ਧਰ੍ਮਸਂਜ੍ਞਂ ਪੁਰਾਣਂ ਚੇਤ੍ਯੇਵਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਸਂਹਿਤਾਃ ਵਿਦ੍ਯੇਸ਼ਂ ਦਸ਼ਸਾਹਸ੍ਰਮੁਦਿਤਂ ਗ੍ਰਂਥਸਂਖ੍ਯਯਾ
ਧਰਮ ਨਾਮਕ ਪੁਰਾਣ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਬਾਰਾਂ ਭਾਗ ਹਨ; ਵਿਦ੍ਯੇਸ਼ਵਰ ਵਿੱਚ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ।
ਰੌਦ੍ਰਂ ਵੈਨਾਯਕਂ ਚੌਮਂ ਮਾਤृਕਾਖ੍ਯਂ ਤਤਃ ਪਰਮ੍ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਮष੍ਟਸਾਹਸ੍ਰਂ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਸਹਸ੍ਰਕਮ੍
ਰੌਦ੍ਰ, ਵੈਨਾਇਕ, ਔਮ ਅਤੇ ਮਾਤ੍ਰਿਕਾ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇਕ 'ਚ ਅੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ, ਤੇ ਤੇਰਵਾਂ ਭਾਗ ਤੇਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਰੌਦ੍ਰਕਾਦਸ਼ਕਾਖ੍ਯਂ ਯਤ੍ਕੈਲਾਸਂ षਟ੍ਸਹਸ੍ਰਕਮ੍ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਸਾਹਸ੍ਰਂ ਕੋਟਿਰੁਦ੍ਰਂ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਰੁਦ੍ਰ-ਏਕਾਦਸ਼ਕ ਤੇ ਕੈਲਾਸ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ 'ਚ ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ; ਸ਼ਤ-ਰੁਦ੍ਰ 'ਚ ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਹਨ, ਤੇ ਕੋਟੀ-ਰੁਦ੍ਰ ਫਿਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸਹਸ੍ਰੈਰ੍ਨਵਭਿਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਜ੍ਞਾਨਸਂਯੁਤਮ੍ ਸਹਸ੍ਰਕੋਟਿਰੁਦ੍ਰਾਖ੍ਯਮੇਕਾਦਸ਼ਸਹਸ੍ਰਕਮ੍
ਸਹਸ੍ਰ-ਕੋਟੀ-ਰੁਦ੍ਰ, ਜੋ ਹਰ ਇਕ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਉਸ 'ਚ ਗਿਆਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ, ਜੋ ਨੌ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਚਤੁਸ੍ਸਹਸ੍ਰਸਂਖ੍ਯੇਯਂ ਵਾਯਵੀਯਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਧਰ੍ਮਸਂਜ੍ਞਂ ਪੁਰਾਣਂ ਯਤ੍ਤਦ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਸਹਸ੍ਰਕਮ੍
ਵਾਯਵੀਯਾ, ਵਧੀਆ, ਚਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਧਰਮ ਨਾਮਕ ਪੁਰਾਣ 'ਚ ਬਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ।
ਤਦੇਵਂ ਲਕ੍ਸ਼ਮੁਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਸ਼ੈਵਂ ਸ਼ਾਖਾਵਿਭੇਦਤਃ ਪੁਰਾਣਂ ਵੇਦਸਾਰਂ ਤਦ੍ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਿਵ ਪੁਰਾਣ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ 'ਚ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ, ਲੱਖ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਸਾਰ ਹੈ ਤੇ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਸੇਨ ਤਤ੍ਤੁ ਸਂਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਸਹਸ੍ਰਕਮ੍ ਸ਼ੈਵਨ੍ਤਤ੍ਰ ਪੁਰਾਣਂ ਵੈ ਚਤੁਰ੍ਥਂ ਸਪ੍ਤਸਂਹਿਤਮ੍
ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਚੌਵੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ 'ਚ ਸੰਖੇਪ ਕੀਤਾ; ਇਨ੍ਹਾਂ 'ਚ, ਸ਼ਿਵ ਪੁਰਾਣ ਚੌਥਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਸੱਤ ਭਾਗ ਹਨ।
ਵਿਦ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਾਖ੍ਯਾ ਤਤ੍ਰਾਦ੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾ ਰੁਦ੍ਰਸਂਹਿਤਾ ਤृਤੀਯਾ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰਾਖ੍ਯਾ ਕੋਟਿਰੁਦ੍ਰਾ ਚਤੁਰ੍ਥਿਕਾ
ਇਨ੍ਹਾਂ 'ਚ ਪਹਿਲਾ ਵਿਦ੍ਯੇਸ਼ਵਰ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਰੁਦ੍ਰ ਸੰਹਿਤਾ, ਤੀਜਾ ਸ਼ਤ-ਰੁਦ੍ਰ, ਤੇ ਚੌਥਾ ਕੋਟੀ-ਰੁਦ੍ਰ।
ਪਞ੍ਚਮੀ ਕਥਿਤਾ ਚੋਮਾ षष੍ਠੀ ਕੈਲਾਸਸਂਹਿਤਾ ਸਪ੍ਤਮੀ ਵਾਯਵੀਯਾਖ੍ਯਾ ਸਪ੍ਤੈਵਂ ਸਂਹਿਤਾ ਇਹ
ਪੰਜਵਾਂ ਔਮਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਛੇਵਾਂ ਕੈਲਾਸ ਸੰਹਿਤਾ, ਤੇ ਸੱਤਵਾਂ ਵਾਯਵੀਯਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਥੇ ਸੱਤ ਭਾਗ ਹਨ।
ਵਿਦ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਂ ਦ੍ਵਿਸਾਹਸ੍ਰਂ ਰੌਦ੍ਰਂ ਪਞ੍ਚਸ਼ਤਾਯੁਤਮ੍ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਤਥਾ ਦ੍ਵਿਸਾਹਸ੍ਰਂ ਸਾਰ੍ਧੈਕਸ਼ਤਮੀਰਿਤਮ੍
ਵਿਦ੍ਯੇਸ਼ਵਰ 'ਚ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ, ਰੌਦ੍ਰ 'ਚ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਪੰਜ ਸੌ, ਤੀਜਾ ਵੀ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਇਕ ਸੌ ਤੀਹ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰਨ੍ਤਥਾ ਕੋਟਿਰੁਦ੍ਰਂ ਵ੍ਯੋਮਯੁਗਾਧਿਕਮ੍ ਦ੍ਵਿਸਾਹਸ੍ਰਂ ਚ ਦ੍ਵਿਸ਼ਤਂ ਤਥੋਮਂ ਭੂਸਹਸ੍ਰਕਮ੍
ਸ਼ਤ-ਰੁਦ੍ਰ ਤੇ ਕੋਟੀ-ਰੁਦ੍ਰ, ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਮਾਪ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਦੋਹਾਂ 'ਚ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਦੋ ਸੌ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ; ਔਮਾ 'ਚ ਇਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ।
ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਤ੍ਸਾष੍ਟਸ਼ਤਂ ਕੈਲਾਸਂ ਭੂਸਹਸ੍ਰਕਮ੍ ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਚ੍ਚ ਦ੍ਵਿਸ਼ਤਂ ਵਾਯਵੀਯਮਤਃ ਪਰਮ੍
ਕੈਲਾਸ 'ਚ ਇਕ ਹਜ਼ਾਰ ਅਠਤਾਲੀ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ, ਤੇ ਵਾਯਵੀਯਾ, ਜੋ ਅਗਲਾ ਹੈ, 'ਚ ਇਕ ਹਜ਼ਾਰ ਬਿਆਲੀ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ।
ਚਤੁਸ੍ਸਾਹਸ੍ਰਸਂਖ੍ਯਾਕਮੇਵਂ ਸਂਖ੍ਯਾਵਿਭੇਦਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ਪਰਮਪੁਣ੍ਯਨ੍ਤੁ ਪੁਰਾਣਂ ਸ਼ਿਵਸਂਜ੍ਞਕਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਵੰਡ ਮੁਤਾਬਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ 'ਸ਼ਿਵ' ਨਾਂ ਵਾਲਾ ਪੁਰਾਣਾ ਚਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਇਹ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਚਤੁਃਸਾਹਸ੍ਰਕਂ ਯਤ੍ਤੁ ਵਾਯਵੀਯਮੁਦੀਰਿਤਮ੍ ਤਦਿਦਂ ਵਰ੍ਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਭਾਗਦ੍ਵਯਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਚਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲਾ 'ਵਾਯਵੀਯ' ਪੁਰਾਣਾ ਵੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਹੁਣ ਦੋ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਣਾਉਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਨਾਵੇਦਵਿਦੁषੇ ਵਾਚ੍ਯਮਿਦਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਨ ਚੈਵਾਸ਼੍ਰਦ੍ਧਧਾਨਾਯ ਨਾਪੁਰਾਣਵਿਦੇ ਤਥਾ
ਇਹ ਉੱਤਮ ਸ਼ਾਸਤਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸੁਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ।
ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾਯ ਸ਼ਿष੍ਯਾਯ ਧਾਰ੍ਮਿਕਾਯਾਨਸੂਯਵੇ ਪ੍ਰਦੇਯਂ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਾਯ ਸ਼ਿਵਧਰ੍ਮਾਨੁਸਾਰਿਣੇ
ਇਹ ਸ਼ਾਸਤਰ ਪਰਖੇ ਹੋਏ, ਧਰਮ ਵਾਲੇ, ਈਰਖਾ ਰਹਿਤ, ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਸ਼ ਨੂੰ ਹੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੁਰਾਣਸਂਹਿਤਾ ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਾਨ੍ਮਯਿ ਵਰ੍ਤਤੇ ਨਮੋ ਭਗਵਤੇ ਤਸ੍ਮੈ ਵ੍ਯਾਸਾਯਾਮਿਤਤੇਜਸੇ
ਜਿਸ ਮਹਾਨ ਵਿਅਾਸ ਜੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੀ ਸੰਹਿਤਾ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਅਤੁੱਟ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਭਗਵਾਨ ਵਿਅਾਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪੁਰਾ ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਕਲ੍ਪੇਤੀਤੇ ਪੁਨਃਪੁਨਃ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਨੁਪਸ੍ਥਿਤੇ ਕਲ੍ਪੇ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੇ ਸृष੍ਠਿਕਰ੍ਮਣਿ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸਮਾਂ ਲੰਘਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਿਛਲਾ ਚੱਕਰ ਮੁੱਕ ਗਿਆ ਸੀ; ਜਦੋਂ ਇਹ ਨਵਾਂ ਚੱਕਰ ਆਇਆ ਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾਯਾਂ ਵਾਰ੍ਤਾਯਾਂ ਪ੍ਰਬੁਦ੍ਧਾਸੁ ਪ੍ਰਜਾਸੁ ਚ ਮੁਨੀਨਾਂ षਟ੍ਕੁਲੀਯਾਨਾਂ ਬ੍ਰੁਵਤਾਮਿਤਰੇਤਰਮ੍
ਜਦੋਂ ਜੀਵਨ ਦੀ ਵਿਆਪਕਤਾ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਲੋਕ ਜਾਗਰੂਕ ਹੋ ਗਏ, ਤਾਂ ਛੇ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਇਦਂ ਪਰਮਿਦਂ ਨੇਤਿ ਵਿਵਾਦਸ੍ਸੁਮਹਾਨਭੂਤ੍ ਪਰਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਨਿਰੂਪਤ੍ਵਾਨ੍ਨ ਜਾਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਉਹਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਡਾ ਵਿਵਾਦ ਹੋਇਆ—'ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ', 'ਨਹੀਂ, ਉਹ ਨਹੀਂ'—ਪਰ ਕਿਉਂਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸੱਚਾਈ ਜਾਣਨੀ ਔਖੀ ਸੀ, ਕੋਈ ਨਿਸਚਿਤ ਫੈਸਲਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਿਆ।
ਤੇ ऽਭਿਜਗ੍ਮੁਰ੍ਵਿਧਾਤਾਰਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮਵ੍ਯਯਮ੍ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਭਗਵਾਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਸ੍ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਅਵਿਨਾਸੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਭਗਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਮੇਰੁਸ਼ृਂਗੇ ਸ਼ੁਭੇ ਰਮ੍ਯੇ ਦੇਵਦਾਨਵਸਂਕੁਲੇ ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਸਂਵਾਦੇ ਯਕ੍ਸ਼ਗਂਧਰ੍ਵਸੇਵਿਤੇ
ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਰਮਣੀਕ ਚੋਟੀ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵ ਇਕੱਠੇ ਹਨ, ਸਿੱਧਾਂ ਤੇ ਚਾਰਣਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਯਕਸ਼ ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ।
ਵਿਹਂਗਸਂਘਸਂਘੁष੍ਟੇ ਮਣਿਵਿਦ੍ਰੁਮਭੂषਿਤੇ ਨਿਕੁਂਜਕਂਦਰਦਰੀਗृਹਾਨਿਰ੍ਝਰਸ਼ੋਭਿਤੇ
ਉਥੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਹੈ, ਮਣੀਆਂ ਤੇ ਲਾਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਬਾਗਾਂ, ਗੁਫਾਵਾਂ, ਪਹਾੜੀ ਝਰਨਿਆਂ ਅਤੇ ਸੁਹਣੀਆਂ ਝਰਣੀਆਂ ਨਾਲ ਸੋਭਾ ਪਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਨਂ ਨਾਮ ਨਾਨਾਮृਗਸਮਾਕੁਲਮ੍ ਦਸ਼ਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਸ਼ਤਯੋਜਨਮਾਯਤਮ੍
ਉਥੇ 'ਬ੍ਰਹਮਵਨ' ਨਾਂ ਦਾ ਜੰਗਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਹਨ, ਦਸ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਤੇ ਸੌ ਯੋਜਨ ਲੰਬਾ।
ਸੁਰਸਾਮਲਪਾਨੀਯਪੂਰ੍ਣਰਮ੍ਯਸਰੋਵਰਮ੍ ਮਤ੍ਤਭ੍ਰਮਰਸਂਛਨ੍ਨਰਮ੍ਯਪੁष੍ਪਿਤਪਾਦਪਮ੍
ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਸਾਫ਼ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੁਹਣਾ ਸਰੋਵਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਉੱਤੇ ਮਸਤ ਭੌਂਰਿਆਂ ਦੀ ਭੀੜ ਹੈ।
ਤਰੁਣਾਦਿਤ੍ਯਸਂਕਾਸ਼ਂ ਤਤ੍ਰ ਚਾਰੁ ਮਹਤ੍ਪੁਰਮ੍ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਬਲਦृਪ੍ਤਾਨਾਂ ਦੈਤ੍ਯਦਾਨਵਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍
ਉਥੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ, ਜੋ ਉਗਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਦੈਤ, ਦਾਨਵ ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤਪ੍ਤਜਾਂਬੂਨਦਮਯਂ ਪ੍ਰਾਂਸ਼ੁਪ੍ਰਾਕਾਰਤੋਰਣਮ੍ ਨਿਰ੍ਵ੍ਯੂਹਵਲਭੀਕੂਟਪ੍ਰਤੋਲੀਸ਼ਤਮਂਡਿਤਮ੍
ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਪਿਘਲੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ, ਉੱਚੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਤੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਅੰਗਣ, ਛਜਿਆਂ, ਮੀਨਾਰਾਂ ਤੇ ਮੁੱਖ ਗਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਮਹਾਰ੍ਹਮਣਿਚਿਤ੍ਰਾਭਿਰ੍ਲੇਲਿਹਾਨਮਿਵਾਂਬਰਮ੍ ਮਹਾਭਵਨਕੋਟੀਭਿਰਨੇਕਾਭਿਰਲਂਕृਤਮ੍
ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਆਪਣੀਆਂ ਕੀਮਤੀ ਮਣੀਆਂ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਹੋਇਆ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਵੱਡੀਆਂ ਹਵੈਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਵਸਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਭ੍ਯੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਲੋਕਪਿਤਾਮਹਮ੍
ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪਣੀ ਸਭਾ ਨਾਲ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅਸਲ ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਵੇਖਿਆ।
ਦਦ੍ਦਸ਼ੁਰ੍ਮੁਨਯੋ ਦੇਵਾ ਦੇਵਰ੍षਿਗਣਸੇਵਿਤਮ੍ ਸ਼ੁਦ੍ਧਚਾਮੀਕਰਪ੍ਰਖ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਮ੍
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੁੱਧ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।