ਕਾਸ਼੍ਮੀਰੇ ਸ੍ਫਾਟਿਕੇਰਾਤ੍ਨੇ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਲਿਂਗੇषੁ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣਸਮਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸ਼ਂਭੋਰ੍ਨੈਵੇਦ੍ਯਭਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਿੱਚ, ਸਫੈਦ ਪੱਥਰਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੋਤਿ ਲਿੰਗਾਂ ਵਿਚ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਭੋਗ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਚੰਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਗਾ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾਪਿ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ਮਾਲ੍ਯਂਯਸ੍ਤੁਧਾਰਯੇਤ੍ ਭਕ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾਦ੍ਰੁਤਂਤਸ੍ਯਸਰ੍ਵਪਾਪਂ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਹਤਿਆਰਾ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਤਰੇ ਹੋਏ ਫੁੱਲ ਪਹਿਨ ਲਵੇ ਤੇ ਘੀ ਖਾ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਚਂਡਾਧਿਕਾਰੋਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤਿਤਦ੍ਭਾਕ੍ਤਵ੍ਯਂਨਮਾਨਵੈਃ ਚਂਡਾਧਿਕਾਰੋਨੋਯਤ੍ਰਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਂਤਚ੍ਚਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਜਿੱਥੇ ਚੰਡਾਧਿਕਾਰ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਭੋਗ ਉਹੀ ਖਾ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਚੰਡਾਧਿਕਾਰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭੋਗ ਖਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਬਾਣਲਿਂਗੇਚਲੌਹੇਚਸਿਦ੍ਧੇਲਿਂਗੇਸ੍ਵਯਂਭੁਵਿ ਪ੍ਰਤਿਮਾਸੁਚਸਰ੍ਵਾਸੁਨਚਂਡੋਧਿਕृਤੋਭਵੇਤ੍
ਬਾਣ ਲਿੰਗ, ਲੋਹੇ ਦਾ ਲਿੰਗ, ਸਿੱਧ ਲਿੰਗ, ਸਵਯੰਭੂ ਲਿੰਗ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਚੰਡਾਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ।
ਸ੍ਨਾਪਯਿਤ੍ਵਾਵਿਧਾਨੇਨਯੋਲਿਂਗਸ੍ਨਾਪਨੋਦਕਮ੍ ਤ੍ਰਿਃਪਿਬੇਤ੍ਤ੍ਰਿਵਿਧਂਪਾਪਂਤਸ੍ਯੇਹਾਸ਼ੁ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਜੋ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਸ ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਇੱਥੇ ਹੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਗ੍ਰਾਹ੍ਯਂਸ਼ਿਵਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਪਤ੍ਰਂਪੁष੍ਪਂਫਲਂਜਲਮ੍ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਸਂਗਾਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਯਾਤਿ ਪਵਿਤ੍ਰਿਤਾਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦਾ ਭੋਗ, ਪੱਤਿਆਂ, ਫੁੱਲਾਂ, ਫਲਾਂ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਪਰ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ ਇਹ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਲੋਂਗੋਪਰਿ ਚ ਯਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਂਤਦਗ੍ਰਾਹ੍ਯਂ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਃ ਸੁਪਵਿਤ੍ਰਂ ਚ ਤਜ੍ਜ੍ਞੇਯਂ ਯਲ੍ਲਿਂਗਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਬਾਹ੍ਯਤਃ
ਲਿੰਗ ਉੱਤੇ ਜੋ ਭੋਗ ਪਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ; ਪਰ ਜੋ ਲਿੰਗ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨੋ।
ਨੈਵੇਦ੍ਯਨਿਰ੍ਣਯਃਪ੍ਰੋਕ੍ਤ ਇਤ੍ਥਂਵੋਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਬਿਲ੍ਵਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸਾਵਧਾਨਤਯਾ ऽਦਰਾਤ੍
ਭੋਗ ਦਾ ਨਿਰਣੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ; ਹੁਣ ਬਿਲਵ ਦੇ ਮਹਾਤਮ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਵਰੂਪੋਯਂ ਬਿਲ੍ਵੋਦੇਵੈਰਪਿਸ੍ਤੁਤਿਃ ਯਥਾਕਥਂਚਿਦੇਤਸ੍ਯਮਹਿਮਾਜ੍ਞਾਯਤੇਕਥਮ੍
ਇਹ ਬਿਲਵ ਮਹਾਦੇਵ ਦਾ ਹੀ ਰੂਪ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਜੇਹੜਾ ਵੀ ਇਸ ਦੇ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲਵੇ, ਉਹੀ ਕਾਫੀ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯਤੀਰ੍ਥਾਨਿਯਾਵਂਤਿਲੋਕੇषੁਪ੍ਰਥਿਤਾਨ੍ਯਪਿ ਤਾਨਿਸਰ੍ਵਾਣਿਤੀਰ੍ਥਾਨਿਬਿਲ੍ਵਮੂਲੇਵਸਂਤਿਹਿ
ਜਗਤ ਵਿਚ ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਬਿਲਵ ਦੇ ਮੂਲ ਤੇ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਬਿਲ੍ਵਮੂਲੇ ਮਹਾਦੇਵਂ ਲਿਂਗਰੂਪਿਣਮਵ੍ਯਯਮ੍ ਯਃ ਪੂਜਯਤਿ ਪੁਣ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਸ ਸ਼ਿਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਬਿਲਵ ਦੇ ਮੂਲ ਤੇ, ਅਟੱਲ ਲਿੰਗ-ਰੂਪ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਬਿਲ੍ਵਮੂਲੇ ਜਲੈਰ੍ਯਸ੍ਤੁ ਮੂਰ੍ਧਾਨਮਭਿषਿਂਚਤਿ ਸ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਸ੍ਨਾਤਃਸ੍ਯਾਤ੍ਸ ਏਵ ਭੁਵਿ ਪਾਵਨਃ
ਜੋ ਬਿਲਵ ਦੇ ਮੂਲ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤਸ੍ਯਬਿਲ੍ਵਮੂਲਸ੍ਯਾਥਾਲਵਾਲਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਜਲਾਕੁਲਂਮਹਾਦੇਵੋਦृष੍ਟ੍ਵਾਤੁष੍ਟੋਭਵਤ੍ਯਲਮ੍
ਇਸ ਬਿਲਵ ਦੇ ਮੂਲ ਤੇ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪਾਣੀ ਵਾਲਾ ਝੀਲ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਮਹਾਦੇਵ ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੂਜਯੇਦ੍ਵਿਲ੍ਵਮੂਲਂ ਯੋ ਗਂਧਪੁष੍ਪਾਦਿਭਿਰ੍ਨਰਃ ਸ਼ਿਵਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿਸਂਤਤਿਰ੍ਵਰ੍ਧਤੇ ਸੁਖਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਬਿਲਵ ਦੇ ਮੂਲ ਦੀ ਗੰਧ, ਫੁੱਲ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਧਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਬਿਲ੍ਵਮੂਲੇ ਦੀਪਮਾਲਾਂਯਃ ਕਲ੍ਪਯਤਿ ਸਾਦਰਮ੍ ਸਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਾਨਸਂਪਨ੍ਨੋਮਹੇਸ਼ਾਂਤਰ੍ਗਤੋਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਬਿਲਵ ਦੇ ਮੂਲ ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਦੀਆਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੱਚੀ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬਿਲ੍ਵਸ਼ਾਖਾਂ ਸਮਾਦਾਯ ਹਸ੍ਤੇਨ ਨਵਪਲ੍ਲਵਮ੍ ਗृਹੀਤ੍ਵਾਪੂਜਯੇਦ੍ਬਿਲ੍ਵਂਸਚਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਨਵੇਂ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀ ਬਿਲਵ ਦੀ ਟਾਹਣੀ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ, ਬਿਲਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬਿਲ੍ਵਮੂਲੇ ਸ਼ਿਵਰਤਂ ਭੋਜਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਭਕ੍ਤਿਤਃ ਏਕਂਵਾਕੋਟਿਗੁਣਿਤਂਤਸ੍ਯਪੁਣ੍ਯਂਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਜੋ ਬਿਲਵ ਦੇ ਮੂਲ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਜਾਂ ਕਰੋੜ ਵਾਰੀ, ਉਸ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬਿਲ੍ਵਮੂਲੇ ਕ੍ਸ਼ੀਰਮੁਕ੍ਤਮਨ੍ਨਮਾਜ੍ਯੇਨ ਸਂਯੁਤਮ੍ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛਿਵਭਕ੍ਤਾਯ ਸ ਦਰਿਦ੍ਰੋ ਨ ਜਾਯਤੇ
ਜੋ ਬਿਲਵ ਦੇ ਮੂਲ ਤੇ, ਘੀ ਮਿਲਿਆ ਦੁੱਧ ਜਾਂ ਭੋਜਨ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਗਰੀਬ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਸਾਂਗੋਪਾਂਗਮਿਤਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸ਼ਿਵਲਿਂਗਪ੍ਰਪੂਜਨਮ੍ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾਨਾਂ ਨਿਵृਤ੍ਤਾਨਾਂ ਭੇਦਤੋ ਦ੍ਵਿਵਿਧਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੇ ਉਪ-ਹਿੱਸੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਦੋ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਕ ਉਹ ਜੋ ਸੰਸਾਰਕ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹਨ, ਤੇ ਦੂਜੀ ਉਹ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਹਟੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਹ ਫਰਕ ਦੇ ਨਾਲ ਦੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਹਨ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲੇ।
ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾਨਾਂ ਪੀਠਪੂਜਾਂ ਸਰ੍ਵਪੂਜਾਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਸੰਸਾਰਕ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਹਨ, ਉਹ ਪੀਠ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜ ਪੂਰੇ ਕਰਣ।
ਅਭਿषੇਕਾਨ੍ਤੇ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਸ਼ਾਲ੍ਯਨ੍ਨੇਨ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ ਪੂਜਾਨ੍ਤੇ ਸ੍ਥਾਪਯੇਲ੍ਲਿਂਗਂ ਪੁਟੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਪृਥਗ੍ਗृਹੇ
ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਚਾਵਲ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਪੂਜਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਬਰਤਨ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ ਘਰ ਵਿਚ ਵੱਖਰਾ ਟਿਕਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਕਰਪੂਜਾਨਿਵृਤ੍ਤਾਨਾਂ ਸ੍ਵਭੋਜ੍ਯਂ ਤੁ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ ਨਿਵृਤ੍ਤਾਨਾਂ ਪਰਂਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਲਿਂਗਮੇਵ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਹਟੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਆਪਣਾ ਖਾਣਾ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਮ ਲਿੰਗ ਹੀ ਠੀਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਭੂਤ੍ਯਭ੍ਯਰ੍ਚਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਭੂਤਿਂ ਚ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ ਪੂਜਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਥਾ ਲਿਂਗਂਸ਼ਿਰਸਾਧਾਰਯੇਤ੍ਸਦਾ
ਵਿਭੂਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤੇ ਵਿਭੂਤੀ ਹੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਸਦਾ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸੂਤਸੂਤਮਹਾਭਾਗਵ੍ਯਾਸਸ਼ਿष੍ਯਨਮੋਸ੍ਤੁਤੇ ਤਦੇਵਵ੍ਯਾਸਤੋਬ੍ਰੂਹਿਭਸ੍ਮਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਹੇ ਸੂਤ, ਵਿਆਸ ਦੇ ਸੁਭਾਗੇ ਚੇਲੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਲਈ, ਵਿਆਸ ਤੋਂ ਹੀ ਵਿਭੂਤੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸ।
ਤਥਾ ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਨਾਮ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਤ੍ਰਿਤਯਂ ਬ੍ਰੂਹਿਸੁਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾਮਮਾਨਂਦਯਚੇਤਸਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰੁਦਰਾਖ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਤਿੰਨ ਮਹਿਮਾਵਾਂ, ਖੁਸ਼ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਦੱਸ।
ਸਾਧੁਪृष੍ਟਂਭਵਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚਲੋਕਾਨਾਂਹਿਤਕਾਰਕਮ੍ ਭਵਂਤੋਵੈਮਹਾਧਨ੍ਯਾਃ ਪਵਿਤ੍ਰਾਃ ਕੁਲਭੂषਣਾਃ
ਤੈਨੂੰ ਸਾਧੂਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਭਲਾਈ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਵਾਕਈ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਹੈ।
ਯੇषਾਂਚੈਵਸ਼ਿਵਃਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਦੈਵਤਂਪਰਮਂਸ਼ੁਭਮ੍ ਸਦਾਸ਼ਿਵਕਥਾਲੋਕੇਵਲ੍ਲਭਾਭਵਤਾਂ ਸਦਾ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸ਼ਿਵ ਹੀ ਸਿੱਧਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਹਨ।
ਤੇਧਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚਕृਤਾਰ੍ਥਾਸ਼੍ਚਸਫਲਂਦੇਹਧਾਰਣਮ੍ ਉਦ੍ਧृਤਞ੍ਚਕੁਲਂਤੇषਾਂਯੇਸ਼ਿਵਂਸਮੁਪਾਸਤੇ
ਉਹ ਲੋਕ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਮਨ-ਚਾਹੀ ਜੀਵਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇਹ ਜਿੰਦਗੀ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋਈ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਘਰ ਉੱਚਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਹੜੇ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮੁਖੇਯਸ੍ਯਸ਼ਿਵਨਾਮਸਦਾਸ਼ਿਵਸ਼ਿਵੇਤਿਚ ਪਾਪਾਨਿਨਸ੍ਪृਸ਼ਂਤ੍ਯੇਵਖਦਿਰਾਂਗਾਰਂਕਯਥਾ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਸਦਾ 'ਸ਼ਿਵ', 'ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ', 'ਸ਼ਿਵ' ਨਾਮ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਾਪ ਛੂਹਦੇ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਖਦੀਰ ਦੀ ਲੱਕੜ ਨੂੰ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।
ਸ਼੍ਰੀਸ਼ਿਵਾਯਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂਮੁਖਂਵ੍ਯਾਹਰਤੇਯਦਾ ਤਨ੍ਮੁਖਂਪਾਵਨਂਤੀਰ੍ਥਂਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਹੇ ਸ਼ਿਵ-ਆਯਨ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜਦੋਂ ਤੇਰਾ ਮੂੰਹ ਇਹ ਨਾਮ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੂੰਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।