ਏਕਾਦਸ਼ਮੁਖੋਯਸ੍ਤੁਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਿ ਸਰੁਦ੍ਰੋਧਾਰਣਾਤ੍ਤਸ੍ਯਸਰ੍ਵਤ੍ਰਵਿਜਯੀਭਵੇਤ੍
ਗਿਆਰਾਂ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲਾ ਰੁਦ੍ਰਾਕਸ਼, ਹੇ ਸਰਵੋਚਾ ਮਾਤਾ, ਜੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਹਰ ਥਾਂ ਮਨੁੱਖ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਸ੍ਯਂ ਤੁ ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਧਾਰਯੇਤ੍ਕੇਸ਼ਦੇਸ਼ਕੇ ਆਦਿਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵ ਸ੍ਥਿਤਾਸ੍ਤਥਾ
ਬਾਰਾਂ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲਾ ਰੁਦ੍ਰਾਕਸ਼ ਸਿਰ 'ਤੇ ਪਹਿਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਵਿੱਚ ਬਾਰਾਂ ਆਦਿਤਿਆ ਵੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਮੁਖੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇਦੇਵਸ੍ਤਦ੍ਧਾਰਣਾਨ੍ਨਰਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਮਂਗਲਂਲਭੇਤ੍
ਤੇਰਾਂ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲਾ ਰੁਦ੍ਰਾਕਸ਼ ਵਿਸ਼ਵੇਦੇਵ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਤੇ ਸ਼ੁਭਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਮੁਖੋ ਯੋ ਹਿ ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਪਰਮਃਸ਼ਿਵਃ ਧਾਰਯੇਨ੍ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਤਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾਸਰ੍ਵਪਾਪਂ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ
ਚੌਦਾਂ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲਾ ਰੁਦ੍ਰਾਕਸ਼, ਜੋ ਸਰਵੋਚਾ ਸ਼ਿਵ ਹੈ, ਜੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਿਰ 'ਤੇ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸਭ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਭੇਦਾ ਹਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਵੈਮੁਖਭੇਦਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰੁਦ੍ਰਾਕਸ਼ ਦੇ ਚਿਹਰਿਆਂ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਭਕ੍ਤਿਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਯੁਤਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਕਾਮਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਧਾਰਯੇਨ੍ਮਂਤ੍ਰੈਰ੍ਦੇਵਨਾਲਸ੍ਯ ਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਭਗਤੀ ਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ, ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਰੁਦ੍ਰਾਕਸ਼ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪਹਿਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਲਸੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਵਿਨਾ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਹੋ ਧਤ੍ਤੇ ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਭੁਵਿਮਾਨਵਃ ਸ ਯਾਤਿ ਨਰਕਂ ਘੋਰਂ ਯਾਵਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਰੁਦ੍ਰਾਕਸ਼ ਬਿਨਾ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪਹਿਨੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਮਾਲਿਨਂਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭੂਤਪ੍ਰੇਤਪਿਸ਼ਾਚਕਾਃ ਡਾਕਿਨੀਸ਼ਾਕਿਨੀ ਚੈਵ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਦ੍ਰੋਹਕਾਰਕਾਃ
ਰੁਦ੍ਰਾਕਸ਼ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਭੂਤ, ਪ੍ਰੇਤ, ਪਿਸਾਚ, ਡਾਕਿਨੀਆਂ, ਸ਼ਾਕਿਨੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੈਰੀ ਜਾਤੀਆਂ ਦੌੜ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕृਤ੍ਰਿਮਂ ਚੈਵ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਦਭਿਚਾਰਾਦਿਕਂਚਯਾਤ੍ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂਦੂਰਤੋਯਾਤਿਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ਂਕਿਤਵਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਕੋਈ ਵੀ ਕ੍ਰਿਤਰਿਮ ਜਾਂ ਜਾਦੂ-ਟੋਨਾ ਵਾਲਾ ਹਾਨੀਕਾਰਕ ਕੰਮ, ਰੁਦ੍ਰਾਕਸ਼ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਰੂਪ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਮਾਲਿਨਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵੋ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਸੀਦਤਿ ਦੇਵੀਗਣਪਤਿਸ੍ਸੂਰ੍ਯਃਸੁਰਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇਪਿਪਾਰ੍ਵਤਿ
ਰੁਦ੍ਰਾਕਸ਼ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਦੇਵੀ, ਗਣਪਤੀ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਹੇ ਪਾਰਵਤੀ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਵਂਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾਤੁਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯਮਹੇਸ਼੍ਵਰਿ ਸਮ੍ਯਗ੍ਧਾਰ੍ਯਾਸ੍ਸਮਂਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚਭਕ੍ਤ੍ਯਾਧਰ੍ਮਵਿਵृਦ੍ਧਯੇ
ਰੁਦਰਾਖਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਦੇਵੀ, ਇਸਨੂੰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਹਿਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਧਰਮ ਵਧੇ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂਗਿਰਿਜਾਗ੍ਰੇਹਿਸ਼ਿਵੇਨਪਰਮਾਤ੍ਮਨਾ ਭਸ੍ਮਰੂਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਗਿਰਜਾ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਭਸਮ ਅਤੇ ਰੁਦਰਾਖਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੱਸੀ, ਜੋ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਸ੍ਯਾਤਿਪ੍ਰਿਯੌਜ੍ਞੇਯੌ ਭਸ੍ਮਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਧਾਰਿਣੌ ਤਦ੍ਧਾਰਣਪ੍ਰਭਾਵਦ੍ਧਿ ਭੁਕ੍ਤਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਿਰ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਭਸਮ ਅਤੇ ਰੁਦਰਾਖਸ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਨਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਭਸ੍ਮਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਧਾਰੀ ਯਃ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਸ੍ਸ ਉਚ੍ਯਤੇ ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰਜਪਾਸਕ੍ਤਃ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਸ਼੍ਚਸਨ੍ਮੁਖੇ
ਜੋ ਭਸਮ ਅਤੇ ਰੁਦਰਾਖਸ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੰਜ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਦਿਸਾ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਨਾਭਸ੍ਮਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰੇਣਵਿਨਾਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਮਾਲਯਾ ਪੂਜਿਤੋਪਿਮਹਾਦੇਵੋਨਾਭੀष੍ਟਫਲਦਾਯਕਃ
ਜੇ ਭਸਮ ਦੀ ਤਿੰਨ ਲਕੀਰਾਂ ਅਤੇ ਰੁਦਰਾਖਸ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਭਾਵੇਂ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਇੱਛਿਤ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ।
ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਚ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਯਤ੍ਪृष੍ਟਂਹਿਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰ ਭਸ੍ਮਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮृਦ੍ਧਿਦਮ੍
ਹੇ ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ: ਭਸਮ ਅਤੇ ਰੁਦਰਾਖਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਏਤਦ੍ਯਃਸ਼ृਣੁਯਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਪਰਮਂਸ਼ੁਭਮ੍ ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਭਸ੍ਮਨੋਰ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਰੁਦਰਾਖਸ ਅਤੇ ਭਸਮ ਦੀ ਇਹ ਉੱਚੀ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਾਨਤਾ ਨਿੱਤ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਸਰ੍ਵਸੁਖਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਾਦਿਸਂਯੁਤਃ ਲਭੇਤ੍ਪਰਤ੍ਰ ਸਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯਾਤਿਪ੍ਰਿਯੋ ਭਵੇਤ੍
ਇੱਥੇ, ਪੁੱਤਰ-ਪੌਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਉਹ ਆਖਰਕਾਰ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਸਂਹਿਤੇਯਂ ਕਥਿਤਾ ਵੋ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਃ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਪ੍ਰਦਾ ਨਿਤ੍ਯਂਮੁਕ੍ਤਿਦਾ ਸ਼ਿਵਸ਼ਾਸਨਾਤ੍
ਹੇ ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਇਹ ਵਿਦਯੇਸ਼ਵਰ ਸੰਹਿਤਾ ਤੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਰੀਆਂ ਸਿਧੀਆਂ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ।
ਨਮਸ਼੍ਸ਼ਿਵਾਯ ਸੋਮਾਯ ਸਗਣਾਯ ਸਸੂਨਵੇ ਪ੍ਰਧਾਨਪੁਰੁषੇਸ਼ਾਯ ਸਰ੍ਗਸ੍ਥਿਤ੍ਯਂਤਹੇਤਵੇ
ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ, ਸੋਮ ਨੂੰ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਪ੍ਰਧਾਨ ਅਤੇ ਪੁਰੁਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਪਾਲਣ ਤੇ ਸੰਘਾਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਰਪ੍ਰਤਿਮਾ ਯਸ੍ਯ ਹ੍ਯੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਚਾਪਿ ਸਰ੍ਵਗਮ੍ ਸ੍ਵਾਮਿਤ੍ਵਂ ਚ ਵਿਭੁਤ੍ਵਂ ਚ ਸ੍ਵਭਾਵਂ ਸਂਪ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸਰਵਭੌਮਤਾ ਹਰ ਥਾਂ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਮਾਲਕਪਣ ਅਤੇ ਵਡਿਆਈ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸਵਭਾਵ ਹੈ।
ਤਮਜਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾਣਂ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਂ ਸ਼ਿਵਮਵ੍ਯਯਮ੍ ਮਹਾਦੇਵਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਵ੍ਰਜਾਮਿ ਸ਼ਰਣਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਉਸ ਅਜਨਮਾ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਕਰਤਾਰ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੁਭ, ਅਟੱਲ, ਮਹਾਦੇਵ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਧਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਮਹਾਤੀਰ੍ਥੇ ਗਂਗਾਕਾਲਿਂਦਿਸਂਗਮੇ ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਨੈਮਿषਾਰਣ੍ਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਸ੍ਯ ਵਰ੍ਤ੍ਮਨਿ
ਧਰਮ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੇ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਗੰਗਾ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ, ਨੈਮੀਸ਼ ਆਰਣਯ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ—
ਮੁਨਯਸ਼੍ਸ਼ਂਸਿਤਾਤ੍ਮਾਨਃ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤਪਰਾਯਣਾਃ ਮਹੌਜਸੋ ਮਹਾਭਾਗਾ ਮਹਾਸਤ੍ਰਂ ਵਿਤੇਨਿਰੇ
ਉਥੇ, ਸੰਤ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਨ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਸੱਚ ਅਤੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ, ਵੱਡਾ ਯੱਗ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਤ੍ਰ ਸਤ੍ਰਂ ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਤੇषਾਮਕ੍ਲਿष੍ਟਕਰ੍ਮਣਾਮ੍ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸਤ੍ਯਵਤੀਸੂਨੋਰ੍ਵੇਦਵ੍ਯਾਸਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਉਥੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲੀ ਯੱਗ ਦੀ ਖਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਤਯਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੇਦਵਿਆਸ ਦੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਚੇਲੇ, ਸਿੱਧਾ ਆ ਗਿਆ।
ਸ਼ਿष੍ਯੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਮੇਧਾਵੀ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ ਪਞ੍ਚਾਵਯਵਯੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਸ੍ਯ ਗੁਣਦੋषਵਿਤ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਤੇਜ਼ ਬੁਧੀ ਵਾਲਾ ਚੇਲਾ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ; ਪੰਜ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਬਾਤ ਦੀ ਗੁਣ-ਅਵਗੁਣ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ।
ਉਤ੍ਤਰੋਤ੍ਤਰਵਕ੍ਤਾ ਚ ਬ੍ਰੁਵਤੋ ऽਪਿ ਬृਹਸ੍ਪਤੇਃ ਮਧੁਰਃ ਸ਼੍ਰਵਣਾਨਾਂ ਚ ਮਨੋਜ੍ਞਪਦਪਰ੍ਵਣਾਮ੍
ਉਹ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਤਮ; ਉਸ ਦੀ ਬਾਤ ਕੰਨ ਨੂੰ ਮਿੱਠੀ ਲੱਗਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਬਦ ਮਨ ਨੂੰ ਭਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਕਥਾਨਾਂ ਨਿਪੁਣੋ ਵਕ੍ਤਾ ਕਾਲਵਿਨ੍ਨਯਵਿਤ੍ਕਵਿਃ ਆਜਗਾਮ ਸ ਤਂ ਦੇਸ਼ਂ ਸੂਤਃ ਪੌਰਾਣਿਕੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਹ ਕਥਾਵਾਂ ਦਾ ਨਿਪੁਣ ਵਕਤਾ, ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਢੰਗ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਕਵੀ ਸੀ; ਉਹ ਸੁਤ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਸ ਥਾਂ ਆ ਗਿਆ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੂਤਮਾਯਾਂਤਂ ਮੁਨਯੋ ਹृष੍ਟਮਾਨਸਾਃ ਤਸ੍ਮੈ ਸਾਮ ਚ ਪੂਜਾਂ ਚ ਯਥਾਵਤ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਾਦਯਨ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਤੇ ਪੂਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਲੋੜ ਸੀ, ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ ਦਿੱਤੀ।
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਸਤਾਂ ਪੂਜਾਂ ਮੁਨਿਭਿਃ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਿਤਾਮ੍ ਉਦ੍ਦਿष੍ਟਮਾਨਸਂ ਭੇਜੇ ਨਿਯੁਕ੍ਤੋ ਯੁਕ੍ਤਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਸਤਿਕਾਰ ਉਸ ਨੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ, ਆਪਣਾ ਮਨ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਲਾ ਕੇ, ਸੰਯਮ ਨਾਲ।