ਸ਼ਕ੍ਤਿਰਪ੍ਰਤਿਮਾ ਯਸ੍ਯ ਹ੍ਯੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਚਾਪਿ ਸਰ੍ਵਗਮ੍ ਸ੍ਵਾਮਿਤ੍ਵਂ ਚ ਵਿਭੁਤ੍ਵਂ ਚ ਸ੍ਵਭਾਵਂ ਸਂਪ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸਰਵਭੌਮਤਾ ਹਰ ਥਾਂ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਮਾਲਕਪਣ ਅਤੇ ਵਡਿਆਈ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸਵਭਾਵ ਹੈ।
ਤਮਜਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾਣਂ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਂ ਸ਼ਿਵਮਵ੍ਯਯਮ੍ ਮਹਾਦੇਵਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਵ੍ਰਜਾਮਿ ਸ਼ਰਣਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਉਸ ਅਜਨਮਾ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਕਰਤਾਰ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੁਭ, ਅਟੱਲ, ਮਹਾਦੇਵ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਧਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਮਹਾਤੀਰ੍ਥੇ ਗਂਗਾਕਾਲਿਂਦਿਸਂਗਮੇ ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਨੈਮਿषਾਰਣ੍ਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਸ੍ਯ ਵਰ੍ਤ੍ਮਨਿ
ਧਰਮ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੇ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਗੰਗਾ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ, ਨੈਮੀਸ਼ ਆਰਣਯ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ—
ਮੁਨਯਸ਼੍ਸ਼ਂਸਿਤਾਤ੍ਮਾਨਃ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤਪਰਾਯਣਾਃ ਮਹੌਜਸੋ ਮਹਾਭਾਗਾ ਮਹਾਸਤ੍ਰਂ ਵਿਤੇਨਿਰੇ
ਉਥੇ, ਸੰਤ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਨ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਸੱਚ ਅਤੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ, ਵੱਡਾ ਯੱਗ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਤ੍ਰ ਸਤ੍ਰਂ ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਤੇषਾਮਕ੍ਲਿष੍ਟਕਰ੍ਮਣਾਮ੍ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸਤ੍ਯਵਤੀਸੂਨੋਰ੍ਵੇਦਵ੍ਯਾਸਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਉਥੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲੀ ਯੱਗ ਦੀ ਖਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਤਯਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੇਦਵਿਆਸ ਦੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਚੇਲੇ, ਸਿੱਧਾ ਆ ਗਿਆ।
ਸ਼ਿष੍ਯੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਮੇਧਾਵੀ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ ਪਞ੍ਚਾਵਯਵਯੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਸ੍ਯ ਗੁਣਦੋषਵਿਤ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਤੇਜ਼ ਬੁਧੀ ਵਾਲਾ ਚੇਲਾ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ; ਪੰਜ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਬਾਤ ਦੀ ਗੁਣ-ਅਵਗੁਣ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ।
ਉਤ੍ਤਰੋਤ੍ਤਰਵਕ੍ਤਾ ਚ ਬ੍ਰੁਵਤੋ ऽਪਿ ਬृਹਸ੍ਪਤੇਃ ਮਧੁਰਃ ਸ਼੍ਰਵਣਾਨਾਂ ਚ ਮਨੋਜ੍ਞਪਦਪਰ੍ਵਣਾਮ੍
ਉਹ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਤਮ; ਉਸ ਦੀ ਬਾਤ ਕੰਨ ਨੂੰ ਮਿੱਠੀ ਲੱਗਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਬਦ ਮਨ ਨੂੰ ਭਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਕਥਾਨਾਂ ਨਿਪੁਣੋ ਵਕ੍ਤਾ ਕਾਲਵਿਨ੍ਨਯਵਿਤ੍ਕਵਿਃ ਆਜਗਾਮ ਸ ਤਂ ਦੇਸ਼ਂ ਸੂਤਃ ਪੌਰਾਣਿਕੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਹ ਕਥਾਵਾਂ ਦਾ ਨਿਪੁਣ ਵਕਤਾ, ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਢੰਗ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਕਵੀ ਸੀ; ਉਹ ਸੁਤ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਸ ਥਾਂ ਆ ਗਿਆ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੂਤਮਾਯਾਂਤਂ ਮੁਨਯੋ ਹृष੍ਟਮਾਨਸਾਃ ਤਸ੍ਮੈ ਸਾਮ ਚ ਪੂਜਾਂ ਚ ਯਥਾਵਤ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਾਦਯਨ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਤੇ ਪੂਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਲੋੜ ਸੀ, ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ ਦਿੱਤੀ।
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਸਤਾਂ ਪੂਜਾਂ ਮੁਨਿਭਿਃ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਿਤਾਮ੍ ਉਦ੍ਦਿष੍ਟਮਾਨਸਂ ਭੇਜੇ ਨਿਯੁਕ੍ਤੋ ਯੁਕ੍ਤਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਸਤਿਕਾਰ ਉਸ ਨੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ, ਆਪਣਾ ਮਨ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਲਾ ਕੇ, ਸੰਯਮ ਨਾਲ।
ਤਤਸ੍ਤਤ੍ਸਂਗਮਾਦੇਵ ਮੁਨੀਨਾਂ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ ਸੋਤ੍ਕਂਠਮਭਵਚ੍ਚਿਤਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਪੌਰਾਣਿਕੀਂ ਕਥਾਮ੍
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਤੋਂ, ਸਭ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਣਕਥਾਵਾਂ ਸੁਣਨ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਜਾਗ ਪਈ।
ਅਤੀਵਾਭਿਮੁਖਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਚੇਦਮਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ, ਇਹ ਵਚਨ ਕਹੇ।
ਰੋਮਹਰ੍षਣ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞ ਭਵਾਨ੍ਨੋ ਭਾਗ੍ਯਗੌਰਵਾਤ੍ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋਦ੍ਯ ਮਹਾਭਾਗ ਸ਼ੈਵਰਾਜ ਮਹਾਮਤੇ
ਰੋਮਹਰਸ਼ਣ ਜੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹੋ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਰਿਸ਼ੀ।
ਪੁਰਾਣਵਿਦ੍ਯਾਮਖਿਲਾਂ ਵ੍ਯਾਸਾਤ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਮੀਯਿਵਾਨ੍ ਤਸ੍ਮਾਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਭੂਤਾਨਾਂ ਕਥਾਨਾਂ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਭਾਜਨਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਪੁਰਾਣਾ ਗਿਆਨ ਸਿੱਧਾ ਵਿਆਸ ਜੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਅਜਬ ਕਥਾਵਾਂ ਦੇ ਖਜਾਨੇ ਤੁਸੀਂ ਹੋ।
ਰਤ੍ਨਾਨਾਮੁਰੁਸਾਰਾਣਾਂ ਰਤ੍ਨਾਕਰ ਇਵਾਰ੍ਣਵਃ ਯਚ੍ਚ ਭੂਤਂ ਯਚ੍ਚ ਭਵ੍ਯਂ ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਯਦ੍ਵਸ੍ਤੁ ਵਰ੍ਤਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਰ ਹੈ, ਸਭ ਰੱਖਦੇ ਹੋ।
ਨ ਤਵਾਵਿਦਿਤਂ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਤ੍ਵਮਦृष੍ਟਵਸ਼ਾਦਸ੍ਮਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਰ੍ਥਮਿਹਾਗਤਃ ਅਕੁਰ੍ਵਨ੍ਕਿਮਪਿ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਨ ਵृਥਾ ਗਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਅਣਜਾਣ ਨਹੀਂ। ਤੁਸੀਂ ਅਣਦੇਖੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹੋ। ਕੋਈ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਹੀ ਜਾਓ, ਵਿਅਰਥ ਨਾ ਜਾਓ।
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛ੍ਰਾਵ੍ਯਤਰਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਤ੍ਕਥਾਜ੍ਞਾਨਸਂਹਿਤਮ੍ ਵੇਦਾਂਤਸਾਰਸਰ੍ਵਸ੍ਵਂ ਪੁਰਾਣਂ ਸ਼੍ਰਾਵਯਾਸ਼ੁ ਨਃ
ਇਸ ਲਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪੁਰਾਣਾ, ਚੰਗੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਵੇਦਾਂਤ ਦਾ ਸਰਵਸ, ਸਾਨੂੰ ਜਲਦੀ ਸੁਣਾਓ।
ਏਵਮਭ੍ਯਰ੍ਥਿਤਸ੍ਸੂਤੋ ਮੁਨਿਭਿਰ੍ਵੇਦਵਾਦਿਭਿਃ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਾਂ ਚ ਨ੍ਯਾਯਸਂਯੁਕ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਸ਼ੁਭਾਂ ਗਿਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਨਰਮ ਤੇ ਨਿਆਯਯੁਕਤ, ਸ਼ੁਭ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਪੂਜਿਤੋ ऽਨੁਗृਹੀਤਸ਼੍ਚ ਭਵਦ੍ਭਿਰਿਤਿ ਚੋਦਿਤਃ ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਸਮ੍ਯਙ੍ਨ ਵਿਬ੍ਰੂਯਾਂ ਪੁਰਾਣਮृषਿਪੂਜਿਤਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਪੁਰਾਣਾ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਾ ਸੁਣਾਵਾਂ?
ਅਭਿਵਂਦ੍ਯ ਮਹਾਦੇਵਂ ਦੇਵੀਂ ਸ੍ਕਂਦਂ ਵਿਨਾਯਕਮ੍ ਨਂਦਿਨਂ ਚ ਤਥਾ ਵ੍ਯਾਸਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸਤ੍ਯਵਤੀਸੁਤਮ੍
ਮਹਾਦੇਵ, ਦੇਵੀ, ਸਕੰਦ, ਵਿਨਾਇਕ, ਨੰਦੀ ਤੇ ਵਿਆਸ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ,
ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪਰਮਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪੁਰਾਣਂ ਵੇਦਸਂਮਿਤਮ੍ ਸ਼ਿਵਜ੍ਞਾਨਾਰ੍ਣਵਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਭਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪੁਰਾਣਾ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੈ, ਸ਼ਿਵ ਗਿਆਨ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਜੋ ਭਕਤੀ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਫਲ ਸਿੱਧਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ।
ਸ਼ਬ੍ਦਾਰ੍ਥਨ੍ਯਾਯਸਂਯੁਕ੍ਤੈ ਰਾਗਮਾਰ੍ਥੈਰ੍ਵਿਭੂषਿਤਮ੍ ਸ਼੍ਵੇਤਕਲ੍ਪਪ੍ਰਸਂਗੇਨ ਵਾਯੁਨਾ ਕਥਿਤਂ ਪੁਰਾ
ਸ਼ਬਦ, ਅਰਥ ਤੇ ਨਿਆਯ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਰਾਗ-ਮਾਰਥ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਇਹ ਪੁਰਾਣਾ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਯੂ ਨੇ ਸ਼੍ਵੇਤਕਲਪ ਦੇ ਸਮੇਂ ਕਿਹਾ ਸੀ।
ਵਿਦ੍ਯਾਸ੍ਥਾਨਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਪੁਰਾਣਾਨੁਕ੍ਰਮਂ ਤਥਾ ਤਤ੍ਪੁਰਾਣਸ੍ਯ ਚੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਂ ਬ੍ਰੁਵਤੋ ਮੇ ਨਿਬੋਧਤ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਸਭ ਗਿਆਨ ਦੇ ਥਾਂ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੀ ਕ੍ਰਮਬੱਧਤਾ, ਤੇ ਇਸ ਪੁਰਾਣੇ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਅਂਗਾਨਿ ਵੇਦਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਮੀਮਾਂਸਾਨ੍ਯਾਯਵਿਸ੍ਤਰਃ ਪੁਰਾਣਂ ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਵਿਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚੇਤਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਚਾਰ ਵੇਦ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਗ, ਮੀਮਾਂਸਾ ਤੇ ਨਿਆਯ ਦਾ ਵਿਸਤਾਰ, ਪੁਰਾਣਾ, ਧਰਮਸ਼ਾਸਤਰ, ਤੇ ਇਹ ਚੌਦਾਂ ਵਿਦਿਆਵਾਂ,
ਆਯੁਰ੍ਵੇਦੋ ਧਨੁਰ੍ਵੇਦੋ ਗਾਂਧਰ੍ਵਸ਼੍ਚੇਤ੍ਯਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਅਰ੍ਥਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪਰਂ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਦ੍ਯਾ ਹ੍ਯष੍ਟਾਦਸ਼ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਆਯੁਰਵੇਦ, ਧਨੁਰਵੇਦ, ਗਾਂਧਰਵ, ਤੇ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਅਰਥਸ਼ਾਸਤਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਠਾਰਾਂ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅष੍ਟਾਦਸ਼ਾਨਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਨਾਮੇਤਾਸਾਂ ਭਿਨ੍ਨਵਰ੍ਤ੍ਮਨਾਮ੍ ਆਦਿਕਰ੍ਤਾ ਕਵਿਸ੍ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਚ੍ਛੂਲਪਾਣਿਰਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ
ਇਹ ਅਠਾਰਾਂ ਵਿਦਿਆਵਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਾਹ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੁੱਢਲੇ ਰਚੈਤਾ, ਕਵੀ, ਸਿੱਧਾ ਸ਼ੂਲਪਾਣੀ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਹਿ ਸਰ੍ਵਜਗਨ੍ਨਾਥਃ ਸਿਸृਕ੍ਸ਼ੁਰਖਿਲਂ ਜਗਤ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਵਿਦਧੇ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਪੁਤ੍ਰਮਗ੍ਰੇ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਜਗਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ, ਜਦ ਉਹ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਥਮਪੁਤ੍ਰਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਵਿਸ਼੍ਵਯੋਨਯੇ ਵਿਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚੇਮਾ ਦਦੌ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸृष੍ਟ੍ਯਰ੍ਥਮੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਸ ਪਹਿਲੇ ਪੁੱਤਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਜਗਤ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰ ਸਕੇ।
ਪਾਲਨਾਯ ਹਰਿਂ ਦੇਵਂ ਰਕ੍ਸ਼ਾਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਦਦੌ ਤਤਃ ਮਧ੍ਯਮਂ ਤਨਯਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਪਾਤਾਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ऽਪਿ ਹਿ
ਫਿਰ, ਜਗਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਹਰੀ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੱਤੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਮੱਧਲੇ ਪੁੱਤਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣਿਆ।
ਲਬ੍ਧਵਿਦ੍ਯੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਪ੍ਰਜਾਸृष੍ਟਿਂ ਵਿਤਨ੍ਵਤਾ ਪ੍ਰਥਮਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪੁਰਾਣਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਜਦ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਵਿਦਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੇ ਪੁਰਾਣਾ, ਜੋ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹੈ, ਯਾਦ ਕੀਤਾ।