ਲਬ੍ਧ੍ਵੈਵਮੀਸ਼੍ਵਰਾਦੇਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਤਾਂ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ ਤ੍ਵਰਮਾਣੋਥ ਸਂਗਮ੍ਯ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ ਸਭ ਦਾ ਅਤਮਾ ਹੋਣ ਦੀ ਦਸ਼ਾ ਮਿਲੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਜਲਦੀ ਕਰਕੇ, ਉੱਚਤਮ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਰ੍ਣਵਾਲਯੇ ਸ਼ੁਭ੍ਰੇ ਵਿਮਾਨੇ ਸੂਰ੍ਯਸਂਨਿਭੇ ਹੇਮਰਤ੍ਨਾਨ੍ਵਿਤੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਮਨਸਾ ਤੇਨ ਨਿਰ੍ਮਿਤੇ
ਖੀਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵਾਸ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਵਿਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਦਿਵਿਆ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਮਨ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ।
ਅਨਂਤਭੋਗਸ਼ਯ੍ਯਾਯਾਂ ਸ਼ਯਾਨਂ ਪਂਕਜੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਮੁਦਾਰਾਂਗਂ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਮ੍
ਅਨੰਤ ਸੱਪ ਦੀ ਸੇਜ 'ਤੇ ਵਿਹੜਾ ਹੋਇਆ, ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਚਾਰ ਭੁਜਾਂ ਵਾਲਾ, ਉੱਚਾ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਸਰੀਰ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਧਰਂ ਸੌਮ੍ਯਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਬਿਂਬਸਮਾਨਨਮ੍ ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਵਕ੍ਸ਼ਸਂ ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਮਧੁਰਸ੍ਮਿਤਮ੍
ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਚੱਕਰ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਨਰਮ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲਾ, ਚੰਨ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ, ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ, ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਭਰੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲਾ ਪਰਮਾਤਮਾ।
ਧਰਾਮृਦੁਕਰਾਂਭੋਜਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਰਕ੍ਤਪਦਾਂਬੁਜਮ੍ ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਰ੍ਣਵਾਮृਤਮਿਵ ਸ਼ਯਾਨਂ ਯੋਗਨਿਦ੍ਰਯਾ
ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਧਰਤੀ ਦੀ ਨਰਮ ਕਮਲ-ਹਥੀਂ ਛੂਹ ਕੇ ਲਾਲ ਹੋਏ ਹੋਏ, ਦੁੱਧ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੀ ਸੇਜ 'ਤੇ ਵਿਹੜਾ, ਯੋਗ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਲੀਨ।
ਤਮਸਾ ਕਾਲਰੁਦ੍ਰਾਖ੍ਯਂ ਰਜਸਾ ਕਨਕਾਂਡਜਮ੍ ਸਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਸਰ੍ਵਗਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਨਿਰ੍ਗੁਣਤ੍ਵੇ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਅੰਧਕਾਰ ਵਿਚ ਉਹ ਕਾਲਰੁਦ੍ਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਰਜਸ ਵਿਚ ਸੋਨੇ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ, ਸਤਵ ਵਿਚ ਸਭ ਥਾਂ ਵਿਅਪਕ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਤੇ ਨਿਰਗੁਣ ਅਵਸਥਾ ਵਿਚ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਹੈ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੁਰੁषਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪ੍ਰਗਲ੍ਭਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਗ੍ਰਸਾਮਿ ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਵਿष੍ਣੋ ਤ੍ਵਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਯਥਾ ਪੁਰਾ
ਉਸ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਕੇ ਆਖਿਆ: 'ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਖਾ ਲਵਾਂਗਾ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਮਾ ਲਿਆ ਸੀ।'
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਬੁਦ੍ਧ੍ਯ ਪਿਤਾਮਹਮ੍ ਉਦੈਕ੍ਸ਼ਤ ਮਹਾਬਾਹੁਸ੍ਸ੍ਮਿਤਮੀषਚ੍ਚਕਾਰ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਜਾਗ ਕੇ, ਪਿਤਾਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਮੁਸਕਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਵਸਰੇ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਗ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਤੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ਸृष੍ਟਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਦ੍ਯੋ ਭ੍ਰੁਵੋਰ੍ਮਧ੍ਯਾਦਯਤ੍ਨਤਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵੱਲੋਂ ਸਮਾ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਲੋਂ ਤੁਰੰਤ ਹੀ, ਭੌਂਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚੋਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਜਤਨ ਦੇ, ਮੁੜ ਰਚਿਆ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਵਸਰੇ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਭਗਵਾਨਿਨ੍ਦੁਭੂषਣਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਤਯੋਰਪਿ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਰੂਪੋ ਰੂਪਮਾਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਚੰਦ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਭਗਵਾਨ, ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸ ਦੀ ਅਸਲ ਸੁਰਤ ਰੂਪ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸਾਦਮਤੁਲਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਪੁਰਾ ਦਤ੍ਤਵਰਸ੍ਤਯੋਃ ਆਗਚ੍ਛਤ੍ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰੇਮੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨਾਰਾਯਣੌ ਸ੍ਥਿਤੌ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੇਮਿਸਾਲ ਕਿਰਪਾ ਦੇਣ ਲਈ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਉਥੇ ਆਇਆ ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਖੜੇ ਸਨ।
ਅਥ ਤੁष੍ਟੁਵਤੁਰ੍ਦੇਵਂ ਪ੍ਰੀਤੌ ਭੀਤੌ ਚ ਕੌਤੁਕਾਤ੍ ਪ੍ਰਣੇਮਤੁਸ਼੍ਚ ਬਹੁਸ਼ੋ ਬਹੁਮਾਨੇਨ ਦੂਰਤਃ
ਫਿਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਡਰ ਕੇ, ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਜਿਗਿਆਸਾ ਤੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਭਵੋਪਿ ਭਗਵਾਨੇਤਾਵਨੁਗृਹ੍ਯ ਪਿਨਾਕਧृਕ੍ ਸਾਦਰਂ ਪਸ਼੍ਯਤੋਰੇਵ ਤਯੋਰਂਤਰਧੀਯਤ
ਭਵ, ਭਗਵਾਨ, ਪਿਨਾਕ ਧਾਰੀ, ਦੋਹਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆਲੂ ਨਜ਼ਰ ਕਰਦਾ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਤਿਕਲ੍ਪਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਰੁਦ੍ਰਾਵਿਰ੍ਭਾਵਕਾਰਣਮ੍ ਯਤੋ ਵਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਸਂਤਾਨਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸृष੍ਟਿਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਹਰ ਕਲਪ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਰਚਨਾ, ਜਦੋਂ ਲੜੀ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੀ, ਮੁੜ ਚਲ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।
ਕਲ੍ਪੇਕਲ੍ਪੇ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸृष੍ਟ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਸਂਭਵਃ ਅਵृਦ੍ਧਿਹੇਤੋਰ੍ਭੂਤਾਨਾਂ ਮੁਮੋਹ ਭृਸ਼ਦੁਃਖਿਤਃ
ਹਰ ਕਲਪ ਵਿੱਚ, ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਰਚ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖੀ ਤੇ ਭਟਕਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਦੁਃਖਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਚ ਵਿਵृਦ੍ਧਯੇ ਤਤ੍ਤਤ੍ਕਲ੍ਪੇषੁ ਕਾਲਾਤ੍ਮਾ ਰੁਦ੍ਰੋ ਰੁਦ੍ਰਗਣਾਧਿਪਃ
ਉਸ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਲਈ, ਹਰ ਕਲਪ ਵਿੱਚ, ਰੁਦ੍ਰ, ਰੁਦ੍ਰ ਗਣਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ, ਕਾਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਃ ਪਮਮੇਸ਼ੇਨ ਮਹੇਸ਼ੋ ਨੀਲਲੋਹਿਤਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾਨੁਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋਨੁਜਃ
ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਵੱਲੋਂ ਨਿਰਧਾਰਤ, ਨੀਲ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਮਹੇਸ਼, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਕੇ, ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਛੋਟਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਏਵ ਭਗਵਾਨੀਸ਼ਸ੍ਤੇਜੋਰਾਸ਼ਿਰਨਾਮਯਃ ਅਨਾਦਿਨਿਧਨੋਧਾਤਾ ਭੂਤਸਂਕੋਚਕੋ ਵਿਭੁਃ
ਉਹੀ ਭਗਵਾਨ, ਮਾਲਕ, ਜੋਤ ਦਾ ਖਜਾਨਾ, ਦੁੱਖ-ਰਹਿਤ, ਆਦਿ ਤੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮੇਟਣ ਵਾਲਾ ਮਹਾਨ ਹੈ।
ਪਰਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਭਾਵਿਤਃ ਤਚ੍ਛਕ੍ਤ੍ਯਾਧਿष੍ਠਿਤਸ਼੍ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਤਚ੍ਚਿਹ੍ਨੈਰਪਿ ਚਿਹ੍ਨਿਤਃ
ਉੱਚੀ ਸਰਦਾਰੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਚਲਦਾ, ਸਦਾ ਉਹੀ ਚਿੰਨ੍ਹ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਾਨਿਤ।
ਤਨ੍ਨਾਮਨਾਮਾ ਤਦ੍ਰੂਪਸ੍ਤਤ੍ਕਾਰ੍ਯਕਰਣਕ੍ਸ਼ਮਃ ਤਤ੍ਤੁਲ੍ਯਵ੍ਯਵਹਾਰਸ਼੍ਚ ਤਦਾਜ੍ਞਾਪਰਿਪਾਲਕਃ
ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਨਾਮ-ਰਹਿਤ, ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਉਹੀ ਰੂਪ, ਉਹ ਉਹੀ ਕੰਮ ਕਰਨ ਜੋਗਾ, ਉਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਰਤਦਾ, ਤੇ ਉਹੀ ਹੁਕਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਾ।
ਸਹਸ੍ਰਾਦਿਤ੍ਯਸਂਕਾਸ਼ਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਵਯਵਭੂषਣਃ ਭੁਜਂਗਹਾਰਕੇਯੂਰਵਲਯੋ ਮੁਂਜਮੇਖਲਃ
ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਚੰਦ ਦੀ ਕਿਰਣ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੱਪਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਕੰਗਣਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਮੁੰਜਾ ਘਾਸ ਦੀ ਕਮਰਬੰਦ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਜਲਂਧਰਵਿਰਿਂਚੇਨ੍ਦ੍ਰਕਪਾਲਸ਼ਕਲੋਜ੍ਜ੍ਵਲਃ ਗਙ੍ਗਾਤੁਂਗਤਰਂਗਾਰ੍ਧਪਿਂਗਲਾਨਨਮੂਰ੍ਧਜਃ
ਉਹ ਜਲੰਧਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਖਪੜੇ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਕੇਸ ਗੰਗਾ ਦੀ ਉੱਚੀ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਅੱਧੇ ਪੀਲੇ ਤੇ ਅੱਧੇ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਭਗ੍ਨਦਂष੍ਟ੍ਰਾਂਕੁਰਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਪ੍ਰਾਨ੍ਤਕਾਨ੍ਤਧਰਾਧਰਃ ਸਵ੍ਯਸ਼੍ਰਵਣਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਾਂਤਮਂਡਲੀਕृਤਕੁਣ੍ਡਲਃ
ਉਹ ਟੁੱਟੀ ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਕਲੀ ਨਾਲ ਦਬੇ ਹੋਏ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਸੋਹਣਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਖੱਬੇ ਕੰਨ ਦੇ ਪਾਸੇ, ਕੁੰਡਲ ਗੋਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਮਹਾਵृषਭਨਿਰ੍ਯਾਣੋ ਮਹਾਜਲਦਨਿਃਸ੍ਵਨਃ ਮਹਾਨਲਸਮਪ੍ਰਖ੍ਯੋ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਬਲਦ ਤੇ ਸਵਾਰ ਸੀ, ਉਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵੱਡੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀ ਸੀ, ਵੱਡੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਬੇਹੱਦ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਏਵਂ ਘੋਰਮਹਾਰੂਪੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰੀਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ਵਿਜ੍ਞਾਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਗੇ ਸਹਕਰੋਤਿ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦੇ ਕੇ, ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਰੁਦ੍ਰਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਪ੍ਰਤਿਕਲ੍ਪਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ ਪ੍ਰਵਾਹਰੂਪਤੋ ਨਿਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਜਾਸृष੍ਟਿਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਇਸ ਲਈ, ਰੁਦਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹਰ ਕਲਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਨਦੀ ਵਾਂਗ ਚਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਕਦਾਚਿਤ੍ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਃ ਸ੍ਰष੍ਟੁਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਨੀਲਲੋਹਿਤਃ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਸਦृਸ਼ਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਸਸਰ੍ਜ ਮਨਸਾ ਵਿਭੁਃ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਜਦ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਰਚਨਾ ਲਈ ਮੰਗਿਆ, ਨੀਲ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਵਰਗੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਰਚੇ।
ਕਪਰ੍ਦਿਨੋ ਨਿਰਾਤਂਕਾਨ੍ਨੀਲਗ੍ਰੀਵਾਂਸ੍ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਾਨ੍ ਜਰਾਮਰਣਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਨ੍ ਦੀਪ੍ਤਸ਼ੂਲਵਰਾਯੁਧਾਨ੍
ਉਸਨੇ ਜਟਾਧਾਰੀ, ਨਿਡਰ, ਨੀਲੇ ਗਲੇ ਵਾਲੇ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਬੁਢਾਪੇ ਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਤੇ ਜਲਦੇ ਭਾਲੇ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਬਣਾਏ।
ਤੈਸ੍ਤੁ ਸਂਚ੍ਛਾਦਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਵਿਧਂ ਜਗਤ੍ ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟਾ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਰੁਦ੍ਰਾਨ੍ ਰੁਦ੍ਰਮਾਹ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰਾ ਚੌਦਾਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਜਗਤ ਢੱਕ ਲਿਆ; ਇਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁਦਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਮਾਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੀਰੀਦृਸ਼ੀਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਅਨ੍ਯਾਃ ਸृਜ ਤ੍ਵਂ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਪ੍ਰਜਾ ਮृਤ੍ਯੁਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਪੈ ਕੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ! ਹੋਰ ਜੀਵ ਰਚ, ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਜੀਵ ਮੌਤ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹਨ।