ਨ ਯਸ੍ਯਾ ਪਰਮੋ ਭਾਵਃ ਸੁਰਾਣਾਮਪਿ ਗੋਚਰਃ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਰੇਸ਼੍ਵਰੀ ਚੈਵ ਵਿਭਕ੍ਤਾ ਭਰ੍ਤੁਰਂਗਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹਾਲਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੈ; ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਪਤੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।
ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਰਮੇਸ਼ਾਨੀਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਮਹੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾਂ ਸਰ੍ਵਗਾਂ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਂ ਸਦਸਦ੍ਵ੍ਯਕ੍ਤਿਵਰ੍ਜਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੀ, ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ, ਬਹੁਤ ਸੁਕਸ਼ਮ ਤੇ ਸਤ-ਅਸਤ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ,
ਪਰਮਾਂ ਨਿਖਿਲਂ ਭਾਸਾ ਭਾਸਯਨ੍ਤੀਮਿਦਂ ਜਗਤ੍ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਮਹਾਦੇਵੀਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਮਾਸ ਵੈ ਵਿਰਾਟ੍
ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਵਿਰਾਟ ਨੇ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ।
ਦੇਵਿ ਦੇਵੇਨ ਸृष੍ਟੋ ऽਹਮਾਦੌ ਸਰ੍ਵਜਗਨ੍ਮਯਿ ਪ੍ਰਜਾਸਰ੍ਗੇ ਨਿਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸृਜਾਮਿ ਸਕਲਂ ਜਗਤ੍
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਵਲੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੂੰ ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੀ ਸਰੂਪ ਹੈ; ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਮੈਂ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਰਚਦਾ ਹਾਂ।
ਮਨਸਾ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਿ ਦੇਵਾਦਯੋ ਮਯਾ ਨ ਵृਦ੍ਧਿਮੁਪਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਸृਜ੍ਯਮਾਨਾਃ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵ ਮੈਂ ਮਨ ਰਾਹੀਂ ਬਣਾਏ ਹਨ; ਪਰ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਬਣਾਏ ਜਾਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਵਧਦੇ ਨਹੀਂ।
ਮਿਥੁਨਪ੍ਰਭਵਾਮੇਵ ਕृਤ੍ਵਾ ਸृष੍ਟਿਮਤਃ ਪਰਮ੍ ਸਂਵਰ੍ਧਯਿਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਸਰ੍ਵਾ ਏਵ ਮਮ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਕਰਕੇ, ਉੱਚੀ ਰਚਨਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਕਰਾਂ।
ਨ ਨਿਰ੍ਗਤਂ ਪੁਰਾ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਨਾਰੀਣਾਂ ਕੁਲਮਵ੍ਯਯਮ੍ ਤੇਨ ਨਾਰੀਕੁਲਂ ਸ੍ਰष੍ਟੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਮਮ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲੀ; ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਸਾਮੇਵ ਸ਼ਕ੍ਤੀਨਾਂ ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਖਲੁ ਸਮੁਦ੍ਭਵਃ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀਮ੍
ਸਭ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਹਰ ਥਾਂ, ਸਭ ਨੂੰ ਸਭ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਤ੍ਵਾਮੇਵ ਵਰਦਾਂ ਮਾਯਾਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਮਿ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍ ਚਰਾਚਰਵਿਵृਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਮਂਸ਼ੇਨੈਕੇਨ ਸਰ੍ਵਗੇ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੀ, ਵਰ ਦਿੰਣ ਵਾਲੀ, ਮਾਇਆ ਦੇਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਵਾਧੇ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਰਾਹੀਂ, ਸਭ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੀ ਭਵ ਭਵਾਰ੍ਦਿਨਿ ਏਵਂ ਸਾ ਯਾਚਿਤਾ ਦੇਵੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯੋਨਿਨਾ
ਦੱਖ ਦੇ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਬਣ, ਹੇ ਭਵ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਸਰੂਤ ਹੈ, ਨੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਮੇਕਾਂ ਭ੍ਰੁਵੋਰ੍ਮਧ੍ਯਾਤ੍ਸਸਰ੍ਜਾਤ੍ਮਸਮਪ੍ਰਭਾਮ੍ ਤਾਮਾਹ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਦੇਵਦੇਵਵਰੋ ਹਰਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੌਂਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ, ਆਪਣੇ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦਾਰ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ; ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਹਰੇ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਤਪਸਾਰਾਧ੍ਯ ਕੁਰੁ ਤਸ੍ਯ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਮ੍ ਤਾਮਾਜ੍ਞਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ਸ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਸਾ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ, ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ; ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਆਗਿਆ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰ ਲਈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਚਨਾਦ੍ਦੇਵੀ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਦੁਹਿਤਾਭਵਤ੍ ਦਤ੍ਤ੍ਵੈਵਮਤੁਲਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੂਪਿਣੀਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਕਹੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੇਵੀ ਦਕ੍ਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਬਣ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸ਼ਕਤੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਵਿਵੇਸ਼ ਦੇਹਂ ਦੇਵਸ੍ਯ ਦੇਵਸ਼੍ਚਾਂਤਰਧੀਯਤ ਤਦਾ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਲੋਕੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਂ ਭੋਗਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਃ
ਉਹ ਦੇਵੀ ਨੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਫਿਰ ਦੇਵਤਾ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਸੁਖ-ਭੋਗ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਜਾਸृष੍ਟਿਸ਼੍ਚ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰਾ ਮੈਥੁਨੇਨ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਪਿ ਪ੍ਰਾਪ ਸਾਨਨ੍ਦਂ ਸਨ੍ਤੋषਂ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਾਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਹੁਣ ਮਿਲਾਪ ਰਾਹੀਂ ਹੋਣ ਲੱਗੀ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਵੀ ਆਨੰਦ ਤੇ ਸੰਤੋਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਅਗਵਾਨ।
ਏਤਦ੍ਵਸ੍ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍ ਪੁਣ੍ਯਵृਦ੍ਧਿਕਰਂ ਸ਼੍ਰਾਵ੍ਯਂ ਭੂਤਸਰ੍ਗਾਨੁਪਂਗਤਃ
ਇਹ ਸਾਰਾ ਵਰਣਨ ਹੋ ਗਿਆ—ਦੇਵੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਉਤਪੱਤੀ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸੁਣਨ ਯੋਗ ਹੈ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦੇ ਵਰਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ।
ਯ ਇਦਂ ਕੀਰ੍ਤਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਲਭਤੇ ਸ਼ੁਭਾਨ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਰੋਜ਼ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਉਤਪੱਤੀ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਪਰਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮੀਸ਼੍ਵਰਾਦੇਵ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਮ੍ ਮੈਥੁਨਪ੍ਰਭਵਾਂ ਸृष੍ਟਿਂ ਕਰ੍ਤृਕਾਮਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ ਸਦੀਵੀ ਤੇ ਉੱਚੀ ਸ਼ਕਤੀ ਲੈ ਕੇ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਮਿਲਾਪ ਰਾਹੀਂ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।
ਸ੍ਵਯਮਪ੍ਯਦ੍ਭੁਤੋ ਨਾਰੀ ਚਾਰ੍ਧੇਨ ਪੁਰੁषੋ ऽਭਵਤ੍ ਯਾਰ੍ਧੇਨ ਨਾਰੀ ਸਾ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਤਰੂਪਾ ਵ੍ਯਜਾਯਤ
ਉਹ ਆਪ ਅਜੋਬੀ ਔਰਤ ਬਣ ਗਿਆ, ਤੇ ਅੱਧੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਮਰਦ। ਉਸ ਔਰਤ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਜਨਮੀ।
ਵਿਰਾਜਮਸृਜਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸੋ ऽਰ੍ਧਨ ਪੁਰੁषੋ ऽਭਵਤ੍ ਸ ਵੈ ਸ੍ਵਾਯਂਭੁਵਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪੁਰੁषੋ ਮਨੁਰੁਚ੍ਯਤੇ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਵਿਰਾਜ ਨੂੰ ਰਚਿਆ, ਜੋ ਅੱਧਾ ਮਰਦ ਬਣਿਆ। ਉਹ ਹੀ ਪਹਿਲਾ ਸਵਯੰਭੂ ਮਨੁ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਾ ਦੇਵੀ ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਤੁ ਤਪਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਦੁਸ਼੍ਚਰਮ੍ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਦੀਪ੍ਤਯਸ਼ਸਂ ਮਨੁਮੇਵਾਨ੍ਵਪਦ੍ਯਤ
ਉਹ ਦੇਵੀ ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਨੇ ਕਠਿਨ ਤਪ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਮਨੁ, ਜੋ ਤੇਜਸਵੀ ਤੇ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੁ ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਸਾ ਪੁਤ੍ਰਦ੍ਵਯਮਸੂਯਤ ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤੋਤ੍ਤਾਨਪਾਦੌ ਪੁਤ੍ਰੌ ਪੁਤ੍ਰਵਤਾਂ ਵਰੌ
ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ—ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤ ਤੇ ਉਤਤਾਨਪਾਦ, ਜੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹਨ।
ਕਨ੍ਯੇ ਦ੍ਵੇ ਚ ਮਹਾਭਾਗੇ ਯਾਭ੍ਯਾਂ ਜਾਤਾਸ੍ਤ੍ਵਿਮਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਆਕੂਤਿਰੇਕਾ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾ ਪ੍ਰਸੂਤਿਰਪਰਾ ਸ੍ਮृਤਾ
ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਮਹਾਨ ਕੁੜੀਆਂ ਜਨਮੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਇਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਇੱਕ ਆਕੂਤੀ ਨਾਮੀ, ਦੂਜੀ ਪ੍ਰਸੂਤੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਾਯਂਭੁਵਃ ਪ੍ਰਸੂਤਿਂ ਚ ਦਦੌ ਦਕ੍ਸ਼ਾਯ ਤਾਂ ਪ੍ਰਭੁਃ ਰੁਚੇਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਸ਼੍ਚੈਵ ਚਾਕੂਤਿਂ ਸਮਪਾਦਯਤ੍
ਸਵਯੰਭੂ ਨੇ ਪ੍ਰਸੂਤੀ ਨੂੰ ਦਕ੍ਸ਼ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਆਕੂਤੀ ਨੂੰ ਰੁਚਿ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਆਕੂਤ੍ਯਾਂ ਮਿਥੁਨਂ ਜਜ੍ਞੇ ਮਾਨਸਸ੍ਯ ਰੁਚੇਃ ਸ਼ੁਭਮ੍ ਯਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਚੈਵ ਯਾਭ੍ਯਾਂ ਸਂਵਰ੍ਤਿਤਂ ਜਗਤ੍
ਆਕੂਤੀ ਤੋਂ ਰੁਚਿ ਨੇ ਮਨ ਰਾਹੀਂ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਜੋੜਾ ਜਨਮਿਆ—ਯਜ्ञ ਤੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਨਾ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸੰਸਾਰ ਚੱਲਦਾ ਹੈ।
ਚਤਸ੍ਰੋ ਵਿਂਸ਼ਤਿਃ ਕਨ੍ਯਾ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਜਨਯਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਦਕ੍ਸ਼ ਨੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਹੋ ਕੇ, ਚੌਵੀ ਕੁੜੀਆਂ ਜਨਮੀਆਂ।
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਧृਤਿਃ ਪੁष੍ਟਿਸ੍ਤੁष੍ਟਿਰ੍ਮੇਧਾ ਕ੍ਰਿਯਾ ਤਥਾ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਲਜ੍ਜਾ ਵਪੁਃ ਸ਼ਾਂਤਿਸ੍ਸਿਦ੍ਧਿਃ ਕੀਰ੍ਤਿਸ੍ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ
ਸ਼ਰਧਾ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਧ੍ਰਿਤੀ, ਪੁਸ਼ਟੀ, ਤੁਸ਼ਟੀ, ਮੇਧਾ, ਕ੍ਰਿਆ, ਬੁੱਧੀ, ਲੱਜਾ, ਵਪੁ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਸਿੱਧੀ, ਤੇ ਕੀਰਤੀ—ਇਹ ਤੀਹ ਹਨ।
ਪਤ੍ਨ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਧਰ੍ਮੋ ਦਾਕ੍ਸ਼ਾਯਣੀਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ਤਾਭ੍ਯਃ ਸ਼ਿष੍ਟਾ ਯਵੀਯਸ੍ਯ ਏਕਾਦਸ਼ ਸੁਲੋਚਨਾਃ
ਧਰਮ ਨੇ, ਦਕ੍ਸ਼ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰਿਆ। ਬਾਕੀ ਗਿਆਰਾਂ, ਜੋ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ, ਰਹਿ ਗਈਆਂ।
ਖ੍ਯਾਤਿਃ ਸਤ੍ਯਰ੍ਥਸਂਭੂਤਿਃ ਸ੍ਮृਤਿਃ ਪ੍ਰੀਤਿਃ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਤਥਾ ਸਨ੍ਨਤਿਸ਼੍ਚਾਨਸੂਯਾ ਚ ਊਰ੍ਜਾ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ੍ਵਧਾ ਤਥਾ
ਖ੍ਯਾਤੀ, ਸਤ੍ਯਾਰਥ, ਸੰਭੂਤੀ, ਸਮ੍ਰਿਤੀ, ਪ੍ਰੀਤੀ, ਖ਼ਮਾ, ਸਨ੍ਨਤੀ, ਅਨਸੂਯਾ, ਊਰਜਾ, ਸ੍ਵਾਹਾ, ਤੇ ਸ੍ਵਧਾ।
ਭृਗੁਸ਼੍ਸ਼ਰ੍ਵੋ ਮਰੀਚਿਸ਼੍ਚ ਅਂਗਿਰਾਃ ਪੁਲਹਃ ਕ੍ਰਤੁਃ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯੋ ऽਤ੍ਰਿਰ੍ਵਿਸ਼ਿष੍ਠਸ਼੍ਚ ਪਾਵਕਃ ਪਿਤਰਸ੍ਤਥਾ
ਭ੍ਰਿਗੁ, ਸ਼ਰਵ, ਮਰੀਚੀ, ਅੰਗਿਰਸ, ਪੁਲਹ, ਕ੍ਰਤੁ, ਪੁਲਸਤ੍ਯ, ਅਤ੍ਰਿ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਪਾਵਕ, ਤੇ ਪਿਤਰ ਵੀ।