ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਅਲਂ ਕ੍ਰੋਧੇਨ ਭਗਵਨ੍ਨष੍ਟਾਸ਼੍ਚੈਤੇ ਦਿਵੌਕਸਃ ਪ੍ਰਸੀਦ ਕ੍ਸ਼ਮ੍ਯਤਾਂ ਸਰ੍ਵਂ ਰੋਮਜੈਸ੍ਸਹ ਸੁਵ੍ਰਤ

ਹੋ ਗਿਆ ਗੁੱਸਾ, ਭਗਵਾਨ! ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ। ਮਿਹਰ ਕਰੋ—ਸਭ ਕੁਝ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਿਉ, ਰੋਮਜਾਂ ਸਮੇਤ, ਹੇ ਸੁਚੱਜੇ।

ਏਵਂ ਵਿਜ੍ਞਾਪਿਤਸ੍ਤੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਾ ਸ਼ਮਂ ਜਗਾਮ ਸਂਪ੍ਰੀਤੋ ਗਣਪਸ੍ਤਸ੍ਯ ਗੌਰਵਾਤ੍

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ਟੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਜਾਣਕਾਰੀ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਸੇਵਕ ਉਸ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦਿਆਂ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।

ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਲਬ੍ਧਾਵਸਰਾ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਮਂਤ੍ਰਿਣਃ ਧਾਰਯਨ੍ਤੋ ऽਞ੍ਜਲੀਨ੍ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਤੁष੍ਟੁਵੁਰ੍ਵਿਵਿਧੈਃ ਸ੍ਤਵੈਃ

ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਦੇ ਸਲਾਹਕਾਰ ਸਨ, ਮੌਕਾ ਮਿਲਦਿਆਂ ਹੀ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਜੋੜ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।

ਰੁਦ੍ਰਭਦ੍ਰਾਯ ਰੁਦ੍ਰਾਣਾਂ ਪਤਯੇ ਰੁਦ੍ਰਭੂਤਯੇ

ਰੁਦਰ, ਜੋ ਚੰਗਿਆਈ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਰੁਦਰਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤੇ ਰੁਦਰ ਦਾ ਹੀ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਰੁਦ੍ਰਰੂਪਾਯ ਕਾਲਕਾਮਾਂਗਹਾਰਿਣੇ ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਸ਼ਿਰੋਹਨ੍ਤ੍ਰੇ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਚ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ

ਕਾਲਅੱਗੀ ਰੁਦਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਕਾਲ ਤੇ ਕਾਮ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਉਤਾਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਦੁਰਾਚਾਰੀ ਦਕ੍ਸ਼ ਦੇ ਸਿਰ ਵੱਢਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਸਂਸਰ੍ਗਾਦਸ੍ਯ ਪਾਪਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯਾਕ੍ਲਿष੍ਟਕਰ੍ਮਣਃ ਸ਼ਾਸਿਤਾਃ ਸਮਰੇ ਵੀਰ ਤ੍ਵਯਾ ਵਯਮਨਿਨ੍ਦਿਤਾ

ਦਕ੍ਸ਼ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਲ ਸਾਡਾ ਸਾਥ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਵੀਰ! ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਜ਼ਾ ਪਾਈ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹਾਂ।

ਦਗ੍ਧਾਸ਼੍ਚਾਮੀ ਵਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਭੀਤਾਸ਼੍ਚ ਭੋ ਪ੍ਰਭੋ ਤ੍ਵਮੇਵ ਗਤਿਰਸ੍ਮਾਕਂ ਤ੍ਰਾਹਿ ਨਸ਼੍ਸ਼ਰਣਾਗਤਾਨ੍

ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਤੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਸਾੜੇ ਗਏ ਹਾਂ ਤੇ ਡਰੇ ਹੋਏ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਡਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਬਚਾ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਹਾਂ।

ਤੁष੍ਟਸ੍ਤ੍ਵੇਵਂ ਸ੍ਤੁਤੋ ਦੇਵਾਨ੍ ਵਿਸृਜ੍ਯ ਨਿਗਡਾਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ ਆਨਯਦ੍ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਸਮੀਪਮਮਰਾਨਿਹ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿਫ਼ਤ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਦੇ ਕੋਲ ਲੈ ਆਇਆ।

ਦੇਵੋਪਿ ਤਤ੍ਰ ਭਗਵਾਨਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਸ੍ਥਿਤਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ਸਗਣਃ ਸਰ੍ਵਗਃ ਸ਼ਰ੍ਵਸ੍ਸਰ੍ਵਲੋਕਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ

ਉਥੇ ਭੀ, ਭਗਵਾਨ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਸਨ, ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਸ਼ਰਵ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਹਾਂਇਸ਼ਵਰ।

ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਰਮੇਸ਼ਾਨਂ ਦੇਵਾ ਵਿष੍ਣੁਪੁਰੋਗਮਾਃ ਪ੍ਰੀਤਾ ਅਪਿ ਚ ਭੀਤਾਸ਼੍ਚ ਨਮਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍

ਉਸ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਆਦਿ ਦੇਵਤੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਡਰਦੇ ਹੋਏ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।

ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਨਮਰਾਨ੍ਭੀਤਾਨ੍ਪ੍ਰਣਤਾਰ੍ਤਿਹਰੋ ਹਰਃ ਇਦਮਾਹ ਮਹਾਦੇਵਃ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪਾਰ੍ਵਤੀਮ੍

ਉਹ ਡਰੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਹਰਾ, ਜੋ ਨਮਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰਵਤੀ ਵੱਲ ਤੱਕ ਕੇ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਇਹ ਬੋਲਿਆ।

ਮਾਭੈष੍ਟ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਯੂਯਂ ਵੈ ਮਾਮਿਕਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਅਨੁਗ੍ਰਹਾਰ੍ਥਮੇਵੇਹ ਧृਤੋ ਦਂਡਃ ਕृਪਾਲੁਨਾ

ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਡਰੋ ਨਾ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਹੋ। ਮਿਹਰ ਕਰਨ ਲਈ ਹੀ ਦੰਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਦਇਆਵਾਨ ਵਲੋਂ।

ਭਵਤਾਂ ਨਿਰ੍ਜਰਾਣਾਂ ਹਿ ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤੋ ऽਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੇष੍ਵਸ੍ਮਾਸੁ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਨ ਸ੍ਥਿਤਿਰ੍ਨ ਚ ਜੀਵਿਤਮ੍

ਹੇ ਅਮਰੋ! ਤੁਹਾਡੀ ਭੁੱਲ ਅਸੀਂ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਰੁੱਸ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਨਾ ਤੁਹਾਡੀ ਥਾਂ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ।

ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਰ੍ਵੇਣਾਮਿਤਤੇਜਸਾ ਸਦ੍ਯੋ ਵਿਗਤਸਨ੍ਦੇਹਾ ਨਨृਤੁਰ੍ਵਿਬੁਧਾ ਮੁਦਾ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਮ ਜੋਤ ਵਾਲੇ ਸ਼ਰਵ ਵਲੋਂ ਆਖੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇਕ ਦਮ ਹੀ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਨੱਚਣ ਲੱਗ ਪਏ।

ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਮਨਸੋ ਭੂਤ੍ਵਾਨਨ੍ਦਵਿਹ੍ਵਲਮਾਨਸਾਃ ਸ੍ਤੁਤਿਮਾਰੇਭਿਰੇ ਕਰ੍ਤੁਂ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯ ਦਿਵੌਕਸਃ

ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਸੁਚੱਜੇ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ। ਅਕਾਸ਼ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।

ਤ੍ਵਮੇਵ ਦੇਵਾਖਿਲਲੋਕਕਰ੍ਤਾ ਪਾਤਾ ਚ ਹਰ੍ਤਾ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੋ ऽਸਿ ਕਵਿष੍ਣੁਰੁਦ੍ਰਾਖ੍ਯਸ੍ਵਰੂਪਭੇਦੈ ਰਜਸ੍ਤਮਸ੍ਸਤ੍ਤ੍ਵਧृਤਾਤ੍ਮਮੂਰ੍ਤੇ

ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਹੈਂ, ਕਵੀ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਰਜ, ਤਮ ਤੇ ਸਤ ਦਾ ਆਸਰਾ ਬਣ ਕੇ।

ਸਰ੍ਵਮੂਰ੍ਤੇ ਨਮਸ੍ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵਭਾਵਨ ਪਾਵਨ ਅਮੂਰ੍ਤੇ ਭਕ੍ਤਹੇਤੋਰ੍ਹਿ ਗृਹੀਤਾਕृਤਿਸੌਖ੍ਯਦ

ਹਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਨਿਰਾਕਾਰ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਸੁੰਦਰ ਆਕਾਰ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਚਂਦ੍ਰੋ ऽਗਦੋ ਹਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਕृਪਾਤਸ੍ਤਵ ਸ਼ਂਕਰ ਨਿਮਜ੍ਜਨਾਨ੍ਮृਤਃ ਪ੍ਰਾਪ ਸੁਖਂ ਮਿਹਿਰਜਾਜਲਿਃ

ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ! ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇਰੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਠੀਕ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ; ਡੁੱਬਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾਲ ਸੁਖ ਪਾਇਆ।

ਸੀਮਨ੍ਤਿਨੀ ਹਤਧਵਾ ਤਵ ਪੂਜਨਤਃ ਪ੍ਰਭੋ ਸੌਭਾਗ੍ਯਮਤੁਲਂ ਪ੍ਰਾਪ ਸੋਮਵਾਰਵ੍ਰਤਾਤ੍ਸੁਤਾਨ੍

ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਜਿਸ ਸੀਮੰਤਿਨੀ ਦਾ ਪਤੀ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸੋਮਵਾਰ ਦੇ ਵਰਤ ਨਾਲ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੁਭਾਗ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ।

ਸ਼੍ਰੀਕਰਾਯ ਦਦੌ ਦੇਵਃ ਸ੍ਵੀਯਂ ਪਦਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮਰਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨृਪਮਂਡਲਭੀਤਿਤਃ

ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਸ੍ਰੀਕਰ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਥਾਂ ਦਿੱਤਾ। ਹੇ ਸੁਦਰਸ਼ਨ, ਤੂੰ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਤੋਂ ਅਜੇਹਾ ਹੈਂ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।

ਮੇਦੁਰਂ ਤਾਰਯਾਮਾਸ ਸਦਾਰਂ ਚ ਘृਣਾਨਿਧਿਃ ਸ਼ਾਰਦਾਂ ਵਿਧਵਾਂ ਚਕ੍ਰੇ ਸਧਵਾਂ ਕ੍ਰਿਯਯਾ ਭਵਾਨ੍

ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੇ ਮੈਦੁਰਾ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਬਚਾ ਲਿਆ। ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਜੋ ਸ਼ਾਰਦਾ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਧਵਾ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਵਿਆਹੀ ਹੋ ਗਈ।

ਭਦ੍ਰਾਯੁषੋ ਵਿਪਤ੍ਤਿਂ ਚ ਵਿਚ੍ਛਿਦ੍ਯ ਤ੍ਵਮਦਾਃ ਸੁਖਮ੍ ਸੌਮਿਨੀ ਭਵਬਨ੍ਧਾਦ੍ਵੈ ਮੁਕ੍ਤਾ ऽਭੂਤ੍ਤਵ ਸੇਵਨਾਤ੍

ਤੂੰ ਭਦਰਾਯੁਸ਼ ਦੀ ਮੁਸੀਬਤ ਦੂਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਸੌਮਿਨੀ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਈ।

ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਂਭੋ ਕਹਰੀਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਰਜਸ੍ਸਤ੍ਤ੍ਵਤਮੋਗੁਣੈਃ ਕਰ੍ਤਾ ਪਾਤਾ ਤਥਾ ਹਰ੍ਤਾ ਜਨਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਂਕ੍ਸ਼ਯਾ

ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਹੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੂੰ ਰਜ, ਸਤ, ਤੇ ਤਮ ਗੁਣਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਪਾਲਣਹਾਰ ਤੇ ਸੰਘਾਰਕ ਹੈਂ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ।

ਸਰ੍ਵਗਰ੍ਵਾਪਹਾਰੀ ਚ ਸਰ੍ਵਤੇਜੋਵਿਲਾਸਕਃ ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਦਿਗੂਢਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਰਕਃ

ਤੂੰ ਸਭ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਸਭ ਦੀ ਜੋਤਿ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਹਰ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ ਤੇ ਸਭ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।

ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਂ ਚ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਵਯਿ ਸਰ੍ਵਂ ਗਿਰੀਸ਼੍ਵਰ ਤ੍ਰਾਹਿ ਤ੍ਰਾਹਿ ਪੁਨਸ੍ਤ੍ਰਾਹਿ ਕृਪਾਂ ਕੁਰੁ ਮਮੋਪਰਿ

ਸਭ ਕੁਝ ਤੈਥੋਂ ਹੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਆਪ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ। ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ, ਬਚਾ, ਫਿਰ ਬਚਾ—ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ।

ਅਥਾਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਕृਤਾਂਜਲਿਃ ਏਵਂ ਤ੍ਵਵਸਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵ੍ਯਜ੍ਞਾਪਯਤ ਸ਼ੂਲਿਨੇ

ਉਸ ਵੇਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਮੌਕਾ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਤ੍ਰਿਸੂਲਧਾਰੀ ਅੱਗੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ।

ਜਯ ਦੇਵ ਮਹਾਦੇਵ ਪ੍ਰਣਤਾਰ੍ਤਿਵਿਭਂਜਨ ਈਦृਸ਼ੇष੍ਵਪਰਾਧੇषੁ ਕੋ ऽਨ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਸੀਦਤਿ

ਜੈ ਹੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਹੇ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਨਮਣ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪੀੜ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ! ਐਸੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਮਾਫ ਕਰੇ?

ਲਬ੍ਧਮਾਨੋ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਯੇ ਪੁਰਾ ਨਿਹਿਤਾ ਮृਧੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਪਤ੍ਤਿਰ੍ਨ ਕਸ੍ਯ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੇ

ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਹਾਰੇ ਸਨ ਜਾਂ ਅੱਗੇ ਵੀ ਹਾਰ ਜਾਣਗੇ—ਜਦੋਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੌਣ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ?

ਯਦਿਦਂ ਦੇਵਦੇਵਾਨਾਂ ਕृਤਮਨ੍ਤੁषੁ ਦੂषਣਮ੍ ਤਦਿਦਂ ਭੂषਣਂ ਮਨ੍ਯੇਤ ਅਂਗੀਕਾਰਗੌਰਵਾਤ੍

ਜੋ ਕੁਝ ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗਲਤੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ ਹੁਣ ਸੌਭਾਗ ਬਣ ਜਾਵੇ, ਤੇਰੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਕੇ।