ਤਦ੍ਭਸ੍ਮਤ੍ਰਿਵਿਧਂਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂਸ਼੍ਰੋਤਂਸ੍ਮਾਰ੍ਤਂਚਲੌਕਿਕਮ੍ ਭਸ੍ਮੈਵ ਸ੍ਵਲ੍ਪਸਜ੍ਞਾਹਿਬਹੁਧਾਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਉਹ ਰਾਖ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ: ਸ਼੍ਰੌਤ, ਸਮਾਰਤ ਅਤੇ ਲੌਕਿਕ। ਛੋਟੀ ਰਾਖ ਵੀ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੌਤਂਭਸ੍ਮਤਥਾਸ੍ਮਾਰ੍ਤਂਦ੍ਵਿਜਾਨਾਮੇਵਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍ ਅਨ੍ਯੇषਾਮਪਿਸਰ੍ਵੇषਾਮਪਰਂਭਸ੍ਮਲੌਕਿਕਮ੍
ਸ਼੍ਰੌਤ ਅਤੇ ਸਮਾਰਤ ਰਾਖ ਸਿਰਫ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਲਿਖੀ ਗਈ ਹੈ; ਹੋਰ ਸਭ ਲਈ ਲੌਕਿਕ ਰਾਖ ਲਿਖੀ ਗਈ ਹੈ।
ਧਾਰਣਂਮਂਤ੍ਰਤਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂਮੁਨਿਪੁਂਗਵੈਃ ਕੇਵਲਂਧਾਰਣਂਜ੍ਞੇਯਮਨ੍ਯੇषਾਂਮਂਤ੍ਰਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਧਾਰਣਾ ਦੀ ਰੀਤ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦੋਹਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਸਿਖਾਈ ਗਈ ਹੈ; ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਸਿਰਫ ਮੰਤ੍ਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੀ ਧਾਰਣਾ ਕਰਨੀ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਆਗ੍ਨੇਯਮੁਚ੍ਯਤੇਭਸ੍ਮਦਗ੍ਧਗੋਮਯਸਂਭਵਮ੍ ਤਦਾਪਿਦ੍ਰਵ੍ਯਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਸ੍ਯਮਹਾਮੁਨੇ
ਗੋਮੈ ਦੇ ਸੁਆਹ ਤੋਂ ਬਣੀ ਜੋ ਸੁਆਹ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਗਨਿਆ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਵੀ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ ਲਾਉਣ ਲਈ ਪਦਾਰਥ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ।
ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰੋਤ੍ਥਿਤਂਭਸ੍ਮਸਂਗ੍ਰਾਹ੍ਯਂਵਾਮਨੀषਿਭਿਃ ਅਨ੍ਯਯਜ੍ਞੋਤ੍ਥਿਤਂਵਾਪਿਤ੍ਰਿਪੁਣ੍ਡ੍ਰਸ੍ਯਚਧਾਰਣੇ
ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲੀ ਸੁਆਹ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਯਜਨਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲੀ ਸੁਆਹ ਵੀ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ ਲਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਰਿਤ੍ਯਾਦਿਭਿਰ੍ਮਂਤ੍ਰੈਰ੍ਜਾਬਾਲੋਪਨਿषਦ੍ਗਤੇਃ ਸਪ੍ਤਭਿਧੂਲਨਂਕਾਰ੍ਯਂਭਸ੍ਮਨਾਸਜਲੇਨਚ
‘ਅਗਨਿ’ ਆਦਿ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਜਾਬਾਲ ਉਪਨਿਸ਼ਦ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਸੁਆਹ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਛਿੜਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਰ੍ਣਾਨਾਮਾਸ਼੍ਰਮਾਣਾਂਚਮਂਤ੍ਰਤੋਮਂਤ੍ਰਤੋਪਿ ਚ ਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰੋਦ੍ਧੂਲਨਂਪ੍ਰੋਕ੍ਤਜਾਬਾਲੈਰਾਦਰੇਣਚ
ਵਰਨਾਂ ਤੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਲਈ, ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਜਾਂ ਮੰਤ੍ਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ ਲਾਉਣ ਦੀ ਰੀਤ ਜਾਬਾਲਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।
ਭਸ੍ਮਨੋਦ੍ਧੂਲਨਂਚੈਵਯਥਾਤਿਰ੍ਯਕ੍ਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਕਮ੍ ਪ੍ਰਮਾਦਾਦਪਿਮੋਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥੀਨਤ੍ਯਜੇਦਿਤਿਵਿਸ਼੍ਰੁਤਿਃ
ਸੁਆਹ ਲਾਉਣ ਅਤੇ ਤਿਰਛਾ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ, ਭੁੱਲ ਚੁੱਕ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਵੀ, ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਛੱਡਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਇਹ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵੇਨਵਿष੍ਣੁਨਾਚੈਵਤਥਾਤਿਰ੍ਯਕ੍ਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਕਮ੍ ਉਮਾਦੇਵੀਚਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂਸ਼੍ਚਵਾਚਾਨ੍ਯਾਭਿਸ਼੍ਚਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਸ਼ਿਵ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਉਮਾ ਦੇਵੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਤਿਰਛਾ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ ਸਦਾ ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੈਰ੍ਵੈਸ਼੍ਯੈਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰੈਰਪਿਚਸਂਸ੍ਕਰੈਃ ਅਪਭ੍ਰਂਸ਼ੈਰ੍ਧृਤਂਭਸ੍ਮਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰੋਦ੍ਧੂਲਨਾਤ੍ਮਨਾ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ, ਚਾਹੇ ਸੁਧ ਹੋਣ ਜਾਂ ਅਸੁਧ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਸੁਆਹ ਦਾ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ ਲਾਉਣੀ ਰੀਤ ਹੈ।
ਉਦ੍ਧੂਲਨਂਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਂਚਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਨਾਚਰਂਤਿਯੇ ਤੇषਾਂਨਾਸ੍ਤਿਸਮਾਚਾਰੋਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਰਨ ਜਾਂ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਬੰਧਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ।
ਉਦ੍ਧੂਲਨਂਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਂਚਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਨਾਚਰਂਤਿਯੇ ਤੇषਾਂਨਾਸ੍ਤਿਵਿਨਿਮੁਂਕ੍ਤਿਸ੍ਸਂਸਾਰਾਜ੍ਜਨ੍ਮਕੋਟਿਭਿਃ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਰੋੜਾਂ ਜਨਮਾਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਉਦ੍ਧੂਲਨਂਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਂਚਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਨਾਚਰਨ੍ਤਿਯੇ ਤੇषਾਂਨਾਸ੍ਤਿਸ਼ਿਵਜ੍ਞਾਨਂਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸ਼ਤੈਰਪਿ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਲਪਾਂ ਦੇ ਲੱਖਾਂ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੇ।
ਉਦ੍ਧੂਲਨਂਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਂ ਚ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਨਾਚਰਨ੍ਤਿਯੇ ਤੇਮਹਾਪਾਤਕੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਇਤਿਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੀਯਨਿਰ੍ਣਯਃ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਉਦ੍ਧੂਲਨਂਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਂਚਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਨਾਚਰਨ੍ਤਿ ਯੇ ਤੇषਾਮਾਚਰਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂਵਿਪਰੀਤਫਲਾਯ ਹਿ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤਾ ਹਰ ਕੰਮ ਉਲਟ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਪਾਤਕਯੁਕ੍ਤਾਨਾਂ ਜਂਤੂਨਾਂਸ਼ਰ੍ਵਵਿਦ੍ਵਿषਾਮ੍ ਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰੋਦ੍ਧੂਲਨਦ੍ਵੇषੋਜਾਯਤੇਸੁਦृਢਂ ਮੁਨੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਸ਼ਰਵਾ ਨੂੰ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ ਲਾਉਣ ਵੱਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਵੈਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ।
ਸ਼ਿਵਾਗ੍ਨਿਕਾਰ੍ਯਂ ਯਃ ਕृਤ੍ਵਾਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤ੍ਰਿਯਾਯੁषਾਤ੍ਮਵਿਤ੍ ਮੁਚ੍ਯਤੇਸਰ੍ਵਪਾਪੈਸ੍ਤੁਸ੍ਪृष੍ਟੇਨਭਸ੍ਮਨਾਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਅੱਗ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰਕੇ ਸੁਆਹ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਹੋਣ ਤੇ ਵੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਿਤੇਨਭਸ੍ਮਨਾਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤ੍ਰਿਸਨ੍ਧ੍ਯਂਯਸ੍ਤ੍ਰਿਪੁਣ੍ਡ੍ਰਕਮ੍ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਸ਼ਿਵੇਨਸਹਮੋਦਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚਿੱਟੀ ਸੁਆਹ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸਿਤੇਨਭਸ੍ਮਨਾ ਕੁਰ੍ਯਾਲਾਟੇ ਤੁ ਤ੍ਰਿਪੁਣ੍ਡ੍ਰਕਮ੍ ਯੋਸਾਵਨਾਦਿਭੂਤਾਨ੍ਹਿਲੋਕਾਨਾਪ੍ਤੋ ਮृਤੋਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚਿੱਟੀ ਸੁਆਹ ਨਾਲ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਰਨ ਤੇ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਕृਤ੍ਵਾ ਭਸ੍ਮਨਾਸ੍ਨਾਨਂ ਨ ਜਪੇਦ੍ਵੈषਡਕ੍ਸ਼ਰਮ੍ ਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਂ ਚ ਰਚਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਿਧਿਨਾਭਸ੍ਮਨਾਜਪੇਤ੍
ਸੁਆਹ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾ, ਛੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਨਹੀਂ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਪਰ ਜੇ ਸੁਆਹ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਲਾਇਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚੰਗਾ ਹੈ।
ਅਦਯੋ ਵਾਧਮੋ ਵਾਪਿ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਨ੍ਵਿਤੋਪਿ ਵਾ ਉषਃਪਾਪਾਨ੍ਵਿਤੋ ਵਾਪਿਮੂਰ੍ਖੋ ਵਾ ਪਤਿਤੋਪਿ ਵਾ
ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਉੱਚਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨੀਚਾ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਸਵੇਰ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਲੱਗਾ ਹੋਵੇ, ਮੂਰਖ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪਤਿਤ ਹੋਵੇ—
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਦੇਸ਼ੇਵਸੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂਭੂਤਿਸ਼ਾਸਨਸਂਯੁਤਃ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੈਸ਼੍ਚਕ੍ਰਤੁਭਿਃਸਾਂਨਿਧ੍ਯਂਕ੍ਰਿਯਤੇਸਦਾ
ਜਿਸ ਥਾਂ ਭੂਤੀ ਦਾ ਹੁਕਮ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਸਹਿਤੋ ਜੀਵਃ ਪੂਜ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ ਪਾਪਾਨ੍ਵਿਤੋਪਿ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਕਿਂ ਪੁਨਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਯੁਤਃ
ਜੋ ਜੀਵ ਤਿੰਨ ਲਕੀਰਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ; ਜੇਕਰ ਉਹ ਪਾਪੀ ਹੋਵੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ—ਤੇ ਜੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਦੇਸ਼ੇ ਸ਼ਿਵਜ੍ਞਾਨੀ ਭੂਤਿਸ਼ਾਸਨਸਂਯੁਤਃ ਗਤੋ ਯਦृਚ੍ਛਯਾਦ੍ਯਾਪਿ ਤਸ੍ਮਿਸ੍ਤੀਰ੍ਥਾਃ ਸਮਾਗਤਾਃ
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਕੋਈ ਸ਼ਿਵ-ਗਿਆਨੀ, ਭੂਤੀ ਦਾ ਹੁਕਮ ਮੰਨ ਕੇ, ਅਕਸਮਾਤ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਬਹੁਨਾਤ੍ਰਕਿਮੁਕ੍ਤੇਨਧਾਰ੍ਯਂਭਸ੍ਮਸਦਾ ਬੁਧੈਃ ਲਿਂਗਾਰ੍ਚਨਂਸਦਾਕਾਰ੍ਯਂਜਪ੍ਯੋਮਂਤ੍ਰਃषਡਕ੍ਸ਼ਰਃ
ਹੋਰ ਕੀ ਕਹਿਣਾ? ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਸਮ ਧਾਰਣ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੇ ਛੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਵਿष੍ਣੁਨਾਵਾਪਿ ਰੁਦ੍ਰੇਣਮੁਨਿਭਿਃ ਸੁਰੈਃ ਭਸ੍ਮਧਾਰਣਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂਨਸ਼ਕ੍ਯਂਪਰਿਭਾषਿਤੁਮ੍
ਭਸਮ ਧਾਰਣ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਰੁਦ੍ਰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਜਾਂ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਵਿਆਖਿਆ ਸਕਦੇ।
ਇਤਿ ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਾਚਾਰੋਲੁਪ੍ਤਵਰ੍ਣਕ੍ਰਿਯੋਪਿ ਚ ਪਾਪਾਤ੍ਸਕृਤ੍ਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਸ੍ਯਧਾਰਣਾਤ੍ਸੋਪਿਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਜਾਤੀ ਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਕਰਤਬ ਛੱਡ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਜਾਤੀ ਦੇ ਕਰਮ ਗੁਆ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਸਿਰਫ ਇਕ ਵਾਰੀ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੇਭਸ੍ਮਧਾਰਿਣਂਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾਕਰ੍ਮਕੁਰ੍ਵਂਤਿਮਾਨਵਾਃ ਤੇषਾਂ ਨਾਸ੍ਤਿਵਿਨਿਰ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਃ ਸਂਸਾਰਾਜ੍ਜਨ੍ਮਕੋਟਿਭਿਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਭਸਮ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਅਣਦੇਖਾ ਕਰਕੇ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੱਖਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਤੇ ਨਾਧੀਤਂਗੁਰੋਃਸਰ੍ਵਂਤੇਨਸਰ੍ਵਮਨੁष੍ਠਿਤਮ੍ ਯੇਨਵਿਪ੍ਰੇਣਸ਼ਿਰਸਿਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਂਭਸ੍ਮਨਾਕृਤਮ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਭਸਮ ਦਾ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ ਨਹੀਂ ਲਾਉਂਦਾ, ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਅਧਿਆਪਕ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਜਾਂ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕੀਤੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਸਭ ਵਿਅਰਥ ਹਨ।
ਯੇ ਭਸ੍ਮਧਾਰਿਣਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਨਰਾਃ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿਤਾਡਨਮ੍ ਤੇषਾਂਚਂਡਾਲਤੋਜਨ੍ਮਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨੂਹ੍ਯਂਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਾ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਸਮ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਹਿੰਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਗਿਆਨੀ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਚੰਡਾਲ ਤੋਂ ਵੀ ਨੀਚਾ ਹੈ।