ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍
Partial text — Vidyeśvara and Vāyavīya Saṃhitās only
ਮਨ੍ਨਾਭਿਕਮਲਾਜ੍ਜਾਤਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਂ ਭਾषਸੇ ਵृਥਾ ਏਵਂ ਹਿ ਵਦਤੋਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮੁਗ੍ਧਯੋਰਜਯੋਸ੍ਤਦਾ
ਮੇਰੀ ਨਾਭੀ ਦੇ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ, ਪਰ ਫ਼ਜ਼ੂਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋਹਾਂ ਮੂਰਖ ਤੇ ਅਜਿੱਤ ਨੇ ਉਥੇ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ—
ਅਹਮੇਵ ਬਰੋ ਨ ਤ੍ਵਮਹਂ ਪ੍ਰਭੁਰਹਂ ਪ੍ਰਭੁਃ ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਹਂਤੁਕਾਮੌ ਚਕ੍ਰਤੁਃ ਸਮਰੋਦ੍ਯਮਮ੍
'ਮੈਂ ਹੀ ਵੱਡਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਨਹੀਂ; ਮੈਂ ਮਾਲਕ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਨਹੀਂ।' ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਜੰਗ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ।
ਯੁਯੁਧਾਤੇ ऽਮਰੌ ਵੀਰੌ ਹਂਸਪਕ੍ਸ਼ੀਂਦ੍ਰਵਾਹਨੌ ਵੈਰਂਚ੍ਯਾ ਵੈष੍ਣਵਾਸ਼੍ਚੈਵਂ ਮਿਥੋ ਯੁਯੁਧਿਰੇ ਤਦਾ
ਉਹ ਦੋ ਅਮਰ ਯੋਧੇ, ਹੰਸ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲੜੇ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਭਗਤ ਵੀ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਲੜ ਪਏ।
ਤਾਵਦ੍ਵਿਮਾਨਗਤਯਃ ਸਰ੍ਵਾ ਵੈ ਦੇਵਜਾਤਯਃ ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ਵਃ ਸਮਾਜਗ੍ਮੁਃ ਸਮਰਂ ਤਂ ਮਹਾਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਵਿਹਾਜ਼ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਅਜੋਬਾ ਜੰਗ ਵੇਖਣ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਕ੍ਸ਼ਿਪਂਤਃ ਪੁष੍ਪਵਰ੍षਾਣਿ ਪਸ਼੍ਯਂਤਃ ਸ੍ਵੈਰਮਂਬਰੇ ਸੁਪਰ੍ਣਵਾਹਨਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਕ੍ਸ਼ਸਿ
ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਉਥੇ ਗਰੁੜ ਤੇ ਸਵਾਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸੀਨੇ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮੁਮੋਚ ਬਾਣਾਨਸਹਾਨਸ੍ਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਬਹੂਨ੍ ਮੁਮੋਚਾ ऽਥ ਵਿਧਿਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਵਿष੍ਣੋਰੁਰਸਿ ਦੁਃਸਹਾਨ੍
ਫਿਰ, ਵਿਧੀ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ ਬੇਅੰਤ ਤੀਰ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਡਰਾਉਣੇ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ।
ਬਾਣਾਨਨਲਸਂਕਾਸ਼ਾਨਸ੍ਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਬਹੁਸ਼ਸ੍ਤਦਾ ਤਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮਿਤਿ ਸ੍ਪष੍ਟਂ ਤਯੋਃ ਸਮਰਗੋਚਰਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਹਨੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਕਈ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਤੀਰ ਛੱਡੇ; ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦਾ ਨਜ਼ਾਰਾ ਵਾਕਈ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।