ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਦਿਵ੍ਯਸ਼ੁਕ੍ਲਾਂਬਰਧਰਂ ਦਿਵ੍ਯਮਾਲਾਵਿਭੂषਿਤਮ੍ ਸੁਰਾਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰਯੋਗੀਂਦ੍ਰਵਂਦ੍ਯਮਾਨਪਦਾਂਬੁਜਮ੍

ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਹੈ, ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ, ਦੈਤ ਤੇ ਯੋਗੀ ਸਿਰ ਨਮਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਯੁਕ੍ਤਾਂਗ੍ਯਾ ਲਬ੍ਧਚਾਮਰਹਸ੍ਤਯਾ ਭ੍ਰਾਜਮਾਨਂ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਭਯੇਵ ਦਿਵਾਕਰਮ੍

ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਸਭ ਚੰਗੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਚਾਮਰ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।

ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੁਨਯਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨੇਕ੍ਸ਼ਣਾਃ ਸ਼ਿਰਸ੍ਯਂਜਲਿਮਾਧਾਯ ਤੁष੍ਟੁਵੁਸ੍ਸੁਰਪੁਂਗਵਮ੍

ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕ ਉਠੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਿਰ ਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।

ਨਮਸ੍ਤ੍ਰਿਮੂਰ੍ਤਯੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਸਰ੍ਗਸ੍ਥਿਤ੍ਯਂਤਹੇਤਵੇ ਪੁਰੁषਾਯ ਪੁਰਾਣਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨੇ

ਤਿੰਨ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਸੰਭਾਲ ਤੇ ਨਾਸ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਪੁਰਾਣਾ ਪੁਰਖ, ਬ੍ਰਹਮ ਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਨਮਃ ਪ੍ਰਧਾਨਦੇਹਾਯ ਪ੍ਰਧਾਨਕ੍ਸ਼ੋਭਕਾਰਿਣੇ ਤ੍ਰਯੋਵਿਂਸ਼ਤਿਭੇਦੇਨ ਵਿਕृਤਾਯਾਵਿਕਾਰਿਣੇ

ਪ੍ਰਧਾਨ ਰੂਪ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਧਾਨ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਤੈਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਬਦਲ ਕੇ ਵੀ ਅਟੱਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਨਮੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਦੇਹਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡੋਦਰਵਰ੍ਤਿਨੇ ਤਤ੍ਰ ਸਂਸਿਦ੍ਧਕਾਰ੍ਯਾਯ ਸਂਸਿਦ੍ਧਕਰਣਾਯ ਚ

ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਰੂਪ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸਾਧਨਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਯ ਸਰ੍ਵਲੋਕਵਿਧਾਯਿਨੇ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਦੇਹਸਂਯੋਗ ਵਿਯੋਗਵਿਧਿਹੇਤਵੇ

ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੂਪ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਿਲਣ ਤੇ ਵੱਖ ਹੋਣ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਤ੍ਵਯੈਵ ਨਿਖਿਲਂ ਸृष੍ਟਂ ਸਂਹृਤਂ ਪਾਲਿਤਂ ਜਗਤ੍ ਤਥਾਪਿ ਮਾਯਯਾ ਨਾਥ ਨ ਵਿਦ੍ਮਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਪਿਤਾਮਹ

ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਤੇਰੇ ਹੀ ਦੁਆਰਾ ਬਣਦੀ, ਨਾਸ ਹੁੰਦੀ ਤੇ ਸੰਭਾਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਤੇਰੀ ਮਾਇਆ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਪਿਤਾਮਹ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਜਾਣ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।

ਏਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਮਹਾਭਾਗੈਰ੍ਮਹਰ੍षਿਭਿਰਭਿष੍ਟੁਤਃ ਪ੍ਰਾਹ ਗਂਭੀਰਯਾ ਵਾਚਾ ਮੁਨੀਨ੍ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਯਨ੍ਨਿਵ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੇ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਡੂੰਘੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਬੋਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।

ऋषਯੋ ਹੇ ਮਹਾਭਾਗਾ ਮਹਾਸਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹੌਜਸਃ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਸਹਿਤਾਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਯੂਯਮਤ੍ਰ ਸਮਾਗਤਾਃ

ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ਿਓ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਇੱਥੇ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹੋ?

ਤਮੇਵਂਵਾਦਿਨਂ ਦੇਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਤ੍ਤਮਾਃ ਵਾਗ੍ਭਿਰ੍ਵਿਨਯਗਰ੍ਭਾਭਿਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਾਂਜਲਯੋ ऽਬ੍ਰੁਵਨ੍

ਉਸ ਦੇਵਤਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲਿਆ, ਸਭ ਬ੍ਰਹਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਨਮਰਤਾ ਭਰੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।

ਭਗਵਨ੍ਨਂਧਕਾਰੇਣ ਮਹਤਾ ਵਯਮਾਵृਤਾਃ ਖਿਨ੍ਨਾ ਵਿਵਦਮਾਨਾਸ਼੍ਚ ਨ ਪਸ਼੍ਯਾਮੋ ऽਤ੍ਰ ਯਤ੍ਪਰਮ੍

ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਅਸੀਂ ਵੱਡੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਹਾਂ, ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਤੇ ਆਪਸ ਵਿਚ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ।

ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਸਰ੍ਵਜਗਦ੍ਧਾਤਾ ਸਰ੍ਵਕਾਰਣਕਾਰਣਮ੍ ਤ੍ਵਯਾ ਹ੍ਯਵਿਦਿਤਂ ਨਾਥ ਨੇਹ ਕਿਂਚਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ

ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਕਾਰਨਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਹੇ ਨਾਥ, ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਵੀ ਤੇਰੇ ਜਾਣੇ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।

ਕਃ ਪੁਮਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਤ੍ਵੇਭ੍ਯਃ ਪੁਰਾਣਃ ਪੁਰੁषਃ ਪਰਃ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਃ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ

ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ, ਉੱਚਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਪੂਰਾ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ?

ਕੇਨੈਵ ਚਿਤ੍ਰਕृਤ੍ਯੇਨ ਪ੍ਰਥਮਂ ਸृਜ੍ਯਤੇ ਜਗਤ੍ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵਦ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਸ੍ਵਸਂਦੇਹਾਪਨੁਤ੍ਤਯੇ

ਕਿਹੜੀ ਅਜਬ ਕਲਾ ਦੁਆਰਾ ਜਗਤ ਪਹਿਲਾਂ ਬਣਦਾ ਹੈ? ਹੇ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀ, ਸੱਚ ਦੱਸੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਡੀ ਸ਼ੰਕਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।

ਏਵਂ ਪृष੍ਟਸ੍ਤਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਿਸ੍ਮਯਸ੍ਮੇਰਵੀਕ੍ਸ਼ਣਃ ਦੇਵਾਨਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਚ ਮੁਨੀਨਾਮਪਿ ਸਨ੍ਨਿਧੌ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਹੈਰਾਨੀ ਤੇ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦੈਤਾਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ ਵੇਖਿਆ।

ਉਤ੍ਥਾਯ ਸੁਚਿਰਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਰੁਦ੍ਰ ਇਤ੍ਯੁਦ੍ਧਰਨ੍ ਗਿਰਿਮ੍ ਆਨਂਦਕ੍ਲਿਨ੍ਨਸਰ੍ਵਾਂਗਃ ਕृਤਾਂਜਲਿਰਭਾषਤ

ਉਹ ਉੱਠਿਆ, ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਧਿਆਨ ਲਾਇਆ, 'ਰੁਦ੍ਰ' ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਗਿਆ, ਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।

ਯਤੋ ਵਾਚੋ ਨਿਵਰ੍ਤਂਤੇ ਅਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਨਸਾ ਸਹ ਆਨਂਦਂ ਯਸ੍ਯ ਵੈ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਨ ਬਿਭੇਤਿ ਕੁਤਸ਼੍ਚਨ

ਜਿਸ ਤੱਕ ਮਨ ਤੇ ਬੋਲ ਪਹੁੰਚ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ ਗਿਆਨੀ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਨਹੀਂ।

ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਮਿਦਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਰੁਦ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ ਸਹ ਭੂਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਪ੍ਰਥਮਂ ਸਂਪ੍ਰਸੂਯਤੇ

ਜਿਸ ਤੋਂ ਇਹ ਸਾਰਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਰੁਦਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ-ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਪਹਿਲਾਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।

ਕਾਰਣਾਨਾਂ ਚ ਯੋ ਧਾਤਾ ਧ੍ਯਾਤਾ ਪਰਮਕਾਰਣਮ੍ ਨ ਸਂਪ੍ਰਸੂਯਤੇ ऽਨ੍ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਕੁਤਸ਼੍ਚਨ ਕਦਾਚਨ

ਜੋ ਸਾਰੇ ਕਾਰਨਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤੋਂ ਕਦੇ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।

ਸਰ੍ਵੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯੇਣ ਸਂਪਨ੍ਨੋ ਨਾਮ੍ਨਾ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਭਿਰ੍ਧ੍ਯੇਯਸ਼੍ਸ਼ਂਭੁਰਾਕਾਸ਼ਮਧ੍ਯਗਃ

ਜੋ ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ 'ਸਰਵੇਸ਼ਵਰ' ਹੈ, ਉਹੀ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹੈ — ਸ਼ੰਭੂ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।

ਯੋ ऽਗ੍ਰੇ ਮਾਂ ਵਿਦਧੇ ਪੁਤ੍ਰਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਚ ਪ੍ਰਹਿਣੋਤਿ ਮੇ ਤਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਨ੍ਮਯਾਲਬ੍ਧਂ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਮਿਦਂ ਪਦਮ੍

ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਨੂੰ, ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ — ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਇਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਾ ਦਰਜਾ ਪਾਇਆ।

ਈਸ਼ੋ ਵृਕ੍ਸ਼ ਇਵ ਸ੍ਤਬ੍ਧੋ ਯ ਏਕੋ ਦਿਵਿ ਤਿष੍ਠਤਿ ਯੇਨੇਦਮਖਿਲਂ ਪੂਰ੍ਣਂ ਪੁਰੁषੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ

ਇਸ਼ਵਰ, ਰੁੱਖ ਵਾਂਗ ਅਡੋਲ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਇਕੱਲਾ ਖੜਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਏਕੋ ਬਹੂਨਾਂ ਜਂਤੂਨਾਂ ਨਿष੍ਕ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਚ ਸਕ੍ਰਿਯਃ ਯ ਏਕੋ ਬਹੁਧਾ ਬੀਜਂ ਕਰੋਤਿ ਸ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ

ਇਕੋ ਉਹ, ਕਈ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ, ਨਿਸਕ੍ਰਿਆ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਕ੍ਰਿਆਸ਼ੀਲ ਹੈ; ਉਹੀ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਬੀਜ ਬਣਦਾ ਹੈ — ਉਹ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਹੈ।

ਯ ਏਕੋ ਭਾਗਵਾਨ੍ਰੁਦ੍ਰੋ ਨ ਦ੍ਵਿਤੀਯੋ ऽਸ੍ਤਿ ਕਸ਼੍ਚਨ

ਇਕੋ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਰੁਦਰ ਹੈ; ਦੂਜਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।

ਸਦਾ ਜਨਾਨਾਂ ਹृਦਯੇ ਸਂਨਿਵਿष੍ਟੋ ऽਪਿ ਯਃ ਪਰੈਃ ਅਲਕ੍ਸ਼੍ਯੋ ਲਕ੍ਸ਼ਯਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵਮਧਿਤਿष੍ਠਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ

ਜੋ ਸਦਾ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿਸਦਾ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੋਇਆ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਗਤ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਯਸ੍ਤੁ ਕਾਲਾਤ੍ਪ੍ਰਮੁਕ੍ਤਾਨਿ ਕਾਰਣਾਨ੍ਯਖਿਲਾਨ੍ਯਪਿ ਅਨਨ੍ਤਸ਼ਕ੍ਤਿਰੇਵੈਕੋ ਭਗਵਾਨਧਿਤਿष੍ਠਤਿ

ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਕਾਰਨ, ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਵੀ ਉਹ ਅਨੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਨ ਯਸ੍ਯ ਦਿਵਸੋ ਰਾਤ੍ਰਿਰ੍ਨ ਸਮਾਨੋ ਨ ਚਾਧਿਕਃ ਸ੍ਵਭਾਵਿਕੀ ਪਰਾਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਨਿਤ੍ਯਾ ਜ੍ਞਾਨਕ੍ਰਿਯੇ ਅਪਿ

ਜਿਸ ਲਈ ਨਾ ਦਿਨ ਹੈ, ਨਾ ਰਾਤ; ਨਾ ਕੋਈ ਬਰਾਬਰ, ਨਾ ਵਧੇਰਾ; ਜਿਸ ਦੀ ਉੱਚੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕੁਦਰਤੀ, ਸਦੀਵੀ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਕਰਮ ਵਾਲੀ ਹੈ।

ਯਦਿਦਂ ਕ੍ਸ਼ਰਮਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਯਦਪ੍ਯਮृਤਮਕ੍ਸ਼ਰਮ੍ ਤਾਵੁਭਾਵਕ੍ਸ਼ਰਾਤ੍ਮਾਨਾਵੇਕੋ ਦੇਵਃ ਸ੍ਵਯਂ ਹਰਃ

ਜੋ ਨਾਸਵੰਤ ਤੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਅਮਰ ਤੇ ਅਨਾਸਵੰਤ ਹੈ — ਇਹ ਦੋਵੇਂ, ਅਕਸ਼ਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਇਕ ਹੀ ਦੇਵਤਾ ਹਰਾ ਹਨ।