ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਯੇ ਤ੍ਵਿਮੇ ਮਨਸਾ ਸृष੍ਟਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਮਹਾਬਲਾਃ ਚਰਿष੍ਯਂਤਿ ਮਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਹਿ ਯਾਜ੍ਞਿਕਾਃ

ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰਚਿਆ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣਗੇ, ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿਣਗੇ।

ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾਣਂ ਵਿਸ਼੍ਵਭੂਤੇਸ਼੍ਵਰੋ ਹਰਃ ਸਹ ਰੁਦ੍ਰੈਃ ਪ੍ਰਜਾਸਰ੍ਗਾਨ੍ਨਿਵृਤ੍ਤਾਤ੍ਮਾ ਵ੍ਯਤਿष੍ਠਤ

ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਹਰਾ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਰੁਦਰਾਂ ਸਮੇਤ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਤੋਂ ਹਟ ਗਿਆ ਤੇ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।

ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਦੇਵੋ ऽਸੌ ਨ ਪ੍ਰਸੂਤੇ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ ਊਰ੍ਧ੍ਵਰੇਤਾਃ ਸ੍ਥਿਤਃ ਸ੍ਥਾਣੁਰ੍ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍

ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਹੁਣ auspicious ਜੀਵ ਨਹੀਂ ਰਚਦਾ; ਉਪਰਲੇ ਰੇਤ ਨਾਲ, ਅਡੋਲ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਸੰਪਲਵ ਨਹੀਂ ਆ ਜਾਂਦਾ।

ਯਦਾ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸृष੍ਟਾ ਨ ਵ੍ਯਵਰ੍ਧਨ੍ਤ ਵੇਧਸਃ ਤਦਾ ਮੈਥੁਨਜਾਂ ਸृष੍ਟਿਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਕਰ੍ਤੁਮਮਨ੍ਯਤ

ਜਦ ਫਿਰ, ਰਚਿਤ ਜੀਵ ਵਧੇ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਮਿਲਾਪ ਰਾਹੀਂ ਰਚਨਾ ਕਰੀ ਜਾਵੇ।

ਨ ਨਿਰ੍ਗਤਂ ਪੁਰਾ ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਨਾਰੀਣਾਂ ਕੁਲਮੀਸ਼੍ਵਰਾਤ੍ ਤੇਨ ਮੈਥੁਨਜਾਂ ਸृष੍ਟਿਂ ਨ ਸ਼ਸ਼ਾਕ ਪਿਤਾਮਹਃ

ਕਿਉਂਕਿ ਪਹਿਲਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਜਾਤੀ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲੀ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਪਿਤਾਮਹ ਮਿਲਾਪ ਰਾਹੀਂ ਰਚਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ।

ਤਤਸ੍ਸ ਵਿਦਧੇ ਬੁਦ੍ਧਿਮਰ੍ਥਨਿਸ਼੍ਚਯਗਾਮਿਨੀਮ੍ ਪ੍ਰਜਾਨਮੇਵ ਵृਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ

ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਮਨ ਨੂੰ ਲਕੜੀ ਵਾਂਗ ਟਿਕਾ ਕੇ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਲਈ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਦਾ ਨਿਸਚਾ ਕੀਤਾ।

ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਵਿਨਾ ਤਸ੍ਯ ਨ ਵਰ੍ਧੇਰਨ੍ਨਿਮਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਏਵਂ ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਤਪਃ ਕਰ੍ਤੁਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਮੇ

ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਇਹ ਜੀਵ ਵਧ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ; ਇੰਝ ਸੋਚ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵ ਆਤਮਾ ਨੇ ਤਪ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।

ਤਦਾਦ੍ਯਾ ਪਰਮਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰਨਂਤਾ ਲੋਕਭਾਵਿਨੀ ਆਦ੍ਯਾ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਤਰਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਭਾਵਗਮ੍ਯਾ ਮਨੋਹਰਾ

ਉਸ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਆਦਿ ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀ, ਜੋ ਅਨੰਤ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੂਲ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਮ, ਪਵਿੱਤਰ, ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਨੁਭਵ ਰਾਹੀਂ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਖਿੱਚਣ ਵਾਲੀ ਹੈ—

ਨਿਰ੍ਗੁਣਾ ਨਿष੍ਪ੍ਰਪਞ੍ਚਾ ਚ ਨਿष੍ਕਲਾ ਨਿਰੁਪਪ੍ਲਵਾ ਨਿਰਂਤਰਤਰਾ ਨਿਤ੍ਯਾ ਨਿਤ੍ਯਮੀਸ਼੍ਵਰਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਗਾ

ਉਹ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਾਰੀ ਪ੍ਰਪੰਚ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਅਟੁੱਟ, ਅਡੋਲ, ਅਕਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਆਪਕ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਪਾਸ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਹੈ—

ਤਯਾ ਪਰਮਯਾ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਭਗਵਂਤਂ ਤ੍ਰਿਯਮ੍ਬਕਮ੍ ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਹृਦਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤਤਾਪ ਪਰਮਂ ਤਪਃ

ਉਸ ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਨੈਣ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਤਪस्या ਕੀਤੀ।

ਤੀਵ੍ਰੇਣ ਤਪਸਾ ਤਸ੍ਯ ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ ਅਚਿਰੇਣੈਵ ਕਾਲੇਨ ਪਿਤਾ ਸਂਪ੍ਰਤੁਤੋष ਹ

ਉਸ ਦੀ ਤਪस्या ਦੀ ਤੀਬਰਤਾ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ਠੀਨ ਤਪ ਵਿੱਚ ਲਗਿਆ ਰਹਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਛੇਤੀ ਹੀ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਪ੍ਰਗਟਾਈ।

ਤਤਃ ਕੇਨਚਿਦਂਸ਼ੇਨ ਮੂਰ੍ਤਿਮਾਵਿਸ਼੍ਯ ਕਾਮਪਿ ਅਰ੍ਧਨਾਰੀਸ਼੍ਵਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਯਯੌ ਦੇਵਸ੍ਸ੍ਵਯਂ ਹਰਃ

ਫਿਰ, ਕਿਸੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਹਰਾ ਆਪ ਅਰਧਨਾਰੀਸ਼ਵਰ ਬਣ ਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।

ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਰਮਂ ਦੇਵਂ ਤਮਸਃ ਪਰਮਵ੍ਯਯਮ੍ ਅਦ੍ਵਿਤੀਯਮਨਿਰ੍ਦੇਸ਼੍ਯਮਦृਸ਼੍ਯਮਕृਤਾਤ੍ਮਭਿਃ

ਉਹ ਮਹਾਂ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਪਰੇ ਤੇ ਅਵਿਨਾਸੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਕੋਈ ਦੂਜਾ ਨਹੀਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਰਣਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਤੇ ਜੋ ਅਕ੍ਰਿਤ ਆਤਮਾਵਾਂ ਲਈ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੈ—

ਸਰ੍ਵਲੋਕਵਿਧਾਤਾਰਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇਸ਼੍ਵਰੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਸਰ੍ਵਲੋਕਵਿਧਾਯਿਨ੍ਯਾ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਤਮ੍

ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇ ਸਭ ਰਚਨਾ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੀ ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ—

ਅਪ੍ਰਤਰ੍ਕ੍ਯਮਨਾਭਾਸਮਮੇਯਮਜਰਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ ਅਚਲਂ ਨਿਰ੍ਗੁਣਂ ਸ਼ਾਂਤਮਨਂਤਮਹਿਮਾਸ੍ਪਦਮ੍

ਜੋ ਅਗੋਚਰ, ਬਿਨਾ ਰੂਪ, ਅਪਾਰ, ਅਜਰ, ਸਦਾ ਟਿਕਿਆ, ਅਡੋਲ, ਗੁਣ ਰਹਿਤ, ਸ਼ਾਂਤ, ਤੇ ਅਨੰਤ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ—

ਸਰ੍ਵਗਂ ਸਰ੍ਵਦਂ ਸਰ੍ਵਸਦਸਦ੍ਵ੍ਯਕ੍ਤਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ ਸਰ੍ਵੋਪਮਾਨਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਂ ਸ਼ਰਣ੍ਯਂ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਂ ਸ਼ਿਵਮ੍

ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਸਤ-ਅਸਤ ਰੂਪਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਾਰੇ ਤੁਲਨਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਆਸਰਾ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ—

ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਦਂਡਵਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਕृਤਾਂਜਲਿਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਵਿਨਯਸਂਪਨ੍ਨੈਃ ਸ਼੍ਰਾਵ੍ਯੈਃ ਸਂਸ੍ਕਰਸਂਯੁਤੈਃ

ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪੂਰੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉੱਠ ਕੇ ਹਥ ਜੋੜੇ, ਸ਼ਰਧਾ ਤੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰੇ, ਸੁਣਨ ਯੋਗ ਤੇ ਸੰਸਕਾਰ ਵਾਲੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ—

ਯਥਾਰ੍ਥਯੁਕ੍ਤਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥੈਰ੍ਵੇਦਾਰ੍ਥਪਰਿਬृਂਹਿਤੈਃ ਤੁष੍ਟਾਵ ਦੇਵਂ ਦੇਵੀਂ ਚ ਸੂਕ੍ਤੈਃ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਰ੍ਥਗੋਚਰੈਃ

ਸੱਚੀ ਅਰਥ ਵਾਲੀਆਂ, ਸਭ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਪੂਰੀਆਂ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ, ਤੇ ਸੁਖਮ ਅਰਥ ਵਾਲੀਆਂ ਸੂਕਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵ ਤੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀ।

ਜਯ ਦੇਵ ਮਹਾਦੇਵ ਜਯੇਸ਼੍ਵਰ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ ਜਯ ਸਰ੍ਵਗੁਣ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਜਯ ਸਰ੍ਵਸੁਰਾਧਿਪ

ਜੈ ਹੋ, ਦੇਵ! ਜੈ ਹੋ, ਮਹਾਦੇਵ! ਜੈ ਹੋ, ਪ੍ਰਭੂਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਜੈ ਹੋ, ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ! ਜੈ ਹੋ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ!

ਜਯ ਪ੍ਰਕृਤਿ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਜਯ ਪ੍ਰਕृਤਿਨਾਯਿਕੇ ਜਯ ਪ੍ਰਕृਤਿਦੂਰੇ ਤ੍ਵਂ ਜਯ ਪ੍ਰਕृਤਿਸੁਨ੍ਦਰਿ

ਜੈ ਹੋ, ਸੁਭਾਗਾ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ! ਜੈ ਹੋ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ! ਜੈ ਹੋ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ! ਜੈ ਹੋ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੀ ਸੋਹਣੀ!

ਜਯਾਮੋਘਮਹਾਮਾਯ ਜਯਾਮੋਘ ਮਨੋਰਥ ਜਯਾਮੋਘਮਹਾਲੀਲ ਜਯਾਮੋਘਮਹਾਬਲ

ਜੈ ਹੋ, ਅਟੱਲ ਮਹਾਂ ਮਾਇਆ! ਜੈ ਹੋ, ਅਟੱਲ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ! ਜੈ ਹੋ, ਅਟੱਲ ਮਹਾਂ ਖੇਡ! ਜੈ ਹੋ, ਅਟੱਲ ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀ!

ਜਯ ਵਿਸ਼੍ਵਜਗਨ੍ਮਾਤਰ੍ਜਯ ਵਿਸ਼੍ਵਜਗਨ੍ਮਯੇ ਜਯ ਵਿਸ਼੍ਵਜਗਦ੍ਧਾਤ੍ਰਿ ਜਯ ਵਿਸ਼੍ਵਜਗਤ੍ਸਖਿ

ਜੈ ਹੋ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਮਾਤਾ! ਜੈ ਹੋ, ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਵਾਲੀ! ਜੈ ਹੋ, ਵਿਸ਼ਵ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ! ਜੈ ਹੋ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਸਹੇਲੀ!

ਜਯ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਿਕੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯੇ ਜਯ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਿਕਾਲਯ ਜਯ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਿਕਾਕਾਰ ਜਯ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਿਕਾਨੁਗ

ਜੈ ਹੋ, ਸਦੀਵੀ ਸਰਵਭੌਮਤਾ ਵਾਲੀ! ਜੈ ਹੋ, ਸਦੀਵੀ ਸਮਾਂ! ਜੈ ਹੋ, ਸਦੀਵੀ ਰੂਪ! ਜੈ ਹੋ, ਸਦੀਵੀ ਅਨੁਗਤੀ!

ਜਯਾਤ੍ਮਤ੍ਰਯਨਿਰ੍ਮਾਤ੍ਰਿ ਜਯਾਤ੍ਮਤ੍ਰਯਪਾਲਿਨਿ ਜਯਾਤ੍ਮਤ੍ਰਯਸਂਹਰ੍ਤ੍ਰਿ ਜਯਾਤ੍ਮਤ੍ਰਯਨਾਯਿਕੇ

ਜੈ ਹੋ, ਤਿੰਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਹਾਰ! ਜੈ ਹੋ, ਤਿੰਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀ! ਜੈ ਹੋ, ਤਿੰਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦਾ ਸੰਹਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ! ਜੈ ਹੋ, ਤਿੰਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ!

ਜਯਾਵਲੋਕਨਾਯਤ੍ਤਜਗਤ੍ਕਾਰਣਬृਂਹਣ ਜਯੋਪੇਕ੍ਸ਼ਾਕਟਾਕ੍ਸ਼ੋਤ੍ਥਹੁਤਭੁਗ੍ਭੁਕ੍ਤਭੌਤਿਕ

ਜੈ ਹੋ, ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਜਗਤ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ! ਜੈ ਹੋ, ਤੇਰੀ ਉਦੇਸੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ!

ਜਯ ਦੇਵਾਦ੍ਯਵਿਜ੍ਞੇਯੇ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਦृਸ਼ੋਜ੍ਜ੍ਵਲੇ ਜਯ ਸ੍ਥੂਲਾਤ੍ਮਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯੇਸ਼ੇਜਯ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਚਰਾਚਰੇ

ਤੁਸੀਂ ਜਿੱਤਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਦੇਵ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਅਪਹੁੰਚ ਹੋ, ਆਪਣੇ ਸੁਖਮ ਸਵਰੂਪ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਜਿੱਤਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਸਥੂਲ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜੋ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ।

ਜਯ ਨਾਮੈਕਵਿਨ੍ਯਸ੍ਤਵਿਸ਼੍ਵਤਤ੍ਤ੍ਵਸਮੁਚ੍ਚਯ ਜਯਾਸੁਰਸ਼ਿਰੋਨਿष੍ਠਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਨੁਗਕਦਂਬਕ

ਤੁਸੀਂ ਜਿੱਤਦੇ ਹੋ, ਜਿਸਦੇ ਇੱਕ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਤੱਤ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਜਿੱਤਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਉੱਤੇ ਵਸਦੇ ਹੋ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਨੇਤਾ ਹੋ।

ਜਯੋਪਾਸ਼੍ਰਿਤਸਂਰਕ੍ਸ਼ਾਸਂਵਿਧਾਨਪਟੀਯਸਿ ਜਯੋਨ੍ਮੂਲਿਤਸਂਸਾਰਵਿषਵृਕ੍ਸ਼ਾਂਕੁਰੋਦ੍ਗਮੇ

ਤੁਸੀਂ ਜਿੱਤਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਜਿੱਤਦੇ ਹੋ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਜ਼ਹਿਰੀਲੀ ਰੁੱਖ ਦੀ ਨਵੀਂ ਕਲੀ ਉਖਾੜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਜਯ ਪ੍ਰਾਦੇਸ਼ਿਕੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਵੀਰ੍ਯਸ਼ੌਰ੍ਯਵਿਜृਂਭਣ ਜਯ ਵਿਸ਼੍ਵਬਹਿਰ੍ਭੂਤ ਨਿਰਸ੍ਤਪਰਵੈਭਵ

ਤੁਸੀਂ ਜਿੱਤਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਖੇਤਰ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਬਹਾਦਰੀ ਤੇ ਵੀਰਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਜਿੱਤਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਵਸਦੇ ਹੋ, ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਵਡਿਆਈਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।