ਬਿਲ੍ਵਮੂਲੇ ਮਹਾਦੇਵਂ ਲਿਂਗਰੂਪਿਣਮਵ੍ਯਯਮ੍ ਯਃ ਪੂਜਯਤਿ ਪੁਣ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਸ ਸ਼ਿਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਬਿਲਵ ਦੇ ਮੂਲ ਤੇ, ਅਟੱਲ ਲਿੰਗ-ਰੂਪ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਬਿਲ੍ਵਮੂਲੇ ਜਲੈਰ੍ਯਸ੍ਤੁ ਮੂਰ੍ਧਾਨਮਭਿषਿਂਚਤਿ ਸ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਸ੍ਨਾਤਃਸ੍ਯਾਤ੍ਸ ਏਵ ਭੁਵਿ ਪਾਵਨਃ
ਜੋ ਬਿਲਵ ਦੇ ਮੂਲ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤਸ੍ਯਬਿਲ੍ਵਮੂਲਸ੍ਯਾਥਾਲਵਾਲਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਜਲਾਕੁਲਂਮਹਾਦੇਵੋਦृष੍ਟ੍ਵਾਤੁष੍ਟੋਭਵਤ੍ਯਲਮ੍
ਇਸ ਬਿਲਵ ਦੇ ਮੂਲ ਤੇ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪਾਣੀ ਵਾਲਾ ਝੀਲ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਮਹਾਦੇਵ ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੂਜਯੇਦ੍ਵਿਲ੍ਵਮੂਲਂ ਯੋ ਗਂਧਪੁष੍ਪਾਦਿਭਿਰ੍ਨਰਃ ਸ਼ਿਵਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿਸਂਤਤਿਰ੍ਵਰ੍ਧਤੇ ਸੁਖਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਬਿਲਵ ਦੇ ਮੂਲ ਦੀ ਗੰਧ, ਫੁੱਲ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਧਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਬਿਲ੍ਵਮੂਲੇ ਦੀਪਮਾਲਾਂਯਃ ਕਲ੍ਪਯਤਿ ਸਾਦਰਮ੍ ਸਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਾਨਸਂਪਨ੍ਨੋਮਹੇਸ਼ਾਂਤਰ੍ਗਤੋਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਬਿਲਵ ਦੇ ਮੂਲ ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਦੀਆਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੱਚੀ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬਿਲ੍ਵਸ਼ਾਖਾਂ ਸਮਾਦਾਯ ਹਸ੍ਤੇਨ ਨਵਪਲ੍ਲਵਮ੍ ਗृਹੀਤ੍ਵਾਪੂਜਯੇਦ੍ਬਿਲ੍ਵਂਸਚਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਨਵੇਂ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀ ਬਿਲਵ ਦੀ ਟਾਹਣੀ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ, ਬਿਲਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬਿਲ੍ਵਮੂਲੇ ਸ਼ਿਵਰਤਂ ਭੋਜਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਭਕ੍ਤਿਤਃ ਏਕਂਵਾਕੋਟਿਗੁਣਿਤਂਤਸ੍ਯਪੁਣ੍ਯਂਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਜੋ ਬਿਲਵ ਦੇ ਮੂਲ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਜਾਂ ਕਰੋੜ ਵਾਰੀ, ਉਸ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬਿਲ੍ਵਮੂਲੇ ਕ੍ਸ਼ੀਰਮੁਕ੍ਤਮਨ੍ਨਮਾਜ੍ਯੇਨ ਸਂਯੁਤਮ੍ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛਿਵਭਕ੍ਤਾਯ ਸ ਦਰਿਦ੍ਰੋ ਨ ਜਾਯਤੇ
ਜੋ ਬਿਲਵ ਦੇ ਮੂਲ ਤੇ, ਘੀ ਮਿਲਿਆ ਦੁੱਧ ਜਾਂ ਭੋਜਨ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਗਰੀਬ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਸਾਂਗੋਪਾਂਗਮਿਤਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸ਼ਿਵਲਿਂਗਪ੍ਰਪੂਜਨਮ੍ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾਨਾਂ ਨਿਵृਤ੍ਤਾਨਾਂ ਭੇਦਤੋ ਦ੍ਵਿਵਿਧਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੇ ਉਪ-ਹਿੱਸੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਦੋ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਕ ਉਹ ਜੋ ਸੰਸਾਰਕ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹਨ, ਤੇ ਦੂਜੀ ਉਹ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਹਟੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਹ ਫਰਕ ਦੇ ਨਾਲ ਦੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਹਨ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲੇ।
ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾਨਾਂ ਪੀਠਪੂਜਾਂ ਸਰ੍ਵਪੂਜਾਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਸੰਸਾਰਕ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਹਨ, ਉਹ ਪੀਠ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜ ਪੂਰੇ ਕਰਣ।
ਅਭਿषੇਕਾਨ੍ਤੇ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਸ਼ਾਲ੍ਯਨ੍ਨੇਨ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ ਪੂਜਾਨ੍ਤੇ ਸ੍ਥਾਪਯੇਲ੍ਲਿਂਗਂ ਪੁਟੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਪृਥਗ੍ਗृਹੇ
ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਚਾਵਲ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਪੂਜਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਬਰਤਨ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ ਘਰ ਵਿਚ ਵੱਖਰਾ ਟਿਕਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਕਰਪੂਜਾਨਿਵृਤ੍ਤਾਨਾਂ ਸ੍ਵਭੋਜ੍ਯਂ ਤੁ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ ਨਿਵृਤ੍ਤਾਨਾਂ ਪਰਂਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਲਿਂਗਮੇਵ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਹਟੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਆਪਣਾ ਖਾਣਾ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਮ ਲਿੰਗ ਹੀ ਠੀਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਭੂਤ੍ਯਭ੍ਯਰ੍ਚਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਭੂਤਿਂ ਚ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ ਪੂਜਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਥਾ ਲਿਂਗਂਸ਼ਿਰਸਾਧਾਰਯੇਤ੍ਸਦਾ
ਵਿਭੂਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤੇ ਵਿਭੂਤੀ ਹੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਸਦਾ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸੂਤਸੂਤਮਹਾਭਾਗਵ੍ਯਾਸਸ਼ਿष੍ਯਨਮੋਸ੍ਤੁਤੇ ਤਦੇਵਵ੍ਯਾਸਤੋਬ੍ਰੂਹਿਭਸ੍ਮਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਹੇ ਸੂਤ, ਵਿਆਸ ਦੇ ਸੁਭਾਗੇ ਚੇਲੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਲਈ, ਵਿਆਸ ਤੋਂ ਹੀ ਵਿਭੂਤੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸ।
ਤਥਾ ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਨਾਮ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਤ੍ਰਿਤਯਂ ਬ੍ਰੂਹਿਸੁਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾਮਮਾਨਂਦਯਚੇਤਸਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰੁਦਰਾਖ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਤਿੰਨ ਮਹਿਮਾਵਾਂ, ਖੁਸ਼ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਦੱਸ।
ਸਾਧੁਪृष੍ਟਂਭਵਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚਲੋਕਾਨਾਂਹਿਤਕਾਰਕਮ੍ ਭਵਂਤੋਵੈਮਹਾਧਨ੍ਯਾਃ ਪਵਿਤ੍ਰਾਃ ਕੁਲਭੂषਣਾਃ
ਤੈਨੂੰ ਸਾਧੂਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਭਲਾਈ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਵਾਕਈ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਹੈ।
ਯੇषਾਂਚੈਵਸ਼ਿਵਃਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਦੈਵਤਂਪਰਮਂਸ਼ੁਭਮ੍ ਸਦਾਸ਼ਿਵਕਥਾਲੋਕੇਵਲ੍ਲਭਾਭਵਤਾਂ ਸਦਾ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸ਼ਿਵ ਹੀ ਸਿੱਧਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਹਨ।
ਤੇਧਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚਕृਤਾਰ੍ਥਾਸ਼੍ਚਸਫਲਂਦੇਹਧਾਰਣਮ੍ ਉਦ੍ਧृਤਞ੍ਚਕੁਲਂਤੇषਾਂਯੇਸ਼ਿਵਂਸਮੁਪਾਸਤੇ
ਉਹ ਲੋਕ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਮਨ-ਚਾਹੀ ਜੀਵਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇਹ ਜਿੰਦਗੀ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋਈ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਘਰ ਉੱਚਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਹੜੇ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮੁਖੇਯਸ੍ਯਸ਼ਿਵਨਾਮਸਦਾਸ਼ਿਵਸ਼ਿਵੇਤਿਚ ਪਾਪਾਨਿਨਸ੍ਪृਸ਼ਂਤ੍ਯੇਵਖਦਿਰਾਂਗਾਰਂਕਯਥਾ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਸਦਾ 'ਸ਼ਿਵ', 'ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ', 'ਸ਼ਿਵ' ਨਾਮ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਾਪ ਛੂਹਦੇ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਖਦੀਰ ਦੀ ਲੱਕੜ ਨੂੰ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।
ਸ਼੍ਰੀਸ਼ਿਵਾਯਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂਮੁਖਂਵ੍ਯਾਹਰਤੇਯਦਾ ਤਨ੍ਮੁਖਂਪਾਵਨਂਤੀਰ੍ਥਂਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਹੇ ਸ਼ਿਵ-ਆਯਨ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜਦੋਂ ਤੇਰਾ ਮੂੰਹ ਇਹ ਨਾਮ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੂੰਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਨ੍ਮੁਖਞ੍ਚਤਥਾਯੋਵੈਪਸ਼੍ਯਤਿਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨ੍ਨਰਃ ਤੀਰ੍ਥਜਨ੍ਯਂਫਲਂਤਸ੍ਯਭਵਤੀਤਿਸੁਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਤੀਰਥ ਦੇ ਸਨਾਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰਤ੍ਰਯਂਸਦਾਤਿष੍ਠੇਦੇਤਚ੍ਛੁਭਤਰਂਦ੍ਵਿਜਾ ਤਸ੍ਯਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣਵੇਣੀਸ੍ਨਾਨਫਲਂਲਭੇਤ੍
ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਤਿੰਨ ਸਦਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਥਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲੇ। ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ ਤਿੰਨ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਦੇ ਸਨਾਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਨਾਮਵਿਭੂਤਿਸ਼੍ਚਤਥਾਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ ਏਵ ਚ ਏਤਤ੍ਤ੍ਰਯਂਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂਤ੍ਰਿਵੇਣੀਸਦृਸ਼ਂਸ੍ਮृਤਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਨਾਮ, ਵਿਭੂਤੀ ਅਤੇ ਰੁਦਰਾਖ — ਇਹ ਤਿੰਨ ਵੱਡੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਵਾਂਗ ਸਮਝੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਤਤ੍ਤ੍ਰਯਂਸ਼ਰੀਰੇਚਯਸ੍ਯਤਿष੍ਠਤਿਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ ਤਸ੍ਯੈਵਦਰ੍ਸ਼ਨਂਲੋਕੇਦੁਰ੍ਲਭਂਪਾਪਹਾਰਕਮ੍
ਜੇ ਇਹ ਤਿੰਨ ਸਦਾ ਕਿਸੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਵਿਰਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਂਯਥਾਵੇਣੀਨੋਭਯੋਰਂਤਰਂਮਨਾਕ੍ ਏਵਂਯੋਨਵਿਜਾਨਾਤਿਸਪਾਪਿष੍ਠੋਨਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਤੇ ਤੇਣੀ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਵਿਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ, ਐਸਾ ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਾਪੀ ਹੈ।
ਵਿਭੂਤਿਰ੍ਯਸ੍ਯਨੋਭਾਲੇਨਾਂਗੇਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਧਾਰਣਮ੍ ਨਾਸ੍ਯੇ ਸ਼ਿਵਮਯੀਵਾਣੀਤਂਤ੍ਯਜੇਦਧਮਂਯਥਾ
ਜਿਸਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਵਿਭੂਤੀ ਜਾਂ ਰੁਦਰਾਖ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਜਿਸਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਸ਼ਿਵ-ਭਾਵ ਵਾਲੀ ਬਾਣੀ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਨੀਚ ਵਾਂਗ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੈਵਂਨਾਮਯਥਾਗਂਗਾਵਿਭੂਤਿਰ੍ਯਮੁਨਾਮਤਾ ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਵਿਧਿਜਾਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਸਰ੍ਵਪਾਪਾਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਜਿਵੇਂ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਯਮੁਨਾ ਨੂੰ ਵਡਿਆਈ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੁਦਰਾਖ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਸ਼ਰੀਰੇਚਤ੍ਰਯਂਯਸ੍ਯਤਤ੍ਫਲਂਚੈਕਤਃਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਏਕਤੋਵੇਣਿਕਾਯਾਸ਼੍ਚਸ੍ਨਾਨਜਂਤੁਫਲਂਬੁਧੈਃ
ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਇਹ ਤਿੰਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਇਕ ਵੱਟ ਵਾਲੀ ਧਾਰ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦਾ ਲਾਭ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਤਦੇਵਂਤੁਲਿਤਂਪੂਰ੍ਵਂਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਹਿਤਕਾਰਿਣਾ ਸਮਾਨਂ ਚੈਵਤਜ੍ਜਾਤਂਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਾਰ੍ਯਂਸਦਾਬੁਧੈਃ
ਇਹ ਸਮਾਨਤਾ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਸੀ; ਜੋ ਇਸ ਤੋਂ ਉਪਜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਾਰਣ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਦ੍ਦਿਨਂਹਿਸਮਾਰਭ੍ਯਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣ੍ਵਾਦਿਭਿਃਸਰੈਃ ਧਾਰ੍ਯਤੇ ਤ੍ਰਿਤਯਂਤਚ੍ਚਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਪਾਪਹਾਰਕਮ੍
ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇਹ ਤਿੰਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪਹਿਨੀਆਂ; ਇਸ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।