ਗੁਹਾਮੁਖੈਃ ਪ੍ਰਤਿਦਿਨਂ ਵ੍ਯਾਤ੍ਤਾਸ੍ਯੋ ਵਿਪੁਲੋਦਰੈਃ ਅਜੀਰ੍ਣਲਾਵਣ੍ਯਤਯਾ ਜृਂਭਮਾਣ ਇਵਾਚਲਃ
ਗੁਫਾਵਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਖੁੱਲੇ, ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਖੋਹਾਂ ਨਾਲ, ਪਹਾੜ ਅਜਿਹੇ ਲੱਗਦਾ ਜਿਵੇਂ ਅਤਿ ਸੋਹਣੀਤਾ ਕਰਕੇ ਉਕਾਈ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਗ੍ਰਸਨ੍ਨਿਵ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਪਿਬਨ੍ਨਿਵ ਪਯੋਨਿਧਿਮ੍ ਵਮਨ੍ਨਿਵ ਤਮੋਨ੍ਤਸ੍ਥਂ ਮਾਦ੍ਯਨ੍ਨਿਵ ਖਮਮ੍ਬੁਦੈਃ
ਉਹ ਪਹਾੜ ਜਿਵੇਂ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਨਿਗਲ ਰਿਹਾ, ਸਮੁੰਦਰ ਪੀ ਰਿਹਾ, ਅੰਦਰਲੀ ਹਨੇਰੀ ਉਲਟੀ ਕਰ ਰਿਹਾ, ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਨਿਵਾਸ ਭੂਮਯਸ੍ਤਾਸ੍ਤਾ ਦਰ੍ਪਣਪ੍ਰਤਿਮੋਦਰਾਃ ਤਿਰਸ੍ਕृਤਾਤਪਾਸ੍ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਾਸ਼੍ਰਮਚ੍ਛਾਯਾਮਹੀਰੁਹਾਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਵਸਣ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਦਰਪਣ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਹਰੇ-ਭਰੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਧੁੱਪ ਨੂੰ ਰੋਕਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਦੀ ਠੰਢੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਨਾਲ ਹੋਰ ਵੀ ਸੁਖਦਾਈ ਹਨ।
ਸਰਿਤ੍ਸਰਸ੍ਤਡਾਗਾਦਿਸਂਪਰ੍ਕਸ਼ਿਸ਼ਿਰਾਨਿਲਾਃ ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਨਿषਣ੍ਣਾਭ੍ਯਾਂ ਸ਼ਿਵਾਭ੍ਯਾਂ ਸਫਲੀਕृਤਾਃ
ਨਦੀਆਂ, ਝੀਲਾਂ ਤੇ ਤਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਠੰਢੀਆਂ ਹਵਾਵਾਂ, ਜਿੱਥੇ-ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਬੈਠੇ ਹਨ, ਉਥੇ-ਉਥੇ ਉਹ ਹਵਾ ਫਲਦਾਈ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਮਿਮਂ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਸਾਮ੍ਬਸ੍ਤ੍ਰਿਯਮ੍ਬਕਃ ਰੈਭ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਸਮੀਪਸ੍ਥਸ਼੍ਚਾਨ੍ਤਰ੍ਧਾਨਂ ਗਤੋ ਯਯੌ
ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਮਝ ਕੇ, ਤ੍ਰਿਣੈਣੀ ਸੰਭੂ, ਜੋ ਰੈਭਿਆ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸੀ, ਅਚਾਨਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰੋਦ੍ਯਾਨਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਦੇਵ੍ਯਾ ਸਹ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ਰਰਾਮ ਰਮਣੀਯਾਸੁ ਦੇਵ੍ਯਾਨ੍ਤਃਪੁਰਭੂਮਿषੁ
ਫਿਰ, ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ।
ਤਥਾ ਗਤੇषੁ ਕਾਲੇषੁ ਪ੍ਰਵृਦ੍ਧਾਸੁ ਪ੍ਰਜਾਸੁ ਚ ਦੈਤ੍ਯੌ ਸ਼ੁਂਭਨਿਸ਼ੁਂਭਾਖ੍ਯੌ ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਸਂਬਭੂਵਤੁਃ
ਜਿਵੇਂ ਸਮਾਂ ਲੰਘਦਾ ਗਿਆ ਤੇ ਲੋਕ ਵਧਦੇ ਗਏ, ਦੋ ਦੈਤ, ਸ਼ੁੰਭ ਤੇ ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਨਾਮ ਦੇ ਭਰਾ, ਜਨਮ ਲਏ।
ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਤਪੋ ਬਲਾਦ੍ਦਤ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪਰਮੇष੍ਟਿਨਾ ਅਵਧ੍ਯਤ੍ਵਂ ਜਗਤ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਪੁਰੁषੈਰਖਿਲੈਰਪਿ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਯੋਨਿਜਾ ਤੁ ਯਾ ਕਨ੍ਯਾ ਹ੍ਯਂਬਿਕਾਂਸ਼ਸਮੁਦ੍ਭਵਾ ਅਜਾਤਪੁਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਰਤਿਰਵਿਲਂਘ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਾ
ਉਹ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਮਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਜਨਮੀ, ਅੰਬਿਕਾ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਲਾਇਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਅਜੇਹੀ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ—
ਤਯਾ ਤੁ ਨੌ ਵਧਃ ਸਂਖ੍ਯੇ ਤਸ੍ਯਾਂ ਕਾਮਾਭਿਭੂਤਯੋਃ ਇਤਿ ਚਾਭ੍ਯਰ੍ਥਿਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤਾਭ੍ਯਾਮ੍ਪ੍ਰਾਹ ਤਥਾਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ
ਉਸ ਹੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਸਾਡੀ ਉਸ ਲਈ ਇੱਛਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਵੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਮੌਤ ਹੋਵੇ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਅਰਜ਼ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ।'
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦੀਨ੍ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਸਮਰੇ ਸੁਰਾਨ੍ ਨਿਃਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਵषਟ੍ਕਾਰਂ ਜਗਚ੍ਚਕ੍ਰਤੁਰਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਗਤ ਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਪਾਠ-ਹਵਨ ਆਦਿ ਰੁਕਵਾ ਦਿੱਤੇ।
ਤਯੋਰ੍ਵਧਾਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਭ੍ਯਰ੍ਥਿਤਵਾਨ੍ਪੁਨਃ ਵਿਨਿਂਦ੍ਯਾਪਿ ਰਹਸ੍ਯਂ ਵਾਂ ਕ੍ਰੋਧਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾ ਤਥਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਲਈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਮੁੜ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਅਰਜ਼ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਲੋੜ ਪੈਣ ਤੇ ਚੁਪਚਾਪ ਤੈਨੂੰ ਨਿੰਦਾ ਕਰ ਕੇ ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਲੋੜ ਸੀ।
ਤਦ੍ਵਰ੍ਣਕੋਸ਼ਜਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਕਾਮਾਂ ਕਨ੍ਯਕਾਤ੍ਮਿਕਾਮ੍ ਨਿਸ਼ੁਮ੍ਭਸ਼ੁਂਭਯੋਰ੍ਹਂਤ੍ਰੀਂ ਸੁਰੇਭ੍ਯੋ ਦਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ, ਜੋ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਸ਼ੁੰਭ ਤੇ ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗੀ।
ਏਵਮਭ੍ਯਰ੍ਥਿਤੋ ਧਾਤ੍ਰਾ ਭਗਵਾਨ੍ਨੀਲਲੋਹਿਤਃ ਕਾਲੀਤ੍ਯਾਹ ਰਹਸ੍ਯਂ ਵਾਂ ਨਿਨ੍ਦਯਨ੍ਨਿਵ ਸਸ੍ਮਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਚਨਹਾਰ ਵਲੋਂ ਅਰਜ਼ ਹੋਣ ਤੇ, ਨੀਲ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਭਗਵਾਨ, ਹੱਸ ਕੇ, ਕਾਲੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਚੁਪਚਾਪ ਤੈਨੂੰ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ।
ਤਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਤਦਾ ਦੇਵੀ ਸੁਵਰ੍ਣਾ ਵਰ੍ਣਕਾਰਣਾਤ੍ ਸ੍ਮਯਨ੍ਤੀ ਚਾਹ ਭਰ੍ਤਾਰਮਸਮਾਧੇਯਯਾ ਗਿਰਾ
ਫਿਰ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਆਪਣੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਕਰਕੇ, ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀ ਜੋ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਨ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀਆਂ।
ਈਦृਸ਼ੋ ਮਮ ਵਰ੍ਣੇਸ੍ਮਿਨ੍ਨ ਰਤਿਰ੍ਭਵਤੋ ऽਸ੍ਤਿ ਚੇਤ੍ ਏਵਾਵਨ੍ਤਂ ਚਿਰਂ ਕਾਲਂ ਕਥਮੇषਾ ਨਿਯਮ੍ਯਤੇ
ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਇਸ ਰੰਗ ਨਾਲ ਇੰਨੀ ਮੋਹ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਰੰਗ ਕਿੰਨੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਰੋਕਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਅਰਤ੍ਯਾ ਵਰ੍ਤਮਾਨੋ ऽਪਿ ਕਥਂ ਚ ਰਮਸੇ ਮਯਾ ਨ ਹ੍ਯਸ਼ਕ੍ਯਂ ਜਗਤ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨੀਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਭੋਃ
ਜੇ ਤੂੰ ਬੇਪਰਵਾਹ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈਂ? ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।
ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਰਾਮਸ੍ਯ ਭਵਤੋ ਰਤਿਰ੍ਨ ਸੁਖਸਾਧਨਮ੍ ਇਤਿ ਹੇਤੋਃ ਸ੍ਮਰੋ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਸਭਂ ਭਸ੍ਮਸਾਤ੍ਕृਤਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਰਸ-ਵਿਹਾਰ ਸੁਖ ਦਾ ਸਾਧਨ ਨਹੀਂ; ਇਸੀ ਕਾਰਨ, ਕਾਮ ਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਭਸਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਯਾ ਚ ਨਾਭਿਮਤਾ ਭਰ੍ਤੁਰਪਿ ਸਰ੍ਵਾਂਗਸੁਨ੍ਦਰੀ ਸਾ ਵृਥੈਵ ਹਿ ਜਾਯੇਤ ਸਰ੍ਵੈਰਪਿ ਗੁਣਾਨ੍ਤਰੈਃ
ਜੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਹਰ ਅੰਗ ਤੋਂ ਸੋਹਣੀ ਔਰਤ ਵੀ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਵਿਅਰਥ ਹੀ ਜਨਮੀ।
ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਭੋਗੈਕਸ਼ੇषੋ ਹਿ ਸਰ੍ਗ ਏਵੈष ਯੋषਿਤਾਮ੍ ਤਥਾਸਤ੍ਯਨ੍ਯਥਾਭੂਤਾ ਨਾਰੀ ਕੁਤ੍ਰੋਪਯੁਜ੍ਯਤੇ
ਪਤਿ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੀ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਦਾ ਮਕਸਦ ਹੈ; ਜੇ ਇਹ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਦੀ ਕੀ ਵਰਤੋਂ?
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਰ੍ਣਮਿਮਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਯਾ ਰਹਸਿ ਨਿਨ੍ਦਿਤਮ੍ ਵਰ੍ਣਾਨ੍ਤਰਂ ਭਜਿष੍ਯੇ ਵਾ ਨ ਭਜਿष੍ਯਾਮਿ ਵਾ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਰੰਗ ਜੋ ਤੂੰ ਚੁਪਚਾਪ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤਾ, ਛੱਡ ਕੇ, ਮੈਂ ਹੋਰ ਰੰਗ ਚੁਣ ਲਵਾਂਗੀ—ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵੀ ਨਾ ਚੁਣਾਂ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵੋਤ੍ਥਾਯ ਸ਼ਯਨਾਦ੍ਦੇਵੀ ਸਾਚष੍ਟ ਗਦ੍ਗਦਮ੍ ਯਯਾਚੇ ऽਨੁਮਤਿਂ ਭਰ੍ਤੁਸ੍ਤਪਸੇ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਾ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਵਿਛੋਣੇ ਤੋਂ ਉਠ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਹੌਲੇ ਹੌਲੇ ਬੋਲਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਤਪਸਿਆ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਮੰਗੀ, ਪੱਕਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ।
ਤਥਾ ਪ੍ਰਣਯਭਂਗੇਨ ਭੀਤੋ ਭੂਤਪਤਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਪਾਦਯੋਃ ਪ੍ਰਣਮਨ੍ਨੇਵ ਭਵਾਨੀਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ
ਜਦੋਂ ਪਿਆਰ ਟੁੱਟਣ ਦੀ ਡਰ ਨਾਲ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਆਪ ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਨਿਵਾਇਆ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਅਜਾਨਤੀ ਚ ਕ੍ਰੀਡੋਕ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਿਯੇ ਕਿਂ ਕੁਪਿਤਾਸਿ ਮੇ ਰਤਿਃ ਕੁਤੋ ਵਾ ਜਾਯੇਤ ਤ੍ਵਤ੍ਤਸ਼੍ਚੇਦਰਤਿਰ੍ਮਮ
ਉਹ ਖੇਡ-ਵਚਨ ਨੂੰ ਨਾ ਸਮਝ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਪਿਆਰੀ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕਿਉਂ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋਈ? ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਰਤੀ ਕਿਵੇਂ ਖੋ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਜਾਂ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ?'
ਮਾਤਾ ਤ੍ਵਮਸ੍ਯ ਜਗਤਃ ਪਿਤਾਹਮਧਿਪਸ੍ਤਥਾ ਕਥਂ ਤਦੁਤ੍ਪਪਦ੍ਯੇਤ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਨਾਭਿਰਤਿਰ੍ਮਮ
ਤੂੰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਪਿਤਾ ਤੇ ਰਾਜਾ ਹਾਂ; ਫਿਰ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾ ਲੱਭਾਂ?
ਆਵਯੋਰਭਿਕਾਮੋ ऽਪਿ ਕਿਮਸੌ ਕਾਮਕਾਰਿਤਃ ਯਤਃ ਕਾਮਸਮੁਤ੍ਪਤ੍ਤਿਃ ਪ੍ਰਾਗੇਵ ਜਗਦੁਦ੍ਭਵਃ
ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਭਾਵੇਂ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਕੀ ਉਹ ਕਾਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੈ? ਕਾਮ ਤਾਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬਣਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪृਥਗ੍ਜਨਾਨਾਂ ਰਤਯੇ ਕਾਮਾਤ੍ਮਾ ਕਲ੍ਪਿਤੋ ਮਯਾ ਤਤਃ ਕਥਮੁਪਾਲਬ੍ਧਃ ਕਾਮਦਾਹਾਦਹਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਤੀ ਲਈ ਮੈਂ ਕਾਮ ਨੂੰ ਇੱਛਾ ਦਾ ਰੂਪ ਬਣਾਇਆ; ਫਿਰ ਤੂੰ ਕਾਮ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਦੋਸ਼ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ?
ਮਾਂ ਵੈ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਸਾਮਾਨ੍ਯਂ ਮਨ੍ਯਮਾਨੋ ਮਨੋਭਵਃ ਮਨਾਕ੍ਪਰਿਭਵਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਮਯਾ ਵੈ ਭਸ੍ਮਸਾਤ੍ਕृਤਃ
ਮਨੋਭਵ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸਮਝ ਕੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਬੇਅਦਬੀ ਕੀਤੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਭਸਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਹਾਰੋਪ੍ਯਾਵਯੋਰਸ੍ਯ ਜਗਤਸ੍ਤ੍ਰਾਣਕਾਰਣਾਤ੍ ਤਤਸ੍ਤਦਰ੍ਥਂ ਤ੍ਵਯ੍ਯਦ੍ਯ ਕ੍ਰੀਡੋਕ੍ਤਿਂ ਕृਤਵਾਹਨਮ੍
ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਮੈਂ ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਇਸੀ ਕਾਰਨ, ਅੱਜ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਖੇਡ-ਵਚਨ ਆਖਿਆ।
ਸ ਚਾਯਮਚਿਰਾਦਰ੍ਥਸ੍ਤਵੈਵਾਵਿष੍ਕਰਿष੍ਯਤੇ ਕ੍ਰੋਧਸ੍ਯ ਜਨਕਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਹृਦਿ ਕृਤ੍ਵੇਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਤੇਰਾ ਇਹ ਉਦੇਸ਼ ਜਲਦੀ ਹੀ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ; ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਆਖਿਆ।