ਅਰ੍ਥਸਂਪਨ੍ਨਪਦਯਾ ਰਾਜਲਕ੍ਸ਼ਣਯੁਕ੍ਤਯਾ ਅਸ਼ੇषਵਿषਯਾਰਂਭਰਕ੍ਸ਼ਾਵਿਮਲਦਕ੍ਸ਼ਯਾ
ਉਹ ਸ਼ਬਦ, ਜੋ ਅਰਥ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਰਾਜਸੀ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਹਰ ਵਿਸ਼ੇ ਨੂੰ ਸਾਫ ਤੇ ਨਿਪੁੰਨਤਾ ਨਾਲ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਮਨੋਹਰਤਰੋਦਾਰਮਧੁਰਸ੍ਮਿਤਪੂਰ੍ਵਯਾ ਸਂਬਭਾषੇ ਸੁਸਂਪੀਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾਣਮੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਮਨਮੋਹਕ, ਉੱਚ ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ, ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਵਤ੍ਸ ਵਤ੍ਸ ਮਹਾਭਾਗ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰ ਪਿਤਾਮਹ ਜ੍ਞਾਤਮੇਵ ਮਯਾ ਸਰ੍ਵਂ ਤਵ ਵਾਕ੍ਯਸ੍ਯ ਗੌਰਵਮ੍
ਪੁੱਤਰ, ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਹੇ ਪਿਤਾਮਾ! ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਹਰ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਜਾਨਾਮੇਵ ਬृਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤਂ ਤ੍ਵਯਾਧੁਨਾ ਤਪਸਾ ऽਨੇਨ ਤੁष੍ਟੋਸ੍ਮਿ ਦਦਾਮਿ ਚ ਤਵੇਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਤੂੰ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਵਾਧੀ ਲਈ austerity ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਸ austerity ਨਾਲ ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ ਤੇ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਰਮੋਦਾਰਂ ਸ੍ਵਭਾਵਮਧੁਰਂ ਵਚਃ ਸਸਰ੍ਜ ਵਪੁषੋ ਭਾਗਾਦ੍ਦੇਵੀਂ ਦੇਵਵਰੋ ਹਰਃ
ਇਹ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਦੇ ਬੋਲ ਕਹਿ ਕੇ, ਹਰੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਰਚਿਆ।
ਯਾਮਾਹੁਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦ੍ਵਾਂਸੋ ਦੇਵੀਂ ਦਿਵ੍ਯਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾਮ੍ ਪਰਸ੍ਯ ਪਰਮਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਭਵਸ੍ਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਭਵ ਦੇ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਦਿਵਿਆ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯਾਂ ਨ ਖਲੁ ਵਿਦ੍ਯਂਤੇ ਜਨ੍ਮ ਮृਤ੍ਯੁਜਰਾਦਯਃ ਯਾ ਭਵਾਨੀ ਭਵਸ੍ਯਾਂਗਾਤ੍ਸਮਾਵਿਰਭਵਤ੍ਕਿਲ
ਉਸ ਵਿੱਚ ਜਨਮ, ਮੌਤ, ਬੁਢਾਪਾ ਆਦਿ ਨਹੀਂ ਹਨ; ਭਵਾਨੀ, ਭਵ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।
ਯਸ੍ਯਾ ਵਾਚੋ ਨਿਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਮਨਸਾ ਚੇਂਦ੍ਰਿਯੈਃ ਸਹ ਸਾ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਵਪੁषੋ ਭਾਗਾਜ੍ਜਾਤੇਵ ਸਮਦृਸ਼੍ਯਤ
ਉਸ ਤੱਕ ਮਨ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਬੋਲ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੇ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣੀ ਜਾਪੀ।
ਯਾ ਸਾ ਜਗਦਿਦਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਮਹਿਮ੍ਨਾ ਵ੍ਯਾਪ੍ਯ ਤਿष੍ਠਤਿ ਸ਼ਰੀਰਿਣੀਵ ਸ ਦੇਵੀ ਵਿਚਿਤ੍ਰਂ ਸਮਲਕ੍ਸ਼੍ਯਤ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਵਿਆਪਕ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਦੇਵੀ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਸੀ।
ਸਰ੍ਵਂ ਜਗਦਿਦਂ ਚੈषਾ ਸਂਮੋਹਯਤਿ ਮਾਯਯਾ ਈਸ਼੍ਵਰਾਤ੍ਸੈਵ ਜਾਤਾਭੂਦਜਾਤਾ ਪਰਮਾਰ੍ਥਤਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣੀ ਜਾਪੀ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅਜਨਮੀ ਹੈ।
ਨ ਯਸ੍ਯਾ ਪਰਮੋ ਭਾਵਃ ਸੁਰਾਣਾਮਪਿ ਗੋਚਰਃ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਰੇਸ਼੍ਵਰੀ ਚੈਵ ਵਿਭਕ੍ਤਾ ਭਰ੍ਤੁਰਂਗਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹਾਲਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੈ; ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਪਤੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।
ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਰਮੇਸ਼ਾਨੀਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਮਹੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾਂ ਸਰ੍ਵਗਾਂ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਂ ਸਦਸਦ੍ਵ੍ਯਕ੍ਤਿਵਰ੍ਜਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੀ, ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ, ਬਹੁਤ ਸੁਕਸ਼ਮ ਤੇ ਸਤ-ਅਸਤ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ,
ਪਰਮਾਂ ਨਿਖਿਲਂ ਭਾਸਾ ਭਾਸਯਨ੍ਤੀਮਿਦਂ ਜਗਤ੍ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਮਹਾਦੇਵੀਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਮਾਸ ਵੈ ਵਿਰਾਟ੍
ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਵਿਰਾਟ ਨੇ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ।
ਦੇਵਿ ਦੇਵੇਨ ਸृष੍ਟੋ ऽਹਮਾਦੌ ਸਰ੍ਵਜਗਨ੍ਮਯਿ ਪ੍ਰਜਾਸਰ੍ਗੇ ਨਿਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸृਜਾਮਿ ਸਕਲਂ ਜਗਤ੍
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਵਲੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੂੰ ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੀ ਸਰੂਪ ਹੈ; ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਮੈਂ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਰਚਦਾ ਹਾਂ।
ਮਨਸਾ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਿ ਦੇਵਾਦਯੋ ਮਯਾ ਨ ਵृਦ੍ਧਿਮੁਪਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਸृਜ੍ਯਮਾਨਾਃ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵ ਮੈਂ ਮਨ ਰਾਹੀਂ ਬਣਾਏ ਹਨ; ਪਰ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਬਣਾਏ ਜਾਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਵਧਦੇ ਨਹੀਂ।
ਮਿਥੁਨਪ੍ਰਭਵਾਮੇਵ ਕृਤ੍ਵਾ ਸृष੍ਟਿਮਤਃ ਪਰਮ੍ ਸਂਵਰ੍ਧਯਿਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਸਰ੍ਵਾ ਏਵ ਮਮ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਕਰਕੇ, ਉੱਚੀ ਰਚਨਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਕਰਾਂ।
ਨ ਨਿਰ੍ਗਤਂ ਪੁਰਾ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਨਾਰੀਣਾਂ ਕੁਲਮਵ੍ਯਯਮ੍ ਤੇਨ ਨਾਰੀਕੁਲਂ ਸ੍ਰष੍ਟੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਮਮ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲੀ; ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਸਾਮੇਵ ਸ਼ਕ੍ਤੀਨਾਂ ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਖਲੁ ਸਮੁਦ੍ਭਵਃ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀਮ੍
ਸਭ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਹਰ ਥਾਂ, ਸਭ ਨੂੰ ਸਭ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਤ੍ਵਾਮੇਵ ਵਰਦਾਂ ਮਾਯਾਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਮਿ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍ ਚਰਾਚਰਵਿਵृਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਮਂਸ਼ੇਨੈਕੇਨ ਸਰ੍ਵਗੇ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੀ, ਵਰ ਦਿੰਣ ਵਾਲੀ, ਮਾਇਆ ਦੇਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਵਾਧੇ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਰਾਹੀਂ, ਸਭ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੀ ਭਵ ਭਵਾਰ੍ਦਿਨਿ ਏਵਂ ਸਾ ਯਾਚਿਤਾ ਦੇਵੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯੋਨਿਨਾ
ਦੱਖ ਦੇ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਬਣ, ਹੇ ਭਵ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਸਰੂਤ ਹੈ, ਨੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਮੇਕਾਂ ਭ੍ਰੁਵੋਰ੍ਮਧ੍ਯਾਤ੍ਸਸਰ੍ਜਾਤ੍ਮਸਮਪ੍ਰਭਾਮ੍ ਤਾਮਾਹ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਦੇਵਦੇਵਵਰੋ ਹਰਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੌਂਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ, ਆਪਣੇ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦਾਰ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ; ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਹਰੇ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਤਪਸਾਰਾਧ੍ਯ ਕੁਰੁ ਤਸ੍ਯ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਮ੍ ਤਾਮਾਜ੍ਞਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ਸ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਸਾ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ, ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ; ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਆਗਿਆ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰ ਲਈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਚਨਾਦ੍ਦੇਵੀ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਦੁਹਿਤਾਭਵਤ੍ ਦਤ੍ਤ੍ਵੈਵਮਤੁਲਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੂਪਿਣੀਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਕਹੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੇਵੀ ਦਕ੍ਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਬਣ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸ਼ਕਤੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਵਿਵੇਸ਼ ਦੇਹਂ ਦੇਵਸ੍ਯ ਦੇਵਸ਼੍ਚਾਂਤਰਧੀਯਤ ਤਦਾ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਲੋਕੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਂ ਭੋਗਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਃ
ਉਹ ਦੇਵੀ ਨੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਫਿਰ ਦੇਵਤਾ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਸੁਖ-ਭੋਗ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਜਾਸृष੍ਟਿਸ਼੍ਚ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰਾ ਮੈਥੁਨੇਨ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਪਿ ਪ੍ਰਾਪ ਸਾਨਨ੍ਦਂ ਸਨ੍ਤੋषਂ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਾਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਹੁਣ ਮਿਲਾਪ ਰਾਹੀਂ ਹੋਣ ਲੱਗੀ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਵੀ ਆਨੰਦ ਤੇ ਸੰਤੋਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਅਗਵਾਨ।
ਏਤਦ੍ਵਸ੍ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍ ਪੁਣ੍ਯਵृਦ੍ਧਿਕਰਂ ਸ਼੍ਰਾਵ੍ਯਂ ਭੂਤਸਰ੍ਗਾਨੁਪਂਗਤਃ
ਇਹ ਸਾਰਾ ਵਰਣਨ ਹੋ ਗਿਆ—ਦੇਵੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਉਤਪੱਤੀ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸੁਣਨ ਯੋਗ ਹੈ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦੇ ਵਰਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ।
ਯ ਇਦਂ ਕੀਰ੍ਤਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਲਭਤੇ ਸ਼ੁਭਾਨ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਰੋਜ਼ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਉਤਪੱਤੀ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਪਰਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮੀਸ਼੍ਵਰਾਦੇਵ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਮ੍ ਮੈਥੁਨਪ੍ਰਭਵਾਂ ਸृष੍ਟਿਂ ਕਰ੍ਤृਕਾਮਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ ਸਦੀਵੀ ਤੇ ਉੱਚੀ ਸ਼ਕਤੀ ਲੈ ਕੇ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਮਿਲਾਪ ਰਾਹੀਂ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।
ਸ੍ਵਯਮਪ੍ਯਦ੍ਭੁਤੋ ਨਾਰੀ ਚਾਰ੍ਧੇਨ ਪੁਰੁषੋ ऽਭਵਤ੍ ਯਾਰ੍ਧੇਨ ਨਾਰੀ ਸਾ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਤਰੂਪਾ ਵ੍ਯਜਾਯਤ
ਉਹ ਆਪ ਅਜੋਬੀ ਔਰਤ ਬਣ ਗਿਆ, ਤੇ ਅੱਧੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਮਰਦ। ਉਸ ਔਰਤ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਜਨਮੀ।
ਵਿਰਾਜਮਸृਜਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸੋ ऽਰ੍ਧਨ ਪੁਰੁषੋ ऽਭਵਤ੍ ਸ ਵੈ ਸ੍ਵਾਯਂਭੁਵਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪੁਰੁषੋ ਮਨੁਰੁਚ੍ਯਤੇ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਵਿਰਾਜ ਨੂੰ ਰਚਿਆ, ਜੋ ਅੱਧਾ ਮਰਦ ਬਣਿਆ। ਉਹ ਹੀ ਪਹਿਲਾ ਸਵਯੰਭੂ ਮਨੁ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।