ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਆਰੁਰੋਹ ਮਹਾਦੇਵੀ ਸਹ ਪ੍ਰਿਯਸਖੀਜਨੈਃ ਚਾਮਾਰਵ੍ਯਞ੍ਜਨਂ ਤਸ੍ਯਾ ਵਜ੍ਰਦਂਡਮਨੋਹਰੇ

ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਆਪਣੀਆਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹ ਗਈ, ਤੇ ਉਸ ਲਈ ਹੀਰੇ ਦੀ ਲਾਠ ਵਾਲਾ ਸੋਹਣਾ ਪੰਖਾ ਸੀ।

ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਰੁਦ੍ਰਕਨ੍ਯੇ ਦ੍ਵੇ ਵਿਵੀਜਤੁਰੁਭੇ ਸ਼ੁਭੇ ਤਦਾਚਾਮਰਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਦੇਵ੍ਯਾ ਵਦਨਮਾਬਭੌ

ਦੋ ਰੁਦਰਕਨਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਹੀ ਸ਼ੁਭ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪੰਖਾ ਕੀਤਾ; ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਸਹਾਇਕਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਦੇਵੀ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਦਿਸਿਆ।

ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਯੁਧ੍ਯਤੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਹਂਸਯੋਰਿਵ ਪਂਕਜਮ੍ ਛਤ੍ਰਂ ਸ਼ਸ਼ਿਨਿਭਂ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚੂਡੋਪਰਿ ਸੁਮਾਲਿਨੀ

ਉਹ ਦੋਵਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਹੰਸ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਛਤਰ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰਿਹਾ।

ਧृਤਮੁਕ੍ਤਾਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਬਭਾਰ ਪ੍ਰੇਮਨਿਰ੍ਭਰਾ ਤਚ੍ਛਤ੍ਰਮੁਜ੍ਜ੍ਵਲਂ ਦੇਵ੍ਯਾ ਰੁਰੁਚੇ ਵਦਨੋਪਰਿ

ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਰੌਸ਼ਨ ਛਤਰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਉੱਤੇ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।

ਉਪਰ੍ਯਮृਤਭਾਂਡਸ੍ਯ ਮਂਡਲਂ ਸ਼ਸ਼ਿਨੋ ਯਥਾ ਅਥ ਚਾਗ੍ਰੇ ਸਮਾਸੀਨਾ ਸੁਸ੍ਮਿਤਾਸ੍ਯਾ ਸ਼ੁਭਾਵਤੀ

ਉਪਰ, ਜਿਵੇਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਜਾਂ ਚੰਦ ਦਾ ਗੋਲ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੀ ਦੇਵੀ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਸੀ।

ਅਕ੍ਸ਼ਦ੍ਯੂਤਵਿਨੋਦੇਨ ਰਮਯਾਮਾਸ ਵੈ ਸਤੀਮ੍ ਸੁਯਸ਼ਾਃ ਪਾਦੁਕੇ ਦੇਵ੍ਯਾਸ਼੍ਸ਼ੁਭੇ ਰਤ੍ਨਪਰਿष੍ਕृਤੇ

ਸੁਯਸ਼ਾ ਨੇ ਚੌਪੜ ਦੀ ਖੇਡ ਨਾਲ ਸਤੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਮਨੋਰੰਜਨ ਕੀਤਾ; ਦੇਵੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ੁਭ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਜੁੱਤੀਆਂ ਉਥੇ ਸਨ।

ਸ੍ਤਨਯੋਰਂਤਰੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਦਾ ਦੇਵੀਮਸੇਵਤਃ ਅਨ੍ਯਾ ਕਾਂਚਨਚਾਰ੍ਵਂਗੀ ਦੀਪ੍ਤਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਦਰ੍ਪਣਮ੍

ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਤਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਸੀ; ਦੂਜੀ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ, ਚਮਕਦਾ ਦਰਪਣ ਲੈ ਲਿਆ।

ਅਪਰਾ ਤਾਲਵृਨ੍ਤਂ ਚ ਪਰਾ ਤਾਂਬੂਲਪੇਟਿਕਾਮ੍ ਕਾਚਿਤ੍ਕ੍ਰੀਡਾਸ਼ੁਕਂ ਚਾਰੁ ਕਰੇ ऽਕੁਰੁਤ ਭਾਮਿਨੀ

ਇੱਕ ਸਹਾਇਕ ਨੇ ਤਾਲ ਦਾ ਪੰਖਾ ਫੜਿਆ, ਦੂਜੀ ਨੇ ਪਾਨ ਦੀ ਡੱਬੀ; ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਕੁੜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਖੇਡਣ ਵਾਲਾ ਚਾਦਰ ਲਿਆ।

ਕਾਚਿਤ੍ਤੁ ਸੁਮਨੋਜ੍ਞਾਨਿ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਸੁਰਭੀਣਿ ਚ ਕਾਚਿਦਾਭਰਣਾਧਾਰਂ ਬਭਾਰ ਕਮਲੇਕ੍ਸ਼ਣਾ

ਇੱਕ ਨੇ ਸੁਗੰਧਤ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੇ ਫੁੱਲ ਲਿਆਏ; ਦੂਜੀ, ਕਮਲ-ਅੱਖੀ, ਗਹਣਿਆਂ ਦੀ ਡੱਬੀ ਲੈ ਕੇ ਆਈ।

ਕਾਚਿਚ੍ਚ ਪੁਨਰਾਲੇਪਂ ਸੁਪ੍ਰਸੂਤਂ ਸ਼ੁਭਾਂਜਨਮ੍ ਅਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਦृਸ਼ਾਸ੍ਤਾਸ੍ਤਾ ਯਥਾਸ੍ਵਮੁਚਿਤਕ੍ਰਿਯਾਃ

ਇੱਕ ਨੇ ਚੰਗੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਸ਼ੁਭ ਲੇਪ ਲਾਇਆ; ਹੋਰ, ਉਸ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀ-ਆਪਣੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।

ਆਵृਤ੍ਤ੍ਯਾ ਤਾਂ ਮਹਾਦੇਵੀਮਸੇਵਂਤ ਸਮਂਤਤਃ ਅਤੀਵ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਤਾਸਾਮਂਤਰੇ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀ

ਉਹ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਕੇ, ਸਭ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ; ਉਹਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।

ਤਾਰਾਪਰਿषਦੋ ਮਧ੍ਯੇ ਚਂਦ੍ਰਲੇਖੇਵ ਸ਼ਾਰਦੀ ਤਤਃ ਸ਼ਂਖਸਮੁਤ੍ਥਸ੍ਯ ਨਾਦਸ੍ਯ ਸਮਨਂਤਰਮ੍

ਤਾਰਾ ਦੀਆਂ ਸਹਾਇਕਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਉਹ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਚੰਦ ਦੀ ਕਿਰਣ ਵਾਂਗ ਦਿਸੀ; ਫਿਰ, ਸ਼ੰਖ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ,

ਪ੍ਰਾਸ੍ਥਾਨਿਕੋ ਮਹਾਨਾਦਃ ਪਟਹਃ ਸਮਤਾਡ੍ਯਤ ਤਤੋ ਮਧੁਰਵਾਦ੍ਯਾਨਿ ਸਹ ਤਾਲੋਦ੍ਯਤੈਸ੍ਸ੍ਵਨੈਃ

ਮਹਾਂ ਨਗਾਰੇ ਦੀ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਧੁਨ ਵੱਜੀ; ਫਿਰ, ਮਿੱਠੇ ਵਾਦਯੰਤਰ, ਤਾਲ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਵੱਜਣ ਲੱਗੇ।

ਅਨਾਹਤਾਨਿ ਸਨ੍ਨੇਦੁਃ ਕਾਹਲਾਨਾਂ ਸ਼ਤਾਨਿ ਚ ਸਾਯੁਧਾਨਾਂ ਗਣੇਸ਼ਾਨਾਂ ਮਹੇਸ਼ਸਮਤੇਜਸਾਮ੍

ਕਈ ਸੌ ਕਹਲ ਵੱਜੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਅਨਾਹਤ ਸੀ; ਸ਼ਸਤ੍ਰਧਾਰੀ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਗਣਪਤੀਆਂ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।

ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਤਾਨ੍ਯष੍ਟੌ ਤਦਾਨੀਂ ਪੁਰਤੋ ਯਯੁਃ ਤੇषਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਵृषਾਰੂਢੋ ਗਜਾਰੂਢੋ ਯਥਾ ਗੁਰੁਃ

ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਅਠ ਸੌ ਉਥੇ ਅੱਗੇ ਵਧੇ; ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ, ਵੱਛ ਤੇ ਸਵਾਰ, ਅਜਿਹਾ ਜਿਵੇਂ ਗੁਰੂ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ, ਚਲਿਆ।

ਜਗਾਮ ਗਣਪਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਸੋਮਨਂਦੀਸ਼੍ਵਰਾਰ੍ਚਿਤਃ ਦੇਵਦੁਂਦੁਭਯੋ ਨੇਦੁਰ੍ਦਿਵਿ ਦਿਵ੍ਯਸੁਖਾ ਘਨਾਃ

ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਗਣਪਤੀ, ਸੋਮਨੰਦੀਸ਼ਵਰ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ, ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਗਾਰੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਵੱਜੇ, ਬੱਦਲਾਂ ਨੇ ਸੁਖਦਾਈ ਵਰਖਾ ਦਿੱਤੀ।

ਨਨृਤੁਰ੍ਮੁਨਯਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਮੁਦੁਃ ਸਿਦ੍ਧਯੋਗਿਨਃ ਸਸृਜੁਃ ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਂ ਚ ਵਿਤਾਨੋਪਰਿ ਵਾਰਿਦਾਃ

ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਨੱਚਿਆ, ਸਿਧ ਯੋਗੀਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ; ਬੱਦਲਾਂ ਨੇ ਛਤਰੀ ਉੱਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ।

ਤਦਾ ਦੇਵਗਣੈਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੈਃ ਪਥਿ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸਂਗਤਾ ਕ੍ਸ਼ਣਾਦਿਵ ਪਿਤੁਰ੍ਗੇਹਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੀ

ਫਿਰ, ਹੋਰ ਦੇਵਗਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ ਹਰ ਰਸਤੇ ਤੇ, ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈ।

ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕੁਪਿਤੋ ਦਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚਾਤ੍ਮਨਃ ਕ੍ਸ਼ਯਕਾਰਣਾਤ੍ ਤਸ੍ਯਾ ਯਵੀਯਸੀਭ੍ਯੋ ऽਪਿ ਚਕ੍ਰੇ ਪੂਜਾਮ ਸਤ੍ਕृਤਾਮ੍

ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦਕਸ਼ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਨੁਕਸਾਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੀ; ਫਿਰ ਵੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ ਧੀਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।

ਤਦਾ ਸ਼ਸ਼ਿਮੁਖੀ ਦੇਵੀ ਪਿਤਰਂ ਸਦਸਿ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਅਂਬਿਕਾ ਯੁਕ੍ਤਮਵ੍ਯਗ੍ਰਮੁਵਾਚਾਕृਪਣਂ ਵਚਃ

ਫਿਰ ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਅੰਬਿਕਾ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਬਿਲਕੁਲ ਠੰਢੇ ਤੇ ਅਡੋਲ ਮਨ ਨਾਲ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਤਰਸ ਦੇ, ਗੱਲ ਕੀਤੀ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯਃ ਪਿਸ਼ਾਚਾਂਤਾ ਯਸ੍ਯਾਜ੍ਞਾਵਸ਼ਵਰ੍ਤਿਨਃ ਸ ਦੇਵਸ੍ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਤਾਤ ਵਿਧਿਨਾ ਨਾਰ੍ਚਿਤਃ ਕਿਲ

ਪਿਤਾ ਜੀ, ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਪਿਸਾਚਾਂ ਤੱਕ ਸਾਰੇ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਅੱਜ ਇੱਥੇ ਉਸ ਦੀ ਸਹੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਹੋਈ।

ਤਦਾਸ੍ਤਾਂ ਮਮ ਜ੍ਯਾਯਸ੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾਃ ਪੂਜਾਂ ਕਿਮੀਦृਸ਼ੀਮ੍ ਅਸਤ੍ਕृਤਾਮਵਜ੍ਞਾਯ ਕृਤਵਾਨਸਿ ਗਰ੍ਹਿਤਮ੍

ਚਲੋ, ਮੇਰੀ — ਤੁਹਾਡੀ ਵੱਡੀ ਧੀ — ਦੀ ਪੂਜਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਹੋ ਗਈ; ਪਰ ਇਸ ਨੂੰ ਤਿਰਸਕਾਰ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ।

ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ऽਬ੍ਰਵੀਦੇਨਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਕ੍ਰੋਧਾਦਮਰ੍षਿਤਃ ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਾਸ਼੍ਚ ਪੂਜ੍ਯਾ ਬਾਲਾਃ ਸੁਤਾ ਮਮ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਕ੍ਸ਼ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੇਰੀਆਂ ਧੀਆਂ ਵਿਚ ਕਈ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹਨ, ਉਹ ਜ਼ਰੂਰ ਪੂਜਨਯੋਗ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਅਜੇ ਨੌਜਵਾਨ ਹਨ।'

ਤਾਸਾਂ ਤੁ ਯੇ ਚ ਭਰ੍ਤਾਰਸ੍ਤੇ ਮੇ ਬਹੁਮਤਾ ਮੁਦਾ ਗੁਨੈਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਧਿਕਾਸ੍ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਭਰ੍ਤੁਸ੍ਤੇ ਤ੍ਰ੍ਯਂਬਕਾਦਪਿ

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਤੀ ਵੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਮਾਨਯੋਗ ਹਨ, ਖੁਸ਼ ਤੇ ਹਰ ਗੁਣ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ — ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ।

ਸ੍ਤਬ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਤਾਮਸਸ਼੍ਸ਼ਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਵਮਿਮਂ ਸਮੁਪਾਸ਼੍ਰਿਤਾ ਤੇਨ ਤ੍ਵਾਮਵਮਨ੍ਯੇ ऽਹਂ ਪ੍ਰਤਿਕੂਲੋ ਹਿ ਮੇ ਭਵਃ

ਤੇਰਾ ਪਤੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਅੰਧਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਆਸਰਾ ਬਣਾਇਆ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹੈ।

ਤਥੋਕ੍ਤਾ ਪਿਤਰਂ ਦਕ੍ਸ਼ਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਦੇਵੀ ਤਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਮੇਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਯੇ ਯਜ੍ਞਸਦਸਿ ਸ੍ਥਿਤਾਃ

ਪਿਤਾ ਦਕ੍ਸ਼ ਵਲੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਦੇਵੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ, ਯਜਨ-ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।

ਅਕਸ੍ਮਾਨ੍ਮਮ ਭਰ੍ਤਾਰਮਜਾਤਾਸ਼ੇषਦੂषਣਮ੍ ਵਾਚਾ ਦੂषਯਸੇ ਦਕ੍ਸ਼ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਲੋਕਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍

ਦਕ੍ਸ਼, ਤੂੰ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਮੇਰੇ ਪਤੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ ਤੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ, ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਵਿਦ੍ਯਾਚੌਰੋ ਗੁਰੁਦ੍ਰੋਹੀ ਵੇਦੇਸ਼੍ਵਰਵਿਦੂषਕਃ ਤ ਏਤੇ ਬਹੁਪਾਪ੍ਮਾਨਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਦਂਡ੍ਯਾ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ

ਜੋ ਗਿਆਨ ਚੋਰ, ਗੁਰੂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸਘਾਤੀ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਨਿੰਦਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ — ਉਹ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ ਹਨ ਤੇ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ, ਇਹ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਹੈ।

ਤਸ੍ਮਾਦਤ੍ਯੁਤ੍ਕਟਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਪਾਪਸ੍ਯ ਸਦृਸ਼ੋ ਭृਸ਼ਮ੍ ਸਹਸਾ ਦਾਰੁਣੋ ਦਂਡਸ੍ਤਵ ਦੈਵਾਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ

ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੇਰੇ ਇਸ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਲਈ, ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਰੱਬ ਵਲੋਂ ਜਲਦੀ ਤੇ ਕਠੋਰ ਸਜ਼ਾ ਆਵੇਗੀ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਕਰਤੂਤ ਦੇ ਲਾਇਕ ਹੋਵੇਗੀ।