ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਸਤ੍ਤ੍ਵਂ ਰਜਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਕਾਲਤ੍ਵੇ ਚ ਤਮੋ ਰਜਃ ਵਿष੍ਣੁਤ੍ਵੇ ਕੇਵਲਂ ਸਤ੍ਤ੍ਵਂ ਗੁਣਵृਦ੍ਧਿਸ੍ਤ੍ਰਿਧਾ ਵਿਭੌ

ਸਤਵ ਤੇ ਰਜਸ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹਨ; ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਤਮਸ ਤੇ ਰਜਸ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਕੇਵਲ ਸਤਵ ਹੀ ਵਧਦਾ ਹੈ; ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਚ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵਾਧੀ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਤ੍ਵੇ ਸृਜਤੇ ਲੋਕਾਨ੍ ਕਾਲਤ੍ਵੇ ਸਂਕ੍ਸ਼ਿਪਤ੍ਯਪਿ ਪੁਰੁषਤ੍ਵੇ ऽਤ੍ਯੁਦਾਸੀਨਃ ਕਰ੍ਮ ਚ ਤ੍ਰਿਵਿਧਂ ਵਿਭੋਃ

ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰਚਦਾ ਹੈ; ਸਮੇਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪੁਰੁਸ਼ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਨਿਰਲੇਪ ਹੈ; ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਕੰਮ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦਾ ਹੈ।

ਏਵਂ ਤ੍ਰਿਧਾ ਵਿਭਿਨ੍ਨਤ੍ਵਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤ੍ਰਿਗੁਣ ਉਚ੍ਯਤੇ ਚਤੁਰ੍ਧਾ ਪ੍ਰਵਿਭਕ੍ਤਤ੍ਵਾਚ੍ਚਾਤੁਰ੍ਵ੍ਯੂਹਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ

ਇਸ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੀ ਵੰਡ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਚਾਰ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੀ ਵੰਡ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਚਤੁਰ-ਵਿਊਹਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਆਦਿਤ੍ਵਾਦਾਦਿਦੇਵੋ ऽਸਾਵਜਾਤਤ੍ਵਾਦਜਃ ਸ੍ਮृਤਃ ਪਾਤਿ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰਿਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ

ਪਹਿਲਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਦਿ-ਦੇਵ ਹੈ; ਨਾ ਜਨਮਿਆ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਅਜਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਹਿਰਣ੍ਮਯਸ੍ਤੁ ਯੋ ਮੇਰੁਸ੍ਤਸ੍ਯੋਲ੍ਬਂ ਸੁਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਗਰ੍ਭੋਦਕਂ ਸਮੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਜਰਾਯੁਸ਼੍ਚਾ ऽਪਿ ਪਰ੍ਵਤਾਃ

ਸੋਨੇ ਦਾ ਮੇਰੂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦਾ ਖੋਲ ਹੈ; ਗਰਭ ਦੇ ਪਾਣੀ ਸਮੁੰਦਰ ਹਨ, ਤੇ ਪਰਵਤ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਝਿਲੀ ਹਨ।

ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਡੇ ਤ੍ਵਿਮੇ ਲੋਕਾ ਅਂਤਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਮਿਦਂ ਜਗਤ੍ ਚਂਦ੍ਰਾਦਿਤ੍ਯੌ ਸਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੌ ਸਗ੍ਰਹੌ ਸਹ ਵਾਯੁਨਾ

ਉਸ ਅੰਡ ਵਿਚ ਇਹ ਲੋਕ ਹਨ, ਤੇ ਇਸ ਅੰਦਰ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਹੈ: ਚੰਦ, ਸੂਰਜ, ਤਾਰੇ, ਗ੍ਰਹ, ਤੇ ਹਵਾ।

ਅਦ੍ਭਿਰ੍ਦਸ਼ਗੁਣਾਭਿਸ੍ਤੁ ਬਾਹ੍ਯਤੋਣ੍ਡਂ ਸਮਾਵृਤਮ੍ ਆਪੋ ਦਸ਼ਗੁਣੇਨੈਵ ਤੇਜਸਾ ਬਹਿਰਾਵृਤਾਃ

ਅੰਡ ਨੂੰ ਬਾਹਰੋਂ ਪਾਣੀ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਘੇਰੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਉਹ ਪਾਣੀ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਘੇਰੇ ਹੋਏ ਹਨ।

ਤੇਜੋ ਦਸ਼ਗੁਣੇਨੈਵ ਵਾਯੁਨਾ ਬਹਿਰਾਵृਤਮ੍ ਆਕਾਸ਼ੇਨਾਵृਤੋ ਵਾਯੁਃ ਖਂ ਚ ਭੂਤਾਦਿਨਾਵृਤਮ੍

ਉਹ ਅੱਗ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਬਾਹਰੋਂ ਘੇਰੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਹਵਾ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਘੇਰੇ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਭੂਤ-ਆਦਿ ਘੇਰੇ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਭੂਤਾਦਿਰ੍ਮਹਤਾ ਤਦ੍ਵਦਵ੍ਯਕ੍ਤੇਨਾਵृਤੋ ਮਹਾਨ੍ ਏਤੈਰਾਵਰਣੈਰਣ੍ਡਂ ਸਪ੍ਤਭਿਰ੍ਬਹਿਰਾਵृਤਮ੍

ਭੂਤ-ਆਦਿ ਨੂੰ ਮਹੱਤ ਘੇਰੇ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਮਹੱਤ ਨੂੰ ਅਵਿਆਕਤ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅੰਡ ਨੂੰ ਇਹ ਸੱਤ ਪਰਤਾਂ ਬਾਹਰੋਂ ਘੇਰੀ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।

ਏਤਦਾਵृਤ੍ਤ੍ਯ ਚਾਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮष੍ਟੌ ਪ੍ਰਕृਤਯਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਸृष੍ਟਿਪਾਲਨਵਿਧ੍ਵਂਸਕਰ੍ਮਕਰ੍ਤ੍ਰ੍ਯੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅੱਠ ਮੁੱਢਲੀ ਤੱਤ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜੋ ਰਚਨਾ, ਸੰਭਾਲ ਅਤੇ ਨਾਸ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ.

ਏਵਂ ਪਰਸ੍ਪਰੋਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਧਾਰਯਂਤਿ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ ਆਧਾਰਾਧੇਯਭਾਵੇਨ ਵਿਕਾਰਾਸ੍ਤੁ ਵਿਕਾਰਿषੁ

ਇਹ ਤੱਤ ਇਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਉਪਜਦੇ ਹਨ ਤੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਟਿਕਾਓਂਦੇ ਹਨ; ਜਿਵੇਂ ਆਧਾਰ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ, ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਤਬਦੀਲ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਹੀ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ.

ਕੂਰ੍ਮੋਂਗਾਨਿ ਯਥਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਸਾਰ੍ਯ ਵਿਨਿਯਚ੍ਛਤਿ ਵਿਕਾਰਾਂਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ऽਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਸृष੍ਟ੍ਵਾ ਭੂਯੋ ਨਿਯਚ੍ਛਤਿ

ਜਿਵੇਂ ਕਛੂਆ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਅੰਗ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਫਿਰ ਮੁੜ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਵਿਅਕਤ ਤੱਤ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕਰਕੇ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਸਮਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ.

ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਪ੍ਰਭਵਂ ਸਰ੍ਵਮਾਨੁਲੋਮ੍ਯੇਨ ਜਾਯਤੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਪ੍ਰਲਯਕਾਲੇ ਤੁ ਪ੍ਰਤਿਲੋਮ੍ਯੇਨੁਲੀਯਤੇ

ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਅਵਿਅਕਤ ਤੋਂ ਉਸ ਦੀ ਮਰਜੀ ਅਨੁਸਾਰ ਉਪਜਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਲੈ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਾਪਸ ਅਵਿਅਕਤ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਗੁਣਾਃ ਕਾਲਵਸ਼ਾਦੇਵ ਭਵਂਤਿ ਵਿषਮਾਃ ਸਮਾਃ ਗੁਣਸਾਮ੍ਯੇ ਲਯੋ ਜ੍ਞੇਯੋ ਵੈषਮ੍ਯੇ ਸृष੍ਟਿਰੁਚ੍ਯਤੇ

ਗੁਣ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਕਦੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਕਦੇ ਸਮਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜਦੋਂ ਗੁਣ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਲੈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਅਸਮਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਰਚਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ.

ਤਦਿਦਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਯੋਨਿਰੇਤਦਂਡਂ ਘਨਂ ਮਹਤ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮੁਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਜ੍ਞ ਉਚ੍ਯਤੇ

ਇਹ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਜਣਨ-ਸਥਾਨ ਹੈ — ਇਹ ਘਣਾ ਵਿਸ਼ਵ-ਅੰਡ, ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਵੱਡਾ ਖੇਤਰ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਖੇਤਰ ਦਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਇਤੀਦृਸ਼ਾਨਾਮਣ੍ਡਾਨਾਂ ਕੋਟ੍ਯੋ ਜ੍ਞੇਯਾਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਗਤ੍ਵਾਤ੍ਪ੍ਰਧਾਨਸ੍ਯ ਤਿਰ੍ਯਗੂਰ੍ਧ੍ਵਮਧਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵ-ਅੰਡਾਂ ਦੀਆਂ ਲੱਖਾਂ-ਕੋਟੀਆਂ ਗਿਣਤੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ, ਜੋ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੇ ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਹਰ ਥਾਂ, ਪਾਸੇ, ਉਪਰ ਤੇ ਹੇਠਾਂ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ.

ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਚਤੁਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣੋ ਹਰਯੋ ਭਵਾਃ ਸृष੍ਟਾ ਪ੍ਰਧਾਨੇਨ ਤਥਾ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਸ਼ਂਭੋਸ੍ਤੁ ਸਨ੍ਨਿਧਿਮ੍

ਹਰ ਥਾਂ, ਚਾਰ-ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਹਰਿ ਤੇ ਭਵ (ਸ਼ਿਵ) ਪ੍ਰਧਾਨ ਤੱਤ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ.

ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ਪਰੋਵ੍ਯਕ੍ਤਾਦਂਡਮਵ੍ਯਕ੍ਤਸਂਭਵਮ੍ ਅਣ੍ਡਾਜ੍ਜਜ੍ਞੇ ਵਿਭੁਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਲੋਕਾਸ੍ਤੇਨ ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਵਿਮੇ

ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਅਵਿਅਕਤ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ, ਅਵਿਅਕਤ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਵ-ਅੰਡ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਅੰਡ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਇਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਬਣਦੇ ਹਨ.

ਅਬੁਦ੍ਧਿਪੂਰ੍ਵਃ ਕਥਿਤੋ ਮਯੈष ਪ੍ਰਧਾਨਸਰ੍ਗਃ ਪ੍ਰਥਮਃ ਪ੍ਰਵृਤਃ ਆਤ੍ਯਂਤਿਕਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਲਯੋਨ੍ਤਕਾਲੇ ਲੀਲਾਕृਤਃ ਕੇਵਲਮੀਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ

ਜੋ ਮੈਂ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੀ ਰਚਨਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਿਨਾ ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰੀ ਹੋਈ; ਤੇ ਆਖਰੀ ਪ੍ਰਲੈ ਵੇਲੇ ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਖੇਡ ਹੈ.

ਯਤ੍ਤਤ੍ਸ੍ਮृਤਂ ਕਾਰਣਮਪ੍ਰਮੇਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪ੍ਰਧਾਨਂ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਪ੍ਰਸੂਤਿਃ ਅਨਾਦਿਮਧ੍ਯਾਨ੍ਤਮਨਨ੍ਤਵੀਰ੍ਯਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਂ ਸੁਰਕ੍ਤਂ ਪੁਰੁषੇਣ ਯੁਕ੍ਤਮ੍

ਜੋ ਅਣਗਣੇ ਕਾਰਨ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ — ਬ੍ਰਹਮਾ, ਪ੍ਰਧਾਨ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਸਰੋਤ — ਜਿਸ ਦਾ ਨਾ ਆਰੰਭ, ਨਾ ਮੱਧ, ਨਾ ਅੰਤ ਹੈ, ਅਨੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਗੂੜ੍ਹਾ ਲਾਲ, ਤੇ ਪੁਰੁਸ਼ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ.

ਉਤ੍ਪਾਦਕਤ੍ਵਾਦ੍ਰਜਸੋਤਿਰੇਕਾਲ੍ਲੋਕਸ੍ਯ ਸਂਤਾਨਵਿਵृਦ੍ਧਿਹੇਤੂਨ੍ ਅष੍ਟੌ ਵਿਕਾਰਾਨਪਿ ਚਾਦਿਕਾਲੇ ਸृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਮਸ਼੍ਨਾਤਿ ਤਥਾਂਤਕਾਲੇ

ਉਤਪਾਦਨ ਦੀ ਖਾਸੀਅਤ ਤੇ ਰਜਸ ਦੇ ਵੱਧ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਵਾਧੂ ਤੇ ਫੈਲਾਓ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ; ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਅੱਠ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕਰਕੇ, ਆਖਰ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਸਮਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ.

ਪ੍ਰਕृਤ੍ਯਵਸ੍ਥਾਪਿਤਕਾਰਣਾਨਾਂ ਯਾ ਚ ਸ੍ਥਿਤਿਰ੍ਯਾ ਚ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਃ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮਪ੍ਰਾਕृਤਵੈਭਵਸ੍ਯ ਸਂਕਲ੍ਪਮਾਤ੍ਰੇਣ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ

ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਵਲੋਂ ਬਣਾਏ ਕਾਰਨਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਤੇ ਮੁੜ ਚਲਣ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ.

ਮਨ੍ਵਂਤਰਾਣਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਕਲ੍ਪਭੇਦਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ਤੇष੍ਵੇਵਾਂਤਰਸਰ੍ਗਂ ਚ ਪ੍ਰਤਿਸਰ੍ਗਂ ਚ ਨੋ ਵਦ

ਸਾਰੇ ਮਨੂਆਂ ਤੇ ਕਲਪਾਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਗਾਂ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮੱਧ-ਰਚਨਾ ਤੇ ਮੁੜ-ਰਚਨਾ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ.

ਕਾਲਸਂਖ੍ਯਾਵਿਵृਤ੍ਤਸ੍ਯ ਪਰਾਰ੍ਧੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਸ੍ਮृਤਃ ਤਾਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵਾਸ੍ਯ ਕਾਲੋਨ੍ਯਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂਤੇ ਪ੍ਰਤਿਸृਜ੍ਯਤੇ

ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਉਸ ਦੀ ਮਿਆਦ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਹੋਰ ਸਮਾਂ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੁੜ ਰਚਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ.

ਦਿਵਸੇ ਦਿਵਸੇ ਤਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਨਃ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਮਹਾਭਾਗਾ ਮਨੂਨਾਂ ਪਰਿਵृਤ੍ਤਯਃ

ਹਰ ਦਿਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਚੌਦਾਂ ਵੱਡੇ ਮਨੂਆਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਚਲਦੇ ਹਨ.

ਅਨਾਦਿਤ੍ਵਾਦਨਂਤਤ੍ਵਾਦਜ੍ਞੇਯਤ੍ਵਾਚ੍ਚ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਃ ਮਨ੍ਵਂਤਰਾਣਿ ਕਲ੍ਪਾਸ਼੍ਚ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਵਚਨਾਤ੍ਪृਥਕ੍

ਕਿਉਂਕਿ ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਨਾ ਆਰੰਭ ਹੈ, ਨਾ ਅੰਤ, ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਮਨੂਆਂ ਤੇ ਕਲਪਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ.

ਉਕ੍ਤੇष੍ਵਪਿ ਚ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਵੋ ਵਚੋ ਮਮ ਕਿਮਿਹਾਸ੍ਤਿ ਫਲਂ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਪृਥਕ੍ ਵਕ੍ਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ

ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਮੇਰੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣਨ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ ਹੈ? ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ.

ਯ ਏਵ ਖਲੁ ਕਲ੍ਪੇषੁ ਕਲ੍ਪਃ ਸਂਪ੍ਰਤਿ ਵਰ੍ਤਤੇ ਤਤ੍ਰ ਸਂਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਵਰ੍ਤਂਤੇ ਸृष੍ਟਯਃ ਪ੍ਰਤਿਸृष੍ਟਯਃ

ਜੋ ਕਲਪ ਇਸ ਵੇਲੇ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੇ ਚੱਕਰ ਛੋਟੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ।

ਯਸ੍ਤ੍ਵਯਂ ਵਰ੍ਤਤੇ ਕਲ੍ਪੋ ਵਾਰਾਹੋ ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਨਪਿ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਮਨਵਸ੍ਤੁ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼

ਇਹ ਜੋ ਕਲਪ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ 'ਵਾਰਾਹ' ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਚੌਦਾਂ ਮਨੂ ਹਨ।