ਅਗ੍ਰਤੋਵੀਰਭਦ੍ਰਂ ਚ ਪृष੍ਠੇਕੀਰ੍ਤਿਮੁਖਂ ਤਥਾ ਤਤ ਏਕਾਦਸ਼ਾਨ੍ਨੁਦ੍ਰਾਨ੍ਪੂਜਯੇਦ੍ਵਿਧਿਨਾਤਤਃ
ਅੱਗੇ ਵੀਰਭਦਰ, ਪਿੱਛੇ ਕੀਰਤਿਮੁਖ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਗਿਆਰਾਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤਃਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰਂ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰਿਯਮੇਵ ਚ ਸ੍ਤੁਤੀਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧਾਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਞ੍ਚਾਂਗਪਠਨਂ ਤਥਾ
ਫਿਰ, ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਸ਼ਤ ਰੁਦ੍ਰਿਆ ਜਪ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਤੁਤੀਆਂ ਕਰਕੇ, ਪੰਜਾਂਗ ਪਾਠ ਵੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਤ੍ਵਾ ਲਿਂਗਂ ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍ ਇਤਿਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਸ਼ੇषਂ ਚ ਸ਼ਿਵਪੂਜਨਮਾਦਰਾਤ੍
ਫਿਰ, ਲਿੰਗ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮ ਕੇ ਅਤੇ ਨਮ ਸਕੇ, ਵਿਦਾ ਲੈ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪੂਰੇ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਰਾਤ੍ਰਾਵੁਦਙ੍ਮੁਖਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਂਸਦੈਵਹਿ ਸ਼ਿਵਾਰ੍ਚਨਂ ਸਦਾਪ੍ਯੇਵਂਸ਼ੁਚਿਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦੁਦਙ੍ਮੁਖਃ
ਰਾਤ ਨੂੰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨ ਪ੍ਰਾਚੀਮਗ੍ਰਤਃ ਸ਼ਂਭੋਰ੍ਨੋਦੀਚੀਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸਂਹਿਤਾਨ੍ ਨਪ੍ਰਤੀਚੀਂਯਤਃ ਪृष੍ਠਮਤੋਗ੍ਰਾਹ੍ਯਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਯੇਤ੍
ਸ਼ੰਭੂ ਸਾਹਮਣੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ ਬੈਠਣਾ, ਨਾ ਹੀ ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਕਤੀ ਹੋਵੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਤੇ ਪਿੱਠ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਕਰਕੇ ਵੀ ਨਹੀਂ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਅਪਣਾਉਣਾ।
ਵਿਨਾਭਸ੍ਮਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰੇਣ ਵਿਨਾ ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਮਾਲਯਾ ਬਿਲ੍ਵਪਤ੍ਰਂ ਵਿਨਾ ਨੈਵ ਪੂਜਯੇਚ੍ਛਂਕਰਂ ਬੁਧਃ
ਬਿਨਾ ਭਸਮ ਦੇ ਤਿੰਨ ਲਕੀਰਾਂ, ਬਿਨਾ ਰੁਦਰਾਖ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਤੇ ਬਿਨਾ ਬਿਲਵਾ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ, ਕੋਈ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਭਸ੍ਮਾਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੇ ਸ਼ਿਵਪੂਜਨੇ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮृਦਾਪਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਲਲਾਟੇ ਚ ਤ੍ਰਿਪੁਣ੍ਡ੍ਰਕਮ੍
ਜੇ ਭਸਮ ਉਪਲਬਧ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਤਾਂ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਵੀ ਲਲਾਟ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਲਕੀਰਾਂ ਲਾ ਲੈਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਗ੍ਰਾਹ੍ਯਂ ਸ਼ਿਵਨੈਵੇਦ੍ਯਮਿਤਿ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਵਚਃ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਨ੍ਨਿਰ੍ਣਯਂ ਬਿਲ੍ਵਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮਪਿ ਸਨ੍ਮੁਨੇ
ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ ਕਿ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਨੈਵੇਦਿਆ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਇਸ ਬਾਰੇ ਫੈਸਲਾ ਦੱਸੋ, ਅਤੇ ਬਿਲਵਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵੀ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਚੰਗੇ ਰਿਸ਼ੀ।
ਸਰ੍ਵਂਵਦਾਮਿਸਂਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਧਨ੍ਯਾ ਯੂਯਂ ਸ਼ਿਵਵ੍ਰਤਾਃ
ਮੈਂ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਵਰਤਾਂ ਲਈ ਧਨਿਆ ਹੋ।
ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਃ ਸਦ੍ਵ੍ਰਤੀਦृਢਨਿਸ਼੍ਚਯਃ ਭਕ੍ਸ਼ਯੇਚ੍ਛਿਵਨੈਵੇਦ੍ਯਂਤ੍ਯਜੇਦਗ੍ਰਾਹ੍ਯਭਾਵਨਾਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਭਗਤ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ, ਸਾਫ, ਚੰਗੇ ਵਰਤਾਂ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਦ੍ਰਿੜ ਨਿਸ਼ਚੇ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਨੈਵੇਦਿਆ ਖਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਗਲਤ ਸਮਝ ਛੱਡ ਦੇਵੇ ਕਿ ਇਹ ਲੈਣਾ ਮਨਾਂ ਹੈ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾਪਿ ਸ਼ਿਵਨੈਵੇਦ੍ਯੇ ਯਾਂਤਿ ਪਾਪਾਨਿ ਦੂਰਤਃ ਭਕ੍ਤੇਤੁਸ਼ਿਵਨੈਵੇਦ੍ਯੇਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ਯਾ ਯਾਂਤਿਕੋਟਿਸ਼ਃ
ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਨੈਵੇਦਿਆ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਭਗਤ ਲਈ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਨੈਵੇਦਿਆ ਨੂੰ ਖਾਣ ਨਾਲ ਪੁੰਨ ਅਣਗਿਣਤ ਵਾਰੀ ਵਧ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਲਂ ਯਾਗਸਹਸ੍ਰੇਣਾਪ੍ਯਲਂ ਯਾਗਾਰ੍ਬੁਦੈਰਪਿ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤੇ ਸ਼ਿਵਨੈਵੇਦ੍ਯੇ ਸ਼ਿਵਸਾਯੁਜ੍ਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਹਜ਼ਾਰ ਯਾਗਾਂ ਜਾਂ ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਯਾਗਾਂ ਵੀ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਨੈਵੇਦਿਆ ਨੂੰ ਖਾਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਹਨ; ਇਸ ਨੂੰ ਖਾਣ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਦ੍ਗृਹੇਸ਼ਿਵਨੈਵੇਦ੍ਯਪ੍ਰਚਾਰੋਪਿਪ੍ਰਜਾਯਤੇ ਤਦ੍ਗृਹਂਪਾਵਨਂਸਰ੍ਵਮਨ੍ਯਪਾਵਨਕਾਰਣਮ੍
ਜਿਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਨੈਵੇਦਿਆ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਘਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਗਤਂ ਸ਼ਿਵਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਰਸਾਮੁਦਾ ਭਕ੍ਸ਼ਣੀਯਂਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇ ਨ ਸ਼ਿਵਸ੍ਮਰਣਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਜਦੋਂ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਨੈਵੇਦਿਆ ਆਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।
ਆਗਤਂ ਸ਼ਿਵਨੈਵੇਦ੍ਯਮਨ੍ਯਦਾ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਮਿਤ੍ਯਪਿ ਵਿਲਂਬੇਪਾਪਸਂਬਂਧੋਭਵਤ੍ਯੇਵ ਹਿ ਮਾਨਵੇ
ਜੇ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਨੈਵੇਦਿਆ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸਮੇਂ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹੋ; ਪਰ ਜੇ ਦੇਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਪਾਪ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਯਸ੍ਯ ਸ਼ਿਵਨੈਵੇਦ੍ਯਗ੍ਰਹਣੇਚ੍ਛਾਪ੍ਰਜਾਯਤੇ ਸਪਾਪਿष੍ਠੋਗਰਿष੍ਠਃਸ੍ਯਾਨ੍ਨਰਕਂਯਾਤ੍ਯਪਿਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਨੈਵੇਦਿਆ ਨੂੰ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ।
ਹृਦਯੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰਕਾਨ੍ਤੇ ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਣਰੂਪ੍ਯਾਦਿਨਿਰ੍ਮਿਤੇ ਸ਼ਿਵਦੀਕ੍ਸ਼ਾਵਤਾਭਕ੍ਤੇਨੇਦਂਭਕ੍ਸ਼੍ਯਮਿਤੀਰ੍ਯਤੇ
ਜੇ ਨੈਵੇਦਿਆ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਚੰਦਨ, ਸੋਨੇ ਜਾਂ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਦীক্ষਾ ਮਿਲੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਖਾਣ ਯੋਗ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਦੀਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਵਿਤੋਭਕ੍ਤੋ ਮਹਾਪ੍ਰਸਾਦਸਂਜ੍ਞਕਮ੍ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਪਿ ਲਿਂਗਾਨਾਂ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਭਕ੍ਸ਼ਯੇਚ੍ਛੁਭਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਦীক্ষਾ ਵਾਲਾ ਭਗਤ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਹਾ-ਪ੍ਰਸਾਦ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲਿੰਗਾਂ ਦਾ ਨੈਵੇਦਿਆ ਖਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯਦੀਕ੍ਸ਼ਾਯੁਜਾਂਨ੍ਃਣਾਂਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਿਰਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂਨਿਰ੍ਣਯਂਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾਸ਼ਿਵਨੈਵੇਦ੍ਯਭਕ੍ਸ਼ਣੇ
ਹੁਣ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਦীক্ষਾ ਨਹੀਂ ਲਏ, ਪਰ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਨੈਵੇਦਿਆ ਨੂੰ ਖਾਣ ਬਾਰੇ ਫੈਸਲਾ।
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮੋਦ੍ਭਵੇ ਲਿਂਗੇ ਰਸਲਿਂਗੇਤਥਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਪਾषਾਣੇ ਰਾਜਤੇਸ੍ਵਰ੍ਣੇਸੁਰਸਿਦ੍ਧਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤੇ
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ ਲਿੰਗ, ਰਸ ਵਾਲਾ ਲਿੰਗ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਪੱਥਰ, ਚਾਂਦੀ, ਸੋਨਾ ਜਾਂ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਸਿੱਧਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਲਿੰਗ—
ਕਾਸ਼੍ਮੀਰੇ ਸ੍ਫਾਟਿਕੇਰਾਤ੍ਨੇ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਲਿਂਗੇषੁ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣਸਮਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸ਼ਂਭੋਰ੍ਨੈਵੇਦ੍ਯਭਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਿੱਚ, ਸਫੈਦ ਪੱਥਰਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੋਤਿ ਲਿੰਗਾਂ ਵਿਚ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਭੋਗ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਚੰਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਗਾ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾਪਿ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ਮਾਲ੍ਯਂਯਸ੍ਤੁਧਾਰਯੇਤ੍ ਭਕ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾਦ੍ਰੁਤਂਤਸ੍ਯਸਰ੍ਵਪਾਪਂ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਹਤਿਆਰਾ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਤਰੇ ਹੋਏ ਫੁੱਲ ਪਹਿਨ ਲਵੇ ਤੇ ਘੀ ਖਾ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਚਂਡਾਧਿਕਾਰੋਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤਿਤਦ੍ਭਾਕ੍ਤਵ੍ਯਂਨਮਾਨਵੈਃ ਚਂਡਾਧਿਕਾਰੋਨੋਯਤ੍ਰਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਂਤਚ੍ਚਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਜਿੱਥੇ ਚੰਡਾਧਿਕਾਰ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਭੋਗ ਉਹੀ ਖਾ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਚੰਡਾਧਿਕਾਰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭੋਗ ਖਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਬਾਣਲਿਂਗੇਚਲੌਹੇਚਸਿਦ੍ਧੇਲਿਂਗੇਸ੍ਵਯਂਭੁਵਿ ਪ੍ਰਤਿਮਾਸੁਚਸਰ੍ਵਾਸੁਨਚਂਡੋਧਿਕृਤੋਭਵੇਤ੍
ਬਾਣ ਲਿੰਗ, ਲੋਹੇ ਦਾ ਲਿੰਗ, ਸਿੱਧ ਲਿੰਗ, ਸਵਯੰਭੂ ਲਿੰਗ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਚੰਡਾਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ।
ਸ੍ਨਾਪਯਿਤ੍ਵਾਵਿਧਾਨੇਨਯੋਲਿਂਗਸ੍ਨਾਪਨੋਦਕਮ੍ ਤ੍ਰਿਃਪਿਬੇਤ੍ਤ੍ਰਿਵਿਧਂਪਾਪਂਤਸ੍ਯੇਹਾਸ਼ੁ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਜੋ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਸ ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਇੱਥੇ ਹੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਗ੍ਰਾਹ੍ਯਂਸ਼ਿਵਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਪਤ੍ਰਂਪੁष੍ਪਂਫਲਂਜਲਮ੍ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਸਂਗਾਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਯਾਤਿ ਪਵਿਤ੍ਰਿਤਾਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦਾ ਭੋਗ, ਪੱਤਿਆਂ, ਫੁੱਲਾਂ, ਫਲਾਂ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਪਰ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ ਇਹ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਲੋਂਗੋਪਰਿ ਚ ਯਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਂਤਦਗ੍ਰਾਹ੍ਯਂ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਃ ਸੁਪਵਿਤ੍ਰਂ ਚ ਤਜ੍ਜ੍ਞੇਯਂ ਯਲ੍ਲਿਂਗਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਬਾਹ੍ਯਤਃ
ਲਿੰਗ ਉੱਤੇ ਜੋ ਭੋਗ ਪਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ; ਪਰ ਜੋ ਲਿੰਗ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨੋ।
ਨੈਵੇਦ੍ਯਨਿਰ੍ਣਯਃਪ੍ਰੋਕ੍ਤ ਇਤ੍ਥਂਵੋਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਬਿਲ੍ਵਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸਾਵਧਾਨਤਯਾ ऽਦਰਾਤ੍
ਭੋਗ ਦਾ ਨਿਰਣੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ; ਹੁਣ ਬਿਲਵ ਦੇ ਮਹਾਤਮ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਵਰੂਪੋਯਂ ਬਿਲ੍ਵੋਦੇਵੈਰਪਿਸ੍ਤੁਤਿਃ ਯਥਾਕਥਂਚਿਦੇਤਸ੍ਯਮਹਿਮਾਜ੍ਞਾਯਤੇਕਥਮ੍
ਇਹ ਬਿਲਵ ਮਹਾਦੇਵ ਦਾ ਹੀ ਰੂਪ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਜੇਹੜਾ ਵੀ ਇਸ ਦੇ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲਵੇ, ਉਹੀ ਕਾਫੀ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯਤੀਰ੍ਥਾਨਿਯਾਵਂਤਿਲੋਕੇषੁਪ੍ਰਥਿਤਾਨ੍ਯਪਿ ਤਾਨਿਸਰ੍ਵਾਣਿਤੀਰ੍ਥਾਨਿਬਿਲ੍ਵਮੂਲੇਵਸਂਤਿਹਿ
ਜਗਤ ਵਿਚ ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਬਿਲਵ ਦੇ ਮੂਲ ਤੇ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।