ਪੁਟਾਭ੍ਯਾਂਚਾਰੁਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਭ੍ਯਾਂਪਤਿਤਾਜਲਬਿਂਦਵਃ ਤਤ੍ਰਾਸ਼੍ਰੁਬਿਨ੍ਦਵੋਜਾਤਾਵृਕ੍ਸ਼ਾਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂਜ੍ਞਕਾਃ
ਦੋ ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਬੂੰਦਾਂ ਡਿੱਗੀਆਂ; ਉਥੇ ਉਹ ਅੰਸੂਆਂ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਰੁਦਰਾਖਸ਼ ਰੁੱਖ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀਆਂ ਗਈਆਂ।
ਸ੍ਥਾਵਰਤ੍ਵਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਰਣਾਤ੍ ਤੇ ਦਤ੍ਤਾਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣੇਭ੍ਯ ਏਵ ਚ
ਰੁੱਖ ਦਾ ਰੂਪ ਲੈ ਕੇ, ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਅਤੇ ਚਾਰਾਂ ਵਰਣਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।
ਭੂਮੌਗੌਂਡੋਦ੍ਭਵਾਂਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾਞ੍ਛਿਵਵਲ੍ਲਭਾਨ੍ ਮਥੁਰਾਯਾਮਯੋਧ੍ਯਾਯਾਲਂਕਾਯਾਂਮਲਯੇ ਤਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਗੌੜ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ, ਮਥੁਰਾ, ਅਯੋਧਿਆ, ਲੰਕਾ ਅਤੇ ਮਲਯਾ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਰੁਦਰਾਖਸ਼ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।
ਸਹ੍ਯਾਦ੍ਰੌਚਤਥਾਕਾਸ਼੍ਯਾਂਦਸ਼ੇष੍ਵਨ੍ਯੇषੁਵਾਤਥਾ ਪਰਾਨਸਹ੍ਯਪਾਪੌਘਭੇਦਨਾਞ੍ਛ੍ਰੁਤਿਨੋਦਨਾਤ੍
ਸਹਿਆਦ੍ਰੀ ਪਹਾੜਾਂ, ਕਾਸ਼ੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦਸ ਥਾਵਾਂ ਤੇ, ਹੋਰ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਇਹ ਰੁਦਰਾਖਸ਼ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਡਿਆਈ ਗਏ ਹਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਵੈਸ਼੍ਯਾਃਸ਼ੂਦ੍ਰਾਜਾਤਾਮਮਾਜ੍ਞਯਾ ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ਤੇਪृਥਿਵ੍ਯਾਂਤੁਤਜ੍ਜਾਤੀਯਾਃ ਸ਼ੁਭਾਕ੍ਸ਼ਕਾਃ
ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ — ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਨਮੇ ਹਨ — ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਰਣ ਦੇ ਰੁਦਰਾਖਸ਼, ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਹਨ, ਪਹਿਨਣ।
ਸ਼੍ਵੇਤਰਕ੍ਤਾਃ ਪੀਤਕृष੍ਣਾਵਰ੍ਣਾਜ੍ਞੇਯਾਃ ਕ੍ਰਮਾਦ੍ਬੁਧੈਃ ਸ੍ਵਜਾਤੀਯਂਨृਭਿਰ੍ਧਾਰ੍ਯਂ ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂਵਰ੍ਣਤਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਚਿੱਟੇ, ਲਾਲ, ਪੀਲੇ ਅਤੇ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਗਿਆਨਵਾਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਵਰਣ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪਣੇ ਰੰਗ ਦੇ ਰੁਦਰਾਖਸ਼ ਪਹਿਨਣ।
ਵਰ੍ਣੈਸ੍ਤੁਤਤ੍ਫਲਂਧਾਰ੍ਯਂਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਫਲੇਪ੍ਸੁਭਿਃ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤੈਰ੍ਵਿਸ਼ੇषੇਣਸ਼ਿਵਯੋਃ ਪ੍ਰੀਤਯੇਸਦਾ
ਜੋ ਫਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭੋਗ ਜਾਂ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਭਗਤ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਪਹਿਨਣ।
ਧਾਤ੍ਰੀਫਲਪ੍ਰਮਾਣਂਯਚ੍ਛ੍ਰੇष੍ਠਮੇਤਦੁਦਾਹृਤਮ੍ ਬਦਰੀਫਲਮਾਤ੍ਰਂਤੁਮਧ੍ਯਮਂਸਂਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਜੋ ਆਂਵਲੇ ਦੇ ਫਲ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਜੋ ਬੇਰੀ ਦੇ ਫਲ ਜਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੱਧਮ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਧਮਂਚਣਮਾਤ੍ਰਂਸ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਯੈषਾਪਰੋਚ੍ਯਤੇ ਸ਼ृਣੁਪਾਰ੍ਵਤਿਸੁਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾਭਕ੍ਤਾਨਾਂਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਦਰਜੇ ਦੀ ਰੀਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਮਣੀ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਾਰਵਤੀ, ਤੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਹੈ ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਬਦਰੀਫਲਮਾਤ੍ਰਂਚਯਤ੍ਸ੍ਯਾਤ੍ਕਿਲਮਹੇਸ਼੍ਵਰਿ ਤਥਾਪਿਫਲਦਂਲੋਕੇਸੁਖਸੌਭਾਗ੍ਯਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਜੇ ਮਣੀ ਬੇਰੀ ਦੇ ਫਲ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੀ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਮਹਾਂਦੇਵੀ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਧਾਤ੍ਰੀਫਲਸਮਂਯਤ੍ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵਾਰਿष੍ਟਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ ਗੁਂਜਯਾਸਦृਸ਼ਂਯਤ੍ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਫਲਸਾਧਨਮ੍
ਜੇ ਮਣੀ ਆਂਵਲੇ ਦੇ ਫਲ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਮਣੀ ਗੁੰਝੀ ਦੇ ਦਾਣੇ ਵਰਗੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਹਰ ਚਾਹੀਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਯਥਾਯਥਾਲਘੁਃਸ੍ਯਾਦ੍ਵੈਤਥਾਧਿਕਫਲਪ੍ਰਦਮ੍ ਏਕੈਕਤਃਫਲਂਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂਦਸ਼ਾਂਸ਼ੈਰਧਿਕਂਬੁਧੈਃ
ਜਿੰਨੀ ਮਣੀ ਹਲਕੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਉਤਨਾ ਵਧੇਰੇ ਫਲ ਦੇਵੇਗੀ; ਹਰ ਮਣੀ ਦਾ ਫਲ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਧਾਰਣਂਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂਪਾਪਨਾਸ਼ਨਹੇਤਵੇ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚਧਾਰਣੀਯੋਵੈਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਸਾਧਨੋਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਰੁਦਰਾਖਸ਼ ਪਹਿਨਣ ਦੀ ਰੀਤ ਪਾਪ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ ਪਹਿਨਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯਥਾਚਦृਸ਼੍ਯਤੇਲੋਕੇਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਫਲਦਃ ਸ਼ੁਭਃ ਨਤਥਾਦृਸ਼੍ਯਤੇ ऽਨ੍ਯਾਚਮਾਲਿਕਾਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਿ
ਜਿਵੇਂ ਰੁਦਰਾਖਸ਼ ਦੀ ਮਾਲਾ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਫਲਦਾਇਕ ਹੈ, ਹੇ ਪਰਮ ਦੇਵੀ, ਐਸਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਮਾਲਾ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦੀ।
ਸਮਾਃਸ੍ਨਿਗ੍ਧਾਦृਢਾਃਸ੍ਥੂਲਾਃਕਂਟਕੈਃਸਂਯੁਤਾਃਸ਼ੁਭਾਃ ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾਃਕਾਮਦਾਦੇਵਿਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਃ ਸਦਾ
ਜੋ ਰੁਦਰਾਖਸ਼ ਮਣੀਆਂ ਚਿੱਟੀਆਂ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਵੱਡੀਆਂ ਅਤੇ ਕੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਣ, ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਹਨ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਨੋਰਥ, ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਰਿਮਿਦੁष੍ਟਂਛਿਨ੍ਨਭਿਨ੍ਨਂਕਂਟਕੈਰ੍ਹੀਨਮੇਵਚ ਵ੍ਰਣਯੁਕ੍ਤਮਵृਤ੍ਤਂਚਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍षਡ੍ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰੁਦਰਾਖਸ਼ ਮਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੀੜੇ ਹੋਣ, ਟੁੱਟੀਆਂ, ਚੀਰੀਆਂ, ਕੰਡਿਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਜਖਮੀ ਜਾਂ ਅਜੀਬ ਆਕਾਰ ਦੀਆਂ ਹੋਣ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਯਮੇਵਕृਤਦ੍ਵਾਰਂਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂਸ੍ਯਦਿਹੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਯਤ੍ਤੁਪੌਰੁषਯਤ੍ਨੇਨਕृਤਂਤਨ੍ਮਧ੍ਯਮਂਭਵੇਤ੍
ਜਿਸ ਰੁਦਰਾਖਸ਼ ਮਣੀ ਵਿੱਚ ਕੁਦਰਤੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਛੇਦ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਣੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਜਤਨ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮਧਯਮ ਮਣੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਧਾਰਣਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍ ਰੁਦ੍ਰਸਂਖ੍ਯਾਸ਼ਤਂਧृਤ੍ਵਰੁਦ੍ਰਰੂਪੋਭਵੇਨ੍ਨਰਃ
ਰੁਦਰਾਖਸ਼ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜੇ ਕੋਈ ਸੌ ਮਣੀਆਂ ਪਹਿਨੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਰੁਦਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਦਸ਼ਸ਼ਤਾਨੀਹਧृਤ੍ਵਾਯਤ੍ਫਲਮਾਪ੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਫਲਂਸ਼ਕ੍ਯਤੇਨੈਵ ਵਕ੍ਤੁਂ ਵਰ੍षਸ਼ਤੈਰਪਿ
ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਇੱਕ ਸੌ ਮਣੀਆਂ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਫਲ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਸ਼ਤਾਰ੍ਧੇਨਯੁਤੇਃ ਪਞ੍ਚਸ਼ਤੈਰ੍ਵੈ ਮੁਕੁਟਂ ਮਤਮ੍ ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ਵਿਰਚੇਤ੍ਸਮ੍ਯਗ੍ਭਕ੍ਤਿਮਾਨ੍ਪੁਰੁषੋ ਵਰਃ
ਪੰਜ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਰੁਦਰਾਖਸ਼ ਮਣੀਆਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਪੱਗ ਸਹੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਗਤ ਨੂੰ ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸ਼ਤੈਃ षष੍ਟਿਯੁਕ੍ਤੈਸ੍ਤ੍ਰਿਰਾਵृਤ੍ਤ੍ਯਾ ਤਥਾ ਪੁਨਃ ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੈਰੁਪਵੀਤਂ ਵ ਨਿਰ੍ਮੀਯਾਦ੍ਭਕ੍ਤਿਤਤ੍ਪਰਃ
ਤਿੰਨ ਸੌ ਸਠ ਮਣੀਆਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਲੜੀ ਬਣਾਕੇ, ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਮਨੁੱਖ ਉਪਵੀਤ ਬਣਾਵੇ।
ਸ਼ਿਖਾਯਾਂਚਤ੍ਰਯਂਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂਰੁਦ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਿ ਕਰ੍ਣਯੋਃ षਟ੍ ਚ षਟ੍ਚੈਵਵਾਮਦਕ੍ਸ਼ਿਣਯੋਸ੍ਤਥਾ
ਚੋਟੀ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਰੁਦਰਾਖਸ਼ ਮਣੀਆਂ ਪਹਿਨਣ ਦੀ ਰੀਤ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਂਦੇਵੀ; ਖੱਬੇ ਤੇ ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਛੇ-ਛੇ ਮਣੀਆਂ ਪਹਿਨਣੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ਤਮੇਕੋਤ੍ਤਰਂਕਂਠੇਬਾਹ੍ਵੋਰ੍ਵੈਰੁਦ੍ਰਸਂਖ੍ਯਯਾ ਕੂਰ੍ਪਰਦ੍ਵਾਰਯੋਸ੍ਤਤ੍ਰਮਣਿਬਂਧੇਤਥਾਪੁਨਃ
ਗਲ ਅਤੇ ਬਾਂਹਾਂ 'ਤੇ ਇੱਕ ਸੌ ਇੱਕ ਮਣੀਆਂ ਪਹਿਨਣੀਆਂ ਹਨ, ਰੁਦਰ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਨੁਸਾਰ; ਕੂਹਣੀਆਂ 'ਤੇ ਫਿਰ ਰਤਨ ਬੰਨ੍ਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਪਵੀਤੇਤ੍ਰਯਂਧਾਰ੍ਯਂਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਿਰਤੈਰ੍ਨਰੈਃ ਸ਼ੇषਾਨੁਰ੍ਵਰਿਤਾਨ੍ਪਞ੍ਚਸਮ੍ਮਿਤਾਨ੍ਧਾਰਯੇਤ੍ਕਟੌ
ਸ਼ਿਵ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਮਨੁੱਖ ਤਿੰਨ ਉਪਵੀਤ ਪਹਿਨਣ; ਬਾਕੀ ਮਣੀਆਂ, ਜੋ ਪੰਜ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਹਨ, ਉਹ ਕਮਰ 'ਤੇ ਪਹਿਨਣੀਆਂ ਹਨ।
ਏਤਤ੍ਸਂਖ੍ਯਾਧृਤਾਯੇਨਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਿ ਤਦ੍ਰੂਪਂ ਤੁ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯਂਹਿਸ੍ਤੁਤ੍ਯਂਸਰ੍ਵੈਰ੍ਮਹੇਸ਼ਵਤ੍
ਹੇ ਪਰਮ ਦੇਵੀ, ਜੇ ਰੁਦਰਾਖਸ਼ ਮਣੀਆਂ ਇਹ ਗਿਣਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪਹਿਨੀਆਂ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਲੋਕ ਮਹੇਸ਼ਾ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਸਤੁਤੀ ਕਰਣ।
ਏਵਂਭੂਤਂਸ੍ਥਿਤਂਧ੍ਯਾਨੇਯਦਾਕृਤ੍ਵਾਸਨੈਰ੍ਜਨਮ੍ ਸ਼ਿਵੇਤਿਵ੍ਯਾਹਰਂਸ਼੍ਚੈਵਦृष੍ਟ੍ਵਾਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਐਸਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਠੀਕ ਅਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, 'ਸ਼ਿਵ' ਨਾਮ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਤਾਦਿਕਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯਵਿਧਿਰੇषਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ ਤਦਭਾਵੇਪ੍ਰਕਾਰੋਨ੍ਯਃ ਸ਼ੁਭਃ ਸਂਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇਮਯਾ
ਹਜ਼ਾਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੀ ਵਿਧੀ ਇੱਥੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ; ਜੇ ਇਹ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਹੋਰ ਚੰਗੀ ਤਰੀਕਾ ਹੁਣ ਮੈਂ ਸਮਝਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਸ਼ਿਖਾਯਾਮੇਕਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂਸ਼ਿਰਸਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤਂਵਹੇਤ੍ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਚ੍ਚਗਲੇਦਧ੍ਯਾਦ੍ਬਾਹ੍ਵੋਃ षੋਡਸ਼षੋਡਸ਼
ਚੋਟੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰੁਦਰਾਕਸ਼, ਸਿਰ 'ਤੇ ਤੀਹ, ਗਲੇ 'ਚ ਪੰਜਾਹ, ਅਤੇ ਬਾਂਹਾਂ 'ਤੇ ਸੋਲਾਂ-ਸੋਲਾਂ ਪਹਿਨਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਮਣਿਬਂਧੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਦ੍ਵਿਸ੍ਕਂਧੇ ਪਞ੍ਚਸ਼ਤਂਵਹੇਤ੍ ਅष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸ਼ਤੈਰ੍ਮਾਲ੍ਯਮੁਪਵੀਤਂਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਕਲਾਈ 'ਤੇ ਬਾਰਾਂ, کندੇ 'ਤੇ ਦੋ, ਪੰਜ ਸੌ ਪਹਿਨਣੇ ਹਨ; ਇੱਕ ਸੌ ਅਠ ਨਾਲ ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਜਨੇਊ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਏਵਂਸਹਸ੍ਰਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਧਾਰਯੇਦ੍ਯੋਦृਢਵ੍ਰਤਃ ਤਂਨਮਂਤਿਸੁਰਾਃਸਰ੍ਵੇਯਥਾਰੁਦ੍ਰਸ੍ਤਥੈਵ ਸਃ
ਜੋ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖ ਕੇ ਹਜ਼ਾਰ ਰੁਦਰਾਕਸ਼ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਰੁਦਰ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸਤਕਾਰਦੇ ਹਨ।