ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਸਿਦ੍ਧਿਮੇਤਿ ਸ਼ਿਵਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਹਿਤ੍ਵਾਪਿ ਸ਼੍ਰਵਣਾਦਿਕਮ੍ ਲਿਂਗਬੇਰਾਰ੍ਚਨਾਮਾਤ੍ਰਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤਾਃ ਪੁਰ੍ਵੇ ਮਹਾਜਨਾਃ

ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ, ਸੁਣਾਈ ਆਦਿ ਛੱਡ ਕੇ ਵੀ, ਲਿੰਗ ਤੇ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਹੀ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਪੁਰਾਣੇ ਮਹਾਨ ਲੋਕ ਇੰਝ ਹੀ ਮੁਕਤ ਹੋਏ।

ਬੇਰਮਾਤ੍ਰੇ ਤੁ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਪੂਜ੍ਯਂਤੇ ਦੇਵਤਾਗਣਾਃ ਲਿਂਗੇਬੇਰੇ ਚ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਕਥਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯਤੇ ਸ਼ਿਵਃ

ਹਰ ਥਾਂ ਮੂਰਤਾਂ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹਰ ਥਾਂ ਲਿੰਗ ਅਤੇ ਮੂਰਤ ਦੋਹਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ?

ਅਹੋ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਮੇਤਨ੍ਮਹਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ ਅਤ੍ਰ ਵਕ੍ਤਾ ਮਹਾਦੇਵੋ ਨਾਨ੍ਯੋ ऽਸ੍ਤਿ ਪੁਰੁषਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍

ਵਾਹ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ! ਇਹ ਸਵਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਅਚੰਭਤ ਹੈ। ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੇਵਲ ਮਹਾਦੇਵ ਹੀ ਬੋਲ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਕਦੇ ਨਹੀਂ।

ਸ਼ਿਵੇਨੋਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕ੍ਰਮਾਦ੍ਗੁਰੁਮੁਖਾਚ੍ਛ੍ਰੁਤਮ੍ ਸ਼ਿਵੈਕੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੂਪਤ੍ਵਾਨ੍ਨਿष੍ਕਲਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਃ

ਮੈਂ ਉਹ ਗੱਲ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਕਹੀ ਸੀ, ਜੋ ਗੁਰੂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣੀ। ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪ ਹਨ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ 'ਅੰਗ ਰਹਿਤ' ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਰੂਪਿਤ੍ਵਾਤ੍ਸਕਲਸ੍ਤਦ੍ਵਤ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਕਲਨਿष੍ਕਲਃ ਨਿष੍ਕਲਤ੍ਵਾਨ੍ਨਿਰਾਕਾਰਂ ਲਿਂਗਂ ਤਸ੍ਯ ਸਮਾਗਤਮ੍

ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਅੰਗ ਵਾਲੇ ਵੀ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਅੰਗ ਵਾਲੇ ਤੇ ਅੰਗ ਰਹਿਤ ਦੋਹਾਂ ਹਨ। ਅੰਗ ਰਹਿਤ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਬਿਨਾ ਰੂਪ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਸਕਲਤ੍ਵਾਤ੍ਤਥਾ ਬੇਰਂ ਸਾਕਾਰਂ ਤਸ੍ਯ ਸਂਗਤਮ੍ ਸਕਲਾਕਲਰੂਪਤ੍ਵਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਬ੍ਦਾਭਿਧਃ ਪਰਃ

ਅੰਗ ਵਾਲਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਮੂਰਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ। ਅੰਗ ਤੇ ਅੰਗ ਰਹਿਤ ਦੋਹਾਂ ਰੂਪ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ 'ਬ੍ਰਹਮ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਉੱਚਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅਪਿ ਲਿਂਗੇ ਚ ਬੇਰੇ ਚ ਨਿਤ੍ਯਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯਤੇ ਜਨੈਃ ਅਬ੍ਰਹ੍ਮਤ੍ਵਾਤ੍ਤਦਨ੍ਯੇषਾਂ ਨਿष੍ਕਲਤ੍ਵਂ ਨ ਹਿ ਕ੍ਵਚਿਤ੍

ਲਿੰਗ ਅਤੇ ਮੂਰਤ ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਕਦੇ ਅੰਗ ਰਹਿਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ।

ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇ ਨਿष੍ਕਲੇ ਲਿਂਗੇ ਨਾਰਾਧ੍ਯਂਤੇ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਾਃ ਅਬ੍ਰਹ੍ਮਤ੍ਵਾਚ੍ਚ ਜੀਵਤ੍ਵਾਤ੍ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਦੇਵਤਾਗਣਾਃ

ਇਸ ਕਰਕੇ ਅੰਗ ਰਹਿਤ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਬ੍ਰਹਮ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਜੀਵ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਵੀ ਅੰਗ ਵਾਲੇ ਹਨ।

ਤੂष੍ਣੀਂ ਸਕਲਮਾਤ੍ਰਤ੍ਵਾਦਰ੍ਚ੍ਯਂਤੇ ਬੇਰਮਾਤ੍ਰਕੇ ਜੀਵਤ੍ਵਂ ਸ਼ਂਕਰਾਨ੍ਯੇषਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤ੍ਵਂ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯ ਚ

ਕੇਵਲ ਮੂਰਤ, ਜੋ ਅੰਗ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਚੁੱਪਚਾਪ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਹਨ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਪਰ ਸ਼ੰਕਰ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ।

ਵੇਦਾਂਤਸਾਰਸਂਸਿਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਣਵਾਰ੍ਥੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾਤ੍ ਏਵਮੇਵ ਪੁਰਾ ਪृष੍ਟੋ ਮਂਦਰੇ ਨਨ੍ਦਿਕੇਸ਼੍ਵਰਃ

ਵੈਦਾਂਤ ਦੇ ਸਾਰ ਤੇ ਓਂਕਾਰ ਦੇ ਅਰਥ ਨਾਲ ਇਹ ਸਿੱਧ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਨੰਦਿਕੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਇਹੀ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਮੁਨਿਨਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰੇਣ ਧੀਮਤਾ ਸ਼ਿਵਾਨ੍ਯਦੇਵਵਸ਼੍ਯਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਪਿ ਸਰ੍ਵਤਃ

ਸਨਤਕੁਮਾਰ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਹਨ, ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਬਾਰੇ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਹਰ ਥਾਂ ਪੁੱਛਿਆ।

ਬੇਰਮਾਤ੍ਰਂ ਚ ਪੂਜਾਰ੍ਥਂ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਦृष੍ਟਂ ਚ ਭੂਰਿਸ਼ਃ ਸ਼ਿਵਮਾਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪੂਜਾਯਾਂ ਲਿਂਗਂ ਬੇਰਂ ਚ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ

ਮੂਰਤ ਹੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸੁਣੀ ਤੇ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲਿੰਗ ਤੇ ਮੂਰਤ ਦੋਹਾਂ ਰੂਪ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਅਤਸ੍ਤਦ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਲ੍ਯਾਣ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਸਾਧੁਬੋਧਨਮ੍ ਅਨੁਤ੍ਤਰਮਿਮਂ ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਂ ਰਹਸ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍

ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਸ਼ੁਭ, ਮੇਰੀ ਚੰਗੀ ਸਮਝ ਲਈ ਸੱਚਾ ਤੱਤ ਦੱਸੋ। ਇਹ ਉੱਤਮ ਸਵਾਲ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਗੁਪਤ ਲਕੜ ਹੈ।

ਕਥਯਾਮਿ ਸ਼ਿਵੇਨੋਕ੍ਤਂ ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਤੇ ऽਨਘ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੂਪਤ੍ਵਾਨ੍ਨਿष੍ਕਲਤ੍ਵਾਚ੍ਚ ਨਿष੍ਕਲਮ੍

ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਕਹੀ ਗੱਲ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ। ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪ ਤੇ ਅੰਗ ਰਹਿਤ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਅੰਗ ਰਹਿਤ ਹਨ।

ਲਿਂਗਂ ਤਸ੍ਯੈਵ ਪੂਜਾਯਾਂ ਸਰ੍ਵਵੇਦੇषੁ ਸਂਮਤਮ੍ ਤਸ੍ਯੈਵ ਸਕਲਤ੍ਵਾਚ੍ਚ ਤਥਾ ਸਕਲਨਿष੍ਕਲਮ੍

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਲਿੰਗ ਹੀ ਸਭ ਵੈਦਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਲਈ ਮਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਹ ਅੰਗ ਵਾਲੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਅੰਗ ਤੇ ਅੰਗ ਰਹਿਤ ਦੋਹਾਂ ਹਨ।

ਸਕਲਂ ਚ ਤਥਾ ਬੇਰਂ ਪੂਜਾਯਾਂ ਲੋਕਸਂਮਤਮ੍ ਸ਼ਿਵਾਨ੍ਯੇषਾਂ ਚ ਜੀਵਤ੍ਵਾਤ੍ਸਕਲਤ੍ਵਾਚ੍ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੂਰਤ ਹਰ ਥਾਂ ਪੂਜਾ ਲਈ ਮਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਹਨ ਤੇ ਅੰਗ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਹਰ ਥਾਂ ਇਹੀ ਹੈ।

ਬੇਰਮਾਤ੍ਰਂ ਚ ਪੂਜਾਯਾਂ ਸਂਮਤਂ ਵੇਦਨਿਰ੍ਣਯੇ ਸ੍ਵਾਵਿਰ੍ਭਾਵੇ ਚ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸਕਲਂ ਰੂਪਮੇਵ ਹਿ

ਮੂਰਤ ਹੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਵੈਦਕ ਫੈਸਲੇ ਅਨੁਸਾਰ ਮਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਕੇਵਲ ਅੰਗ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਹੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਲਿਂਗਂ ਬੇਰਂ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਨੇ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਖਲੁ ਉਕ੍ਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਮਹਾਭਾਗ ਲਿਂਗਬੇਰਪ੍ਰਚਾਰਣਮ੍

ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦਾ ਲਿੰਗ ਤੇ ਮੂਰਤ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਸਪਸ਼ਟ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਭਾਗਵਾਨ, ਤੁਸੀਂ ਲਿੰਗ ਤੇ ਮੂਰਤ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਹੈ।

ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਚ ਤਦਨ੍ਯੇषਾਂ ਵਿਭਜ੍ਯ ਪਰਮਾਰ੍ਥਤਃ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਦੇਵ ਪਰਮਂ ਲਿਂਗਬੇਰਾਦਿਸਂਭਵਮ੍

ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵਿਚ ਅਸਲ ਵਾਸਤੇ ਵੱਖਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਲਿੰਗ ਤੇ ਮੂਰਤ ਆਦਿ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਉਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।

ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਯੋਗੀਂਦ੍ਰ ਲਿਂਗਾਵਿਰ੍ਭਾਵਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ ਸ਼ृਣੁ ਵਤ੍ਸ ਭਵਤ੍ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪਰਮਾਰ੍ਥਤਃ

ਹੇ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਮੈਂ ਲਿੰਗ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਸੁਣੋ, ਪਿਆਰੇ, ਤੇਰੀ ਪ੍ਰੀਤ ਲਈ ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਚਾਈ ਦੱਸਾਂਗਾ।

ਪੁਰਾ ਕਲ੍ਪੇ ਮਹਾਕਾਲੇ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨੇ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤੇ ਆਯੁਧ੍ਯੇਤਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੂ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍

ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਵੱਡੇ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਸੀ, ਦੋ ਵੱਡੇ ਜਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਲੜ ਪਏ।

ਤਯੋਰ੍ਮਾਨਂ ਨਿਰਾਕਰ੍ਤੁਂ ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ ਨਿष੍ਕਲਸ੍ਤਂਭਰੂਪੇਣ ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਸਮਦਰ੍ਸ਼ਯਤ੍

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਹੰਕਾਰਤਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਅੰਤਹੀਨ ਥੰਭ ਦੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਆਪਣਾ ਅਸਲ ਸਰੂਪ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਿਖਾਇਆ।

ਤਤਃ ਸ੍ਵਲਿਂਗਚਿਹ੍ਨਤ੍ਵਾਤ੍ਸ੍ਤਮ੍ਭਤੋ ਨਿष੍ਕਲਂ ਸ਼ਿਵਃ ਸ੍ਵਲਿਂਗਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਜਗਤਾਂ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ

ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਤੋਂ, ਥੰਭ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਿਸਕਲ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲਿੰਗ ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਵਿਖਾ ਦਿੱਤਾ।

ਤਦਾਪ੍ਰਭृਤਿ ਲੋਕੇषੁ ਨਿष੍ਕਲਂ ਲਿਂਗਮੈਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਸਕਲਂ ਚ ਤਥਾ ਬੇਰਂ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯੈਵ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਿਤਮ੍

ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ, ਸੰਸਾਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਲਿੰਗ ਨਿਰਾਕਾਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਕਾਰ ਵਾਲਾ ਬੇਰਾ ਵੀ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਹੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਸ਼ਿਵਾਨ੍ਯੇषਃ ਤੁ ਦੇਵਾਨਾਂ ਬੇਰਮਾਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਿਤਮ੍ ਤਤ੍ਤਦ੍ਬੇਰਂ ਤੁ ਦੇਵਾਨਾਂ ਤਤ੍ਤਦ੍ਭੋਗਪ੍ਰਦਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਲਿਂਗਬੇਰਤ੍ਵਂ ਭੋਗਮੋਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਦਂ ਸ਼ੁਭਮ੍

ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਬੇਰਾ ਹੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਹਰ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਬੇਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ-ਆਪਣੀ ਭੋਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹੈ। ਪਰ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਲਿੰਗ-ਬੇਰਾ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਸ਼ੁਭ ਹੈ।

ਪੁਰਾ ਕਦਾਚਿਦ੍ਯੋਗੀਂਦ੍ਰ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵਿषਧਰਾਸਨਃ ਸੁष੍ਵਾਪ ਪਰਯਾ ਭੂਤ੍ਯਾ ਸ੍ਵਾਨੁਗੈਰਪਿ ਸਂਵृਤਃ

ਇਕ ਵਾਰੀ, ਹੇ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸੱਪ ਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।

ਯਦृਚ੍ਛਯਾ ਗਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦਾਂਵਰਃ ਅਪृਚ੍ਛਤ੍ਪੁਂਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ਂ ਸ਼ਯਨਂ ਸਰ੍ਵਸੁਨ੍ਦਰਮ੍

ਉਥੇ ਯਾਦੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਕਮਲ-ਅੱਖ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਸੇਜ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ।

ਕਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪੁਰੁषਵਚ੍ਛੇषੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਾਮਪਿ ਦृਪ੍ਤਵਤ੍ ਉਤ੍ਤਿष੍ਠ ਵਤ੍ਸ ਮਾਂ ਪਸ਼੍ਯ ਤਵ ਨਾਥਮਿਹਾਗਤਮ੍

ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਇਥੇ ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ ਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੈਨੂੰ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਤੱਕ ਰਿਹਾ ਹੈਂ? ਉਠ, ਬੱਚੇ, ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ, ਤੇਰਾ ਮਾਲਕ ਇਥੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਆਗਤਂ ਗੁਰੁਮਾਰਾਧ੍ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯੋ ਦृਪ੍ਤਵਚ੍ਚਰੇਤ੍ ਦ੍ਰੋਹਿਣਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮੂਢਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਵਿਧੀਯਤੇ

ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਤੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ ਵੀ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਵਰਤਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧੋਖੀ ਤੇ ਮੂਰਖ ਹੈ; ਉਸ ਲਈ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।