ਮਕਾਰਾਹਵਨੀਯੌ ਚ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਤਮੋਦਿਵੌ ਜ੍ਞਾਨਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਸਾਮਵੇਦਸ੍ਤृਤੀਯਂ ਸਵਨਂ ਤਥਾ
'ਮ' ਅੱਖਰ, ਹਵਨ ਵਾਲੀ ਅੱਗ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਰਾਤ ਤੇ ਹਨੇਰਾ, ਗਿਆਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਸਾਮਵੇਦ, ਤੇ ਤੀਜਾ ਹਵਨ—
ਸ਼ਿਵਸ਼੍ਚੈਵ ਚ ਰੇਖਾਯਾਸ੍ਤृਤਿਯਾਯਾਸ਼੍ਚ ਦੇਵਤਾ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਸ਼ਿਵਦੀਕ੍ਸ਼ਾਪਰਾਯਣੌ
—ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਆਪ, ਇਹ ਤੀਜੀ ਲਕੀਰ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਹਨ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਦীক্ষਾ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ੍ਥਾਨਦੇਵਤਾਃ ਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਂ ਧਾਰਯੇਚ੍ਛੁਦ੍ਧੋ ਭੁਕ੍ਤਿਂਮੁਕ੍ਤਿਂ ਚ ਵਿਂਦਤਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹਰ ਵੇਲੇ ਥਾਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਤਿਲਕ ਲਾ ਕੇ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸੁਖ ਵੀ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਵੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾਃਸ੍ਥਾਨਦੇਵਾਸ਼੍ਚਸਰ੍ਵਾਂਗੇषੁਮੁਨਿਸ਼੍ਵਰ ਤੇषਾਂ ਸਂਬਂਧਿਨੋਭਕ੍ਤ੍ਯਾਸ੍ਥਾਨਾਨਿਸ਼ृਣੁਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਹੇ ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ! ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਸੁਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਥਾਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਸ੍ਥਾਨਕੇ ਵਾਰ੍ਧषੋਡਸ਼ਸ੍ਥਾਨਕੇਪਿ ਚ ਅष੍ਟਸ੍ਥਾਨੇ ਤਥਾ ਚੈਵ ਪਞ੍ਚਸ੍ਥਾਨੇਪਿ ਨਾਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਇਹ ਅੰਗ ਜਾਂ ਥਾਂ ਬਤੀ ਤੇ ਦੋ ਹਨ, ਜਾਂ ਸੋਲਾਂ ਹਨ, ਜਾਂ ਅੱਠ ਹਨ, ਜਾਂ ਪੰਜ ਹਨ—ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਉਤ੍ਤਮਾਂਗੇ ਲਲਾਟੇ ਚ ਕਰ੍ਣਯੋਰ੍ਨੇਤ੍ਰਯੋਸ੍ਤਥਾ ਨਾਸਾਵਕ੍ਤ੍ਰਗਲੇष੍ਵੇਵਂਹਸ੍ਤਦ੍ਵਯ ਅਤਃਪਰਮ੍
ਸਿਰ ਉੱਤੇ, ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ, ਦੋਨਾਂ ਕੰਨਾਂ ਉੱਤੇ, ਦੋਨਾਂ ਅੱਖਾਂ ਉੱਤੇ, ਨੱਕ, ਮੂੰਹ, ਗਲੇ ਤੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੋਨਾਂ ਹੱਥਾਂ ਉੱਤੇ।
ਕੂਰ੍ਪਰੇ ਮਣਿਬਂਧੇਚਹृਦਯੇਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਯੋਰ੍ਦ੍ਵਯੋਃ ਨਾਭੌਮੁष੍ਕਦ੍ਵਯੇਚੈਵਮੂਰ੍ਵੋਰ੍ਗੁਲ੍ਫੇਚਜਾਨੁਨਿ
ਕੋਹਣੀਆਂ ਉੱਤੇ, ਕਲਾਈਆਂ ਉੱਤੇ, ਦਿਲ ਉੱਤੇ, ਦੋਨਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਉੱਤੇ, ਨਾਭੀ ਉੱਤੇ, ਦੋਨਾਂ ਅੰਡਕੋਸ਼ਾਂ ਉੱਤੇ, رانਾਂ ਉੱਤੇ, ਟਖਣਿਆਂ ਤੇ, ਤੇ ਗੁੱਟਿਆਂ ਉੱਤੇ।
ਜਂਘਾਦ੍ਵਯੇਪਦਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵੇਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਸ੍ਥਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਅਗ੍ਨ੍ਯਬ੍ਭੂਵਾਯੁਦਿਗ੍ਦੇਸ਼ਦਿਕ੍ਪਾਲਾਨ੍ਵਸੁਭਿਃ ਸਹ
ਦੋਨਾਂ ਪਿੰਡਲੀਆਂ ਤੇ ਦੋਨਾਂ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ—ਇਹ ਹਨ ਚੌਂਤੀ ਉੱਤਮ ਥਾਂ, ਅੱਗ, ਪਾਣੀ, ਧਰਤੀ, ਹਵਾ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਤੇ ਵਸੂਆਂ ਸਮੇਤ।
ਧਰਾਧ੍ਰੁਵਸ਼੍ਚਸੋਮਸ਼੍ਚ ਅਪਸ਼੍ਚੇਵਾਨਿਲੋਨਲਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੂषਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਭਾਸਸ਼੍ਚਵਸਵੋष੍ਟਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਧਰਤੀ, ਧ੍ਰੂਵ ਤਾਰਾ, ਚੰਦਰਮਾ, ਪਾਣੀ, ਹਵਾ, ਅੱਗ, ਸਵੇਰ ਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀ—ਇਹ ਅੱਠ ਵਸੂਆਂ ਦੇ ਨਾਂ ਹਨ।
ਏਤੇषਾਂਨਾਮਮਾਤ੍ਰੇਣਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਂਧਾਰਯੇਦ੍ਬੁਧਾਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਾषੋਡਸ਼ਸ੍ਥਾਨੇਤ੍ਰਿਪੁਣ੍ਡ੍ਰਂਤੁਸਮਾਹਿਤਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਲੈ ਕੇ ਹੀ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਤਿਲਕ ਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜਾਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੋਲਾਂ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਤਿਲਕ ਲਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੀਰ੍षਕੇਚਲਲਾਟੇਚਕਂਠੇਚਾਂਸਦ੍ਵਯੇਭੁਜੇ ਕੂਰ੍ਪਰੇਮਣਿਬਂਧੇਚਹृਦਯੇਨਾਭਿਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਕੇ
ਸਿਰ ਉੱਤੇ, ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ, ਗਲੇ ਉੱਤੇ, ਦੋਨਾਂ ਮੋਢਿਆਂ ਉੱਤੇ, ਬਾਂਹਾਂ ਉੱਤੇ, ਕੋਹਣੀਆਂ ਉੱਤੇ, ਕਲਾਈਆਂ ਉੱਤੇ, ਦਿਲ ਉੱਤੇ, ਨਾਭੀ ਉੱਤੇ ਤੇ ਪਾਸਿਆਂ ਉੱਤੇ।
ਪृष੍ਠੇਚੈਵਂਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਯਯਜੇਤ੍ਤਤ੍ਰਾਸ਼੍ਵਿਦੈਵਤੇ ਸ਼ਿਵਸ਼ਕ੍ਤਿਂਤਥਾਰੁਦ੍ਰਮੀਸ਼ਂਨਾਰਦਮੇਵਚ
ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਵੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ, ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: ਸ਼ਿਵ, ਸ਼ਕਤੀ, ਰੁਦ੍ਰ, ਈਸ਼ ਤੇ ਨਾਰਦ।
ਵਾਮਾਦਿਨਵਸ਼ਕ੍ਤੀਸ਼੍ਚ ਏਤਾਃ षੋਡਸ਼ਦੇਵਤਾਃ ਨਾਸਤ੍ਯੋਦਸ੍ਰਕਸ਼੍ਚੈਵ ਅਸ਼੍ਵਿਨੌਦ੍ਵੌਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤੌ
ਵਾਮਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਨੌ ਸ਼ਕਤੀਆਂ—ਇਹ ਮਿਲਾ ਕੇ ਸੋਲਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਹਨ; ਨਾਸਤਯ ਤੇ ਦਸਰਾ, ਦੋ ਅਸ਼ਵਿਨ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਅਥਵਾਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿਕੇਸ਼ੇਚਕਰ੍ਮਯੋਰ੍ਵਦਨੇਤਥਾ ਬਾਹੁਦ੍ਵਯੇ ਚ ਹृਦਯੇਨਾਭ੍ਯਾਮੂਰੁਯੁਗੇਤਥਾ
ਜਾਂ, ਸਿਰ ਉੱਤੇ, ਵਾਲਾਂ ਉੱਤੇ, ਕੰਨਾਂ ਉੱਤੇ, ਚਿਹਰੇ ਉੱਤੇ, ਦੋਨਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਉੱਤੇ, ਦਿਲ ਉੱਤੇ, ਨਾਭੀ ਦੇ ਦੋਨਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਉੱਤੇ ਤੇ ਦੋਨਾਂ رانਾਂ ਉੱਤੇ।
ਜਾਨੁਦ੍ਵਯੇਚਪਦਯੋਃ ਪृष੍ਠਭਾਗੇ ਚ षੋਡਸ਼ ਸ਼ਿਵਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਰੁਦ੍ਰਃਕੋ ਵਿਘ੍ਨੇਸ਼ੋਵਿष੍ਣੁਰੇਵ ਵਾ
ਦੋਨਾਂ ਗੁੱਟਿਆਂ ਉੱਤੇ, ਦੋਨਾਂ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ, ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ—ਇਹ ਹਨ ਸੋਲਾਂ ਥਾਂ: ਸ਼ਿਵ, ਚੰਦਰਮਾ, ਰੁਦ੍ਰ, ਵਿਘਨਹਰ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ।
ਸ਼੍ਰੀਸ਼੍ਚੈਵਹृਦਯੇਸ਼ਮ੍ਭੁਸ੍ਤਥਾਨਾਭੌਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਨਾਗਸ਼੍ਚਨਾਗਕਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਉਭਯੋਰृषਿਕਨ੍ਯਕਾਃ
ਦਿਲ ਉੱਤੇ ਸ਼੍ਰੀ, ਨਾਭੀ ਉੱਤੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਨਾਗ, ਨਾਗ ਕੁੜੀਆਂ, ਤੇ ਦੋਨਾਂ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ।
ਪਾਦਯੋਸ਼੍ਚਸਮੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੀਰ੍ਥਾਃ ਪृष੍ਠੇ ਵਿਸ਼ਾਲਤਃ ਇਤ੍ਯੇਵ षੋਡਸ਼ ਸ੍ਥਾਨਮਥੋਚ੍ਯਤੇ
ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਲਾਂ ਥਾਂ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਗੁਹ੍ਯਸ੍ਥਾਨਂ ਲਲਾਟਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਣਦ੍ਵਯਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਅਂਸਯੁਗ੍ਮਂ ਚ ਹृਦਯਂ ਨਾਭਿਰਿਤ੍ਯੇਵਮष੍ਟਕਮ੍
ਗੁਪਤ ਥਾਂ, ਮੱਥਾ, ਦੋ ਕੰਨ, ਉੱਚਾ ਸਥਾਨ, ਦੋ ਮੋਢੇ, ਦਿਲ ਤੇ ਨਾਭੀ—ਇਹ ਅੱਠ ਥਾਂ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ऋषਯਃ ਸਪ੍ਤਦੇਵਤਾਸ਼੍ਚਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਤੁ ਸਮੁਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਭਸ੍ਮਵਿਦ੍ਭਿਰ੍ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਇਹ ਸਭ ਭਸਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ।
ਅਥ ਵਾ ਮਸ੍ਤਕਂ ਬਾਹੂਹृਦਯਂ ਨਾਭਿਰੇਵ ਚ ਪਞ੍ਚਸ੍ਥਾਨਾਨ੍ਯਮੂਨ੍ਯਾਹੁਰ੍ਧਾਰਣੇ ਭਸ੍ਮਵਿਜ੍ਜਨਾਃ
ਜਾਂ, ਸਿਰ, ਬਾਂਹਾਂ, ਦਿਲ ਤੇ ਨਾਭੀ—ਇਹ ਪੰਜ ਥਾਂ ਭਸਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਤਿਲਕ ਲਈ ਦੱਸੀਆਂ ਹਨ।
ਯਥਾਸਂਭਵਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦੇਸ਼ਕਾਲਾਦ੍ਯਪੇਕ੍ਸ਼ਯਾ ਉਦ੍ਧੂਲਨੇਪ੍ਯਸ਼ਕ੍ਤਿਸ਼੍ਚੇਤ੍ਤ੍ਰਿਪੁਣ੍ਡ੍ਰਾਦੀਨਿ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਸਮਭਵ ਹੋ ਸਕੇ, ਥਾਂ, ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਹਾਲਾਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਲਗਾਉਣ ਜਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ ਆਦਿ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਂਤ੍ਰਿਗੁਣਾਧਾਰਂਤ੍ਰਿਵੇਦਜਨਕਂਸ਼ਿਵਮ੍ ਸ੍ਮਰਨ੍ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯੇਤਿ ਲਲਾਟੇ ਤੁ ਤ੍ਰਿਪੁਣ੍ਡ੍ਰਕਮ੍
ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ, ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਅਤੇ 'ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਕਹਿ ਕੇ, ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਈਸ਼ਾਭ੍ਯਾਂਨਮ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਯੋਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਪੁਣ੍ਡ੍ਰਕਮ੍ ਬੀਜਾਭ੍ਯਾਂ ਨਮ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਧਾਰਯੇਤ੍ਤੁਪ੍ਰਕੋष੍ਠਯੋਃ
ਦੋ 'ਈਸ਼ਾ' ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ 'ਨਮ' ਕਹਿ ਕੇ, ਦੋਨਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਉੱਤੇ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦੋ ਬੀਜ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ 'ਨਮ' ਕਹਿ ਕੇ, ਦੋਨਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕੁਰ੍ਯਾਦਧਃ ਪਿਤृਭ੍ਯਾਂ ਚ ਉਮੇਸ਼ਾਭ੍ਯਾਂਤਥੋਪਰਿ ਭੀਮਾਯੇਤਿਤਤਃਪृष੍ਠੇਸ਼ਿਰਸਃਪਸ਼੍ਚਿਮੇਤਥਾ
ਹੇਠਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਦੋ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ, ਉੱਤੇ ਉਮਾ ਅਤੇ ਈਸ਼ਾ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ, ਪਿੱਠ ਤੇ ਅਤੇ ਸਿਰ ਦੇ ਪਿੱਛਲੇ ਹਿੱਸੇ ਉੱਤੇ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਆਦੇਸ਼ ਹੈ, ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੈਨਕਰ੍षੇ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਸ਼ਿਵਰੂਪਮਹਾਪਤੇ ਸ਼ृਣੁਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸਮਾਸਾਤ੍ਕਥਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸ਼ੈਨਕ, ਸ਼ਿਵ ਰੂਪ ਮਹਾਂਪਤਿ, ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਰੁਦਰਾਖਸ਼ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼ਿਵਪ੍ਰਿਯਤਮੋਜ੍ਞੇਯੋ ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਪਰਪਾਵਨਃ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਾਜ੍ਜਾਪ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਃਸ੍ਮृਤਃ
ਰੁਦਰਾਖਸ਼, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਣ, ਛੂਹਣ ਜਾਂ ਜਪਣ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੁਰਾਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਮਹਿਮਾਦੇਵ੍ਯਗ੍ਰੇਕਥਿਤੋਮੁਨੇ ਲੋਕੋਪਕਰਣਾਰ੍ਥਾਯਸ਼ਿਵੇਨ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਾ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਰੁਦਰਾਖਸ਼ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਿਵ ਨੇ, ਜੋ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈ, ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਦੱਸੀ ਸੀ।
ਸ਼ृਣੁਦੇਵਿਮਹੇਸ਼ਾਨਿਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਮਹਿਮਾਸ਼ਿਵੇ ਕਥਯਾਮਿਤਵਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾਭਕ੍ਤਾਨਾਂਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮਹੇਸ਼ਾਨੀ ਸ਼ਿਵ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸੀ ਰੁਦਰਾਖਸ਼ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੈ।
ਦਿਵ੍ਯਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਮਹੇਸ਼ਾਨਿਪੁਨਃਪੁਰਾ ਤਪਃਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਤਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤਂਮਨਃ ਸਂਯਮ੍ਯਵੈ ਮਮ
ਹੇ ਮਹੇਸ਼ਾਨੀ, ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਿਵ੍ਯ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਸੰਯਮਿਤ ਰਹਿ ਕੇ ਤਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਸ੍ਵਤਂਤ੍ਰੇਣ ਪਰੇਸ਼ੇਨ ਲੋਕੋਪਕृਤਿਕਾਰਿਣਾ ਲੀਲਯਾਪਰਮੇਸ਼ਾਨਿ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰੁਨ੍ਮੀਲਿਤਂਮਯਾ
ਆਪਣੀ ਇਛਾ ਨਾਲ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੇ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਹੇ ਪਰਮੇਸ਼ਾਨੀ।