ਤਦਰ੍ਧਂਮਧ੍ਯਮਂਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂਤਦਰ੍ਧਮਘਮਂਸ੍ਮृਤਮ੍ ਇਤ੍ਥਂਤ੍ਰਿਵਿਧਮਾਖ੍ਯਾਤਮੁਤ੍ਤਰੋਤ੍ਤਰਤਃਪਰਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਅੱਧਾ ਮੱਧਮ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਅੱਧਾ ਨੀਚ ਲਿੰਗ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤਿੰਨ ਭਾਗ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਪਿਛਲੇ ਤੋਂ ਛੋਟਾ।
ਅਨੇਕਲਿਂਗਂਯੋਨਿਤ੍ਯਂਭਕ੍ਤਿਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਸਮਨ੍ਵਿਤਃ ਪੂਜਯੇਤ੍ਸਲਭੇਤ੍ਕਾਮਾਨ੍ਮਨਸਾ ਮਾਨਸੇਪ੍ਸਿਤਾਨ੍
ਜੋ ਭਗਤੀ ਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸਦਾ ਕਈ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨਲਿਂਗਾਰਾਧਨਾਦਨ੍ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂਵੇਦਚਤੁष੍ਟਯੇ ਵਿਦ੍ਯਤੇਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਮੇष ਏਵਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਭੀ ਪੁੰਨ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ; ਇਹੀ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਪੱਕਾ ਨਿਸਚਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਮੇਤਤ੍ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯਕਰ੍ਮਜਾਲਮਸ਼ੇषਤਃ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾਪਰਮਯਾ ਵਿਦ੍ਵਾਂਲ੍ਲਿਂਗਮੇਕਂਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਸਾਰੇ ਹੋਰ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛੱਡ ਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਲਿਂਗੇਰ੍ਚਿਤੇਰ੍ਚਿਤਂਸਰ੍ਵਂਜਗਤ੍ਸ੍ਥਾਵਰਜਂਗਮਮ੍ ਸਂਸਾਰਾਂਬੁਧਿਮਗ੍ਨਾਨਾਂਨਾਨ੍ਯਤ੍ਤਾਰਣਸਾਧਨਮ੍
ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਰਾਹੀਂ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਜੰਗਲ ਅਤੇ ਜੰਗਮ ਜੀਵ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਸਤਾ ਨਹੀਂ।
ਅਜ੍ਞਾਨਤਿਮਿਰਾਂਧਾਨਾਂਵਿषਯਾਸਕ੍ਤਚੇਤਸਾਮ੍ ਪ੍ਲਵੋਨਾਨ੍ਯੋਸ੍ਤਿਜਗਤਿਲਿਂਗਾਰਾਧਨਮਂਤਰਾ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਅਗਿਆਨਤਾ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿਚ ਅੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਜਹਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਸਕੇ।
ਹਰਿਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯੋਦੇਵਾਮੁਨਯੋਯਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਗਂਧਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚਰਣਾਸ੍ਸਿਦ੍ਧਾਦੈਤੇਯਾਦਾਨਵਾਸ੍ਤਥਾ
ਹਰੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ, ਯਕਸ਼, ਰਾਖਸ਼ਸ, ਗੰਧਰਵ, ਚਰਨ, ਸਿੱਧ, ਦੈਤ ਅਤੇ ਦਾਨਵ—all
ਨਾਗਾਃਸ਼ੇषਪ੍ਰਭृਤਯੋਗਰੁਡਾਦ੍ਯਾਃਖਗਾਸ੍ਤਥਾ ਸਪ੍ਰਜਾਪਤਯਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇਮਨਵਃਕਿਨ੍ਨਰਾਨਰਾਃ
ਨਾਗ, ਸ਼ੇਸ਼ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਗਰੁੜ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੰਛੀ, ਹੋਰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਮਨੂ, ਕਿੰਨਰ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ—all
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾਮਹਾਭਕ੍ਤ੍ਯਾਲਿਂਗਂਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਿਦਮ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃਕਾਮਾਨਭੀष੍ਟਾਂਸ਼੍ਚਤਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਹृਦਿਸ੍ਥਿਤਾਨ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਜੋ ਦਿਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋਵੈਸ਼੍ਯਃਸ਼ੂਦ੍ਰੋਵਾਪ੍ਰਤਿਲੋਮਜਃ ਪੂਜਯੇਤ੍ਸਤਤਂਲਿਂਗਂਤਤ੍ਤਨ੍ਮਂਤ੍ਰੇਣਸਾਦਰਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਸ਼ੂਦਰ ਜਾਂ ਮਿਲੀ ਜਾਤੀ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਅਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ।
ਕਿਂਬਹੂਕ੍ਤੇਨਮੁਨਯਃਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਮਪਿਤਥਾਨ੍ਯਤਃ ਅਧਿਕਾਰੋਸ੍ਤਿਸਰ੍ਵੇषਾਂਸ਼ਿਵਲਿਂਗਾਰ੍ਚਨੇਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਮੁਨਿਓ, ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਬੋਲਣ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ? ਇਹ ਹੀ ਹੱਕ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਵੀ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਲੋਗਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ।
ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂਵੈਦਿਕੇਨਾਪਿਮਾਰ੍ਗੇਣਾਰਾਧਨਂਵਰਮ੍ ਅਨ੍ਯੇषਾਮਪਿਜਂਤੂਨਾਂਵੈਦਿਕੇਨਨਸਂਮਤਮ੍
ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ, ਵੈਦਿਕ ਰਾਹੀਂ ਪੂਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਵੈਦਿਕ ਪੂਜਾ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਹੀਂ।
ਵੈਦਿਕਾਨਾਂਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂਚਪੂਜਾਵੈਦਿਕਮਾਰ੍ਗਤਃ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾਨਾਨ੍ਯਮਾਰ੍ਗੇਣ ਇਤ੍ਯਾਹਭਗਵਾਞ੍ਛਿਵਃ
ਵੈਦਿਕ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਵੈਦਿਕ ਰਾਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਰਾਹੀਂ ਨਹੀਂ—ਇਹ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਦਧੀਚ ਗੌਤਮਾਦੀਨਾਂਸ਼ਾਪੇਨਾਦਗ੍ਧਚੇਤਸਾਮ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਜਾਯਤੇਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਨੈਵ ਵੈਦਿਕਕਰ੍ਮਣਿ
ਦਧੀਚ, ਗੌਤਮ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਸੜ ਗਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਵੈਦਿਕ ਕਰਮ 'ਚ ਸਿਰਫ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਹੀ ਸ਼ਰਧਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਯੋਵੈਦਿਕਮਨਾਦृਤ੍ਯਕਰ੍ਮਸ੍ਮਾਰ੍ਤਮਥਾਪਿਵਾ ਅਨ੍ਯਤ੍ਸਮਾਚਰੇਨ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯੋਨਸਂਕਲ੍ਪਫਲਂਲਭੇਤ੍
ਜੋ ਵੈਦਿਕ ਕਰਮ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਕੇ, ਸਮਾਰਤ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਸਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ, ਹੇ ਮਰਣ ਵਾਲੇ।
ਇਤ੍ਥਂਕृਤ੍ਵਾਰ੍ਚਨਂਸ਼ਂਭੋਰ੍ਨੈਵੇਦ੍ਯਾਂਤਂਵਿਧਾਨਤਃ ਪੂਜਯੇਦष੍ਟਮੂਰ੍ਤੀਸ਼੍ਚਤਤ੍ਰੈਵਤ੍ਰਿਜਗਨ੍ਮਯੀਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਨੈਵੇਦ ਦੇਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਕੇ, ਉਥੇ ਅੱਠ ਮੂਰਤੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਰਾਪੋਨਲੋਵਾਯੁਰਾਕਾਸ਼ਃ ਸੂਰ੍ਯਸੋਮਕੌ ਯਜਮਾਨ ਇਤਿ ਤ੍ਵष੍ਟੌਮੂਰ੍ਤਯਃਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਧਰਤੀ, ਪਾਣੀ, ਅੱਗ, ਹਵਾ, ਆਕਾਸ਼, ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਯਜਮਾਨ—ਇਹ ਅੱਠ ਮੂਰਤੀਆਂ ਮੰਨੀ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ਰ੍ਵੋਭਵਸ਼੍ਚ ਰੁਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਉਗ੍ਰੋਭੀਮ ਇਤੀਸ਼੍ਵਰਃ ਮਹਾਦੇਵਃ ਪਸ਼ੁਪਤਿਰੇਤਾਨ੍ਮੂਰ੍ਤਿਭਿਰਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਸ਼ਰਵ, ਭਵ, ਰੁਦ੍ਰ, ਉਗ੍ਰ, ਭੀਮ, ਈਸ਼ਵਰ, ਮਹਾਦੇਵ ਅਤੇ ਪਸ਼ੁਪਤੀ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੂਜਯੇਤ੍ਪਰਿਵਾਰਂ ਚਤਤਃਸ਼ਂਭੋਃਸੁਭਕ੍ਤਿਤਃ ਈਸ਼ਾਨਾਦਿਕ੍ਰਮਾਤ੍ਤਤ੍ਰਚਂਦਨਾਕ੍ਸ਼ਤਪਤ੍ਰਕੈਃ
ਫਿਰ, ਸੱਚੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ, ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਈਸ਼ਾਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਚੰਦਨ, ਅਕਸ਼ਤ ਅਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ।
ਈਸ਼ਾਨਂਨਨ੍ਦਿਨਂਚਂਡਂਮਹਾਕਾਲਂਚਭृਂਗਿਣਮ੍ ਵृषਂਸ੍ਕਂਦਂਕਪਰ੍ਦੀਸ਼ਂਸੋਮਂਸ਼ੁਕ੍ਰਂਚਤਤ੍ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਈਸ਼ਾਨ, ਨੰਦੀ, ਚੰਡ, ਮਹਾਕਾਲ, ਭ੍ਰਿੰਗੀ, ਵ੍ਰਿਸ਼, ਸਕੰਦ, ਕਪਰਦੀਸ਼, ਸੋਮ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰ, ਇਸੀ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ।
ਅਗ੍ਰਤੋਵੀਰਭਦ੍ਰਂ ਚ ਪृष੍ਠੇਕੀਰ੍ਤਿਮੁਖਂ ਤਥਾ ਤਤ ਏਕਾਦਸ਼ਾਨ੍ਨੁਦ੍ਰਾਨ੍ਪੂਜਯੇਦ੍ਵਿਧਿਨਾਤਤਃ
ਅੱਗੇ ਵੀਰਭਦਰ, ਪਿੱਛੇ ਕੀਰਤਿਮੁਖ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਗਿਆਰਾਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤਃਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰਂ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰਿਯਮੇਵ ਚ ਸ੍ਤੁਤੀਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧਾਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਞ੍ਚਾਂਗਪਠਨਂ ਤਥਾ
ਫਿਰ, ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਸ਼ਤ ਰੁਦ੍ਰਿਆ ਜਪ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਤੁਤੀਆਂ ਕਰਕੇ, ਪੰਜਾਂਗ ਪਾਠ ਵੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਤ੍ਵਾ ਲਿਂਗਂ ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍ ਇਤਿਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਸ਼ੇषਂ ਚ ਸ਼ਿਵਪੂਜਨਮਾਦਰਾਤ੍
ਫਿਰ, ਲਿੰਗ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮ ਕੇ ਅਤੇ ਨਮ ਸਕੇ, ਵਿਦਾ ਲੈ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪੂਰੇ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਰਾਤ੍ਰਾਵੁਦਙ੍ਮੁਖਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਂਸਦੈਵਹਿ ਸ਼ਿਵਾਰ੍ਚਨਂ ਸਦਾਪ੍ਯੇਵਂਸ਼ੁਚਿਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦੁਦਙ੍ਮੁਖਃ
ਰਾਤ ਨੂੰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨ ਪ੍ਰਾਚੀਮਗ੍ਰਤਃ ਸ਼ਂਭੋਰ੍ਨੋਦੀਚੀਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸਂਹਿਤਾਨ੍ ਨਪ੍ਰਤੀਚੀਂਯਤਃ ਪृष੍ਠਮਤੋਗ੍ਰਾਹ੍ਯਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਯੇਤ੍
ਸ਼ੰਭੂ ਸਾਹਮਣੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ ਬੈਠਣਾ, ਨਾ ਹੀ ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਕਤੀ ਹੋਵੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਤੇ ਪਿੱਠ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਕਰਕੇ ਵੀ ਨਹੀਂ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਅਪਣਾਉਣਾ।
ਵਿਨਾਭਸ੍ਮਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰੇਣ ਵਿਨਾ ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਮਾਲਯਾ ਬਿਲ੍ਵਪਤ੍ਰਂ ਵਿਨਾ ਨੈਵ ਪੂਜਯੇਚ੍ਛਂਕਰਂ ਬੁਧਃ
ਬਿਨਾ ਭਸਮ ਦੇ ਤਿੰਨ ਲਕੀਰਾਂ, ਬਿਨਾ ਰੁਦਰਾਖ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਤੇ ਬਿਨਾ ਬਿਲਵਾ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ, ਕੋਈ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਭਸ੍ਮਾਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੇ ਸ਼ਿਵਪੂਜਨੇ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮृਦਾਪਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਲਲਾਟੇ ਚ ਤ੍ਰਿਪੁਣ੍ਡ੍ਰਕਮ੍
ਜੇ ਭਸਮ ਉਪਲਬਧ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਤਾਂ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਵੀ ਲਲਾਟ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਲਕੀਰਾਂ ਲਾ ਲੈਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਗ੍ਰਾਹ੍ਯਂ ਸ਼ਿਵਨੈਵੇਦ੍ਯਮਿਤਿ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਵਚਃ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਨ੍ਨਿਰ੍ਣਯਂ ਬਿਲ੍ਵਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮਪਿ ਸਨ੍ਮੁਨੇ
ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ ਕਿ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਨੈਵੇਦਿਆ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਇਸ ਬਾਰੇ ਫੈਸਲਾ ਦੱਸੋ, ਅਤੇ ਬਿਲਵਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵੀ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਚੰਗੇ ਰਿਸ਼ੀ।
ਸਰ੍ਵਂਵਦਾਮਿਸਂਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਧਨ੍ਯਾ ਯੂਯਂ ਸ਼ਿਵਵ੍ਰਤਾਃ
ਮੈਂ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਵਰਤਾਂ ਲਈ ਧਨਿਆ ਹੋ।
ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਃ ਸਦ੍ਵ੍ਰਤੀਦृਢਨਿਸ਼੍ਚਯਃ ਭਕ੍ਸ਼ਯੇਚ੍ਛਿਵਨੈਵੇਦ੍ਯਂਤ੍ਯਜੇਦਗ੍ਰਾਹ੍ਯਭਾਵਨਾਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਭਗਤ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ, ਸਾਫ, ਚੰਗੇ ਵਰਤਾਂ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਦ੍ਰਿੜ ਨਿਸ਼ਚੇ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਨੈਵੇਦਿਆ ਖਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਗਲਤ ਸਮਝ ਛੱਡ ਦੇਵੇ ਕਿ ਇਹ ਲੈਣਾ ਮਨਾਂ ਹੈ।