ਤਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪਰਂ ਭਾਵਮਜ੍ਞਾਤੁਸ਼੍ਚਾਪਿ ਕੇਵਲਮ੍ ਪੁਤ੍ਰੀਤ੍ਯੇਵਂ ਵਿਮੂਢਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯਾਂ ਵੈਰਮਜਾਯਤ
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਉੱਚੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਨਾ ਜਾਣਿਆ, ਸਿਰਫ ਧੀ ਸਮਝਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਮੂਰਖ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵੈਰ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੇਨੈਵ ਵੈਰੇਣ ਵਿਧਿਨਾ ਚ ਪ੍ਰਚੋਦਿਤਃ ਨਾਜੁਵਾਹ ਭਵਂ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਤਾਮਪਿ ਦ੍ਵਿषਨ੍
ਉਸ ਵੈਰ ਅਤੇ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਦਕ੍ਸ਼ ਨੇ, ਦীক্ষਿਤ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਭਵ ਨੂੰ ਨਿਮੰਤ੍ਰਣ ਨਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਵੀ ਵੈਰ ਰੱਖਿਆ।
ਸ਼ਤਸ਼ਃ ਪੁष੍ਕਲਾਮਰ੍ਚਾਞ੍ਚਕਾਰ ਚ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੈਂਕੜੇ ਵਧੀਆ ਯਜਨਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਕੇ ਕਰਵਾਈਆਂ।
ਤਥਾ ਤਾਨ੍ਸਂਗਤਾਞ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਮੁਖਾਤ੍ਤਦਾ ਯਯੌ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਰੁਦ੍ਰਾਣੀ ਵਿਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਭਵਨਂ ਪਿਤੁਃ
ਨਾਰਦ ਤੋਂ ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਰੁਦ੍ਰਾਣੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸਭਾ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ।
ਅਥ ਸਂਨਿਹਿਤਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਿਮਾਨਂ ਵਿਸ਼੍ਵਤੋਮੁਖਮ੍ ਲਕ੍ਸ਼ਣਾਢ੍ਯਂ ਸੁਖਾਰੋਹਮਤਿਮਾਤ੍ਰਮਨੋਹਰਮ੍
ਫਿਰ ਇੱਕ ਦਿਵਿਆ ਉੱਡਣ ਵਾਲਾ ਰਥ ਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਸੀ, ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਆਸਾਨ ਚੜ੍ਹਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੋਹਣਾ।
ਤਪ੍ਤਜਾਂਬੂਨਦਪ੍ਰਖ੍ਯਂ ਚਿਤ੍ਰਰਤ੍ਨਪਰਿष੍ਕृਤਮ੍ ਮੁਕ੍ਤਾਮਯਵਿਤਾਨਾਗ੍ਨ੍ਯਂ ਸ੍ਰਗ੍ਦਾਮਸਮਲਂਕृਤਮ੍
ਉਹ ਰਥ ਤਪਦੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ ਛਤਾਂ ਅਤੇ ਹਾਰ-ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਪ੍ਤਕਂਚਨਨਿਰ੍ਵ੍ਯੂਹਂ ਰਤ੍ਨਸ੍ਤਂਭਸ਼ਤਾਵृਤਮ੍ ਵਜ੍ਰਕਲ੍ਪਿਤਸੋਪਾਨਂ ਵਿਦ੍ਰੁਮਸ੍ਤਂਭਤੋਰਣਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਬਣਾਵਟ ਖ਼ਾਲਿਸ ਸੋਨੇ ਦੀ ਸੀ, ਸੈਂਕੜੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਥੰਮਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਹੀਰੇ ਵਾਂਗ ਸੌਪਾਨ ਤੇ ਲਾਲ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ।
ਪੁष੍ਪਪਟ੍ਟਪਰਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਚਿਤ੍ਰਰਤ੍ਨਮਹਾਸਨਮ੍ ਵਜ੍ਰਜਾਲਕਿਰਚ੍ਛਿਦ੍ਰਮਚ੍ਛਿਦ੍ਰਮਣਿਕੁਟ੍ਟਿਮਮ੍
ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਪਟਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਛਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਵੱਡਾ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲਾ ਅਸਨ, ਹੀਰੇ ਦੀਆਂ ਜਾਲੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਖਿੜਕੀਆਂ ਅਤੇ ਨਿਰਮਲ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਫਰਸ਼।
ਮਣਿਦਂਡਮਨੋਜ੍ਞੇਨ ਮਹਾਵृषਭਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾ ਅਲਂਕृਤਪੁਰੋਭਾਗਮਬ੍ਭ੍ਰਸ਼ੁਬ੍ਭ੍ਰੇਣ ਕੇਤੁਨਾ
ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੋਹਣੀ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਲਾਠ ਸੀ, ਵੱਡੇ ਬੈਲ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ, ਅਤੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਸਾਫ਼ ਝੰਡਾ।
ਰਤ੍ਨਕਂਚੁਕਗੁਪ੍ਤਾਂਗੈਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਵੇਤ੍ਰਕਪਾਣਿਭਿਃ ਅਧਿष੍ਠਿਤਮਹਾਦ੍ਵਾਰਮਪ੍ਰਧृष੍ਯੈਰ੍ਗੁਣੇਸ਼੍ਵਰੈਃ
ਉਸ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀ ਕਵਚ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਸਟਿਕਾਂ ਫੜੇ ਸੇਵਕ, ਮਹਾਨ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਜੋ ਅਜੈਯ ਸੀ।
ਮृਦਂਗਤਾਲਗੀਤਾਦਿਵੇਣੁਵੀਣਾਵਿਸ਼ਾਰਦੈਃ ਵਿਦਗ੍ਧਵੇषਭਾषੈਸ਼੍ਚ ਬਹੁਭਿਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਜਨੈਰ੍ਵृਤਮ੍
ਉਸ ਰਥ ਵਿੱਚ ਕਈ ਔਰਤਾਂ ਸੀ, ਜੋ ਮ੍ਰਿਦੰਗ, ਤਾਲ, ਗੀਤ, ਵਾਂਸਰੀ ਅਤੇ ਵੀਣਾ ਵਜਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਪਹਿਨਾਵੇ ਤੇ ਬੋਲ ਵਾਲੀਆਂ।
ਆਰੁਰੋਹ ਮਹਾਦੇਵੀ ਸਹ ਪ੍ਰਿਯਸਖੀਜਨੈਃ ਚਾਮਾਰਵ੍ਯਞ੍ਜਨਂ ਤਸ੍ਯਾ ਵਜ੍ਰਦਂਡਮਨੋਹਰੇ
ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਆਪਣੀਆਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹ ਗਈ, ਤੇ ਉਸ ਲਈ ਹੀਰੇ ਦੀ ਲਾਠ ਵਾਲਾ ਸੋਹਣਾ ਪੰਖਾ ਸੀ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਰੁਦ੍ਰਕਨ੍ਯੇ ਦ੍ਵੇ ਵਿਵੀਜਤੁਰੁਭੇ ਸ਼ੁਭੇ ਤਦਾਚਾਮਰਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਦੇਵ੍ਯਾ ਵਦਨਮਾਬਭੌ
ਦੋ ਰੁਦਰਕਨਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਹੀ ਸ਼ੁਭ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪੰਖਾ ਕੀਤਾ; ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਸਹਾਇਕਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਦੇਵੀ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਦਿਸਿਆ।
ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਯੁਧ੍ਯਤੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਹਂਸਯੋਰਿਵ ਪਂਕਜਮ੍ ਛਤ੍ਰਂ ਸ਼ਸ਼ਿਨਿਭਂ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚੂਡੋਪਰਿ ਸੁਮਾਲਿਨੀ
ਉਹ ਦੋਵਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਹੰਸ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਛਤਰ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰਿਹਾ।
ਧृਤਮੁਕ੍ਤਾਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਬਭਾਰ ਪ੍ਰੇਮਨਿਰ੍ਭਰਾ ਤਚ੍ਛਤ੍ਰਮੁਜ੍ਜ੍ਵਲਂ ਦੇਵ੍ਯਾ ਰੁਰੁਚੇ ਵਦਨੋਪਰਿ
ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਰੌਸ਼ਨ ਛਤਰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਉੱਤੇ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਉਪਰ੍ਯਮृਤਭਾਂਡਸ੍ਯ ਮਂਡਲਂ ਸ਼ਸ਼ਿਨੋ ਯਥਾ ਅਥ ਚਾਗ੍ਰੇ ਸਮਾਸੀਨਾ ਸੁਸ੍ਮਿਤਾਸ੍ਯਾ ਸ਼ੁਭਾਵਤੀ
ਉਪਰ, ਜਿਵੇਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਜਾਂ ਚੰਦ ਦਾ ਗੋਲ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੀ ਦੇਵੀ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਅਕ੍ਸ਼ਦ੍ਯੂਤਵਿਨੋਦੇਨ ਰਮਯਾਮਾਸ ਵੈ ਸਤੀਮ੍ ਸੁਯਸ਼ਾਃ ਪਾਦੁਕੇ ਦੇਵ੍ਯਾਸ਼੍ਸ਼ੁਭੇ ਰਤ੍ਨਪਰਿष੍ਕृਤੇ
ਸੁਯਸ਼ਾ ਨੇ ਚੌਪੜ ਦੀ ਖੇਡ ਨਾਲ ਸਤੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਮਨੋਰੰਜਨ ਕੀਤਾ; ਦੇਵੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ੁਭ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਜੁੱਤੀਆਂ ਉਥੇ ਸਨ।
ਸ੍ਤਨਯੋਰਂਤਰੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਦਾ ਦੇਵੀਮਸੇਵਤਃ ਅਨ੍ਯਾ ਕਾਂਚਨਚਾਰ੍ਵਂਗੀ ਦੀਪ੍ਤਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਦਰ੍ਪਣਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਤਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਸੀ; ਦੂਜੀ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ, ਚਮਕਦਾ ਦਰਪਣ ਲੈ ਲਿਆ।
ਅਪਰਾ ਤਾਲਵृਨ੍ਤਂ ਚ ਪਰਾ ਤਾਂਬੂਲਪੇਟਿਕਾਮ੍ ਕਾਚਿਤ੍ਕ੍ਰੀਡਾਸ਼ੁਕਂ ਚਾਰੁ ਕਰੇ ऽਕੁਰੁਤ ਭਾਮਿਨੀ
ਇੱਕ ਸਹਾਇਕ ਨੇ ਤਾਲ ਦਾ ਪੰਖਾ ਫੜਿਆ, ਦੂਜੀ ਨੇ ਪਾਨ ਦੀ ਡੱਬੀ; ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਕੁੜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਖੇਡਣ ਵਾਲਾ ਚਾਦਰ ਲਿਆ।
ਕਾਚਿਤ੍ਤੁ ਸੁਮਨੋਜ੍ਞਾਨਿ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਸੁਰਭੀਣਿ ਚ ਕਾਚਿਦਾਭਰਣਾਧਾਰਂ ਬਭਾਰ ਕਮਲੇਕ੍ਸ਼ਣਾ
ਇੱਕ ਨੇ ਸੁਗੰਧਤ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੇ ਫੁੱਲ ਲਿਆਏ; ਦੂਜੀ, ਕਮਲ-ਅੱਖੀ, ਗਹਣਿਆਂ ਦੀ ਡੱਬੀ ਲੈ ਕੇ ਆਈ।
ਕਾਚਿਚ੍ਚ ਪੁਨਰਾਲੇਪਂ ਸੁਪ੍ਰਸੂਤਂ ਸ਼ੁਭਾਂਜਨਮ੍ ਅਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਦृਸ਼ਾਸ੍ਤਾਸ੍ਤਾ ਯਥਾਸ੍ਵਮੁਚਿਤਕ੍ਰਿਯਾਃ
ਇੱਕ ਨੇ ਚੰਗੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਸ਼ੁਭ ਲੇਪ ਲਾਇਆ; ਹੋਰ, ਉਸ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀ-ਆਪਣੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਆਵृਤ੍ਤ੍ਯਾ ਤਾਂ ਮਹਾਦੇਵੀਮਸੇਵਂਤ ਸਮਂਤਤਃ ਅਤੀਵ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਤਾਸਾਮਂਤਰੇ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਉਹ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਕੇ, ਸਭ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ; ਉਹਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਾਰਾਪਰਿषਦੋ ਮਧ੍ਯੇ ਚਂਦ੍ਰਲੇਖੇਵ ਸ਼ਾਰਦੀ ਤਤਃ ਸ਼ਂਖਸਮੁਤ੍ਥਸ੍ਯ ਨਾਦਸ੍ਯ ਸਮਨਂਤਰਮ੍
ਤਾਰਾ ਦੀਆਂ ਸਹਾਇਕਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਉਹ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਚੰਦ ਦੀ ਕਿਰਣ ਵਾਂਗ ਦਿਸੀ; ਫਿਰ, ਸ਼ੰਖ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ,
ਪ੍ਰਾਸ੍ਥਾਨਿਕੋ ਮਹਾਨਾਦਃ ਪਟਹਃ ਸਮਤਾਡ੍ਯਤ ਤਤੋ ਮਧੁਰਵਾਦ੍ਯਾਨਿ ਸਹ ਤਾਲੋਦ੍ਯਤੈਸ੍ਸ੍ਵਨੈਃ
ਮਹਾਂ ਨਗਾਰੇ ਦੀ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਧੁਨ ਵੱਜੀ; ਫਿਰ, ਮਿੱਠੇ ਵਾਦਯੰਤਰ, ਤਾਲ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਵੱਜਣ ਲੱਗੇ।
ਅਨਾਹਤਾਨਿ ਸਨ੍ਨੇਦੁਃ ਕਾਹਲਾਨਾਂ ਸ਼ਤਾਨਿ ਚ ਸਾਯੁਧਾਨਾਂ ਗਣੇਸ਼ਾਨਾਂ ਮਹੇਸ਼ਸਮਤੇਜਸਾਮ੍
ਕਈ ਸੌ ਕਹਲ ਵੱਜੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਅਨਾਹਤ ਸੀ; ਸ਼ਸਤ੍ਰਧਾਰੀ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਗਣਪਤੀਆਂ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਤਾਨ੍ਯष੍ਟੌ ਤਦਾਨੀਂ ਪੁਰਤੋ ਯਯੁਃ ਤੇषਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਵृषਾਰੂਢੋ ਗਜਾਰੂਢੋ ਯਥਾ ਗੁਰੁਃ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਅਠ ਸੌ ਉਥੇ ਅੱਗੇ ਵਧੇ; ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ, ਵੱਛ ਤੇ ਸਵਾਰ, ਅਜਿਹਾ ਜਿਵੇਂ ਗੁਰੂ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ, ਚਲਿਆ।
ਜਗਾਮ ਗਣਪਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਸੋਮਨਂਦੀਸ਼੍ਵਰਾਰ੍ਚਿਤਃ ਦੇਵਦੁਂਦੁਭਯੋ ਨੇਦੁਰ੍ਦਿਵਿ ਦਿਵ੍ਯਸੁਖਾ ਘਨਾਃ
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਗਣਪਤੀ, ਸੋਮਨੰਦੀਸ਼ਵਰ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ, ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਗਾਰੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਵੱਜੇ, ਬੱਦਲਾਂ ਨੇ ਸੁਖਦਾਈ ਵਰਖਾ ਦਿੱਤੀ।
ਨਨृਤੁਰ੍ਮੁਨਯਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਮੁਦੁਃ ਸਿਦ੍ਧਯੋਗਿਨਃ ਸਸृਜੁਃ ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਂ ਚ ਵਿਤਾਨੋਪਰਿ ਵਾਰਿਦਾਃ
ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਨੱਚਿਆ, ਸਿਧ ਯੋਗੀਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ; ਬੱਦਲਾਂ ਨੇ ਛਤਰੀ ਉੱਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ।
ਤਦਾ ਦੇਵਗਣੈਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੈਃ ਪਥਿ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸਂਗਤਾ ਕ੍ਸ਼ਣਾਦਿਵ ਪਿਤੁਰ੍ਗੇਹਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਫਿਰ, ਹੋਰ ਦੇਵਗਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ ਹਰ ਰਸਤੇ ਤੇ, ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈ।
ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕੁਪਿਤੋ ਦਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚਾਤ੍ਮਨਃ ਕ੍ਸ਼ਯਕਾਰਣਾਤ੍ ਤਸ੍ਯਾ ਯਵੀਯਸੀਭ੍ਯੋ ऽਪਿ ਚਕ੍ਰੇ ਪੂਜਾਮ ਸਤ੍ਕृਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦਕਸ਼ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਨੁਕਸਾਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੀ; ਫਿਰ ਵੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ ਧੀਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।