ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਮੇਰੁਸ਼ृਂਗੇ ਸ਼ੁਭੇ ਰਮ੍ਯੇ ਦੇਵਦਾਨਵਸਂਕੁਲੇ ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਸਂਵਾਦੇ ਯਕ੍ਸ਼ਗਂਧਰ੍ਵਸੇਵਿਤੇ

ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਰਮਣੀਕ ਚੋਟੀ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵ ਇਕੱਠੇ ਹਨ, ਸਿੱਧਾਂ ਤੇ ਚਾਰਣਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਯਕਸ਼ ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ।

ਵਿਹਂਗਸਂਘਸਂਘੁष੍ਟੇ ਮਣਿਵਿਦ੍ਰੁਮਭੂषਿਤੇ ਨਿਕੁਂਜਕਂਦਰਦਰੀਗृਹਾਨਿਰ੍ਝਰਸ਼ੋਭਿਤੇ

ਉਥੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਹੈ, ਮਣੀਆਂ ਤੇ ਲਾਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਬਾਗਾਂ, ਗੁਫਾਵਾਂ, ਪਹਾੜੀ ਝਰਨਿਆਂ ਅਤੇ ਸੁਹਣੀਆਂ ਝਰਣੀਆਂ ਨਾਲ ਸੋਭਾ ਪਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਤਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਨਂ ਨਾਮ ਨਾਨਾਮृਗਸਮਾਕੁਲਮ੍ ਦਸ਼ਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਸ਼ਤਯੋਜਨਮਾਯਤਮ੍

ਉਥੇ 'ਬ੍ਰਹਮਵਨ' ਨਾਂ ਦਾ ਜੰਗਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਹਨ, ਦਸ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਤੇ ਸੌ ਯੋਜਨ ਲੰਬਾ।

ਸੁਰਸਾਮਲਪਾਨੀਯਪੂਰ੍ਣਰਮ੍ਯਸਰੋਵਰਮ੍ ਮਤ੍ਤਭ੍ਰਮਰਸਂਛਨ੍ਨਰਮ੍ਯਪੁष੍ਪਿਤਪਾਦਪਮ੍

ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਸਾਫ਼ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੁਹਣਾ ਸਰੋਵਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਉੱਤੇ ਮਸਤ ਭੌਂਰਿਆਂ ਦੀ ਭੀੜ ਹੈ।

ਤਰੁਣਾਦਿਤ੍ਯਸਂਕਾਸ਼ਂ ਤਤ੍ਰ ਚਾਰੁ ਮਹਤ੍ਪੁਰਮ੍ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਬਲਦृਪ੍ਤਾਨਾਂ ਦੈਤ੍ਯਦਾਨਵਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍

ਉਥੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ, ਜੋ ਉਗਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਦੈਤ, ਦਾਨਵ ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।

ਤਪ੍ਤਜਾਂਬੂਨਦਮਯਂ ਪ੍ਰਾਂਸ਼ੁਪ੍ਰਾਕਾਰਤੋਰਣਮ੍ ਨਿਰ੍ਵ੍ਯੂਹਵਲਭੀਕੂਟਪ੍ਰਤੋਲੀਸ਼ਤਮਂਡਿਤਮ੍

ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਪਿਘਲੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ, ਉੱਚੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਤੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਅੰਗਣ, ਛਜਿਆਂ, ਮੀਨਾਰਾਂ ਤੇ ਮੁੱਖ ਗਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।

ਮਹਾਰ੍ਹਮਣਿਚਿਤ੍ਰਾਭਿਰ੍ਲੇਲਿਹਾਨਮਿਵਾਂਬਰਮ੍ ਮਹਾਭਵਨਕੋਟੀਭਿਰਨੇਕਾਭਿਰਲਂਕृਤਮ੍

ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਆਪਣੀਆਂ ਕੀਮਤੀ ਮਣੀਆਂ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਹੋਇਆ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਵੱਡੀਆਂ ਹਵੈਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਵਸਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਭ੍ਯੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਲੋਕਪਿਤਾਮਹਮ੍

ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪਣੀ ਸਭਾ ਨਾਲ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅਸਲ ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਵੇਖਿਆ।

ਦਦ੍ਦਸ਼ੁਰ੍ਮੁਨਯੋ ਦੇਵਾ ਦੇਵਰ੍षਿਗਣਸੇਵਿਤਮ੍ ਸ਼ੁਦ੍ਧਚਾਮੀਕਰਪ੍ਰਖ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਮ੍

ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੁੱਧ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।

ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨਂ ਸੌਮ੍ਯਂ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਾਯਤੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ ਦਿਵ੍ਯਕਾਂਤਿਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਦਿਵ੍ਯਗਂਧਾਨੁਲੇਪਨਮ੍

ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਸੁਭਾਵ ਵੀ ਨਰਮ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਲੰਬੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਅਸਲ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲੱਗੀਆਂ ਹਨ।

ਦਿਵ੍ਯਸ਼ੁਕ੍ਲਾਂਬਰਧਰਂ ਦਿਵ੍ਯਮਾਲਾਵਿਭੂषਿਤਮ੍ ਸੁਰਾਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰਯੋਗੀਂਦ੍ਰਵਂਦ੍ਯਮਾਨਪਦਾਂਬੁਜਮ੍

ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਹੈ, ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ, ਦੈਤ ਤੇ ਯੋਗੀ ਸਿਰ ਨਮਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਯੁਕ੍ਤਾਂਗ੍ਯਾ ਲਬ੍ਧਚਾਮਰਹਸ੍ਤਯਾ ਭ੍ਰਾਜਮਾਨਂ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਭਯੇਵ ਦਿਵਾਕਰਮ੍

ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਸਭ ਚੰਗੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਚਾਮਰ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।

ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੁਨਯਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨੇਕ੍ਸ਼ਣਾਃ ਸ਼ਿਰਸ੍ਯਂਜਲਿਮਾਧਾਯ ਤੁष੍ਟੁਵੁਸ੍ਸੁਰਪੁਂਗਵਮ੍

ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕ ਉਠੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਿਰ ਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।

ਨਮਸ੍ਤ੍ਰਿਮੂਰ੍ਤਯੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਸਰ੍ਗਸ੍ਥਿਤ੍ਯਂਤਹੇਤਵੇ ਪੁਰੁषਾਯ ਪੁਰਾਣਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨੇ

ਤਿੰਨ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਸੰਭਾਲ ਤੇ ਨਾਸ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਪੁਰਾਣਾ ਪੁਰਖ, ਬ੍ਰਹਮ ਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਨਮਃ ਪ੍ਰਧਾਨਦੇਹਾਯ ਪ੍ਰਧਾਨਕ੍ਸ਼ੋਭਕਾਰਿਣੇ ਤ੍ਰਯੋਵਿਂਸ਼ਤਿਭੇਦੇਨ ਵਿਕृਤਾਯਾਵਿਕਾਰਿਣੇ

ਪ੍ਰਧਾਨ ਰੂਪ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਧਾਨ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਤੈਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਬਦਲ ਕੇ ਵੀ ਅਟੱਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਨਮੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਦੇਹਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡੋਦਰਵਰ੍ਤਿਨੇ ਤਤ੍ਰ ਸਂਸਿਦ੍ਧਕਾਰ੍ਯਾਯ ਸਂਸਿਦ੍ਧਕਰਣਾਯ ਚ

ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਰੂਪ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸਾਧਨਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਯ ਸਰ੍ਵਲੋਕਵਿਧਾਯਿਨੇ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਦੇਹਸਂਯੋਗ ਵਿਯੋਗਵਿਧਿਹੇਤਵੇ

ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੂਪ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਿਲਣ ਤੇ ਵੱਖ ਹੋਣ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਤ੍ਵਯੈਵ ਨਿਖਿਲਂ ਸृष੍ਟਂ ਸਂਹृਤਂ ਪਾਲਿਤਂ ਜਗਤ੍ ਤਥਾਪਿ ਮਾਯਯਾ ਨਾਥ ਨ ਵਿਦ੍ਮਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਪਿਤਾਮਹ

ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਤੇਰੇ ਹੀ ਦੁਆਰਾ ਬਣਦੀ, ਨਾਸ ਹੁੰਦੀ ਤੇ ਸੰਭਾਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਤੇਰੀ ਮਾਇਆ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਪਿਤਾਮਹ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਜਾਣ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।

ਏਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਮਹਾਭਾਗੈਰ੍ਮਹਰ੍षਿਭਿਰਭਿष੍ਟੁਤਃ ਪ੍ਰਾਹ ਗਂਭੀਰਯਾ ਵਾਚਾ ਮੁਨੀਨ੍ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਯਨ੍ਨਿਵ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੇ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਡੂੰਘੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਬੋਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।

ऋषਯੋ ਹੇ ਮਹਾਭਾਗਾ ਮਹਾਸਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹੌਜਸਃ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਸਹਿਤਾਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਯੂਯਮਤ੍ਰ ਸਮਾਗਤਾਃ

ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ਿਓ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਇੱਥੇ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹੋ?

ਤਮੇਵਂਵਾਦਿਨਂ ਦੇਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਤ੍ਤਮਾਃ ਵਾਗ੍ਭਿਰ੍ਵਿਨਯਗਰ੍ਭਾਭਿਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਾਂਜਲਯੋ ऽਬ੍ਰੁਵਨ੍

ਉਸ ਦੇਵਤਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲਿਆ, ਸਭ ਬ੍ਰਹਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਨਮਰਤਾ ਭਰੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।

ਭਗਵਨ੍ਨਂਧਕਾਰੇਣ ਮਹਤਾ ਵਯਮਾਵृਤਾਃ ਖਿਨ੍ਨਾ ਵਿਵਦਮਾਨਾਸ਼੍ਚ ਨ ਪਸ਼੍ਯਾਮੋ ऽਤ੍ਰ ਯਤ੍ਪਰਮ੍

ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਅਸੀਂ ਵੱਡੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਹਾਂ, ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਤੇ ਆਪਸ ਵਿਚ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ।

ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਸਰ੍ਵਜਗਦ੍ਧਾਤਾ ਸਰ੍ਵਕਾਰਣਕਾਰਣਮ੍ ਤ੍ਵਯਾ ਹ੍ਯਵਿਦਿਤਂ ਨਾਥ ਨੇਹ ਕਿਂਚਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ

ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਕਾਰਨਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਹੇ ਨਾਥ, ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਵੀ ਤੇਰੇ ਜਾਣੇ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।

ਕਃ ਪੁਮਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਤ੍ਵੇਭ੍ਯਃ ਪੁਰਾਣਃ ਪੁਰੁषਃ ਪਰਃ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਃ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ

ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ, ਉੱਚਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਪੂਰਾ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ?

ਕੇਨੈਵ ਚਿਤ੍ਰਕृਤ੍ਯੇਨ ਪ੍ਰਥਮਂ ਸृਜ੍ਯਤੇ ਜਗਤ੍ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵਦ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਸ੍ਵਸਂਦੇਹਾਪਨੁਤ੍ਤਯੇ

ਕਿਹੜੀ ਅਜਬ ਕਲਾ ਦੁਆਰਾ ਜਗਤ ਪਹਿਲਾਂ ਬਣਦਾ ਹੈ? ਹੇ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀ, ਸੱਚ ਦੱਸੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਡੀ ਸ਼ੰਕਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।

ਏਵਂ ਪृष੍ਟਸ੍ਤਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਿਸ੍ਮਯਸ੍ਮੇਰਵੀਕ੍ਸ਼ਣਃ ਦੇਵਾਨਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਚ ਮੁਨੀਨਾਮਪਿ ਸਨ੍ਨਿਧੌ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਹੈਰਾਨੀ ਤੇ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦੈਤਾਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ ਵੇਖਿਆ।

ਉਤ੍ਥਾਯ ਸੁਚਿਰਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਰੁਦ੍ਰ ਇਤ੍ਯੁਦ੍ਧਰਨ੍ ਗਿਰਿਮ੍ ਆਨਂਦਕ੍ਲਿਨ੍ਨਸਰ੍ਵਾਂਗਃ ਕृਤਾਂਜਲਿਰਭਾषਤ

ਉਹ ਉੱਠਿਆ, ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਧਿਆਨ ਲਾਇਆ, 'ਰੁਦ੍ਰ' ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਗਿਆ, ਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।

ਯਤੋ ਵਾਚੋ ਨਿਵਰ੍ਤਂਤੇ ਅਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਨਸਾ ਸਹ ਆਨਂਦਂ ਯਸ੍ਯ ਵੈ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਨ ਬਿਭੇਤਿ ਕੁਤਸ਼੍ਚਨ

ਜਿਸ ਤੱਕ ਮਨ ਤੇ ਬੋਲ ਪਹੁੰਚ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ ਗਿਆਨੀ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਨਹੀਂ।

ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਮਿਦਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਰੁਦ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ ਸਹ ਭੂਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਪ੍ਰਥਮਂ ਸਂਪ੍ਰਸੂਯਤੇ

ਜਿਸ ਤੋਂ ਇਹ ਸਾਰਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਰੁਦਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ-ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਪਹਿਲਾਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।