ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਂ ਯੇ ਵਿਨਿਂਦਂਤਿ ਨਿਨ੍ਦਨ੍ਤਿਸ਼ਿਵਮੇਵਤੇ ਧਾਰਯਂਤਿਚਯੇਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਧਾਰਯਨ੍ਤਿ ਤਮੇਵਤੇ

ਜੋ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰਾ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਜੋ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਹੀ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਧਿਗ੍ਭਸ੍ਮਰਹਿਤਂ ਭਾਲਂਧਿਗ੍ਗ੍ਰਾਮਮਸ਼ਿਵਾਲਯਮ੍ ਧਿਗਨੀਸ਼ਾਰ੍ਚਨਂ ਜਨ੍ਮਧਿਗ੍ਵਿਦ੍ਯਾਮਸ਼ਿਵਾਸ਼੍ਰਯਾਮ੍

ਭਸਮ ਰਹਿਤ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਸ਼ਰਮ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਘਰ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਪਿੰਡ 'ਤੇ ਸ਼ਰਮ, ਝੂਠੀ ਇਸ਼ਵਰ ਪੂਜਾ 'ਤੇ ਸ਼ਰਮ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਗਿਆਨ 'ਤੇ ਵੀ ਸ਼ਰਮ।

ਯੇਨਿਂਦਂਤਿਮਹੇਸ਼੍ਵਰਂਤ੍ਰਿਜਗਤਾਮਾਧਾਰਭੂਤਂਹਰਂ ਯੇ ਨਿਨ੍ਦਂਤਿਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਧਾਰਣਕਰਂ ਦੋषਸ੍ਤੁ ਤਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨੇ ਤੇਵੈਸਂਕਰਸੂਕਰਾਸੁਰਖਰਸ਼੍ਵਕ੍ਰੋष੍ਟੁਕੀਟੋਪਮਾਜਾਤਾ ਏਵ ਭਵਂਤਿਪਾਪਪਰਮਾਸ੍ਤੇਨਾਰਕਾਃ ਕੇਵਲਮ੍

ਜੋ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ, ਹਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰਾ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ ਪਾਪ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਚਮਾਰ, ਸੂਰ, ਰਾਖਸ਼, ਗਧਾ, ਕੁੱਤਾ, ਗਿੱਟ, ਅਤੇ ਕੀੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਪੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਤੇਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ਸ਼ਿਭਾਸ੍ਕਰੌਨਿਸ਼ਿ ਦਿਨੇਸ੍ਵਪ੍ਨੇਪਿਨੋਕੇਵਲਂਪਸ਼੍ਯਂਤੁਸ਼੍ਰੁਤਿਰੁਦ੍ਰਸੂਕ੍ਤਜਪਤੋਮੁਚ੍ਯੇਤਤੇਨਾਦृਤਾਃ ਸਤ੍ਸਂਭਾषਣਤੋਭਵੇਦ੍ਧਿਨਰਕਂਨਿਸ੍ਤਾਰਵਾਨਾਸ੍ਥਿਤਂਯੇਭਸ੍ਮਾਦਿਵਿਧਾਰਣਂਹਿਪੁਰੁषਂਨਿਂਦਂਤਿਮਂਦਾਹਿਤੇ

ਜੇ ਐਸੇ ਲੋਕ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਜਾਂ ਸੂਰਜ, ਰਾਤ ਜਾਂ ਦਿਨ, ਜਾਂ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵੇਖੇ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਤੁਰੰਤ ਰੁਦ੍ਰ ਸੂਕਤ ਦਾ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਆਦਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਨਰਕ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੋ ਭਸਮ ਆਦਿ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਨਤਾਂਤ੍ਰਿਕਸ੍ਤ੍ਵਧਿਕृਤੋਨੋਰ੍ਧ੍ਵਪੁਂਡ੍ਰਧਰੋਮੁਨੇ ਸਂਤਪ੍ਤਚਕ੍ਰਚਿਹ੍ਨੋਤ੍ਰਸ਼ਿਵਯਜ੍ਞੇਬਹਿष੍ਕृਤਃ

ਹੇ ਮুনি, ਜੋ ਤੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਅਨੁਯਾਈ ਨਹੀਂ, ਜਾਂ ਅਧਿਕਾਰਤ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰਾ ਜਾਂ ਤਪੇ ਚੱਕਰ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਯਜਨਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਤਤ੍ਰੈਤੇਬਹਵੋਲੋਕਾਬृਹਜ੍ਜਾਬਾਲਚੋਦਿਤਾਃ ਤੇਵਿਚਾਰ੍ਯਾਃਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨਤਤੋਭਸ੍ਮਰਤੋਭਵੇਤ੍

ਬ੍ਰਹਦਜਾਬਾਲਾ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਲੋਕ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪਰਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸਿਰਫ ਭਸਮ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਯਚ੍ਚਂਦਨੈਸ਼੍ਚਂਦਨਕੇਪਿਮਿਸ਼੍ਰਂਧਾਰ੍ਯਂਹਿਭਸ੍ਮੈਵਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਭਸ੍ਮਨਾ ਵਿਭੂਤਿਭਾਲੋਪਰਿਕਿਂਚਨਾਪਿਧਾਰ੍ਯਂਸਦਾਨੋਯਦਿਸਂਤਿਬੁਦ੍ਧਯਃ

ਜੇ ਭਸਮ ਨੂੰ ਚੰਦਨ ਜਾਂ ਚੰਦਨ ਲੇਪ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰਾ ਵਜੋਂ ਲਗਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਭਸਮ ਤੋਂ ਉਪਰ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਮਝ ਹੈ।

ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਸ੍ਤ੍ਰਿਪੁਣ੍ਡ੍ਰਮਲਕਾਵਧਿ ਧਾਰਣੀਯਂ ਭਸ੍ਮਦ੍ਵਿਜਾਦਿਭਿਰਥੋ ਵਿਧਵਾਭਿਰੇਵਮ੍ ਤਦ੍ਵਤ੍ਸਦਾਸ਼੍ਰਮਵਤਾਂ ਵਿਸ਼ਦਾਵਿਭੂਤਿਰ੍ਧਾਰ੍ਯਾਪਵਰ੍ਗਫਲਦਾਸਕਲਾਘਹਨ੍ਤ੍ਰੀ

ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰਾ ਵਾਲੀ ਲਕੀਰ ਵਾਲਾਂ ਤੱਕ ਲਗਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਭਸਮ ਦਵਿਜ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ, ਵਿਧਵਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਲਗਾਈ ਜਾਵੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਾਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਸਾਫ਼ ਵਿਭੂਤੀ ਲਗਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਤ੍ਰਿਪੁਣ੍ਡ੍ਰਂਕੁਰੁਤੇਯਸ੍ਤੁ ਭਸ੍ਮਨਾ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ ਮਹਾਪਾਤਕਸਂਘਾਤੈਰ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਚੋਪਪਾਤਕੈਃ

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਸਮ ਨਾਲ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰਾ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਂ ਪਾਪਾਂ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀਗृਹਸ੍ਥੋਵਾਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥੋਥਵਾਯਤਿਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚਵਿਟ੍ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ੍ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਪਤਿਤਾਧਮਾਃ

ਚਾਹੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਘਰਵਾਲਾ, ਜੰਗਲਵਾਸੀ ਜਾਂ ਸੰਨਿਆਸੀ ਹੋਵੇ; ਚਾਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਛੱਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਸ਼ੂਦਰ, ਜਾਂ ਪਤਿਤ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨੀਚ—

ਉਦ੍ਧੂਲਨਂਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਂ ਚ ਧृਤ੍ਵਾਸ਼ੁਦ੍ਧਾਭਵਂਤਿਚ ਭਸ੍ਮਨੋਵਿਧਿਨਾ ਸਮ੍ਯਕ੍ਪਾਪਰਾਸ਼ਿਂਵਿਹਾਯ ਚ

ਭਸਮ ਨਾਲ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਧੂਲਨ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰਾ ਲਗਾ ਕੇ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਭਸ੍ਮਧਾਰੀ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸ੍ਤ੍ਰੀਗੋਹਤ੍ਯਾਦਿਪਾਤਕੈਃ ਵੀਰਹਤ੍ਯਾਸ਼੍ਵਹਤ੍ਯਾਭ੍ਯਾਂ ਮੁਚ੍ਯਤੇਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ

ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਭਸਮ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਔਰਤ ਜਾਂ ਗਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ, ਵੀਰ ਜਾਂ ਘੋੜੇ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਪਰਦ੍ਰਵ੍ਯਾਪਹਰਣਂ ਪਰਦਾਰਾਭਿਮਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ ਪਰਨਿਨ੍ਦਾ ਪਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਹਰਣਂ ਪਰਪੀਡਨਮ੍

ਪਰਾਏ ਧਨ ਚੁਰਾਉਣਾ, ਪਰਾਏ ਘਰਵਾਲੀ ਨੂੰ ਛੂਹਣਾ, ਪਰਾਈ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨਾ, ਪਰਾਏ ਖੇਤ ਲੈਣਾ, ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ—

ਸਸ੍ਯਾਰਾਮਾਦਿਹਰਣਂ ਗृਹਦਾਹਾਦਿਕਰ੍ਮ ਚ ਗੋਹਿਰਣ੍ਯਮਹਿष੍ਯਾਦਿਤਿਲਕਮ੍ਬਲਵਾਸਸਾਮ੍

ਫਸਲ ਜਾਂ ਬਾਗ ਚੁਰਾਉਣਾ, ਘਰ ਸਾੜਨਾ, ਅਤੇ ਗਾਂ, ਸੋਨਾ, ਮਹਿਸ, ਤਿਲ, ਕੰਬਲ ਜਾਂ ਕਪੜੇ ਚੁਰਾਉਣ ਵਰਗੇ ਕੰਮ—

ਅਨ੍ਨਧਾਨ੍ਯਜਲਾਦੀਨਾਂ ਨੀਚੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚਪਰਿਗ੍ਰਹਃ ਦਸ਼ਵੇਸ਼੍ਯਾਮਤਂਗੀषੁ ਵृषਲੀषੁ ਨਟੀषੁ ਚ

ਅੰਨ, ਧਾਨ, ਪਾਣੀ ਆਦਿ ਨੀਚ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਲੈਣਾ, ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਿਆ, ਹਾਥਣੀਆਂ, ਪਤਿਤ ਔਰਤਾਂ, ਅਤੇ ਨਚਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਕਰਨਾ—

ਰਜਸ੍ਵਲਾਸੁ ਕਨ੍ਯਾਸੁ ਵਿਧਵਾਸੁ ਚ ਮੈਥੁਨਮ੍ ਮਾਂਸਚਰ੍ਮਰਸਾਦੀਨਾਂ ਲਵਣਸ੍ਯ ਚ ਵਿਕ੍ਰਯਃ

ਮਹੀਨਾਵਾਲੀਆਂ, ਕੁੜੀਆਂ ਜਾਂ ਵਿਧਵਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸੰਭੋਗ ਕਰਨਾ, ਜਾਂ ਮਾਸ, ਚਮੜੀ, ਗੁਦੇ ਜਾਂ ਨਮਕ ਦੀ ਵਿਕਰੀ ਕਰਨੀ—

ਪੈਸ਼ੁਨ੍ਯਂ ਕੂਟਵਾਦਸ਼੍ਚ ਸਾਕ੍ਸ਼ਿਮਿਥ੍ਯਾਭਿਲਾषਿਣਾਮ੍ ਏਵਮਾਦੀਨ੍ਯਸਂਖ੍ਯਾਨਿ ਪਾਪਾਨਿ ਵਿਧਾਨਿ ਚ ਸਦ੍ਯ ਏਵ ਵਿਨਸ਼੍ਯਂਤਿ ਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਧਾਰਣਾਤ੍

ਚੁਗਲਖੋਰੀ, ਝੂਠਾ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਉਣਾ ਤੇ ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇਣੀ—ਇਹ ਜਿਹੇ ਅਣਗਿਣਤ ਪਾਪ ਤੇ ਦੋਸ਼ ਤੁਰੰਤ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਿਵਦ੍ਰਵ੍ਯਾਪਹਰਣਂਸ਼ਿਵਨਿਂਦਾਚਕੁਤ੍ਰਚਿਤ੍ ਨਿਂਦਾਚਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਾਨਾਂਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੈਰ੍ਨਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਤਿ

ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਭੇਟਾਂ ਦੀ ਚੋਰੀ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਨਿੰਦਾ, ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਬਦਨਾਮੀ—ਇਹ ਪਾਪ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।

ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਯਸ੍ਯ ਗਾਤ੍ਰੇषੁ ਲਲਾਟੇ ਤੁ ਤ੍ਰਿਪਂਡ੍ਰਕਮ੍ ਸਚਾਂਡਾਲੋਪਿਸਂਪੂਜ੍ਯਸ੍ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣੋਤ੍ਤਮੋਤ੍ਤਮਃ

ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਰੁਦਰਾਖ ਹੈ ਤੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡ ਲਗਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਚੰਡਾਲ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਭ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਯਾਨਿਤੀਰ੍ਥਾਨਿਲੋਕੇਸ੍ਮਿਨ੍ਗਂਗਾਦ੍ਯਾਸ੍ਸਰਿਤਸ਼੍ਚਯੋਃ ਸ੍ਨਾਤੋਭਵਤਿਸਰ੍ਵਤ੍ਰਲਲਾਟੇਯਸ੍ਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਕਮ੍

ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ, ਗੰਗਾ ਵਰਗੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡ ਲਗਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਮਝੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।

ਸਪ੍ਤਕੋਟਿ ਮਹਾਮਂਤ੍ਰਾਃ ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰਪੁਰਸ੍ਸਰਾਃ ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਕੋਟਿਸ਼ੋ ਮਂਤ੍ਰਾਃ ਸ਼ੈਵਕੈਵਲ੍ਯਹੇਤਵਃ

ਸੱਤ ਕਰੋੜ ਵੱਡੇ ਮੰਤ੍ਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਪੰਜ ਅੱਖਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਣਗਿਣਤ ਮੰਤ੍ਰ ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੇ ਹਨ—

ਅਨ੍ਯੇ ਮਂਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਸੌਖ੍ਯਕਰਾਮੁਨੇ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਤਸ੍ਯ ਵਸ਼੍ਯਾਃ ਸ੍ਯੁਰ੍ਯੋ ਬਿਭਰ੍ਤਿ ਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਕਮ੍

ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹੋਰ ਮੰਤ੍ਰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਉਸ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਸਹਸ੍ਰਂ ਪੂਰ੍ਵਜਾਤਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਜਨਯਿष੍ਯਤਾਮ੍ ਸ੍ਵਵਂਸ਼ਜਾਨਾਂ ਜ੍ਞਾਤੀਨਾਮੁਦ੍ਧਰੇਦ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਿਪੁਣ੍ਡ੍ਰਕृਤ੍

ਜੋ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਹਜ਼ਾਰ ਪੂਰਵਜਾਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾਖਿਲਾਨ੍ਭੋਗਾਨ੍ਦੀਰ੍ਘਾਯੁਰ੍ਵ੍ਯਾਧਿਵਰ੍ਜਿਤਃ ਜੀਵਿਤਾਂਤੇ ਚ ਮਰਣਂ ਸੁਖੇਨੈਵ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਤੇ

ਇਥੇ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਰਹਿ ਕੇ, ਜਿੰਦਗੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮੌਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਅष੍ਟੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਗੁਣੋਪੇਤਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯਦਿਵ੍ਯਵਪੁਃ ਸ਼ਿਵਮ੍ ਦਿਵ੍ਯਂਵਿਮਾਨਮਾਰੁਹ੍ਯਦਿਵ੍ਯਤ੍ਰਿਦਸ਼ਸੇਵਿਤਮ੍

ਅੱਠ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਵਾਲੀਆਂ ਖੂਬੀਆਂ ਨਾਲ, ਦਿਵ੍ਯ ਸਰੀਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਣਾਂਸਰ੍ਵੇषਾਂਗਂਧਰ੍ਵਾਣਾਂਮਹੌਜਸਾਮ੍ ਇਂਦ੍ਰਾਦਿਲੋਕਪਾਲਾਨਾਂਲੋਕੇषੁਚਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍

ਸਾਰੇ ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ, ਬਲਵਾਨ ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਆਦਿ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਚਾਹੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਫਿਰਦਾ ਹੈ।

ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭੋਗਾਨ੍ਸੁਵਿਪੁਲਾਨ੍ਪ੍ਰਜੇਸ਼ਾਨਾਂ ਪਦੇषੁ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਦਮਾਸਾਦ੍ਯਤਤ੍ਰਕਨ੍ਯਾਸ਼ਤਂਲਮੇਤ੍

ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡੇ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉੱਥੇ ਉਹ ਸੌ ਕੁੜੀਆਂ ਨਾਲ ਰਮਣ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਤਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਯੁषੋਮਾਨਂਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾਭੋਗਾਨਨੇਕਸ਼ਃ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਲੋਕੇਲਭੇਦ੍ਭੋਗਂਯਾਵਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਤਾਤ੍ਯਯਃ

ਉੱਥੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਉਮਰ ਜਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ, ਸੌ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਿਵਲੋਕਂ ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਲਬ੍ਧ੍ਵੇष੍ਟਂ ਕਾਮਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ ਸ਼ਿਵਸਾਯੁਜ੍ਯਮਾਪ੍ਨੋਤਿਸਂਸ਼ਯੋਨਾਤ੍ਰਜਾਯਤੇ

ਫਿਰ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਮਨ-ਚਾਹੀ ਅਖੁੱਟ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।