ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਦੇਸ਼ੇਵਸੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂਭੂਤਿਸ਼ਾਸਨਸਂਯੁਤਃ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੈਸ਼੍ਚਕ੍ਰਤੁਭਿਃਸਾਂਨਿਧ੍ਯਂਕ੍ਰਿਯਤੇਸਦਾ

ਜਿਸ ਥਾਂ ਭੂਤੀ ਦਾ ਹੁਕਮ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।

ਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਸਹਿਤੋ ਜੀਵਃ ਪੂਜ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ ਪਾਪਾਨ੍ਵਿਤੋਪਿ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਕਿਂ ਪੁਨਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਯੁਤਃ

ਜੋ ਜੀਵ ਤਿੰਨ ਲਕੀਰਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ; ਜੇਕਰ ਉਹ ਪਾਪੀ ਹੋਵੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ—ਤੇ ਜੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ।

ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਦੇਸ਼ੇ ਸ਼ਿਵਜ੍ਞਾਨੀ ਭੂਤਿਸ਼ਾਸਨਸਂਯੁਤਃ ਗਤੋ ਯਦृਚ੍ਛਯਾਦ੍ਯਾਪਿ ਤਸ੍ਮਿਸ੍ਤੀਰ੍ਥਾਃ ਸਮਾਗਤਾਃ

ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਕੋਈ ਸ਼ਿਵ-ਗਿਆਨੀ, ਭੂਤੀ ਦਾ ਹੁਕਮ ਮੰਨ ਕੇ, ਅਕਸਮਾਤ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਬਹੁਨਾਤ੍ਰਕਿਮੁਕ੍ਤੇਨਧਾਰ੍ਯਂਭਸ੍ਮਸਦਾ ਬੁਧੈਃ ਲਿਂਗਾਰ੍ਚਨਂਸਦਾਕਾਰ੍ਯਂਜਪ੍ਯੋਮਂਤ੍ਰਃषਡਕ੍ਸ਼ਰਃ

ਹੋਰ ਕੀ ਕਹਿਣਾ? ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਸਮ ਧਾਰਣ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੇ ਛੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਵਿष੍ਣੁਨਾਵਾਪਿ ਰੁਦ੍ਰੇਣਮੁਨਿਭਿਃ ਸੁਰੈਃ ਭਸ੍ਮਧਾਰਣਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂਨਸ਼ਕ੍ਯਂਪਰਿਭਾषਿਤੁਮ੍

ਭਸਮ ਧਾਰਣ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਰੁਦ੍ਰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਜਾਂ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਵਿਆਖਿਆ ਸਕਦੇ।

ਇਤਿ ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਾਚਾਰੋਲੁਪ੍ਤਵਰ੍ਣਕ੍ਰਿਯੋਪਿ ਚ ਪਾਪਾਤ੍ਸਕृਤ੍ਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਸ੍ਯਧਾਰਣਾਤ੍ਸੋਪਿਮੁਚ੍ਯਤੇ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਜਾਤੀ ਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਕਰਤਬ ਛੱਡ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਜਾਤੀ ਦੇ ਕਰਮ ਗੁਆ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਸਿਰਫ ਇਕ ਵਾਰੀ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਯੇਭਸ੍ਮਧਾਰਿਣਂਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾਕਰ੍ਮਕੁਰ੍ਵਂਤਿਮਾਨਵਾਃ ਤੇषਾਂ ਨਾਸ੍ਤਿਵਿਨਿਰ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਃ ਸਂਸਾਰਾਜ੍ਜਨ੍ਮਕੋਟਿਭਿਃ

ਜੋ ਲੋਕ ਭਸਮ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਅਣਦੇਖਾ ਕਰਕੇ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੱਖਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।

ਤੇ ਨਾਧੀਤਂਗੁਰੋਃਸਰ੍ਵਂਤੇਨਸਰ੍ਵਮਨੁष੍ਠਿਤਮ੍ ਯੇਨਵਿਪ੍ਰੇਣਸ਼ਿਰਸਿਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਂਭਸ੍ਮਨਾਕृਤਮ੍

ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਭਸਮ ਦਾ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ ਨਹੀਂ ਲਾਉਂਦਾ, ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਅਧਿਆਪਕ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਜਾਂ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕੀਤੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਸਭ ਵਿਅਰਥ ਹਨ।

ਯੇ ਭਸ੍ਮਧਾਰਿਣਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਨਰਾਃ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿਤਾਡਨਮ੍ ਤੇषਾਂਚਂਡਾਲਤੋਜਨ੍ਮਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨੂਹ੍ਯਂਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਾ

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਸਮ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਹਿੰਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਗਿਆਨੀ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਚੰਡਾਲ ਤੋਂ ਵੀ ਨੀਚਾ ਹੈ।

ਮਾਨਸ੍ਤੋਕੇਨਮਂਤ੍ਰੇਣਮਂਤ੍ਰਿਤਂਭਸ੍ਮਧਾਰਯੇਤ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੇष੍ਵਂਗੇषੁਭਕ੍ਤਿਮਾਨ੍

ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਕਸ਼ਤਰੀ, ਜੋ ਭਗਤ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ 'ਮਾਨਸਤੋਕੇਨ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸੰਸਕਾਰਿਤ ਭਸਮ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਅੰਗਾਂ 'ਤੇ ਲਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਵੈਸ਼੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂਬਕੇਨੈਵਸ਼ੂਦ੍ਰਃਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰੇਣਤੁ ਅਨ੍ਯੇषਾਂ ਵਿਧਵਾਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਵਿਧਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਸ਼੍ਚਸ਼ੂਦ੍ਰਵਤ੍

ਵੈਸ਼ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਅੰਬਕ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਸ਼ੂਦਰ ਨੂੰ ਪੰਚਾਅਕਸ਼ਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਭਸਮ ਲਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਹੋਰਾਂ, ਵਿਧਵਾਵਾਂ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਵੀ ਇਹੀ ਨਿਯਮ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ੂਦਰ ਲਈ ਹੈ।

ਪਞ੍ਚਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਮਨੁਭਿਰ੍ਗृਹਸ੍ਥਸ੍ਯਵਿਧੀਯਤੇ ਤ੍ਰਿਯਂਬਕੇਨਮਨੁਨਾਵਿਧਿਰ੍ਵੈਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਃ

ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਲਈ ਪੰਜ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਭਸਮ ਲਾਉਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਲਈ ਤ੍ਰਿਅੰਬਕ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ।

ਅਘੋਰੇਣਾਥਮਨੁਨਾਵਿਪਿਨਸ੍ਥਵਿਧਿਃਸ੍ਮृਤਃ ਯਤਿਸ੍ਤੁਪ੍ਰਣਵੇਨੈਵ ਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਾਦੀਨਿਕਾਰਯੇਤ੍

ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਅਘੋਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਵਿਧੀ ਹੈ; ਪਰ ਯਤੀ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਪ੍ਰਣਵ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ ਆਦਿ ਚਿੰਨ੍ਹ ਲਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।

ਅਤਿਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮੀਨਿਤ੍ਯਂਸ਼ਿਵੋਹਂਭਾਵਨਾਤ੍ਪਰਾਤ੍ ਸ਼ਿਵਯੋਗੀ ਚ ਨਿਯਤਮੀਸ਼ਾਨੇਨਾਪਿ ਧਾਰਯੇਤ੍

ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਾਤੀ ਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਪਰੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, 'ਸ਼ਿਵ ਹੋਂ' ਦੀ ਉੱਚੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ-ਯੋਗੀ ਵੀ, ਉਹ ਨਿਯਮਤ ਈਸ਼ਾਨ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਭਸਮ ਲਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਨ ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣੈਸ਼੍ਚ ਭਸ੍ਮਧਾਰਣਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਅਨ੍ਯੈਰਪਿ ਯਥਾਜੀਵੈਸ੍ਸਦੇਤਿ ਸ਼ਿਵਸ਼ਾਸਨਮ੍

ਭਸਮ ਧਾਰਣ ਦੀ ਉੱਤਮ ਵਿਧੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਜਾਤੀ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ; ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਵੀ, ਜਿੰਨਾ ਜੀਵਨ ਰਹੇ, ਇਹ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਹੁਕਮ ਹੈ।

ਭਸ੍ਮਸ੍ਨਾਨੇਨਯਾਵਂਤਃ ਕਣਾਃ ਸ੍ਵਾਙ੍ਗੇਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾਃ ਤਾਵਂਤਿ ਸ਼ਿਵਲਿਂਗਾਨਿ ਤਨੌਧਤ੍ਤੇਹਿਧਾਰਕਃ

ਭਸਮ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਜਿੰਨੀ ਭਸਮ ਦੀਆਂ ਕਣੀਆਂ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਤਨੀ ਸ਼ਿਵ-ਲਿੰਗਾਂ ਦਾ ਧਾਰਕ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਵੈਸ਼੍ਯਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਚ ਸਂਕਰਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋਥਵਿਧਵਾਬਾਲਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਪਾਖਂਡਿਕਾਸ੍ਤਥਾ

ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਸ਼ੂਦਰ, ਮਿਲੀ-ਜਾਤੀਆਂ, ਔਰਤਾਂ, ਵਿਧਵਾਵਾਂ, ਬੱਚੇ, ਤੇ ਪਾਖੰਡੀ ਵੀ—

ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀਗृਹੀਵਨ੍ਯਃਸਂਨ੍ਯਾਸੀਵਾਵ੍ਰਤੀਤਥਾ ਨਾਰ੍ਯੋਭਸ੍ਮਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਾਂਕਾਮੁਕ੍ਤਾ ਏਵਨਸਂਸ਼ਯਃ

ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਹੋਵੇ, ਘਰਵਾਲਾ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ, ਸੰਨਿਆਸੀ ਜਾਂ ਵ੍ਰਤ ਧਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਵੀ—ਜੇ ਉਹ ਭਸਮ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰਾ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਮੁਕਤ ਹਨ।

ਜ੍ਞਾਨਧृਜ੍ਞਾਨਤੋਵਾਪਿਵਹ੍ਨਿਦਾਹਸਮੋਯਥਾ ਜ੍ਞਾਨਾਜ੍ਞਾਨਧृਤਂਭਸ੍ਮਪਾਵਯੇਤ੍ਸਕਲਂਨਰਮ੍

ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਗਿਆਨ ਜਾਂ ਅਗਿਆਨ ਨਾਲ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਸਾੜਦੀ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਸਮ, ਗਿਆਨ ਜਾਂ ਅਗਿਆਨ ਨਾਲ ਲਗਾਈ ਹੋਈ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਨਾਸ਼੍ਨੀਯਾਜ੍ਜਲਮਨ੍ਨਮਲ੍ਪਮਪਿਵਾ ਭਸ੍ਮਾਕ੍ਸ਼ਧृਤ੍ਯਾਵਿਨਾ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾਵਾਥਗृਹੀਵਨੀਪਤਿਯਤਿਰ੍ਵਰ੍ਣੀਤਥਾਸਂਕਰਃ ਏਨੋਭੁਙ੍ਨਰਕਂਪ੍ਰਯਾਤਿਸਤਦਾਗਾਯਤ੍ਰਿਜਾਪੇਨਤਦ੍ਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਤੁ ਯਤੇਸ੍ਤੁ ਮੁਖ੍ਯਪ੍ਰਣਵਾਜਪੇਨ ਮੁਕ੍ਤਂਭਵੇਤ੍

ਭਸਮ ਜਾਂ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰਾ ਲਗਾਏ ਬਿਨਾਂ ਕੋਈ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਖਾਣਾ, ਚਾਹੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੀ ਹੋਵੇ, ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜੇ ਕੋਈ ਘਰਵਾਲਾ, ਜੰਗਲਵਾਸੀ, ਰਾਜਾ, ਸੰਨਿਆਸੀ ਜਾਂ ਮਿਲੀ ਜਾਤਿ ਵਾਲਾ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਗਾਯਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣ ਨਾਲ, ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕ, ਅਤੇ ਸੰਨਿਆਸੀ ਮੁੱਖ ਪ੍ਰਣਵ ਜਪਣ ਨਾਲ, ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਂ ਯੇ ਵਿਨਿਂਦਂਤਿ ਨਿਨ੍ਦਨ੍ਤਿਸ਼ਿਵਮੇਵਤੇ ਧਾਰਯਂਤਿਚਯੇਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਧਾਰਯਨ੍ਤਿ ਤਮੇਵਤੇ

ਜੋ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰਾ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਜੋ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਹੀ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਧਿਗ੍ਭਸ੍ਮਰਹਿਤਂ ਭਾਲਂਧਿਗ੍ਗ੍ਰਾਮਮਸ਼ਿਵਾਲਯਮ੍ ਧਿਗਨੀਸ਼ਾਰ੍ਚਨਂ ਜਨ੍ਮਧਿਗ੍ਵਿਦ੍ਯਾਮਸ਼ਿਵਾਸ਼੍ਰਯਾਮ੍

ਭਸਮ ਰਹਿਤ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਸ਼ਰਮ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਘਰ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਪਿੰਡ 'ਤੇ ਸ਼ਰਮ, ਝੂਠੀ ਇਸ਼ਵਰ ਪੂਜਾ 'ਤੇ ਸ਼ਰਮ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਗਿਆਨ 'ਤੇ ਵੀ ਸ਼ਰਮ।

ਯੇਨਿਂਦਂਤਿਮਹੇਸ਼੍ਵਰਂਤ੍ਰਿਜਗਤਾਮਾਧਾਰਭੂਤਂਹਰਂ ਯੇ ਨਿਨ੍ਦਂਤਿਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਧਾਰਣਕਰਂ ਦੋषਸ੍ਤੁ ਤਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨੇ ਤੇਵੈਸਂਕਰਸੂਕਰਾਸੁਰਖਰਸ਼੍ਵਕ੍ਰੋष੍ਟੁਕੀਟੋਪਮਾਜਾਤਾ ਏਵ ਭਵਂਤਿਪਾਪਪਰਮਾਸ੍ਤੇਨਾਰਕਾਃ ਕੇਵਲਮ੍

ਜੋ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ, ਹਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰਾ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ ਪਾਪ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਚਮਾਰ, ਸੂਰ, ਰਾਖਸ਼, ਗਧਾ, ਕੁੱਤਾ, ਗਿੱਟ, ਅਤੇ ਕੀੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਪੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਤੇਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ਸ਼ਿਭਾਸ੍ਕਰੌਨਿਸ਼ਿ ਦਿਨੇਸ੍ਵਪ੍ਨੇਪਿਨੋਕੇਵਲਂਪਸ਼੍ਯਂਤੁਸ਼੍ਰੁਤਿਰੁਦ੍ਰਸੂਕ੍ਤਜਪਤੋਮੁਚ੍ਯੇਤਤੇਨਾਦृਤਾਃ ਸਤ੍ਸਂਭਾषਣਤੋਭਵੇਦ੍ਧਿਨਰਕਂਨਿਸ੍ਤਾਰਵਾਨਾਸ੍ਥਿਤਂਯੇਭਸ੍ਮਾਦਿਵਿਧਾਰਣਂਹਿਪੁਰੁषਂਨਿਂਦਂਤਿਮਂਦਾਹਿਤੇ

ਜੇ ਐਸੇ ਲੋਕ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਜਾਂ ਸੂਰਜ, ਰਾਤ ਜਾਂ ਦਿਨ, ਜਾਂ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵੇਖੇ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਤੁਰੰਤ ਰੁਦ੍ਰ ਸੂਕਤ ਦਾ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਆਦਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਨਰਕ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੋ ਭਸਮ ਆਦਿ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਨਤਾਂਤ੍ਰਿਕਸ੍ਤ੍ਵਧਿਕृਤੋਨੋਰ੍ਧ੍ਵਪੁਂਡ੍ਰਧਰੋਮੁਨੇ ਸਂਤਪ੍ਤਚਕ੍ਰਚਿਹ੍ਨੋਤ੍ਰਸ਼ਿਵਯਜ੍ਞੇਬਹਿष੍ਕृਤਃ

ਹੇ ਮুনি, ਜੋ ਤੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਅਨੁਯਾਈ ਨਹੀਂ, ਜਾਂ ਅਧਿਕਾਰਤ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰਾ ਜਾਂ ਤਪੇ ਚੱਕਰ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਯਜਨਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਤਤ੍ਰੈਤੇਬਹਵੋਲੋਕਾਬृਹਜ੍ਜਾਬਾਲਚੋਦਿਤਾਃ ਤੇਵਿਚਾਰ੍ਯਾਃਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨਤਤੋਭਸ੍ਮਰਤੋਭਵੇਤ੍

ਬ੍ਰਹਦਜਾਬਾਲਾ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਲੋਕ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪਰਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸਿਰਫ ਭਸਮ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਯਚ੍ਚਂਦਨੈਸ਼੍ਚਂਦਨਕੇਪਿਮਿਸ਼੍ਰਂਧਾਰ੍ਯਂਹਿਭਸ੍ਮੈਵਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਭਸ੍ਮਨਾ ਵਿਭੂਤਿਭਾਲੋਪਰਿਕਿਂਚਨਾਪਿਧਾਰ੍ਯਂਸਦਾਨੋਯਦਿਸਂਤਿਬੁਦ੍ਧਯਃ

ਜੇ ਭਸਮ ਨੂੰ ਚੰਦਨ ਜਾਂ ਚੰਦਨ ਲੇਪ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰਾ ਵਜੋਂ ਲਗਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਭਸਮ ਤੋਂ ਉਪਰ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਮਝ ਹੈ।

ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਸ੍ਤ੍ਰਿਪੁਣ੍ਡ੍ਰਮਲਕਾਵਧਿ ਧਾਰਣੀਯਂ ਭਸ੍ਮਦ੍ਵਿਜਾਦਿਭਿਰਥੋ ਵਿਧਵਾਭਿਰੇਵਮ੍ ਤਦ੍ਵਤ੍ਸਦਾਸ਼੍ਰਮਵਤਾਂ ਵਿਸ਼ਦਾਵਿਭੂਤਿਰ੍ਧਾਰ੍ਯਾਪਵਰ੍ਗਫਲਦਾਸਕਲਾਘਹਨ੍ਤ੍ਰੀ

ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰਾ ਵਾਲੀ ਲਕੀਰ ਵਾਲਾਂ ਤੱਕ ਲਗਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਭਸਮ ਦਵਿਜ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ, ਵਿਧਵਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਲਗਾਈ ਜਾਵੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਾਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਸਾਫ਼ ਵਿਭੂਤੀ ਲਗਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਤ੍ਰਿਪੁਣ੍ਡ੍ਰਂਕੁਰੁਤੇਯਸ੍ਤੁ ਭਸ੍ਮਨਾ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ ਮਹਾਪਾਤਕਸਂਘਾਤੈਰ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਚੋਪਪਾਤਕੈਃ

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਸਮ ਨਾਲ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰਾ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਂ ਪਾਪਾਂ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।