ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਸ਼ਿਖਾਯਾਂਚਤ੍ਰਯਂਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂਰੁਦ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਿ ਕਰ੍ਣਯੋਃ षਟ੍ ਚ षਟ੍ਚੈਵਵਾਮਦਕ੍ਸ਼ਿਣਯੋਸ੍ਤਥਾ

ਚੋਟੀ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਰੁਦਰਾਖਸ਼ ਮਣੀਆਂ ਪਹਿਨਣ ਦੀ ਰੀਤ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਂਦੇਵੀ; ਖੱਬੇ ਤੇ ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਛੇ-ਛੇ ਮਣੀਆਂ ਪਹਿਨਣੀਆਂ ਹਨ।

ਸ਼ਤਮੇਕੋਤ੍ਤਰਂਕਂਠੇਬਾਹ੍ਵੋਰ੍ਵੈਰੁਦ੍ਰਸਂਖ੍ਯਯਾ ਕੂਰ੍ਪਰਦ੍ਵਾਰਯੋਸ੍ਤਤ੍ਰਮਣਿਬਂਧੇਤਥਾਪੁਨਃ

ਗਲ ਅਤੇ ਬਾਂਹਾਂ 'ਤੇ ਇੱਕ ਸੌ ਇੱਕ ਮਣੀਆਂ ਪਹਿਨਣੀਆਂ ਹਨ, ਰੁਦਰ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਨੁਸਾਰ; ਕੂਹਣੀਆਂ 'ਤੇ ਫਿਰ ਰਤਨ ਬੰਨ੍ਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਉਪਵੀਤੇਤ੍ਰਯਂਧਾਰ੍ਯਂਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਿਰਤੈਰ੍ਨਰੈਃ ਸ਼ੇषਾਨੁਰ੍ਵਰਿਤਾਨ੍ਪਞ੍ਚਸਮ੍ਮਿਤਾਨ੍ਧਾਰਯੇਤ੍ਕਟੌ

ਸ਼ਿਵ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਮਨੁੱਖ ਤਿੰਨ ਉਪਵੀਤ ਪਹਿਨਣ; ਬਾਕੀ ਮਣੀਆਂ, ਜੋ ਪੰਜ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਹਨ, ਉਹ ਕਮਰ 'ਤੇ ਪਹਿਨਣੀਆਂ ਹਨ।

ਏਤਤ੍ਸਂਖ੍ਯਾਧृਤਾਯੇਨਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਿ ਤਦ੍ਰੂਪਂ ਤੁ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯਂਹਿਸ੍ਤੁਤ੍ਯਂਸਰ੍ਵੈਰ੍ਮਹੇਸ਼ਵਤ੍

ਹੇ ਪਰਮ ਦੇਵੀ, ਜੇ ਰੁਦਰਾਖਸ਼ ਮਣੀਆਂ ਇਹ ਗਿਣਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪਹਿਨੀਆਂ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਲੋਕ ਮਹੇਸ਼ਾ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਸਤੁਤੀ ਕਰਣ।

ਏਵਂਭੂਤਂਸ੍ਥਿਤਂਧ੍ਯਾਨੇਯਦਾਕृਤ੍ਵਾਸਨੈਰ੍ਜਨਮ੍ ਸ਼ਿਵੇਤਿਵ੍ਯਾਹਰਂਸ਼੍ਚੈਵਦृष੍ਟ੍ਵਾਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ

ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਐਸਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਠੀਕ ਅਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, 'ਸ਼ਿਵ' ਨਾਮ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਤਾਦਿਕਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯਵਿਧਿਰੇषਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ ਤਦਭਾਵੇਪ੍ਰਕਾਰੋਨ੍ਯਃ ਸ਼ੁਭਃ ਸਂਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇਮਯਾ

ਹਜ਼ਾਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੀ ਵਿਧੀ ਇੱਥੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ; ਜੇ ਇਹ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਹੋਰ ਚੰਗੀ ਤਰੀਕਾ ਹੁਣ ਮੈਂ ਸਮਝਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।

ਸ਼ਿਖਾਯਾਮੇਕਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂਸ਼ਿਰਸਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤਂਵਹੇਤ੍ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਚ੍ਚਗਲੇਦਧ੍ਯਾਦ੍ਬਾਹ੍ਵੋਃ षੋਡਸ਼षੋਡਸ਼

ਚੋਟੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰੁਦਰਾਕਸ਼, ਸਿਰ 'ਤੇ ਤੀਹ, ਗਲੇ 'ਚ ਪੰਜਾਹ, ਅਤੇ ਬਾਂਹਾਂ 'ਤੇ ਸੋਲਾਂ-ਸੋਲਾਂ ਪਹਿਨਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।

ਮਣਿਬਂਧੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਦ੍ਵਿਸ੍ਕਂਧੇ ਪਞ੍ਚਸ਼ਤਂਵਹੇਤ੍ ਅष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸ਼ਤੈਰ੍ਮਾਲ੍ਯਮੁਪਵੀਤਂਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍

ਕਲਾਈ 'ਤੇ ਬਾਰਾਂ, کندੇ 'ਤੇ ਦੋ, ਪੰਜ ਸੌ ਪਹਿਨਣੇ ਹਨ; ਇੱਕ ਸੌ ਅਠ ਨਾਲ ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਜਨੇਊ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ।

ਏਵਂਸਹਸ੍ਰਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਧਾਰਯੇਦ੍ਯੋਦृਢਵ੍ਰਤਃ ਤਂਨਮਂਤਿਸੁਰਾਃਸਰ੍ਵੇਯਥਾਰੁਦ੍ਰਸ੍ਤਥੈਵ ਸਃ

ਜੋ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖ ਕੇ ਹਜ਼ਾਰ ਰੁਦਰਾਕਸ਼ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਰੁਦਰ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸਤਕਾਰਦੇ ਹਨ।

ਏਕਂਸ਼ਿਖਾਯਾਂਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਤ੍ਤੁਮਸ੍ਤਕੇ ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਕਣ੍ਠਦੇਸ਼ੇਤੁਵਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯष੍ਟੋਤ੍ਤਰਂਸ਼ਤਮ੍

ਚੋਟੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰੁਦਰਾਕਸ਼, ਸਿਰ 'ਤੇ ਚਾਲੀ, ਗਲੇ 'ਚ ਬਤੀ, ਅਤੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਇੱਕ ਸੌ ਅਠ ਪਹਿਨਣੇ ਹਨ।

ਏਕੈਕਂਕਰ੍ਣਯੋਃ षਟ੍षਡ੍ਬਾਹ੍ਵੋਃषੋਡਸ਼षੋਡਸ਼ ਕਰਯੋਰਵਿਮਾਨੇਨਦ੍ਵਿਗੁਣੇਨਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰ

ਕੰਨਾਂ 'ਤੇ ਇੱਕ-ਇੱਕ, ਬਾਂਹਾਂ 'ਤੇ ਛੇ-ਛੇ, ਕਲਾਈਆਂ 'ਤੇ ਸੋਲਾਂ-ਸੋਲਾਂ, ਅਤੇ ਹੱਥਾਂ 'ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਦੋ ਗੁਣਾ ਪਹਿਨੋ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ।

ਸਂਖ੍ਯਾਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ਧृਯਾਯੇਨਸੋਪਿਸ਼ੈਵਜਨਃਪਰਃ ਸ਼ਿਵਵਤ੍ਪੂਜਨੀਯੋਹਿਵਂਦ੍ਯਸ੍ਸਰ੍ਵੈਰਭੀਕ੍ਸ਼੍ਣਸ਼ਃ

ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਠੀਕ ਗਿਣਤੀ ਨਾਲ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਭਗਤ ਹੋਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਸ਼ਿਵ ਵਾਂਗ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉਸ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਸ਼ਿਰਸੀਸ਼ਾਨਮਂਤ੍ਰੇਣਕਰ੍ਣੇਤਤ੍ਪੁਰੁषੇਣ ਚ ਅਘੋਰੇਣਗਲੇਧਾਰ੍ਯਂਤੇਨੈਵਹृਦਯੇਪਿ ਚ

ਸਿਰ 'ਤੇ ਈਸ਼ਾਨ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਕੰਨਾਂ 'ਤੇ ਤਤਪੁਰੁਸ਼ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਗਲੇ 'ਚ ਅਘੋਰ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਹਿਰਦੇ 'ਤੇ ਵੀ ਉਹੀ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਪਹਿਨੋ।

ਅਘੋਰਬੀਜਮਂਤ੍ਰੇਣ ਕਰਯੋਰ੍ਧਾਰਯੇਤ੍ਸੁਧੀਃ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਗ੍ਰਥਿਤਾਂਵਾਮਦੇਵੇਨਚੋਦਰੇ

ਅਘੋਰ ਬੀਜ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਸਮਝਦਾਰ ਹੱਥਾਂ 'ਤੇ ਪਹਿਨੇ; ਪੰਦਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਵਾਮਦੇਵ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਪੇਟ 'ਤੇ ਪਹਿਨੋ।

ਪਞ੍ਚਬ੍ਰਹ੍ਮਭਿਰਂਗਸ਼੍ਚਤ੍ਰਿਮਾਲਾਂ ਪਞ੍ਚਸਪ੍ਤ ਚ ਅਥਵਾਮੂਲਮਂਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਵਾਨਕ੍ਸ਼ਾਂਸ੍ਤੁਧਾਰਯੇਤ੍

ਪੰਜ ਬ੍ਰਹਮਾ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਤੀਹ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਪੰਜ ਜਾਂ ਸੱਤ; ਜਾਂ ਵਾਮ ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਰੁਦਰਾਕਸ਼ ਪਹਿਨ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਮਦ੍ਯਂਮਾਂਸਂਤੁਲਸ਼ੁਨਂਪਲਾਣ੍ਡੁਂਸ਼ਿਗ੍ਰੁਮੇਵ ਚ ਸ਼੍ਲੇष੍ਮਾਂਤਕਂ ਵਿਡ੍ਵਰਾਹਂਭਕ੍ਸ਼ਣੇ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ਤਤਃ

ਮਦਿਰਾ, ਮਾਸ, ਲਸਣ, ਪਿਆਜ਼, ਚੀਕ, ਕਫ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥ, ਗੰਦਗੀ ਅਤੇ ਸੂਰ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰੋ।

ਵਲਕ੍ਸ਼ਂਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂਦ੍ਵਿਜਤਨੁਭਿਰੇਵੇਹਵਿਹਿਤਂਸੁਰਕ੍ਤਂਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਾਂਪ੍ਰਮੁਦਿਤਮੁਮੇਪੀਤਮਸਕृਤ੍ ਤਤੋਵੈਸ਼੍ਯੈਰ੍ਧਾਯਪ੍ਰਤਿਦਿਵਸਭਾਵਸ਼੍ਯਕਮਹੋਤਥਾਕृष੍ਣਂਸ਼ੂਦ੍ਰੈਃਸ਼੍ਰੁਤਿਗਦਿਤਮਾਰ੍ਗੋਯਮਗਜੇ

ਇੱਕ ਲੱਖ ਰੁਦਰਾਕਸ਼ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹਨ, ਲਾਲ ਰੁਦਰਾਕਸ਼ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਲਈ, ਖੁਸ਼ ਰੁਦਰਾਕਸ਼ ਤਪਸਵੀਆਂ ਲਈ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪੀਏ ਹੋਏ ਵੈਸ਼ਾਂ ਲਈ; ਕਾਲੇ ਰੁਦਰਾਕਸ਼ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਲਈ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਾਥੀ ਵਾਲੇ।

ਵਰ੍ਣੀਵਨੀਗृਹਯਤੀਰ੍ਨਿਯਮੇਨਦਧ੍ਯਾਦੇਤਦ੍ਰਹਸ੍ਯਪਰਮੋਨਹਿਜਾਤੁਤਿष੍ਠੇਤ੍ ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਧਾਰਣਮਿਦਂਸੁਕृਤੈਸ਼੍ਚਲਭ੍ਯਂਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵੇਦਮੇਤਦਖਿਲਾਨ੍ਨਰਕਾਨ੍ਪ੍ਰਯਾਂਤਿ

ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ, ਘਰਵਾਲੇ ਅਤੇ ਤਪਸਵੀ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਇਹ ਪਹਿਨਣ; ਇਹ ਉੱਚਾ ਰਾਜ਼ ਜਨਮ ਨਾਲ ਛੱਡਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਰੁਦਰਾਕਸ਼ ਪਹਿਨਣਾ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਛੱਡਣ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਆਦਾਵਾਮਲਕਾਤ੍ਸ੍ਵਤੋ ਲਘੁਤਰਾ ਰੁਗ੍ਣਾਸ੍ਤਤਃਕਂਟਕੈਃਸਂਦष੍ਟਾਃਕ੍ਰਿਮਿਭਿਸ੍ਤਨੂਪਕਰਣਚ੍ਛਿਦ੍ਰੇਣ ਹੀਨਾਸ੍ਤਥਾ ਧਾਰ੍ਯਾਨੈਵ ਸ਼ੁਭੇਪ੍ਸੁਭਿਸ਼੍ਚਣਕਵਦ੍ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਮਪ੍ਯਂਤਤੋਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋਮਮਲਿਂਗਮਂਗਲਮੁਮੇਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਂਸਦਾ

ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਆਮਲਕੀ ਤੋਂ ਹਲਕੇ, ਫਿਰ ਜ਼ਖਮੀ, ਕੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਕਟੇ, ਕੀੜਿਆਂ ਨਾਲ ਖਾਧੇ ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਖੋਹ ਵਾਲੇ ਰੁਦਰਾਕਸ਼, ਚੰਗਾ ਚਾਹਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਹਿਨਣੇ। ਚਣਿਆਂ ਵਾਂਗ ਰੁਦਰਾਕਸ਼ ਵੀ ਆਖਰੀ 'ਤੇ, ਜੋ ਰੁਦਰਾਕਸ਼ ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਖਮ ਅਤੇ ਚੰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮਾਣਾਂਵਰ੍ਣਾਨਾਂਸ੍ਤ੍ਰੀਸ਼ੂਦ੍ਰਣਾਂਸ਼ਿਵਾਜ੍ਞਯਾ ਧਾਰ੍ਯਾਃ ਸਦੈਵਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾਯਤੀਨਾਂ ਪ੍ਰਣਵੇਨ ਹਿ

ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ, ਵਰਨਾਂ, ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੁਦਰਾਕਸ਼ ਪਹਿਨਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਣਵ ਮੰਤਰ ਨਾਲ।

ਦਿਵਾਬਿਭ੍ਰਦ੍ਰਾਤ੍ਰਿਕृਤੈਰਾਤ੍ਰੌਵਿਭ੍ਰਦ੍ਦਿਵਾਕृਤੈਃ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨਸਾਯਾਹ੍ਨੇਮੁਚ੍ਯਤੇਸਰ੍ਵਪਾਤਕੈਃ

ਜੋ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਰਾਤ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਦਿਨ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਵੇਰੇ, ਦੁਪਹਿਰ ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਯੇ ਤ੍ਰਿਪੁਣ੍ਡ੍ਰ ਧਰਾਲੋਕੇ ਜਟਾਧਾਰਿਣ ਏਵ ਯੇ ਯੇ ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਧਰਾਸ੍ਤੇਵੈਯਮਲੋਕਂਪ੍ਰਯਾਂਤਿਨ

ਜੋ ਲੋਕ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ, ਜਟਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਰੁਦਰਾਕਸ਼ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਇਸ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਮੇਕਂਸ਼ਿਰਸਾਬਿਭਰ੍ਤਿਤਥਾਤ੍ਰਿਪੁਣ੍ਡ੍ਰਂਚਲਲਾਟਮਧ੍ਯੇ ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰਂਯੇਹਿਜਪਂਤਿਮਂਤ੍ਰਂਪੂਜ੍ਯਾਭਵਦ੍ਭਿਃ ਖਲੁਤੇਹਿਸਾਧਵਃ

ਜੋ ਸਿਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਰੁਦਰਾਕਸ਼, ਮੱਥੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ, ਅਤੇ ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਜਪਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹਨ।

ਯਸ੍ਯਾਙ੍ਗੇਨਾਸ੍ਤਿਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਿਪੁਣ੍ਡ੍ਰਂਭਾਲਪਟ੍ਟਕੇ ਮੁਖੇਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰਂਨਾਸ੍ਤਿਤਮਾਨਯਯਮਾਲਯਮ੍

ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਰੁਦਰਾਖ਼ ਨਹੀਂ, ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਮੂੰਹ 'ਤੇ ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਨਹੀਂ—ਉਸ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਲੈ ਜਾਓ।

ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾਤਤ੍ਪ੍ਰਭਾਵਂਭਸ੍ਮਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਧਾਰਿਣਃ ਤੇਪੂਜ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵਦਾਸ੍ਮਾਕਂਨੋਨੇਤਵ੍ਯਾਃ ਕਦਾਚਨ

ਚਾਹੇ ਉਹ ਇਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਜਾਣਦੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਨਾ ਜਾਣਦੇ ਹੋਣ, ਜੋ ਭਸਮ ਅਤੇ ਰੁਦਰਾਖ਼ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਦਾ ਸਾਡੇ ਵਲੋਂ ਆਦਰਯੋਗ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਨਿੰਦਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।

ਏਵਮਾਜ੍ਞਾਪਯਾਮਾਸਕਾਲੋਪਿਨਿਜਕਿਙ੍ਕਰਾਨ੍ ਤਥੇਤਿਮਤ੍ਤ੍ਵਾਤੇਸਰ੍ਵੇਤੂष੍ਣੀਮਾਸਨ੍ਸੁਵਿਸ੍ਮਿਤਾਃ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਾਲ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ; ਇਹ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਚੁੱਪ ਹੋ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ।

ਅਤ ਏਵਮਹਾਦੇਵਿਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋਤ੍ਯਘਨਾਸ਼ਨਃ ਤਦ੍ਧਰੋਮਤ੍ਪ੍ਰਿਯਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ऽਤ੍ਯਘਵਾਨਪਿਪਾਰ੍ਵਤਿ

ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਮਹਾਂਦੇਵੀ, ਰੁਦਰਾਖ਼ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਹੇ ਪਾਰਵਤੀ।

ਹਸ੍ਤੇਬਾਹੌਤਥਾਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂਧਾਰਯੇਤ੍ਤੁਯਃ ਅਵਧ੍ਯਃਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂਰੁਦ੍ਰਰੂਪੀਚਰੇਦ੍ਭੁਵਿ

ਜੋ ਰੁਦਰਾਖ਼ ਹੱਥ, ਬਾਂਹ ਜਾਂ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਲੋਂ ਅਘਾਤਯੋਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦਾ ਹੈ।

ਸੁਰਾਸੁਰਾਣਾਂਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵਂਦਨੀਯਃਸਦਾਸਵੈ ਪੂਜਨੀਯੋ ਹਿ ਦृष੍ਟਸ੍ਯਪਾਪਹਾਚਯਥਾਸ਼ਿਵਃ

ਉਹ ਸਦਾ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ।