੀਠ ਹਾਂ, ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਠੱਗਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਣਾਨਪ੍ਯਪ੍ਰਿਯਾ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਨਾਰੀ ਯਾ ਨ ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍ ਕੁਲਾਂਗਨਾ ਸ਼ੁਭਾ ਸਦ੍ਭਿਃ ਕੁਤ੍ਸਿਤੈਵ ਹਿ ਗਮ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਕੁਲਵੰਤ ਨਾਰੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਲਈ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਵੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੀ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਚੰਗੀ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਸਿਆਣਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਉਹ ਨਿੰਦਾ ਯੋਗ ਹੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਭੂਯਸੀ ਚ ਤਵਾਪ੍ਰੀਤਿਰਗੌਰਮਿਤਿ ਮੇ ਵਪੁਃ ਕ੍ਰੀਡੋਕ੍ਤਿਰਪਿ ਕਾਲੀਤਿ ਘਟਤੇ ਕਥਮਨ੍ਯਥਾ
ਤੇਰਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਅਸੰਤੋਖ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਕਾਲਾ ਰੂਪ ਹੀ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ; ਤੇਰਾ ਖੇਡ-ਵਚਨ ਵੀ ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ—ਇਹ ਹੋਰ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ?
ਸਦ੍ਭਿਰ੍ਵਿਗਰ੍ਹਿਤਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਵ ਕਾਰ੍ष੍ਣ੍ਯਮਸਂਮਤਮ੍ ਅਨੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਤਪੋਯੋਗਾਤ੍ਸ੍ਥਾਤੁਮੇਵੇਹ ਨੋਤ੍ਸਹੇ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੇਰਾ ਕਾਲਾ ਰੰਗ ਸਿਆਣਿਆਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਉਹ ਮੰਨਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ; ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਤਪस्या ਛੱਡ ਕੇ ਇੱਥੇ ਰਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਸ ਯਦ੍ਯੇਵਂਵਿਧਤਾਪਸ੍ਤੇ ਤਪਸਾ ਕਿਂ ਪ੍ਰਯੋਜਨਮ੍ ਮਮੇਚ੍ਛਯਾ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਵਾ ਵਰ੍ਣਾਨ੍ਤਰਵਤੀ ਭਵ
ਜੇ ਤੇਰੀ ਤਪस्या ਐਸੇ ਹੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਐਸੀ ਤਪस्या ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ? ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਜਾਂ ਤੇਰੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਹੋਰ ਰੰਗ ਧਾਰ ਲੈ।
ਨੇਚ੍ਛਾਮਿ ਭਵਤੋ ਵਰ੍ਣਂ ਸ੍ਵਯਂ ਵਾ ਕਰ੍ਤੁਮਨ੍ਯਥਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਤਪਸਾਰਾਧ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਗੌਰੀ ਭਵਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਰੰਗ ਆਪਣੇ ਆਪ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬਦਲਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ; ਮੈਂ ਤਪस्या ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਾਂਗੀ, ਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਗੌਰੀ ਬਣ ਜਾਵਾਂਗੀ।
ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਪੁਰਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ਪੁਰਾ ਤਮਾਹੂਯ ਮਹਾਦੇਵਿ ਤਪਸਾ ਕਿਂ ਕਰਿष੍ਯਸਿ
ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਦਰਜਾ ਪਾਇਆ ਸੀ; ਤਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਤਪस्या ਕਰਕੇ ਕੀ ਹਾਸਲ ਕਰੇਗੀ?
ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਲਬ੍ਧਪਦਾ ਏਵ ਸਰ੍ਵੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯਃ ਸੁਰਾਃ ਤਥਾਪ੍ਯਾਰਾਧ੍ਯ ਤਪਸਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਤ੍ਵਨ੍ਨਿਯੋਗਤਃ
ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਹੀ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਆਪਣਾ ਦਰਜਾ ਪਾਏ ਹਨ; ਫਿਰ ਵੀ, ਤੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਤਪस्या ਕਰਕੇ ਤੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।
ਪੁਰਾ ਕਿਲ ਸਤੀ ਨਾਮ੍ਨਾ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਦੁਹਿਤਾ ऽਭਵਮ੍ ਜਗਤਾਂ ਪਤਿਮੇਵਂ ਤ੍ਵਾਂ ਪਤਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਤੀ ਤਥਾ
ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਸਤੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਦੱਖ ਦੇ ਧੀ ਬਣੀ ਸੀ, ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ, ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਏਵਮਦ੍ਯਾਪਿ ਤਪਸਾ ਤੋषਯਿਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਂ ਵਿਧਿਮ੍ ਗੌਰੀ ਭਵਿਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਕੋ ਦੋषਃ ਕਥ੍ਯਤਾਮਿਹ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅੱਜ ਵੀ ਮੈਂ ਤਪस्या ਕਰਕੇ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਕੇ ਗੌਰੀ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੀ ਦੋਸ਼ ਹੈ? ਇੱਥੇ ਦੱਸੋ।