ਅਭਿषੇਕਾਨ੍ਤੇ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਸ਼ਾਲ੍ਯਨ੍ਨੇਨ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ ਪੂਜਾਨ੍ਤੇ ਸ੍ਥਾਪਯੇਲ੍ਲਿਂਗਂ ਪੁਟੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਪृਥਗ੍ਗृਹੇ
ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਚਾਵਲ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਪੂਜਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਬਰਤਨ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ ਘਰ ਵਿਚ ਵੱਖਰਾ ਟਿਕਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਕਰਪੂਜਾਨਿਵृਤ੍ਤਾਨਾਂ ਸ੍ਵਭੋਜ੍ਯਂ ਤੁ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ ਨਿਵृਤ੍ਤਾਨਾਂ ਪਰਂਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਲਿਂਗਮੇਵ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਹਟੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਆਪਣਾ ਖਾਣਾ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਮ ਲਿੰਗ ਹੀ ਠੀਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਭੂਤ੍ਯਭ੍ਯਰ੍ਚਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਭੂਤਿਂ ਚ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ ਪੂਜਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਥਾ ਲਿਂਗਂਸ਼ਿਰਸਾਧਾਰਯੇਤ੍ਸਦਾ
ਵਿਭੂਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤੇ ਵਿਭੂਤੀ ਹੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਸਦਾ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸੂਤਸੂਤਮਹਾਭਾਗਵ੍ਯਾਸਸ਼ਿष੍ਯਨਮੋਸ੍ਤੁਤੇ ਤਦੇਵਵ੍ਯਾਸਤੋਬ੍ਰੂਹਿਭਸ੍ਮਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਹੇ ਸੂਤ, ਵਿਆਸ ਦੇ ਸੁਭਾਗੇ ਚੇਲੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਲਈ, ਵਿਆਸ ਤੋਂ ਹੀ ਵਿਭੂਤੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸ।
ਤਥਾ ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਨਾਮ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਤ੍ਰਿਤਯਂ ਬ੍ਰੂਹਿਸੁਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾਮਮਾਨਂਦਯਚੇਤਸਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰੁਦਰਾਖ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਤਿੰਨ ਮਹਿਮਾਵਾਂ, ਖੁਸ਼ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਦੱਸ।
ਸਾਧੁਪृष੍ਟਂਭਵਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚਲੋਕਾਨਾਂਹਿਤਕਾਰਕਮ੍ ਭਵਂਤੋਵੈਮਹਾਧਨ੍ਯਾਃ ਪਵਿਤ੍ਰਾਃ ਕੁਲਭੂषਣਾਃ
ਤੈਨੂੰ ਸਾਧੂਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਭਲਾਈ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਵਾਕਈ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਹੈ।
ਯੇषਾਂਚੈਵਸ਼ਿਵਃਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਦੈਵਤਂਪਰਮਂਸ਼ੁਭਮ੍ ਸਦਾਸ਼ਿਵਕਥਾਲੋਕੇਵਲ੍ਲਭਾਭਵਤਾਂ ਸਦਾ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸ਼ਿਵ ਹੀ ਸਿੱਧਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਹਨ।
ਤੇਧਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚਕृਤਾਰ੍ਥਾਸ਼੍ਚਸਫਲਂਦੇਹਧਾਰਣਮ੍ ਉਦ੍ਧृਤਞ੍ਚਕੁਲਂਤੇषਾਂਯੇਸ਼ਿਵਂਸਮੁਪਾਸਤੇ
ਉਹ ਲੋਕ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਮਨ-ਚਾਹੀ ਜੀਵਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇਹ ਜਿੰਦਗੀ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋਈ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਘਰ ਉੱਚਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਹੜੇ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮੁਖੇਯਸ੍ਯਸ਼ਿਵਨਾਮਸਦਾਸ਼ਿਵਸ਼ਿਵੇਤਿਚ ਪਾਪਾਨਿਨਸ੍ਪृਸ਼ਂਤ੍ਯੇਵਖਦਿਰਾਂਗਾਰਂਕਯਥਾ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਸਦਾ 'ਸ਼ਿਵ', 'ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ', 'ਸ਼ਿਵ' ਨਾਮ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਾਪ ਛੂਹਦੇ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਖਦੀਰ ਦੀ ਲੱਕੜ ਨੂੰ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।
ਸ਼੍ਰੀਸ਼ਿਵਾਯਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂਮੁਖਂਵ੍ਯਾਹਰਤੇਯਦਾ ਤਨ੍ਮੁਖਂਪਾਵਨਂਤੀਰ੍ਥਂਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਹੇ ਸ਼ਿਵ-ਆਯਨ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜਦੋਂ ਤੇਰਾ ਮੂੰਹ ਇਹ ਨਾਮ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੂੰਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਨ੍ਮੁਖਞ੍ਚਤਥਾਯੋਵੈਪਸ਼੍ਯਤਿਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨ੍ਨਰਃ ਤੀਰ੍ਥਜਨ੍ਯਂਫਲਂਤਸ੍ਯਭਵਤੀਤਿਸੁਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਤੀਰਥ ਦੇ ਸਨਾਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰਤ੍ਰਯਂਸਦਾਤਿष੍ਠੇਦੇਤਚ੍ਛੁਭਤਰਂਦ੍ਵਿਜਾ ਤਸ੍ਯਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣਵੇਣੀਸ੍ਨਾਨਫਲਂਲਭੇਤ੍
ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਤਿੰਨ ਸਦਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਥਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲੇ। ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ ਤਿੰਨ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਦੇ ਸਨਾਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਨਾਮਵਿਭੂਤਿਸ਼੍ਚਤਥਾਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ ਏਵ ਚ ਏਤਤ੍ਤ੍ਰਯਂਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂਤ੍ਰਿਵੇਣੀਸਦृਸ਼ਂਸ੍ਮृਤਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਨਾਮ, ਵਿਭੂਤੀ ਅਤੇ ਰੁਦਰਾਖ — ਇਹ ਤਿੰਨ ਵੱਡੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਵਾਂਗ ਸਮਝੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਤਤ੍ਤ੍ਰਯਂਸ਼ਰੀਰੇਚਯਸ੍ਯਤਿष੍ਠਤਿਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ ਤਸ੍ਯੈਵਦਰ੍ਸ਼ਨਂਲੋਕੇਦੁਰ੍ਲਭਂਪਾਪਹਾਰਕਮ੍
ਜੇ ਇਹ ਤਿੰਨ ਸਦਾ ਕਿਸੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਵਿਰਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਂਯਥਾਵੇਣੀਨੋਭਯੋਰਂਤਰਂਮਨਾਕ੍ ਏਵਂਯੋਨਵਿਜਾਨਾਤਿਸਪਾਪਿष੍ਠੋਨਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਤੇ ਤੇਣੀ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਵਿਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ, ਐਸਾ ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਾਪੀ ਹੈ।
ਵਿਭੂਤਿਰ੍ਯਸ੍ਯਨੋਭਾਲੇਨਾਂਗੇਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਧਾਰਣਮ੍ ਨਾਸ੍ਯੇ ਸ਼ਿਵਮਯੀਵਾਣੀਤਂਤ੍ਯਜੇਦਧਮਂਯਥਾ
ਜਿਸਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਵਿਭੂਤੀ ਜਾਂ ਰੁਦਰਾਖ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਜਿਸਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਸ਼ਿਵ-ਭਾਵ ਵਾਲੀ ਬਾਣੀ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਨੀਚ ਵਾਂਗ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੈਵਂਨਾਮਯਥਾਗਂਗਾਵਿਭੂਤਿਰ੍ਯਮੁਨਾਮਤਾ ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਵਿਧਿਜਾਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਸਰ੍ਵਪਾਪਾਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਜਿਵੇਂ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਯਮੁਨਾ ਨੂੰ ਵਡਿਆਈ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੁਦਰਾਖ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਸ਼ਰੀਰੇਚਤ੍ਰਯਂਯਸ੍ਯਤਤ੍ਫਲਂਚੈਕਤਃਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਏਕਤੋਵੇਣਿਕਾਯਾਸ਼੍ਚਸ੍ਨਾਨਜਂਤੁਫਲਂਬੁਧੈਃ
ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਇਹ ਤਿੰਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਇਕ ਵੱਟ ਵਾਲੀ ਧਾਰ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦਾ ਲਾਭ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਤਦੇਵਂਤੁਲਿਤਂਪੂਰ੍ਵਂਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਹਿਤਕਾਰਿਣਾ ਸਮਾਨਂ ਚੈਵਤਜ੍ਜਾਤਂਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਾਰ੍ਯਂਸਦਾਬੁਧੈਃ
ਇਹ ਸਮਾਨਤਾ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਸੀ; ਜੋ ਇਸ ਤੋਂ ਉਪਜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਾਰਣ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਦ੍ਦਿਨਂਹਿਸਮਾਰਭ੍ਯਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣ੍ਵਾਦਿਭਿਃਸਰੈਃ ਧਾਰ੍ਯਤੇ ਤ੍ਰਿਤਯਂਤਚ੍ਚਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਪਾਪਹਾਰਕਮ੍
ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇਹ ਤਿੰਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪਹਿਨੀਆਂ; ਇਸ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਈਦृਸ਼ਂਹਿਫਲਂਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂਨਾਮਾਦਿਤ੍ਰਿਤਯੋਦ੍ਭਵਮ੍ ਤਨ੍ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂਵਿਸ਼ੇषੇਣਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿਸੁਵ੍ਰਤ
ਇਹ ਫਲ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਨਾਮਾਂ ਤੋਂ ਉਪਜਦਾ ਹੈ, ਐਸਾ ਹੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਹੇ ਸੁਵਰਤ, ਤੂੰ ਇਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਦੱਸ।
ऋषਯੋਹਿਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾਃ ਸਚ੍ਛੈਵਾਜ੍ਞਾਨਿਨਾਂਮਰਾਃ ਤਨ੍ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂਹਿਸਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾਸ਼ृਣੁਤਾਦਰਤੋਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ, ਇਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਸੱਚੀ ਭਕਤੀ ਅਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸੁਣਦੇ ਹਨ।
ਸੁਗੂਢਮਪਿ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁਪੁਰਾਣੇਸ਼੍ਰੁਤਿष੍ਵਪਿ ਭਵਤ੍ਸ੍ਨੇਹਾਨ੍ਮਯਾ ਵਿਪ੍ਰਾਃਪ੍ਰਕਾਸ਼ਃ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ऽਧੁਨਾ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਇਹ ਮਹਿਮਾ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁਪਤ ਹੈ, ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਪ੍ਰਤੀ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਹੁਣ ਇਸ ਨੂੰ ਖੁਲ੍ਹਾ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਕਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਰਿਤਯਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂਸਂਜਾਨਾਤਿਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਂਵਿਨਾਸਰ੍ਵਂਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡੇਸਦਸਤ੍ਪਰਮ੍
ਹੇ ਉੱਤਮ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਕੌਣ ਇਸ ਤਿੰਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ? ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਬਿਨਾ, ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਅਸਲੀ ਨਹੀਂ, ਨਾਸਵੰਤ ਹੈ।
ਵਚ੍ਮ੍ਯਹਂਨਾਮਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂਯਥਾਭਕ੍ਤਿਸਮਾਸਤਃ ਸ਼ृਣੁਤਪ੍ਰੀਤਿਤੋਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਂਪਰਮ੍
ਮੈਂ ਨਾਮ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਭਕਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਤੇ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਇਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵੇਤਿਨਾਮਦਾਵਾਗ੍ਨੇਰ੍ਮਹਾਪਾਤਕਪਰ੍ਵਤਾਃ ਭਸ੍ਮੀਭਵਂਤ੍ਯਨਾਯਾਸਾਤ੍ਸਤ੍ਯਂਸਤ੍ਯਂਨਸਂਸ਼ਯਃ
‘ਸ਼ਿਵ’ ਨਾਮ ਉਚਾਰਣ ਕਰਦੇ ਹੀ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਪਹਾੜ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੁਆਹ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਸੱਚ ਹੈ, ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਪਾਪਮੂਲਾਨਿ ਦੁਃਖਾਨਿਵਿਵਿਧਾਨ੍ਯਪਿਸ਼ੌਨਕ ਸ਼ਿਵਨਾਮੈਕਨਸ਼੍ਯਾਨਿਨਾਨ੍ਯਨਸ਼੍ਯਾਨਿਸਰ੍ਵਥਾ
ਹੇ ਸ਼ੌਨਕ, ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੁੱਖ, ਸ਼ਿਵ ਨਾਮ ਨਾਲ ਹੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਹ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਨਾਸ ਹੁੰਦੇ।
ਸਵੈਦਿਕਃ ਸਪੁਣ੍ਯਾਤ੍ਮਾਸਧਨ੍ਯਸ੍ਸਬੁਧੋਮਤਃ ਸ਼ਿਵਨਾਮਜਪਾਸਕ੍ਤੋਯੋਨਿਤ੍ਯਂਭੁਵਿਮਾਨਵ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਿਵ ਨਾਮ ਜਪਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੈਦਿਕ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸੁਭਾਗਾ ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭਵਂਤਿਵਿਵਿਧਾਧਰ੍ਮਾਸ੍ਤੇषਾਂਸਦ੍ਯਃਫਲੋਨ੍ਮੁਖਾਃ ਯੇषਾਂਭਵਤਿਵਿਸ਼੍ਵਾਸਃਸ਼ਿਵਨਾਮਜਪੇਮੁਨੇ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਨਾਮ ਜਪਣ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧਰਮਕਰਮ ਤੁਰੰਤ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਾਤਕਾਨਿਵਿਨਸ਼੍ਯਂਤਿਯਾਵਂਤਿਸ਼ਿਵਨਾਮਤਃ ਭੁਵਿਤਾਵਂਤਿਪਾਪਾਨਿਕ੍ਰਿਯਂਤੇਨਨਰੈਰ੍ਮੁਨੇ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਸ਼ਿਵ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਘੱਟਦੇ ਹਨ; ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਪਾਪ ਘਟਦੇ ਹਨ।