ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਤ੍ਸਾष੍ਟਸ਼ਤਂ ਕੈਲਾਸਂ ਭੂਸਹਸ੍ਰਕਮ੍ ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਚ੍ਚ ਦ੍ਵਿਸ਼ਤਂ ਵਾਯਵੀਯਮਤਃ ਪਰਮ੍

ਕੈਲਾਸ 'ਚ ਇਕ ਹਜ਼ਾਰ ਅਠਤਾਲੀ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ, ਤੇ ਵਾਯਵੀਯਾ, ਜੋ ਅਗਲਾ ਹੈ, 'ਚ ਇਕ ਹਜ਼ਾਰ ਬਿਆਲੀ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ।

ਚਤੁਸ੍ਸਾਹਸ੍ਰਸਂਖ੍ਯਾਕਮੇਵਂ ਸਂਖ੍ਯਾਵਿਭੇਦਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ਪਰਮਪੁਣ੍ਯਨ੍ਤੁ ਪੁਰਾਣਂ ਸ਼ਿਵਸਂਜ੍ਞਕਮ੍

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਵੰਡ ਮੁਤਾਬਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ 'ਸ਼ਿਵ' ਨਾਂ ਵਾਲਾ ਪੁਰਾਣਾ ਚਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਇਹ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਚਤੁਃਸਾਹਸ੍ਰਕਂ ਯਤ੍ਤੁ ਵਾਯਵੀਯਮੁਦੀਰਿਤਮ੍ ਤਦਿਦਂ ਵਰ੍ਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਭਾਗਦ੍ਵਯਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍

ਚਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲਾ 'ਵਾਯਵੀਯ' ਪੁਰਾਣਾ ਵੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਹੁਣ ਦੋ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਣਾਉਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।

ਨਾਵੇਦਵਿਦੁषੇ ਵਾਚ੍ਯਮਿਦਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਨ ਚੈਵਾਸ਼੍ਰਦ੍ਧਧਾਨਾਯ ਨਾਪੁਰਾਣਵਿਦੇ ਤਥਾ

ਇਹ ਉੱਤਮ ਸ਼ਾਸਤਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸੁਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ।

ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾਯ ਸ਼ਿष੍ਯਾਯ ਧਾਰ੍ਮਿਕਾਯਾਨਸੂਯਵੇ ਪ੍ਰਦੇਯਂ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਾਯ ਸ਼ਿਵਧਰ੍ਮਾਨੁਸਾਰਿਣੇ

ਇਹ ਸ਼ਾਸਤਰ ਪਰਖੇ ਹੋਏ, ਧਰਮ ਵਾਲੇ, ਈਰਖਾ ਰਹਿਤ, ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਸ਼ ਨੂੰ ਹੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਪੁਰਾਣਸਂਹਿਤਾ ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਾਨ੍ਮਯਿ ਵਰ੍ਤਤੇ ਨਮੋ ਭਗਵਤੇ ਤਸ੍ਮੈ ਵ੍ਯਾਸਾਯਾਮਿਤਤੇਜਸੇ

ਜਿਸ ਮਹਾਨ ਵਿਅਾਸ ਜੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੀ ਸੰਹਿਤਾ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਅਤੁੱਟ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਭਗਵਾਨ ਵਿਅਾਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਪੁਰਾ ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਕਲ੍ਪੇਤੀਤੇ ਪੁਨਃਪੁਨਃ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਨੁਪਸ੍ਥਿਤੇ ਕਲ੍ਪੇ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੇ ਸृष੍ਠਿਕਰ੍ਮਣਿ

ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸਮਾਂ ਲੰਘਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਿਛਲਾ ਚੱਕਰ ਮੁੱਕ ਗਿਆ ਸੀ; ਜਦੋਂ ਇਹ ਨਵਾਂ ਚੱਕਰ ਆਇਆ ਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ।

ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾਯਾਂ ਵਾਰ੍ਤਾਯਾਂ ਪ੍ਰਬੁਦ੍ਧਾਸੁ ਪ੍ਰਜਾਸੁ ਚ ਮੁਨੀਨਾਂ षਟ੍ਕੁਲੀਯਾਨਾਂ ਬ੍ਰੁਵਤਾਮਿਤਰੇਤਰਮ੍

ਜਦੋਂ ਜੀਵਨ ਦੀ ਵਿਆਪਕਤਾ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਲੋਕ ਜਾਗਰੂਕ ਹੋ ਗਏ, ਤਾਂ ਛੇ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।

ਇਦਂ ਪਰਮਿਦਂ ਨੇਤਿ ਵਿਵਾਦਸ੍ਸੁਮਹਾਨਭੂਤ੍ ਪਰਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਨਿਰੂਪਤ੍ਵਾਨ੍ਨ ਜਾਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨਿਸ਼੍ਚਯਃ

ਉਹਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਡਾ ਵਿਵਾਦ ਹੋਇਆ—'ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ', 'ਨਹੀਂ, ਉਹ ਨਹੀਂ'—ਪਰ ਕਿਉਂਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸੱਚਾਈ ਜਾਣਨੀ ਔਖੀ ਸੀ, ਕੋਈ ਨਿਸਚਿਤ ਫੈਸਲਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਿਆ।

ਤੇ ऽਭਿਜਗ੍ਮੁਰ੍ਵਿਧਾਤਾਰਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮਵ੍ਯਯਮ੍ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਭਗਵਾਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਸ੍ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ

ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਅਵਿਨਾਸੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਭਗਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾ ਰਹੇ ਸਨ।

ਮੇਰੁਸ਼ृਂਗੇ ਸ਼ੁਭੇ ਰਮ੍ਯੇ ਦੇਵਦਾਨਵਸਂਕੁਲੇ ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਸਂਵਾਦੇ ਯਕ੍ਸ਼ਗਂਧਰ੍ਵਸੇਵਿਤੇ

ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਰਮਣੀਕ ਚੋਟੀ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵ ਇਕੱਠੇ ਹਨ, ਸਿੱਧਾਂ ਤੇ ਚਾਰਣਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਯਕਸ਼ ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ।

ਵਿਹਂਗਸਂਘਸਂਘੁष੍ਟੇ ਮਣਿਵਿਦ੍ਰੁਮਭੂषਿਤੇ ਨਿਕੁਂਜਕਂਦਰਦਰੀਗृਹਾਨਿਰ੍ਝਰਸ਼ੋਭਿਤੇ

ਉਥੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਹੈ, ਮਣੀਆਂ ਤੇ ਲਾਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਬਾਗਾਂ, ਗੁਫਾਵਾਂ, ਪਹਾੜੀ ਝਰਨਿਆਂ ਅਤੇ ਸੁਹਣੀਆਂ ਝਰਣੀਆਂ ਨਾਲ ਸੋਭਾ ਪਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਤਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਨਂ ਨਾਮ ਨਾਨਾਮृਗਸਮਾਕੁਲਮ੍ ਦਸ਼ਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਸ਼ਤਯੋਜਨਮਾਯਤਮ੍

ਉਥੇ 'ਬ੍ਰਹਮਵਨ' ਨਾਂ ਦਾ ਜੰਗਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਹਨ, ਦਸ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਤੇ ਸੌ ਯੋਜਨ ਲੰਬਾ।

ਸੁਰਸਾਮਲਪਾਨੀਯਪੂਰ੍ਣਰਮ੍ਯਸਰੋਵਰਮ੍ ਮਤ੍ਤਭ੍ਰਮਰਸਂਛਨ੍ਨਰਮ੍ਯਪੁष੍ਪਿਤਪਾਦਪਮ੍

ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਸਾਫ਼ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੁਹਣਾ ਸਰੋਵਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਉੱਤੇ ਮਸਤ ਭੌਂਰਿਆਂ ਦੀ ਭੀੜ ਹੈ।

ਤਰੁਣਾਦਿਤ੍ਯਸਂਕਾਸ਼ਂ ਤਤ੍ਰ ਚਾਰੁ ਮਹਤ੍ਪੁਰਮ੍ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਬਲਦृਪ੍ਤਾਨਾਂ ਦੈਤ੍ਯਦਾਨਵਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍

ਉਥੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ, ਜੋ ਉਗਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਦੈਤ, ਦਾਨਵ ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।

ਤਪ੍ਤਜਾਂਬੂਨਦਮਯਂ ਪ੍ਰਾਂਸ਼ੁਪ੍ਰਾਕਾਰਤੋਰਣਮ੍ ਨਿਰ੍ਵ੍ਯੂਹਵਲਭੀਕੂਟਪ੍ਰਤੋਲੀਸ਼ਤਮਂਡਿਤਮ੍

ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਪਿਘਲੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ, ਉੱਚੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਤੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਅੰਗਣ, ਛਜਿਆਂ, ਮੀਨਾਰਾਂ ਤੇ ਮੁੱਖ ਗਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।

ਮਹਾਰ੍ਹਮਣਿਚਿਤ੍ਰਾਭਿਰ੍ਲੇਲਿਹਾਨਮਿਵਾਂਬਰਮ੍ ਮਹਾਭਵਨਕੋਟੀਭਿਰਨੇਕਾਭਿਰਲਂਕृਤਮ੍

ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਆਪਣੀਆਂ ਕੀਮਤੀ ਮਣੀਆਂ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਹੋਇਆ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਵੱਡੀਆਂ ਹਵੈਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਵਸਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਭ੍ਯੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਲੋਕਪਿਤਾਮਹਮ੍

ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪਣੀ ਸਭਾ ਨਾਲ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅਸਲ ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਵੇਖਿਆ।

ਦਦ੍ਦਸ਼ੁਰ੍ਮੁਨਯੋ ਦੇਵਾ ਦੇਵਰ੍षਿਗਣਸੇਵਿਤਮ੍ ਸ਼ੁਦ੍ਧਚਾਮੀਕਰਪ੍ਰਖ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਮ੍

ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੁੱਧ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।

ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨਂ ਸੌਮ੍ਯਂ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਾਯਤੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ ਦਿਵ੍ਯਕਾਂਤਿਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਦਿਵ੍ਯਗਂਧਾਨੁਲੇਪਨਮ੍

ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਸੁਭਾਵ ਵੀ ਨਰਮ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਲੰਬੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਅਸਲ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲੱਗੀਆਂ ਹਨ।

ਦਿਵ੍ਯਸ਼ੁਕ੍ਲਾਂਬਰਧਰਂ ਦਿਵ੍ਯਮਾਲਾਵਿਭੂषਿਤਮ੍ ਸੁਰਾਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰਯੋਗੀਂਦ੍ਰਵਂਦ੍ਯਮਾਨਪਦਾਂਬੁਜਮ੍

ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਹੈ, ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ, ਦੈਤ ਤੇ ਯੋਗੀ ਸਿਰ ਨਮਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਯੁਕ੍ਤਾਂਗ੍ਯਾ ਲਬ੍ਧਚਾਮਰਹਸ੍ਤਯਾ ਭ੍ਰਾਜਮਾਨਂ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਭਯੇਵ ਦਿਵਾਕਰਮ੍

ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਸਭ ਚੰਗੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਚਾਮਰ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।

ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੁਨਯਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨੇਕ੍ਸ਼ਣਾਃ ਸ਼ਿਰਸ੍ਯਂਜਲਿਮਾਧਾਯ ਤੁष੍ਟੁਵੁਸ੍ਸੁਰਪੁਂਗਵਮ੍

ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕ ਉਠੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਿਰ ਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।

ਨਮਸ੍ਤ੍ਰਿਮੂਰ੍ਤਯੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਸਰ੍ਗਸ੍ਥਿਤ੍ਯਂਤਹੇਤਵੇ ਪੁਰੁषਾਯ ਪੁਰਾਣਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨੇ

ਤਿੰਨ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਸੰਭਾਲ ਤੇ ਨਾਸ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਪੁਰਾਣਾ ਪੁਰਖ, ਬ੍ਰਹਮ ਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਨਮਃ ਪ੍ਰਧਾਨਦੇਹਾਯ ਪ੍ਰਧਾਨਕ੍ਸ਼ੋਭਕਾਰਿਣੇ ਤ੍ਰਯੋਵਿਂਸ਼ਤਿਭੇਦੇਨ ਵਿਕृਤਾਯਾਵਿਕਾਰਿਣੇ

ਪ੍ਰਧਾਨ ਰੂਪ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਧਾਨ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਤੈਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਬਦਲ ਕੇ ਵੀ ਅਟੱਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਨਮੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਦੇਹਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡੋਦਰਵਰ੍ਤਿਨੇ ਤਤ੍ਰ ਸਂਸਿਦ੍ਧਕਾਰ੍ਯਾਯ ਸਂਸਿਦ੍ਧਕਰਣਾਯ ਚ

ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਰੂਪ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸਾਧਨਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਯ ਸਰ੍ਵਲੋਕਵਿਧਾਯਿਨੇ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਦੇਹਸਂਯੋਗ ਵਿਯੋਗਵਿਧਿਹੇਤਵੇ

ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੂਪ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਿਲਣ ਤੇ ਵੱਖ ਹੋਣ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਤ੍ਵਯੈਵ ਨਿਖਿਲਂ ਸृष੍ਟਂ ਸਂਹृਤਂ ਪਾਲਿਤਂ ਜਗਤ੍ ਤਥਾਪਿ ਮਾਯਯਾ ਨਾਥ ਨ ਵਿਦ੍ਮਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਪਿਤਾਮਹ

ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਤੇਰੇ ਹੀ ਦੁਆਰਾ ਬਣਦੀ, ਨਾਸ ਹੁੰਦੀ ਤੇ ਸੰਭਾਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਤੇਰੀ ਮਾਇਆ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਪਿਤਾਮਹ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਜਾਣ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।

ਏਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਮਹਾਭਾਗੈਰ੍ਮਹਰ੍षਿਭਿਰਭਿष੍ਟੁਤਃ ਪ੍ਰਾਹ ਗਂਭੀਰਯਾ ਵਾਚਾ ਮੁਨੀਨ੍ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਯਨ੍ਨਿਵ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੇ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਡੂੰਘੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਬੋਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।