ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਸ ਕਥਂ ਭਗਵਾਨ੍ ਰੁਦ੍ਰ ਆਦਿਦੇਵਃ ਪੁਰਾਤਨਃ ਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵਮਗਮਚ੍ਛਂਭੁਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ऽਵ੍ਯਕ੍ਤਜਨ੍ਮਨਃ

ਤਾਂ ਫਿਰ, ਭਗਵਾਨ ਰੁਦਰ, ਆਦਿ ਦੇਵਤਾ, ਪੁਰਾਤਨ ਸ਼ੰਭੂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਕਿਵੇਂ ਬਣਿਆ?

ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਸ਼੍ਚ ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯੈਤੌ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ ਸृष੍ਟੌ ਪਰਸ੍ਪਰਸ੍ਯਾਂਗਾਦਿਤਿ ਪ੍ਰਾਗਪਿ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਮ

ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਰੁਦਰ ਤੋਂ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ, ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਹਨ।

ਕਥਂ ਪੁਨਰਸ਼ੇषਾਣਾਂ ਭੂਤਾਨਾਂ ਹੇਤੁਭੂਤਯੋਃ ਗੁਣਪ੍ਰਧਾਨਭਾਵੇਨ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵਃ ਪਰਸ੍ਪਰਾਤ੍

ਤਾਂ ਫਿਰ, ਜਿਹੜੇ ਦੋਵੇਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹਨ, ਉਹ ਗੁਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ?

ਨਾਪृष੍ਟਂ ਭਵਤਾ ਕਿਂਚਿਨ੍ਨਾਸ਼੍ਰੁਤਂ ਚ ਕਥਂਚਨ ਭਗਵਚ੍ਛਿष੍ਯਭੂਤੇਨ ਭਵਤਾ ਸਕਲਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍

ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਪੁੱਛਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਕੁਝ ਅਣਸੁਣਿਆ ਹੈ; ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਯਾਦ ਰੱਖਦੇ ਹੋ।

ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵਦ ਯਥਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਮੁਨੀਨਾਮਵਦਦ੍ਵਿਭੁਃ ਵਯਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਲਵਸ੍ਤਾਤ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮੀਸ਼੍ਵਰਸਦ੍ਯਸ਼ਃ

ਸੱਚ ਦੱਸੋ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸਭ ਵਿਆਪਕ, ਮੁਨੀ ਜਨਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ; ਅਸੀਂ ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮਹਿਮਾ ਭਰੇ ਕਰਤਬ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।

ਸ੍ਥਾਨੇ ਪृष੍ਟਮਿਦਂ ਵਿਪ੍ਰਾ ਭਵਦ੍ਭਿਃ ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਕੋਵਿਦੈਃ ਇਦਮੇਵ ਪੁਰਾ ਪृष੍ਟੋ ਮਮ ਪ੍ਰਾਹ ਪਿਤਾਮਹਃ

ਇਹ ਸਵਾਲ ਤੁਸੀਂ, ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੁੱਛਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਵਿਦਵਾਨੋ, ਠੀਕ ਥਾਂ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ; ਇਹੀ ਸਵਾਲ ਮੇਰੇ ਦਾਦਾ ਜੀ ਨੂੰ ਵੀ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਤਦਹਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਥਾ ਰੁਦ੍ਰਸਮੁਦ੍ਭਵਃ ਯਥਾ ਚ ਪੁਨਰੁਤ੍ਪਤ੍ਤਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣ੍ਵੋਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍

ਇਸ ਲਈ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਰੁਦਰ ਕਿਵੇਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਇਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਮੁੜ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ।

ਤ੍ਰਯਸ੍ਤੇ ਕਾਰਣਾਤ੍ਮਾਨੋ ਜਤਾਸ੍ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਤ੍ ਚਰਾਚਰਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਸਰ੍ਗਸ੍ਥਿਤ੍ਯਂਤਹੇਤਵਃ

ਇਹ ਤਿੰਨ, ਸਿੱਧਾ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹਨ, ਅਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਸੰਭਾਲ ਤੇ ਸੰਹਾਰ ਦੇ ਮੂਲ ਹਨ।

ਪਰਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਸਂਯੁਕ੍ਤਾਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਭਾਵਿਤਾਃ ਤਚ੍ਛਕ੍ਤ੍ਯਾਧਿष੍ਠਿਤਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਤ੍ਕਾਰ੍ਯਕਰਣਕ੍ਸ਼ਮਾਃ

ਉੱਚੇ ਇਸ਼ਵਰੀ ਅਧਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ, ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ।

ਪਿਤ੍ਰਾ ਨਿਯਮਿਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤ੍ਰਯੋਪਿ ਤ੍ਰਿषੁ ਕਰ੍ਮਸੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਰ੍ਗੇ ਹਰਿਸ੍ਤ੍ਰਾਣੇ ਰੁਦ੍ਰਃ ਸਂਹਰਣੇ ਤਥਾ

ਪਹਿਲਾਂ ਪਿਤਾ ਨੇ ਤਿੰਨੋ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਨਿਯਤ ਕੀਤਾ: ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਲਈ, ਹਰੀ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਲਈ, ਅਤੇ ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਸੰਹਾਰ ਲਈ।

ਤਥਾਪ੍ਯਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਾਤ੍ਸਰ੍ਯਾਦਨ੍ਯੋਨ੍ਯਾਤਿਸ਼ਯਾਸ਼ਿਨਃ ਤਪਸਾ ਤੋषਯਿਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਂ ਪਿਤਰਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍

ਫਿਰ ਵੀ, ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਈਰਖਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਵਧਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤਪ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ।

ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨਾਰਾਯਣੌ ਪੂਰ੍ਵਂ ਰੁਦ੍ਰਃ ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤਰੇ ऽਸृਜਤ੍

ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਭ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਪਿਛਲੇ ਕਲਪ ਵਿੱਚ ਰੁਦਰ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਨਾਰਾਏਣ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ।

ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤਰੇ ਪੁਨਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਰੁਦ੍ਰਵਿष੍ਣੂ ਜਗਨ੍ਮਯਃ ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਨ੍ਰੁਦ੍ਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮਸृਜਤ੍ਪੁਨਃ

ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਰੁਦਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਰੂਪ ਹਨ, ਉਤਪੰਨ ਕੀਤੇ; ਅਤੇ ਮੁੜ, ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਰੁਦਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ।

ਨਾਰਾਯਣਂ ਪੁਨਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮਸृਜਤ੍ਪੁਨਃ ਏਵਂ ਕਲ੍ਪੇषੁ ਕਲ੍ਪੇषੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਃ

ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਨਾਰਾਯਣ ਨੂੰ ਮੁੜ ਰਚਿਆ, ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਬਣਾਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਰ ਇੱਕ ਕਲਪ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਉਪਜਦੇ ਹਨ।

ਪਰਸ੍ਪਰੇਣ ਜਾਯਂਤੇ ਪਰਸ੍ਪਰਹਿਤੈषਿਣਃ ਤਤ੍ਤਤ੍ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਮਧਿਕृਤ੍ਯ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ

ਉਹ ਇਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਦੇ ਘਟਨਾ-ਚਰਚਾ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।

ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਕਥ੍ਯਤੇ ਤੇषਾਂ ਪਰਸ੍ਪਰਸਮੁਦ੍ਭਵਾਤ੍ ਸ਼ृਣੁ ਤੇषਾਂ ਕਥਾਂ ਚਿਤ੍ਰਾਂ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਪਾਪਪ੍ਰਮੋਚਿਨੀਮ੍

ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਇਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਹੋਈ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਅਜੋਈ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਕਲ੍ਪੇ ਤਤ੍ਪੁਰੁषੇ ਵृਤ੍ਤਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ ਪੁਰਾ ਨਾਰਾਯਣੋ ਨਾਮ ਕਲ੍ਪੇ ਵੈ ਮੇਘਵਾਹਨੇ

ਉਸ ਕਲਪ ਵਿੱਚ, ਤਤਪੁਰੁਸ਼ ਰਚਨਾ ਸਮੇਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ ਕਿ ਨਾਰਾਯਣ ਦਾ ਨਾਮ ਮੇਘਵਾਹਨ ਕਲਪ ਵਿੱਚ ਸੀ।

ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਮੇਘੋ ਭੂਤ੍ਵਾਵਹਦ੍ਧਰਾਮ੍ ਤਸ੍ਯ ਭਾਵਂ ਸਮਾਲਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਜਗਦ੍ਗੁਰੁਃ

ਇਕ ਦਿਵਿਆ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਉਹ ਮੇਘ ਬਣ ਕੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉਠਾਇਆ। ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ—

ਸਰ੍ਵਸ੍ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਭਾਵੇਨ ਪ੍ਰਦਦੌ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਵ੍ਯਯਾਮ੍ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਤੁ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਸ਼ਿਵਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਾਤ੍ਤਦਾ

ਸਭ ਨੂੰ, ਸਭ ਦੇ ਅਤਮਾ ਬਣ ਕੇ, ਉਹ ਅਟੱਲ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਸ਼ਿਵ ਤੋਂ, ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੋਂ ਮਿਲੀ, ਤੇ ਉਹ ਸਭ ਦਾ ਅਤਮਾ ਬਣ ਗਿਆ।

ਸਸਰ੍ਜ ਭਗਾਵਨ੍ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸृਜਾ ਸਹ ਵਿष੍ਣੋਸ੍ਤਦ੍ਵੈਭਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸृष੍ਟਸ੍ਤੇਨ ਪਿਤਾਮਹਃ

ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਫਿਰ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਰਚਿਆ। ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਉਸ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਿਤਾਮਹ (ਬ੍ਰਹਮਾ) ਉਸ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ।

ਈਰ੍ष੍ਯਯਾ ਪਰਯਾ ਗ੍ਰਸ੍ਤਃ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਗਚ੍ਛ ਵਿष੍ਣੋ ਮਯਾ ਜ੍ਞਾਤਂ ਤਵ ਸਰ੍ਗਸ੍ਯ ਕਾਰਣਮ੍ ਆਵਯੋਰਧਿਕਸ਼੍ਚਾਸ੍ਤਿ ਸ ਰੁਦ੍ਰੋ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ

ਤਿੱਖੀ ਈਰਖਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ: 'ਵਿਸ਼ਨੁ, ਜਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਰਚਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨੂੰ ਸਮਝ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਸਾਡੇ ਦੋਨੋਂ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਇੱਕ ਹੈ—ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।'

ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਾਧਿਦੇਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਤ੍ਵਂ ਭਗਵਾਨਾਦ੍ਯਃ ਪਾਲਕਃ ਪਰਮਾਰ੍ਥਤਃ

ਉਸ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ, ਭਗਵਾਨ, ਪਹਿਲਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈਂ, ਤੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਰਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।

ਅਹਂ ਚ ਤਪਸਾਰਾਧ੍ਯ ਰੁਦ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਨਾਯਕਮ੍ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯਤ੍ਰ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ

ਮੈਂ ਵੀ ਤਪ ਕਰਕੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਾਂਗਾ। ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਰਚਾਂਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।

ਏਵਂ ਵਿष੍ਣੁਮੁਪਾਲਭ੍ਯ ਭਗਵਾਨਬ੍ਜਸਮ੍ਭਵਃ ਏਵਂ ਵਿਜ੍ਞਾਪਯਾਮਾਸ ਤਪਸਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ਼ਂਕਰਮ੍

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ, ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਭਗਵਾਨ ਨੇ, ਤਪ ਨਾਲ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਬੇਨਤੀ ਰੱਖੀ।

ਭਗਵਨ੍ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ ਤਵ ਵਾਮਾਂਗਜੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂਗਭਵੋ ਹ੍ਯਹਮ੍

ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਤੇਰੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ।

ਮਯਾ ਸਹ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਤਥਾਪ੍ਯਸृਜਦਚ੍ਯੁਤਃ ਸ ਮਤ੍ਸਰਾਦੁਪਾਲਬ੍ਧਸ੍ਤ੍ਵਦਾਸ਼੍ਰਯਬਲਾਨ੍ਮਯਾ

ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਅਚ੍ਯੁਤ ਨੇ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਰਚਿਆ। ਮੈਂ ਈਰਖਾ ਕਰਕੇ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਆਸਰਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਤਾਣਿਆ।

ਮਦ੍ਭਾਵਾਨ੍ਨਾਧਿਕਸ੍ਤੇਤਿ ਭਾਵਸ੍ਤ੍ਵਯਿ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੇ ਤ੍ਵਤ੍ਤ ਏਵ ਸਮੁਤ੍ਪਤ੍ਤਿਰਾਵਯੋਸ੍ਸਦृਸ਼ੀ ਯਤਃ

ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਵਧੀਆ ਨਹੀਂ ਹਾਂ; ਇਹ ਤੇਰੇ ਬਾਰੇ ਸੱਚ ਹੈ, ਹੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡੀ ਉਤਪੱਤੀ ਸਿਰਫ ਤੈਥੋਂ ਹੋਈ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਦੋਨੋਂ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹਾਂ।

ਤਸ੍ਯ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਕृਤਵਾਨਸਿ ਤਥਾ ਮਮਾਪਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਦਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਸ਼ਂਕਰ

ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਕਿਰਪਾ ਦਿੱਤਾ, ਓਹੀ ਸਭ ਕੁਝ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਇਤਿ ਵਿਜ੍ਞਾਪਿਤਸ੍ਤੇਨ ਭਗਵਾਨ੍ ਭਗਨੇਤ੍ਰਹਾ ਨ੍ਯਾਯੇਨ ਵੈ ਦਦੌ ਸਰ੍ਵਂ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਸ ਘृਣਾਨਿਧਿਃ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਭਗਵਾਨ, ਭਗਾ ਦੀ ਅੱਖ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਨਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਸਭ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦਇਆ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈ।