ਯੋਨਿਤ੍ਯਂਭਸ੍ਮਪੂਤਾਂਗਃ ਸ਼ਿਵਨਾਮਜਪਾਦਰਃ ਸਂਤਰਤ੍ਯੇਵਸਂਸਾਰਂਸਘੋਰਮਪਿਸ਼ੌਨਕ
ਹੇ ਸ਼ੌਨਕ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਾਖ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ 'ਸ਼ਿਵ' ਨਾਮ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਜਪਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਵੀ ਪਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਹਰਣਂਕृਤ੍ਵਾਹਤ੍ਵਾਪਿਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਬਹੂਨ੍ ਨਲਿਪ੍ਯਤੇਨਰਃ ਪਾਪੈਃਸ਼ਿਵਨਾਮਜਪਾਦਰਃ
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਚੁਰਾ ਲਏ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇ, ਪਰ 'ਸ਼ਿਵ' ਨਾਮ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਜਪੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਲੱਗਦਾ ਨਹੀਂ।
ਵਿਲੋਕ੍ਯਵੇਦਾਨਖਿਲਾਞ੍ਛਿਵਨਾਮਜਪਃਪਰਮ੍ ਸਂਸਾਰਤਾਰਣੋਪਾਯ ਇਤਿਪੂਰ੍ਵੈਰ੍ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਿਤਃ
ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪੁਰਾਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ 'ਸ਼ਿਵ' ਨਾਮ ਦਾ ਜਪ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋਣ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹੈ।
ਕਿਂਬਹੂਕ੍ਤ੍ਯਾਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਸ਼੍ਲੋਕੇਨੈਕੇਨਵਚ੍ਮ੍ਯਹਮ੍ ਸ਼ਿਵਨਾਮ੍ਨੋਮਹਿਮਾਨਂਸਰ੍ਵਪਾਪਾਪਹਾਰਿਣਮ੍
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਬੋਲਣ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ? ਮੈਂ ਇੱਕ ਹੀ ਸ਼ਲੋਕ ਵਿਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: 'ਸ਼ਿਵ' ਨਾਮ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਾਪਾਨਾਂਹਰਣੇਸ਼ਂਭੋਰ੍ਨਾਮਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਹਿਪਾਵਨੀ ਸ਼ਕ੍ਨੋਤਿਪਾਤਕਂਤਾਵਤ੍ਕਰ੍ਤੁਂਨਾਪਿਨਰਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
'ਸ਼ੰਭੂ' ਨਾਮ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਕਤੀ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਿਚ ਐਨੀ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਐਸਾ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਜੋ ਇਸ ਨਾਲ ਦੂਰ ਨਾ ਹੋ ਸਕੇ।
ਸ਼ਿਵਨਾਮਪ੍ਰਭਾਵੇਣਲੇਭੇਸਦ੍ਗਤਿਮੁਤ੍ਤਮਾਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਨृਪਃਪੂਰ੍ਵਂਮਹਾਪਾਪਃ ਪੁਰਾਮੁਨੇ
'ਸ਼ਿਵ' ਨਾਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਮਹਾ ਪਾਪੀ ਰਾਜਾ ਇੰਦਰਦੁਯਮਨ ਨੇ ਵੀ ਉੱਚੀ ਗਤੀ ਪਾਈ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ।
ਤਥਾਕਾਚਿਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਯੋषਾਸੌਮੁਨੇਬਹੁਪਾਪਿਨੀ ਸ਼ਿਵਨਾਮਪ੍ਰਭਾਵੇਣਲੇਭੇਸਦ੍ਗਤਿਮੁਤ੍ਤਮਾਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਪਾਪੀ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੇ ਵੀ 'ਸ਼ਿਵ' ਨਾਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉੱਚੀ ਗਤੀ ਪਾਈ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂਵੋਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਨਾਮਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂਭਸ੍ਮਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂਸਰ੍ਵਪਾਵਨਪਾਵਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਾਮ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਰਾਖ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਅਪਵਿੱਤਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਵਿਧਂਭਸ੍ਮਸਂਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂਸਰ੍ਵਮਂਗਲਦਂਪਰਮ੍ ਤਤ੍ਪ੍ਰਕਾਰਮਹਂਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇਸਾਵਧਾਨਤਯਾਸ਼ृਣੁ
ਰਾਖ ਦੇ ਦੋ ਕਿਸਮਾਂ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਹਨ। ਮੈਂ ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ—ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਏਕਂਜ੍ਞੇਯਂ ਮਹਾਭਸ੍ਮਦ੍ਵਿਤੀਯਂਸ੍ਵਲ੍ਪਸਂਜ੍ਞਕਮ੍ ਮਹਾਭਸ੍ਮ ਇਤਿਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂਭਸ੍ਮਨਾਨਾਵਿਧਂਪਰਮ੍
ਇੱਕ ਨੂੰ 'ਵੱਡੀ ਰਾਖ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੂਜੀ ਨੂੰ 'ਛੋਟੀ'। 'ਵੱਡੀ ਰਾਖ' ਕਈ ਉੱਚੀ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਦ੍ਭਸ੍ਮਤ੍ਰਿਵਿਧਂਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂਸ਼੍ਰੋਤਂਸ੍ਮਾਰ੍ਤਂਚਲੌਕਿਕਮ੍ ਭਸ੍ਮੈਵ ਸ੍ਵਲ੍ਪਸਜ੍ਞਾਹਿਬਹੁਧਾਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਉਹ ਰਾਖ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ: ਸ਼੍ਰੌਤ, ਸਮਾਰਤ ਅਤੇ ਲੌਕਿਕ। ਛੋਟੀ ਰਾਖ ਵੀ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੌਤਂਭਸ੍ਮਤਥਾਸ੍ਮਾਰ੍ਤਂਦ੍ਵਿਜਾਨਾਮੇਵਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍ ਅਨ੍ਯੇषਾਮਪਿਸਰ੍ਵੇषਾਮਪਰਂਭਸ੍ਮਲੌਕਿਕਮ੍
ਸ਼੍ਰੌਤ ਅਤੇ ਸਮਾਰਤ ਰਾਖ ਸਿਰਫ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਲਿਖੀ ਗਈ ਹੈ; ਹੋਰ ਸਭ ਲਈ ਲੌਕਿਕ ਰਾਖ ਲਿਖੀ ਗਈ ਹੈ।
ਧਾਰਣਂਮਂਤ੍ਰਤਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂਮੁਨਿਪੁਂਗਵੈਃ ਕੇਵਲਂਧਾਰਣਂਜ੍ਞੇਯਮਨ੍ਯੇषਾਂਮਂਤ੍ਰਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਧਾਰਣਾ ਦੀ ਰੀਤ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦੋਹਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਸਿਖਾਈ ਗਈ ਹੈ; ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਸਿਰਫ ਮੰਤ੍ਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੀ ਧਾਰਣਾ ਕਰਨੀ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਆਗ੍ਨੇਯਮੁਚ੍ਯਤੇਭਸ੍ਮਦਗ੍ਧਗੋਮਯਸਂਭਵਮ੍ ਤਦਾਪਿਦ੍ਰਵ੍ਯਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਸ੍ਯਮਹਾਮੁਨੇ
ਗੋਮੈ ਦੇ ਸੁਆਹ ਤੋਂ ਬਣੀ ਜੋ ਸੁਆਹ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਗਨਿਆ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਵੀ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ ਲਾਉਣ ਲਈ ਪਦਾਰਥ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ।
ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰੋਤ੍ਥਿਤਂਭਸ੍ਮਸਂਗ੍ਰਾਹ੍ਯਂਵਾਮਨੀषਿਭਿਃ ਅਨ੍ਯਯਜ੍ਞੋਤ੍ਥਿਤਂਵਾਪਿਤ੍ਰਿਪੁਣ੍ਡ੍ਰਸ੍ਯਚਧਾਰਣੇ
ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲੀ ਸੁਆਹ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਯਜਨਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲੀ ਸੁਆਹ ਵੀ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ ਲਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਰਿਤ੍ਯਾਦਿਭਿਰ੍ਮਂਤ੍ਰੈਰ੍ਜਾਬਾਲੋਪਨਿषਦ੍ਗਤੇਃ ਸਪ੍ਤਭਿਧੂਲਨਂਕਾਰ੍ਯਂਭਸ੍ਮਨਾਸਜਲੇਨਚ
‘ਅਗਨਿ’ ਆਦਿ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਜਾਬਾਲ ਉਪਨਿਸ਼ਦ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਸੁਆਹ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਛਿੜਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਰ੍ਣਾਨਾਮਾਸ਼੍ਰਮਾਣਾਂਚਮਂਤ੍ਰਤੋਮਂਤ੍ਰਤੋਪਿ ਚ ਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰੋਦ੍ਧੂਲਨਂਪ੍ਰੋਕ੍ਤਜਾਬਾਲੈਰਾਦਰੇਣਚ
ਵਰਨਾਂ ਤੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਲਈ, ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਜਾਂ ਮੰਤ੍ਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ ਲਾਉਣ ਦੀ ਰੀਤ ਜਾਬਾਲਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।
ਭਸ੍ਮਨੋਦ੍ਧੂਲਨਂਚੈਵਯਥਾਤਿਰ੍ਯਕ੍ਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਕਮ੍ ਪ੍ਰਮਾਦਾਦਪਿਮੋਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥੀਨਤ੍ਯਜੇਦਿਤਿਵਿਸ਼੍ਰੁਤਿਃ
ਸੁਆਹ ਲਾਉਣ ਅਤੇ ਤਿਰਛਾ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ, ਭੁੱਲ ਚੁੱਕ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਵੀ, ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਛੱਡਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਇਹ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵੇਨਵਿष੍ਣੁਨਾਚੈਵਤਥਾਤਿਰ੍ਯਕ੍ਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਕਮ੍ ਉਮਾਦੇਵੀਚਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂਸ਼੍ਚਵਾਚਾਨ੍ਯਾਭਿਸ਼੍ਚਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਸ਼ਿਵ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਉਮਾ ਦੇਵੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਤਿਰਛਾ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ ਸਦਾ ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੈਰ੍ਵੈਸ਼੍ਯੈਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰੈਰਪਿਚਸਂਸ੍ਕਰੈਃ ਅਪਭ੍ਰਂਸ਼ੈਰ੍ਧृਤਂਭਸ੍ਮਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰੋਦ੍ਧੂਲਨਾਤ੍ਮਨਾ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ, ਚਾਹੇ ਸੁਧ ਹੋਣ ਜਾਂ ਅਸੁਧ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਸੁਆਹ ਦਾ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ ਲਾਉਣੀ ਰੀਤ ਹੈ।
ਉਦ੍ਧੂਲਨਂਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਂਚਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਨਾਚਰਂਤਿਯੇ ਤੇषਾਂਨਾਸ੍ਤਿਸਮਾਚਾਰੋਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਰਨ ਜਾਂ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਬੰਧਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ।
ਉਦ੍ਧੂਲਨਂਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਂਚਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਨਾਚਰਂਤਿਯੇ ਤੇषਾਂਨਾਸ੍ਤਿਵਿਨਿਮੁਂਕ੍ਤਿਸ੍ਸਂਸਾਰਾਜ੍ਜਨ੍ਮਕੋਟਿਭਿਃ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਰੋੜਾਂ ਜਨਮਾਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਉਦ੍ਧੂਲਨਂਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਂਚਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਨਾਚਰਨ੍ਤਿਯੇ ਤੇषਾਂਨਾਸ੍ਤਿਸ਼ਿਵਜ੍ਞਾਨਂਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸ਼ਤੈਰਪਿ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਲਪਾਂ ਦੇ ਲੱਖਾਂ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੇ।
ਉਦ੍ਧੂਲਨਂਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਂ ਚ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਨਾਚਰਨ੍ਤਿਯੇ ਤੇਮਹਾਪਾਤਕੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਇਤਿਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੀਯਨਿਰ੍ਣਯਃ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਉਦ੍ਧੂਲਨਂਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਂਚਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਨਾਚਰਨ੍ਤਿ ਯੇ ਤੇषਾਮਾਚਰਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂਵਿਪਰੀਤਫਲਾਯ ਹਿ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤਾ ਹਰ ਕੰਮ ਉਲਟ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਪਾਤਕਯੁਕ੍ਤਾਨਾਂ ਜਂਤੂਨਾਂਸ਼ਰ੍ਵਵਿਦ੍ਵਿषਾਮ੍ ਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰੋਦ੍ਧੂਲਨਦ੍ਵੇषੋਜਾਯਤੇਸੁਦृਢਂ ਮੁਨੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਸ਼ਰਵਾ ਨੂੰ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ ਲਾਉਣ ਵੱਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਵੈਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ।
ਸ਼ਿਵਾਗ੍ਨਿਕਾਰ੍ਯਂ ਯਃ ਕृਤ੍ਵਾਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤ੍ਰਿਯਾਯੁषਾਤ੍ਮਵਿਤ੍ ਮੁਚ੍ਯਤੇਸਰ੍ਵਪਾਪੈਸ੍ਤੁਸ੍ਪृष੍ਟੇਨਭਸ੍ਮਨਾਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਅੱਗ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰਕੇ ਸੁਆਹ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਹੋਣ ਤੇ ਵੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਿਤੇਨਭਸ੍ਮਨਾਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤ੍ਰਿਸਨ੍ਧ੍ਯਂਯਸ੍ਤ੍ਰਿਪੁਣ੍ਡ੍ਰਕਮ੍ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਸ਼ਿਵੇਨਸਹਮੋਦਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚਿੱਟੀ ਸੁਆਹ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸਿਤੇਨਭਸ੍ਮਨਾ ਕੁਰ੍ਯਾਲਾਟੇ ਤੁ ਤ੍ਰਿਪੁਣ੍ਡ੍ਰਕਮ੍ ਯੋਸਾਵਨਾਦਿਭੂਤਾਨ੍ਹਿਲੋਕਾਨਾਪ੍ਤੋ ਮृਤੋਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚਿੱਟੀ ਸੁਆਹ ਨਾਲ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਰਨ ਤੇ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਕृਤ੍ਵਾ ਭਸ੍ਮਨਾਸ੍ਨਾਨਂ ਨ ਜਪੇਦ੍ਵੈषਡਕ੍ਸ਼ਰਮ੍ ਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਂ ਚ ਰਚਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਿਧਿਨਾਭਸ੍ਮਨਾਜਪੇਤ੍
ਸੁਆਹ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾ, ਛੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਨਹੀਂ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਪਰ ਜੇ ਸੁਆਹ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਲਾਇਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚੰਗਾ ਹੈ।