ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਨਮਰਾਨ੍ਭੀਤਾਨ੍ਪ੍ਰਣਤਾਰ੍ਤਿਹਰੋ ਹਰਃ ਇਦਮਾਹ ਮਹਾਦੇਵਃ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪਾਰ੍ਵਤੀਮ੍

ਉਹ ਡਰੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਹਰਾ, ਜੋ ਨਮਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰਵਤੀ ਵੱਲ ਤੱਕ ਕੇ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਇਹ ਬੋਲਿਆ।

ਮਾਭੈष੍ਟ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਯੂਯਂ ਵੈ ਮਾਮਿਕਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਅਨੁਗ੍ਰਹਾਰ੍ਥਮੇਵੇਹ ਧृਤੋ ਦਂਡਃ ਕृਪਾਲੁਨਾ

ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਡਰੋ ਨਾ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਹੋ। ਮਿਹਰ ਕਰਨ ਲਈ ਹੀ ਦੰਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਦਇਆਵਾਨ ਵਲੋਂ।

ਭਵਤਾਂ ਨਿਰ੍ਜਰਾਣਾਂ ਹਿ ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤੋ ऽਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੇष੍ਵਸ੍ਮਾਸੁ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਨ ਸ੍ਥਿਤਿਰ੍ਨ ਚ ਜੀਵਿਤਮ੍

ਹੇ ਅਮਰੋ! ਤੁਹਾਡੀ ਭੁੱਲ ਅਸੀਂ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਰੁੱਸ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਨਾ ਤੁਹਾਡੀ ਥਾਂ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ।

ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਰ੍ਵੇਣਾਮਿਤਤੇਜਸਾ ਸਦ੍ਯੋ ਵਿਗਤਸਨ੍ਦੇਹਾ ਨਨृਤੁਰ੍ਵਿਬੁਧਾ ਮੁਦਾ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਮ ਜੋਤ ਵਾਲੇ ਸ਼ਰਵ ਵਲੋਂ ਆਖੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇਕ ਦਮ ਹੀ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਨੱਚਣ ਲੱਗ ਪਏ।

ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਮਨਸੋ ਭੂਤ੍ਵਾਨਨ੍ਦਵਿਹ੍ਵਲਮਾਨਸਾਃ ਸ੍ਤੁਤਿਮਾਰੇਭਿਰੇ ਕਰ੍ਤੁਂ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯ ਦਿਵੌਕਸਃ

ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਸੁਚੱਜੇ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ। ਅਕਾਸ਼ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।

ਤ੍ਵਮੇਵ ਦੇਵਾਖਿਲਲੋਕਕਰ੍ਤਾ ਪਾਤਾ ਚ ਹਰ੍ਤਾ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੋ ऽਸਿ ਕਵਿष੍ਣੁਰੁਦ੍ਰਾਖ੍ਯਸ੍ਵਰੂਪਭੇਦੈ ਰਜਸ੍ਤਮਸ੍ਸਤ੍ਤ੍ਵਧृਤਾਤ੍ਮਮੂਰ੍ਤੇ

ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਹੈਂ, ਕਵੀ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਰਜ, ਤਮ ਤੇ ਸਤ ਦਾ ਆਸਰਾ ਬਣ ਕੇ।

ਸਰ੍ਵਮੂਰ੍ਤੇ ਨਮਸ੍ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵਭਾਵਨ ਪਾਵਨ ਅਮੂਰ੍ਤੇ ਭਕ੍ਤਹੇਤੋਰ੍ਹਿ ਗृਹੀਤਾਕृਤਿਸੌਖ੍ਯਦ

ਹਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਨਿਰਾਕਾਰ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਸੁੰਦਰ ਆਕਾਰ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਚਂਦ੍ਰੋ ऽਗਦੋ ਹਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਕृਪਾਤਸ੍ਤਵ ਸ਼ਂਕਰ ਨਿਮਜ੍ਜਨਾਨ੍ਮृਤਃ ਪ੍ਰਾਪ ਸੁਖਂ ਮਿਹਿਰਜਾਜਲਿਃ

ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ! ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇਰੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਠੀਕ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ; ਡੁੱਬਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾਲ ਸੁਖ ਪਾਇਆ।

ਸੀਮਨ੍ਤਿਨੀ ਹਤਧਵਾ ਤਵ ਪੂਜਨਤਃ ਪ੍ਰਭੋ ਸੌਭਾਗ੍ਯਮਤੁਲਂ ਪ੍ਰਾਪ ਸੋਮਵਾਰਵ੍ਰਤਾਤ੍ਸੁਤਾਨ੍

ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਜਿਸ ਸੀਮੰਤਿਨੀ ਦਾ ਪਤੀ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸੋਮਵਾਰ ਦੇ ਵਰਤ ਨਾਲ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੁਭਾਗ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ।

ਸ਼੍ਰੀਕਰਾਯ ਦਦੌ ਦੇਵਃ ਸ੍ਵੀਯਂ ਪਦਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮਰਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨृਪਮਂਡਲਭੀਤਿਤਃ

ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਸ੍ਰੀਕਰ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਥਾਂ ਦਿੱਤਾ। ਹੇ ਸੁਦਰਸ਼ਨ, ਤੂੰ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਤੋਂ ਅਜੇਹਾ ਹੈਂ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।

ਮੇਦੁਰਂ ਤਾਰਯਾਮਾਸ ਸਦਾਰਂ ਚ ਘृਣਾਨਿਧਿਃ ਸ਼ਾਰਦਾਂ ਵਿਧਵਾਂ ਚਕ੍ਰੇ ਸਧਵਾਂ ਕ੍ਰਿਯਯਾ ਭਵਾਨ੍

ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੇ ਮੈਦੁਰਾ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਬਚਾ ਲਿਆ। ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਜੋ ਸ਼ਾਰਦਾ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਧਵਾ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਵਿਆਹੀ ਹੋ ਗਈ।

ਭਦ੍ਰਾਯੁषੋ ਵਿਪਤ੍ਤਿਂ ਚ ਵਿਚ੍ਛਿਦ੍ਯ ਤ੍ਵਮਦਾਃ ਸੁਖਮ੍ ਸੌਮਿਨੀ ਭਵਬਨ੍ਧਾਦ੍ਵੈ ਮੁਕ੍ਤਾ ऽਭੂਤ੍ਤਵ ਸੇਵਨਾਤ੍

ਤੂੰ ਭਦਰਾਯੁਸ਼ ਦੀ ਮੁਸੀਬਤ ਦੂਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਸੌਮਿਨੀ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਈ।

ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਂਭੋ ਕਹਰੀਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਰਜਸ੍ਸਤ੍ਤ੍ਵਤਮੋਗੁਣੈਃ ਕਰ੍ਤਾ ਪਾਤਾ ਤਥਾ ਹਰ੍ਤਾ ਜਨਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਂਕ੍ਸ਼ਯਾ

ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਹੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੂੰ ਰਜ, ਸਤ, ਤੇ ਤਮ ਗੁਣਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਪਾਲਣਹਾਰ ਤੇ ਸੰਘਾਰਕ ਹੈਂ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ।

ਸਰ੍ਵਗਰ੍ਵਾਪਹਾਰੀ ਚ ਸਰ੍ਵਤੇਜੋਵਿਲਾਸਕਃ ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਦਿਗੂਢਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਰਕਃ

ਤੂੰ ਸਭ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਸਭ ਦੀ ਜੋਤਿ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਹਰ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ ਤੇ ਸਭ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।

ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਂ ਚ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਵਯਿ ਸਰ੍ਵਂ ਗਿਰੀਸ਼੍ਵਰ ਤ੍ਰਾਹਿ ਤ੍ਰਾਹਿ ਪੁਨਸ੍ਤ੍ਰਾਹਿ ਕृਪਾਂ ਕੁਰੁ ਮਮੋਪਰਿ

ਸਭ ਕੁਝ ਤੈਥੋਂ ਹੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਆਪ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ। ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ, ਬਚਾ, ਫਿਰ ਬਚਾ—ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ।

ਅਥਾਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਕृਤਾਂਜਲਿਃ ਏਵਂ ਤ੍ਵਵਸਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵ੍ਯਜ੍ਞਾਪਯਤ ਸ਼ੂਲਿਨੇ

ਉਸ ਵੇਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਮੌਕਾ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਤ੍ਰਿਸੂਲਧਾਰੀ ਅੱਗੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ।

ਜਯ ਦੇਵ ਮਹਾਦੇਵ ਪ੍ਰਣਤਾਰ੍ਤਿਵਿਭਂਜਨ ਈਦृਸ਼ੇष੍ਵਪਰਾਧੇषੁ ਕੋ ऽਨ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਸੀਦਤਿ

ਜੈ ਹੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਹੇ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਨਮਣ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪੀੜ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ! ਐਸੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਮਾਫ ਕਰੇ?

ਲਬ੍ਧਮਾਨੋ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਯੇ ਪੁਰਾ ਨਿਹਿਤਾ ਮृਧੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਪਤ੍ਤਿਰ੍ਨ ਕਸ੍ਯ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੇ

ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਹਾਰੇ ਸਨ ਜਾਂ ਅੱਗੇ ਵੀ ਹਾਰ ਜਾਣਗੇ—ਜਦੋਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੌਣ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ?

ਯਦਿਦਂ ਦੇਵਦੇਵਾਨਾਂ ਕृਤਮਨ੍ਤੁषੁ ਦੂषਣਮ੍ ਤਦਿਦਂ ਭੂषਣਂ ਮਨ੍ਯੇਤ ਅਂਗੀਕਾਰਗੌਰਵਾਤ੍

ਜੋ ਕੁਝ ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗਲਤੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ ਹੁਣ ਸੌਭਾਗ ਬਣ ਜਾਵੇ, ਤੇਰੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਕੇ।

ਇਤਿ ਵਿਜ੍ਞਾਪ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਾ ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਵਦਨਂ ਦੇਵ੍ਯਾ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਸ੍ਮਯਨ੍ਨਿਵ

ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਇੰਝ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ ਨੇ ਦੇਵੀ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਮੁਸਕਰਾਇਆ।

ਪੁਤ੍ਰਭੂਤਸ੍ਯ ਵਾਤ੍ਸਲ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਦ੍ਮਜਨ੍ਮਨਃ ਦੇਵਾਦੀਨਾਂ ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਮਂਗਾਨਿ ਪ੍ਰਦਦੌ ਪ੍ਰਭੁਃ

ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਅੰਗ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਮੁੜ ਦੇ ਦਿੱਤੇ।

ਪ੍ਰਥਮਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਯਾ ਦੇਵ੍ਯੋ ਦਂਡਿਤਾ ਦੇਵਮਾਤਰਃ ਤਾਸਾਮਪਿ ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਾਣ੍ਯਂਗਾਨਿ ਗਿਰਿਸ਼ੋ ਦਦੌ

ਜੋ ਦੇਵੀਆਂ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਸਜ਼ਾ ਪਈਆਂ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਮਾਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਗਿਰਿਸ਼ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਅੰਗ ਮੁੜ ਦਿੱਤੇ।

ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਭਗਵਾਨੇਵ ਸ੍ਵਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪਿਤਾਮਹਃ ਤਤ੍ਪਾਪਾਨੁਗੁਣਂ ਚਕ੍ਰੇ ਜਰਚ੍ਛਾਗਮੁਖਂ ਮੁਖਮ੍

ਪਰ ਦਕ੍ਸ਼ ਲਈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ, ਉਸਦੇ ਪਾਪ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸਨੂੰ ਬੁੱਢੇ ਬੱਕਰੇ ਦਾ ਮੁੰਹ ਦਿੱਤਾ।

ਸੋ ऽਪਿ ਸਂਜ੍ਞਾਂ ਤਤੋ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਸ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜੀਵਿਤਃ ਸੁਧੀ ਭੀਤਃ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ ਸ਼ਂਭੁਂ ਤੁष੍ਟਾਵ ਪ੍ਰਲਪਨ੍ਬਹੁ

ਉਹ ਜਦ ਹੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਤੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਬਚੀ ਵੇਖੀ, ਤਾਂ ਡਰ ਗਿਆ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ ਤੇ ਬਹੁਤ ਵਿਲਾਪ ਕੀਤਾ।

ਜਯ ਦੇਵ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਲੋਕਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਰਕ ਕृਪਾਂ ਕੁਰੁ ਮਹੇਸ਼ਾਨਾਪਰਾਧਂ ਮੇ ਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਵ ਹ

ਜੈ ਹੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ! ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ, ਹੇ ਮਹਾਂਈਸ਼, ਮੇਰਾ ਪਾਪ ਮਾਫ ਕਰ।

ਕਰ੍ਤਾ ਭਰ੍ਤਾ ਚ ਹਰ੍ਤਾ ਚ ਤ੍ਵਮੇਵ ਜਗਤਾਂ ਪ੍ਰਭੋ ਮਯਾ ਜ੍ਞਾਤਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਵਿष੍ਣ੍ਵਾਦਿਸਕਲੇਸ਼੍ਵਰਃ

ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਹੀ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਪਾਲਣਹਾਰ ਤੇ ਸੰਘਾਰਕ ਹੈਂ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ।

ਤ੍ਵਯੈਵ ਵਿਤਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਸृष੍ਟਂ ਨ ਨਾਸ਼ਿਤਮ੍ ਨ ਹਿ ਤ੍ਵਦਧਿਕਾਃ ਕੇਚਿਦੀਸ਼ਾਸ੍ਤੇ ऽਚ੍ਯੁਤਕਾਦਯਃ

ਸਭ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਫੈਲਿਆ, ਵੱਸਿਆ ਤੇ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਚੁਤ ਤੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵੀ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ।

ਤਂ ਤਥਾ ਵ੍ਯਾਕੁਲਂ ਭੀਤਂ ਪ੍ਰਲਪਂਤਂ ਕृਤਾਗਸਮ੍

ਉਹ ਵਿਅਕੁਲ ਤੇ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਗਲਤੀਆਂ ਕਰ ਚੁੱਕਾ, ਬੇਸੁਧ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਤਥੋਕ੍ਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪਿਤੁਃ ਪ੍ਰਿਯਚਿਕੀਰ੍षਯਾ ਗਾਣਪਤ੍ਯਂ ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਦਕ੍ਸ਼ਾਯਾਕ੍ਸ਼ਯਮੀਸ਼੍ਵਰਃ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਣਾਂ ਦੀ ਅਟੱਲ ਅਗਵਾਈ ਦੀ ਦਾਤ ਦਿੱਤੀ।