ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਰੇ ਰੇ ਕੇਤਕ ਦੁष੍ਟਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਠ ਦੂਰਮਿਤੋ ਵ੍ਰਜ ਮਮਾਪਿ ਪ੍ਰੇਮ ਤੇ ਪੁष੍ਪੇ ਮਾ ਭੂਤ੍ਪੂਜਾਸ੍ਵਿਤਃ ਪਰਮ੍

ਕੇਤਕਾ, ਤੂੰ ਮਾੜਾ ਤੇ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਹੈ—ਇਥੋਂ ਦੂਰ ਚਲਾ ਜਾ! ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਤੇਰੇ ਫੁੱਲ ਨੂੰ ਮੁੜ ਕਦੇ ਸਥਾਨ ਨਾ ਮਿਲੇ, ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋਵੇ।

ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਦੇਵੇਨ ਕੇਤਕਂ ਦੇਵਜਾਤਯਃ ਸਰ੍ਵਾਨਿ ਵਾਰਯਾਮਾਸੁਸ੍ਤਤ੍ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਾਦਨ੍ਯਤਸ੍ਤਦਾ

ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਇਹ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ, ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕੇਤਕਾ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਆਉਣ ਤੋਂ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਨਮਸ੍ਤੇ ਨਾਥ ਮੇ ਜਨ੍ਮਨਿष੍ਫਲਂ ਭਵਦਾਜ੍ਞਯਾ ਸਫਲਂ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਤਾਤ ਕ੍ਸ਼ਮ੍ਯਤਾਂ ਮਮ ਕਿਲ੍ਬਿषਮ੍

ਹੇ ਨਾਥ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਹੁਣ ਉਸ ਨੂੰ ਫਲਦਾਇਕ ਕਰ। ਹੇ ਪਿਤਾ, ਮੇਰਾ ਪਾਪ ਮਾਫ਼ ਕਰ।

ਜ੍ਞਾਨਾਜ੍ਞਾਨਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਨਾਸ਼ਯਤ੍ਯੇਵ ਤੇ ਸ੍ਮृਤਿਃ ਤਾਦृਸ਼ੇ ਤ੍ਵਯਿ ਦृष੍ਟੇ ਮੇ ਮਿਥ੍ਯਾਦੋषਃ ਕੁਤੋ ਭਵੇਤ੍

ਜਾਣ-ਅਣਜਾਣ ਕਰਿਆ ਪਾਪ, ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਤੂੰ ਐਸਾ ਸਾਹਮਣੇ ਆਵੇਂ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਝੂਠਾ ਦੋਸ਼ ਕਿਵੇਂ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ?

ਤਥਾ ਸ੍ਤੁਤਸ੍ਤੁ ਭਗਵਾਨ੍ਕੇਤਕੇਨ ਸਭਾਤਲੇ ਨ ਮੇ ਤ੍ਵਦ੍ਧਾਰਣਂ ਯੋਗ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਵਾਗਹਮੀਸ਼੍ਵਰਃ

ਸਭਾ ਵਿਚ ਕੇਤਕਾ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਢੋਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ; ਮੈਂ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।'

ਮਦੀਯਾਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਧਰਿष੍ਯਂਇ ਜਨ੍ਮ ਤੇ ਸਫਲਂ ਤਤਃ ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਵਿਤਾਨਵ੍ਯਾਜੇਨ ਮਮੋਪਰਿ ਭਵਿष੍ਯਸਿ

ਪਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਮੰਨ ਕੇ ਢੋਵਾਂਗਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰਾ ਜਨਮ ਸਫਲ ਹੋਵੇਗਾ। ਛਤਰੀ ਦੇ ਬਹਾਨੇ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਪਰ ਹੋਵੇਂਗਾ।

ਇਤ੍ਯਨੁਗृਹ੍ਯ ਭਗਵਾਨ੍ਕੇਤਕਂ ਵਿਧਿਮਾਧਵੌ ਵਿਰਰਾਜ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਸਰ੍ਵਦੇਵੈਰਭਿष੍ਟੁਤਃ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੇਤਕਾ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਧੀ ਤੇ ਮਾਧਵ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਭਾ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।

ਤਤ੍ਰਾਂਤਰੇ ਤੌ ਚ ਨਾਥਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਵਿਧਿਮਾਧਵੌ ਬਦ੍ਧਾਂਜਲਿਪੁਟੌ ਤੂष੍ਣੀਂ ਤਸ੍ਥਤੁਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਵਾਮਗੌ

ਉਸ ਸਮੇਂ, ਵਿਧੀ ਤੇ ਮਾਧਵ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਹਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਸੱਜੇ ਤੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਖੜੇ ਰਹੇ।

ਤਤ੍ਰ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਤੌ ਦੇਵਂ ਸਕੁਟੁਂਬਂ ਵਰਾਸਨੇ ਪੂਜਯਾਮਾਸਤੁਃ ਪੂਜ੍ਯਂ ਪੁਣ੍ਯੈਃ ਪੁਰੁषਵਸ੍ਤੁਭਿਃ

ਉਥੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਵਡੇ ਆਸਨ 'ਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸ਼ੁੱਧ ਤੇ ਉੱਚੇ ਦਾਨਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤੀ।

ਪੌਰੁषਂ ਪ੍ਰਾਕृਤਂ ਵਸ੍ਤੁਜ੍ਞੇਯਂ ਦੀਰ੍ਘਾਲ੍ਪਕਾਲਿਕਮ੍ ਹਾਰਨੂਪੁਰਕੇਯੂਰਕਿਰੀਟਮਣਿਕੁਂਡਲੈਃ

ਮਰਦਾਨਾ, ਕੁਦਰਤੀ ਪਦਾਰਥ ਜੋ ਜਾਣਨ ਯੋਗ ਹੈ, ਉਹ ਲੰਮੇ ਜਾਂ ਛੋਟੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਗਲਿਆਂ, ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਜੇਬਾਂ, ਬਾਂਹਾਂ ਦੇ ਕੜੇ, ਤਾਜ, ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਕੰਨ ਫੁੱਲਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਯਜ੍ਞਸੂਤ੍ਰੋਤ੍ਤਰੀਯਸ੍ਰਕ੍ਕ੍ਸ਼ੌਮਮਾਲ੍ਯਾਂਗੁਲੀਯਕੈਃ ਪੁष੍ਪਤਾਂਬੂਲਕਰ੍ਪੂਰਚਂਦਨਾਗੁਰੁਲੇਪਨੈਃ

ਯਜਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਡੋਰੀ, ਉਪਰਲੇ ਕਪੜੇ, ਹਾਰ, ਰੇਸ਼ਮੀ ਵਸਤ੍ਰ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਉਂਗਲੀਆਂ ਦੇ ਛਲਿਆਂ, ਫੁੱਲ, ਪਾਨ, ਕਪੂਰ, ਚੰਦਨ ਤੇ ਅਗਰ ਦੀ ਲੇਪ ਨਾਲ।

ਧੂਪਦੀਪਸਿਤਚ੍ਛਤ੍ਰਵ੍ਯਜਨਧ੍ਵਜਚਾਮਰੈਃ ਅਨ੍ਯੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯੋਪਹਾਰੈਸ਼੍ਚ ਵਾਙ੍ਮਨੋਤੀਤਵੈਭਵੈਃ

ਧੂਪ, ਦੀਵੇ, ਚਿੱਟਾ ਛਤਰ, ਪੱਖੇ, ਝੰਡੇ, ਚਮਰੇ ਵਾਲਾ ਚਮਾਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦਿਵਿਆ ਭੇਟਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਬੋਲ ਤੇ ਮਨ ਤੋਂ ਉੱਤਰੀ ਹੋਈ ਹੈ।

ਪਤਿਯੋਗ੍ਯੈਃ ਪਸ਼੍ਵਲਭ੍ਯੈਸ੍ਤੌ ਸਮਰ੍ਚਯਤਾਂ ਪਤਿਮ੍ ਯਦ੍ਯਚ੍ਛ੍ਰੇष੍ਠਤਮਂ ਵਸ੍ਤੁ ਪਤਿਯੋਗ੍ਯਂ ਹਿਤਦ੍ਧ੍ਵਜੇ

ਜੋ ਕੁਝ ਪਤੀ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਉਚਿਤ ਹੋਵੇ, ਮਨੁੱਖ ਜਾਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਤੋਂ ਮਿਲੇ, ਪਤੀ ਦੇ ਝੰਡੇ ਲਈ ਢੁਕਵਾਂ ਹੋਵੇ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।

ਤਦ੍ਵਸ੍ਤ੍ਵਖਿਲਮੀਸ਼ੋਪਿ ਪਾਰਂ ਪਰ੍ਯਚਿਕੀਰ੍षਯਾ ਸਭ੍ਯਾਨਾਂ ਪ੍ਰਦਦੌ ਹृष੍ਟਃ ਪृਥਕ੍ਤਤ੍ਰ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍

ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਦਾਰਥ ਸਭ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਦਿੱਤੇ, ਉਥੇ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੇ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਵੰਡੇ।

ਕੋਲਾਹਲੋ ਮਹਾਨਾਸੀਤ੍ਤਤ੍ਰ ਤਦ੍ਵਸ੍ਤੁ ਗृਹ੍ਣਤਾਮ੍ ਤਤ੍ਰੈਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਭ੍ਯਾਂ ਚਾਰ੍ਚਿਤਃ ਸ਼ਂਕਰਃ ਪੁਰਾ

ਉਹਨਾਂ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨੂੰ ਲੈਣ ਵੇਲੇ ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਹੋ ਗਿਆ; ਉਥੇ ਹੀ ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।

ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਃ ਪ੍ਰਾਹ ਤੌ ਨਮ੍ਰੌ ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਭਕ੍ਤਿਵਰ੍ਧਨਃ ਤੁष੍ਟੋ ऽਹਮਦ੍ਯ ਵਾਂ ਵਤ੍ਸੌ ਪੂਜਯਾ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ਮਹਾਦਿਨੇ

ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਦੋਨੋ ਨਮਨ ਕਰ ਰਹੇ ਨੂੰ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਭਕਤੀ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹਾਸੀ ਨਾਲ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਂ ਅੱਜ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ, ਪਿਆਰੇਓ, ਇਸ ਵੱਡੇ ਦਿਨ ਤੇ।'

ਦਿਨਮੇਤਤ੍ਤਤਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਹਤ੍ਤਰਮ੍ ਸ਼ਿਵਰਾਤ੍ਰਿਰਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਾ ਤਿਥਿਰੇषਾ ਮਮ ਪ੍ਰਿਯਾ

ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਦਿਨ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ; ਇਹ ਤਿਥੀ, ਜੋ ਸ਼ਿਵਰਾਤਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਪਿਆਰੀ ਹੈ।

ਏਤਤ੍ਕਾਲੇ ਤੁ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪੂਜਾਂ ਮਲ੍ਲਿਂਗਬੇਰਯੋਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤੁ ਜਗਤਃ ਕृਤ੍ਯਂ ਸ੍ਥਿਤਿਸਰ੍ਗਾਦਿਕਂ ਪੁਮਾਨ੍

ਇਸ ਵੇਲੇ, ਜੋ ਕੋਈ ਮਾਲਾ ਵਾਲੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਕੰਮ—ਰੱਖ-ਰਖਾਵ, ਸਿਰਜਣ ਤੇ ਹੋਰ—ਪੂਰੇ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਿਵਰਾਤ੍ਰਾਵਹੋਰਾਤ੍ਰਂ ਨਿਰਾਹਾਰੋ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ ਅਰ੍ਚਯੇਦ੍ਵਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਯਥਾਬਲਮਵਂਚਕਃ

ਸ਼ਿਵਰਾਤਰੀ ਦੇ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ, ਜੋ ਕੋਈ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਦਾ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਧੋਖੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—

ਯਤ੍ਫਲਂ ਮਮ ਪੂਜਾਯਾਂ ਵਰ੍षਮੇਕਂ ਨਿਰਂਤਰਮ੍ ਤਤ੍ਫਲਂ ਲਭਤੇ ਸਦ੍ਯਃ ਸ਼ਿਵਰਾਤ੍ਰੌ ਮਦਰ੍ਚਨਾਤ੍

ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਜੋ ਫਲ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਗਾਤਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਲ ਸ਼ਿਵਰਾਤਰੀ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਤੁਰੰਤ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਮਦ੍ਧਰ੍ਮਵृਦ੍ਧਿਕਾਲੋ ऽਯਂ ਚਂਦ੍ਰਕਾਲ ਇਵਾਂਬੁਧੇਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਦ੍ਯੁਤ੍ਸਵੋ ਯਤ੍ਰ ਮਾਮਕੋ ਮਂਗਲਾਯਨਃ

ਇਹ ਮੇਰੇ ਧਰਮ ਵਧਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਚੰਦ ਦੇ ਵਧਦੇ ਪੜਾਅ ਵਾਂਗ; ਇਹ ਮੇਰੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਰਾਹ।

ਯਤ੍ਪੁਨਃ ਸ੍ਤਂਭਰੂਪੇਣ ਸ੍ਵਾਵਿਰਾਸਮਹਂ ਪੁਰਾ ਸ ਕਾਲੋ ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षੇ ਤੁ ਸ੍ਯਾਦਾਰ੍ਦ੍ਰਾ ऋਕ੍ਸ਼ਮਰ੍ਭਕੌ

ਜਦ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਤੰਭ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸਮਾਂ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਆਰਦਰਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਤੇ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਆਰ੍ਦ੍ਰਾਯਾਂ ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षੇ ਤੁ ਯਃ ਪਸ਼੍ਯੇਨ੍ਮਾਮੁਮਾਸਖਮ੍ ਮਦ੍ਬੇਰਮਪਿ ਵਾ ਲਿਂਗਂ ਸ ਗੁਹਾਦਪਿ ਮੇ ਪ੍ਰਿਯਃ

ਆਰਦਰਾ ਵਿੱਚ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜੋ ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਉਮਾ ਸਮੇਤ ਜਾਂ ਮੇਰੀ ਮੂਰਤੀ ਜਾਂ ਲਿੰਗ ਵੇਖੇ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਏ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।

ਅਲਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਫਲਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦਿਨੇ ਸ਼ੁਭੇ ਅਭ੍ਯਰ੍ਚਨਂ ਚੇਦਧਿਕਂ ਫਲਂ ਵਾਚਾਮਗੋਚਰਮ੍

ਉਸ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ, ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਹੀ ਫਲ ਦੇਣ ਲਈ ਕਾਫੀ ਹੈ; ਜੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਫਲ ਬੋਲ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਰਣਰਂਗਤਲੇ ऽਮੁष੍ਮਿਨ੍ਯਦਹਂ ਲਿਂਗਵਰ੍ष੍ਮਣਾ ਜृਂਭਿਤੋ ਲਿਂਗਵਤ੍ਤਸ੍ਮਾਲ੍ਲਿਂਗਸ੍ਥਾਨਮਿਦਂ ਭਵੇਤ੍

ਉਸ ਯੁੱਧ ਭੂਮੀ ਤੇ, ਜਦ ਮੈਂ ਲਿੰਗ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਲਿੰਗ ਤੋਂ ਲਿੰਗ ਦਾ ਸਥਾਨ ਬਣ ਗਿਆ।

ਅਨਾਦ੍ਯਂਤਮਿਦਂ ਸ੍ਤਂਭਮਣੁਮਾਤ੍ਰਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਰ੍ਥਂ ਹਿ ਜਗਤਾਂ ਪੂਜਨਾਰ੍ਥਂ ਹਿ ਪੁਤ੍ਰਕੋ

ਇਹ ਸਤੰਭ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾ ਆਰੰਭ ਹੈ ਨਾ ਅੰਤ, ਜਗਤ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਤੇ ਪੂਜਾ ਲਈ, ਅਣੂ ਜਿੰਨਾ ਛੋਟਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਿਆਰੇ।

ਭੋਗਾਵਹਮਿਦਂ ਲਿਂਗਂ ਭੁਕ੍ਤਿਂ ਮੁਕ੍ਤ੍ਯੇਕਸਾਧਨਮ੍ ਦਰ੍ਸ਼ਨਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਧ੍ਯਾਨਾਜ੍ਜਂਤੂਨਾਂ ਜਨ੍ਮਮੋਚਨਮ੍

ਇਹ ਲਿੰਗ ਭੋਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਇਕੋ ਸਾਧਨ ਹੈ; ਦਰਸ਼ਨ, ਸਪਰਸ਼ ਜਾਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਜੀਵ ਜਨਮ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਅਨਲਾਚਲਸਂਕਾਸ਼ਂ ਯਦਿਦਂ ਲਿਂਗਮੁਤ੍ਥਿਤਮ੍ ਅਰੁਣਾਚਲਮਿਤ੍ਯੇਵ ਤਦਿਦਂ ਖ੍ਯਾਤਿਮੇष੍ਯਤਿ

ਇਹ ਜੋ ਲਿੰਗ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਅੱਗ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਅਰੁਣਾਚਲ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ।

ਅਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਂ ਚ ਬਹੁਧਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਹਤ੍ਤਰਮ੍ ਮੁਕ੍ਤਿਰਪ੍ਯਤ੍ਰ ਜਂਤੂਨਾਂ ਵਾਸੇਨ ਮਰਣੇਨ ਚ

ਇਥੇ ਕਈ ਵੱਡੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਬਣਣਗੇ; ਇਥੇ ਰਹਿਣ ਜਾਂ ਇਥੇ ਮਰਣ ਨਾਲ ਜੀਵ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।