ਨਮਃ ਪਾਰ੍ਯਾਯ ਇਤਿ ਵਾ ਪੁष੍ਪ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਚਾਰ੍ਪਯੇਤ੍ ਨਮਃ ਪਰ੍ਣ੍ਯਾਯ ਇਤਿ ਵਾ ਬਿਲ੍ਬਪਤ੍ਰਸਮਰ੍ਪਣਮ੍
‘ਨਮ: ਪਾਰਿਆ’ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਂ ਫੁੱਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਫੁੱਲ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ‘ਨਮ: ਪਰਣਿਆ’ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਬਿਲਵਾ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਮਃਕਪਰ੍ਦਿਨੇਚੇਤਿ ਧੂਪਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾਵਿਧਿ ਦੀਪਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਤੁ ਨਮ ਆਸ਼ਵ ਇਤ੍ਯृਚਾ
‘ਨਮ: ਕਪਰਦੀਨੇ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਧੂਪ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ‘ਨਮ: ਆਸ਼ਵਾ’ ਰਿਕ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦੀਵਾ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਮੋਜ੍ਯੇष੍ਠਾਯਮਂਤ੍ਰੇਣ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਨੈਵੇਦ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਮਨੁਨਾਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ਬਕਮਿਤਿਪੁਨਰਾਚਮਨਂਸ੍ਮृਤਮ੍
‘ਨਮੋ ਜ੍ਯੇਸ਼ਠਾਯ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ‘ਤ੍ਰਯੰਬਕਮ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਮੁੜ ਆਚਮਨ ਕਰਨਾ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਮਾ ਰੁਦ੍ਰਾਯੇਤਿ ऋਚਾ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਫਲਸਮਰ੍ਪਣਮ੍ ਨਮੋ ਵ੍ਰਜ੍ਯਾਯੇਤਿ ऋਚਾ ਸਕਲਂ ਸ਼ਂਭਵੇਰ੍ਪਯੇਤ੍
‘ਇਮਾ ਰੁਦ੍ਰਾਯ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਫਲ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ‘ਨਮੋ ਵ੍ਰਜ੍ਯਾਯ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਭੇਟ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਨੋ ਮਹਾਂਤਮਿਤਿ ਚ ਮਾਨਸ੍ਤੋਕੇ ਇਤਿ ਤਤਃ ਮਂਤ੍ਰੇਦ੍ਵਯੇਨੈਕਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਤੈ ਰੁਦ੍ਰਾਨ੍ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
‘ਮਨੋ ਮਹਾਂਤਮ’ ਤੇ ‘ਮਾਨਸਤੋਕੇ’ ਦੋ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਗਿਆਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭ ਇਤਿ ਤ੍ਰ੍ਯृਚਾਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂਹਿਸਮਰ੍ਪਯੇਤ੍ ਦੇਵਸ੍ਯਤ੍ਵੇਤਿਮਂਤ੍ਰੇਣਹ੍ਯਭਿषੇਕਂਚਰੇਦ੍ਬੁਧਃ
‘ਹਿਰਣਯਗਰਭ’ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਤਿੰਨ ਰਿਕਾਂ ਨਾਲ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਚੜ੍ਹਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ‘ਦੇਵਸ੍ਯਤ੍ਵੇ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਦੀਪਮਂਤ੍ਰੇਣਵਾਸ਼ਂਭੋਰ੍ਨੀਰਾਜਨਵਿਧਿਂਚਰੇਤ੍ ਪੁष੍ਪਾਂਜਲਿਂਚਰੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਇਮਾ ਰੁਦ੍ਰਾਯਚਤ੍ਰ੍ਯृਚਾ
ਸ਼ੰਭੂ ਲਈ ਦੀਪ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਨਿਰਾਜਨ ਦੀ ਰੀਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਭਕਤੀ ਨਾਲ ‘ਇਮਾ ਰੁਦ੍ਰਾਯ’ ਦੀ ਤਿੰਨ ਰਿਕਾਂ ਨਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਅੰਜਲੀ ਚੜ੍ਹਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਾਨੋਮਹਾਨ੍ਤਮਿਤਿ ਚ ਚਰੇਤ੍ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ ਮਾਨਸ੍ਤੋਕੇਤਿ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਸਾष੍ਟਾਙ੍ਗਂਪ੍ਰਣਮੇਤ੍ਸੁਧੀਃ
‘ਮਨੋ ਮਹਾਂਤਮ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਗਿਆਨਵਾਨ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ‘ਮਾਨਸਤੋਕੇ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਬੁਧੀਮਾਨ ਸਾਅਸ਼ਟਾਂਗ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਤੋਯਤ ਇਤ੍ਯਭਯਾਂਜ੍ਞਾਨਾਖ੍ਯਾਂ ਤ੍ਰ੍ਯਂਬਕੇਣ ਚ
‘ਯਤੋ ਯਤਾ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਅਭੈ ਮੂਦਰਾ ਦਿਖਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ‘ਤ੍ਰਯੰਬਕ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਗਿਆਨ ਮੂਦਰਾ ਦਿਖਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨਮਃਸੇਨੇਤਿ ਮਂਤ੍ਰੇਣਮਹਾਮੁਦ੍ਰਾਂਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਯੇਤ੍ ਦਰ੍ਸ਼ਯੇਦ੍ਧੇਨੁਮੁਦ੍ਰਾਂਚਨਮੋਗੇਭ੍ਯ ऋਚਾਨਯਾ
‘ਨਮਹ ਸੇਨੇਤੀ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਮਹਾਂ ਮੂਦਰਾ ਦਿਖਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਧੇਨੁ ਮੂਦਰਾ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ‘ਨਮੋ ਗੇ’ ਰਿਕ ਨਾਲ ਮੂਦਰਾ ਦਰਸਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਮੁਦ੍ਰਾਃਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼੍ਯਾਥ ਸ਼ਿਵਮਂਤ੍ਰਜਪਂ ਚਰੇਤ੍ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰਿਯਮਂਤ੍ਰੇਣ ਜਪੇਦ੍ਵੇਦਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਪੰਜ ਮੂਦਰਾਂ ਦਿਖਾ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਪ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਤ ਰੁਦ੍ਰੀਏ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਪ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪਞ੍ਚਾਙ੍ਗਪਾਠਂਚਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵੇਦਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ ਦੇਵਾਗਾਤ੍ਵਿਤਿਮਂਤ੍ਰੇਣਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛਂਭੋਰ੍ਵਿਸਰ੍ਜਨਮ੍
ਫਿਰ, ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਵਿਅਕਤੀ ਪੰਜ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ; ‘ਦੇਵਾਗਾਤ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸ਼ੰਭੂ ਦਾ ਵਿਸਰਜਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ਼ਿਵਪੂਜਾਯਾਵ੍ਯਾਸਤੋਵੈਦਿਕੋਵਿਧਿਃ ਸਮਾਸਤਸ਼੍ਚਸ਼ृਣੁਤਵੈਦਿਕਂਵਿਧਿਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਅਾਸ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਪੂਜਾ ਲਈ ਵਿਦਿਕ ਰੀਤ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਹੁਣ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮ ਵਿਦਿਕ ਵਿਧੀ ਸੁਣੋ।
ऋਚਾਸਦ੍ਯੋਜਾਤਮਿਤਿਮृਦਾਹਰਣਮਾਚਰੇਤ੍ ਵਾਮਦੇਵਾਯ ਇਤਿ ਚ ਜਲਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ੇਪਮਾਚਰੇਤ੍
‘ਸਦ੍ਯੋਜਾਤ’ ਰਿਕ ਨਾਲ ਮਿੱਟੀ ਲੈਣ ਦੀ ਰੀਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ‘ਵਾਮਦੇਵਾਯ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਘੋਰੇਣ ਚ ਮਂਤ੍ਰੇਣਲਿਂਗਨਿਰ੍ਮਾਣਮਾਚਰੇਤ੍ ਤਤ੍ਪੁਰੁषਾਯਮਂਤ੍ਰੇਣਾਹ੍ਵਾਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾਵਿਧਿ
‘ਅਘੋਰੇਣ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ‘ਤਤਪੁਰੁਸ਼ਾਯ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਆਹਵਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਯੋਜਯੇਦ੍ਵੇਦਿਕਾਯਾਮੀਸ਼ਾਨਮਨੁਨਾਹਰਮ੍ ਅਨ੍ਯਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਧਾਨਂਚਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਤਃ ਸੁਧੀਃ
‘ਈਸ਼ਾਨ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਹਰਾ ਨੂੰ ਵੇਦਿਕਾ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹੋਰ ਸਾਰਾ ਵਿਧਾਨ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰੇਣਮਂਤ੍ਰੇਣਗੁਰੁਦਤ੍ਤੇਨਵਾਤਥਾ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪੂਜਾਂ षੋਡਸ਼ੋਪਚਾਰੇਣ ਵਿਧਿਵਤ੍ਸੁਧੀਃ
ਗੁਰੂ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਪੰਜ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਲਾਂ ਉਪਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਭਵਾਯਭਵਨਾਸ਼ਾਯਮਹਾਦੇਵਾਯਧੀਮਹਿ ਉਗ੍ਰਾਯ ਉਗ੍ਰਨਾਸ਼ਾਯ ਸ਼ਰ੍ਵਾਯ ਸ਼ਸ਼ਿਮੌਲਿਨੇ
ਅਸੀਂ ਭਵ, ਭਵਨਾਸ਼ਕ, ਮਹਾਦੇਵ, ਉਗ੍ਰ, ਉਗ੍ਰਨਾਸ਼ਕ, ਸ਼ਰਵ ਤੇ ਚੰਦਨੂੰ ਵਾਲੇ ਦੀ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਅਨੇਨ ਮਨੁਨਾ ਵਾਪਿ ਪੂਜਯੇਚ੍ਛਂਕਰਂਸੁਧੀਃ ਸੁਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚਭ੍ਰਮਂਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾਭਕ੍ਤ੍ਯੈਵਫਲਦਃ ਸ਼ਿਵਃ
ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਸ਼ੁੱਧ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਭੁੱਲ ਛੱਡ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਸਿਰਫ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯਪਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਾਦृਤ੍ਯ ਵੈਦਿਕਕ੍ਰਮਪੂਜਨਮ੍ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇਨ੍ਯਵਿਧਿਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ਸਾਧਾਰਣਤਯਾਦ੍ਵਿਜਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਦਿਕ ਕ੍ਰਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ; ਹੁਣ, ਦੁਜਾ ਲਈ ਆਮ ਵਿਧੀ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਮਝਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੂਜਾਪਾਰ੍ਥਿਵਲਿਂਗਸ੍ਯਸਂਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਸ਼ਿਵਨਾਮਭਿਃ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਹਰੋਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸ਼ਂਭੁਃਸ਼ੂਲਪਾਣਿਃ ਪਿਨਾਕਧृਕ੍ ਸ਼ਿਵਃ ਪਸ਼ੁਪਤਿਸ਼੍ਚੈਵਮਹਾਦੇਵ ਇਤਿ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਹਰ, ਮਹੇਸ਼, ਸ਼ੰਭੂ, ਸ਼ੂਲਪਾਣੀ, ਪਿਨਾਕਧਰ, ਸ਼ਿਵ, ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਤੇ ਮਹਾਦੇਵ — ਇਹ ਨਾਮ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਵਰਤਣੇ ਹਨ।
ਮृਦਾਹਰਣਸਂਘਟ੍ਟਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਹ੍ਵਾਨਮੇਵਚ ਸ੍ਨਪਨਂਪੂਜਨਂਚੈਵਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਵੇਤਿਵਿਸਰ੍ਜਨਮ੍
ਮਿੱਟੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰਨਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਗਠਨ ਕਰਨਾ, ਸਥਾਪਨਾ, ਆਹਵਾਨ, ਸਨਾਨ, ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਵਿਸਰਜਨ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕਰਣੇ ਹਨ।
ਅਂਕਾਰਾਦਿਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਂਤੈਰ੍ਨਮੋਨ੍ਤੈਰ੍ਨਾਮਭਿਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾਚਕ੍ਰਿਯਾਸਰ੍ਵਾਭਕ੍ਤ੍ਯਾਪਰਮਯਾਮੁਦਾ
ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਕ੍ਰਿਆਵਾਂ 'ਅੰ' ਤੋਂ ਚੌਥੇ ਵਿਭਕਤੀ ਵਾਲੇ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ, ਪੂਰੀ ਭਕਤੀ ਅਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਨ੍ਯਾਸਵਿਧਿਂਸਮ੍ਯਕ੍ਸ਼ਡਙ੍ਗਕਰਯੋਸ੍ਤਥਾ षਡਕ੍ਸ਼ਰੇਣਮਂਤ੍ਰੇਣਤਤੋਧ੍ਯਾਨਂਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ 'ਤੇ ਨਿਆਸ ਵਿਧੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਉਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕੈਲਾਸਪੀਠਾਸਨਮਧ੍ਯਸਂਸ੍ਥਂ ਭਕ੍ਤੈਃ ਸਨਂਦਾਦਿਭਿਰਰ੍ਚ੍ਯਮਾਨਮ੍ ਭਕ੍ਤਰ੍ਤਿਦਾਵਾਨਲਮਪ੍ਰਮੇਯਂਧ੍ਯਾਯੇਦੁਮਾਲਿਂਗਿਤਵਿਸ਼੍ਵਭੂषਣਮ੍
ਕੈਲਾਸ ਦੇ ਪੀਠ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬੈਠੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਨੰਦ ਆਦਿ ਭਕਤ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਭਕਤਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸਾੜਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਮਾ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਧ੍ਯਾਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂਮਹੇਸ਼ਂਰਜਤਗਿਰਿਨਿਭਂਚਾਰੁਚਂਦ੍ਰਾਵਤਂਸਂਰਤ੍ਨਾਕਲ੍ਪੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾਂਗਂਪਰਸ਼ੁਮृਗਵਰਾਭੀਤਿਹਸ੍ਤਂਪ੍ਰਸਨ੍ਨਮ੍ ਪਦ੍ਮਾਸੀਨਂਸਮਂਤਾਤ੍ਸ੍ਥਿਤਮਮਰਗਣੈਰ੍ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਕृਤ੍ਤਿਂਵਸਾਨਂਵਿਸ਼੍ਵਾਦ੍ਯਂਵਿਸ਼੍ਵਬੀਜਂਨਿਖਿਲਭਯਹਰਂਪਞ੍ਚਵਕ੍ਤ੍ਰਂਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਮ੍
ਇਤਿਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾਚਸਂਪੂਜ੍ਯਪਾਰ੍ਥਿਵਂਲਿਂਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਜਪੇਤ੍ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰਂਮਂਤ੍ਰਂਗੁਰੁਦਤ੍ਤਂਯਥਾਵਿਧਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਉੱਚਤ ਧਰਤੀ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਗੁਰੂ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤੁਤਿਭਿਸ਼੍ਚੈਵਦੇਵੇਸ਼ਂਸ੍ਤੁਵੀਤਪ੍ਰਣਮਨ੍ਸੁਧੀਃ ਨਾਨਾਭਿਧਾਭਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਃ ਪਠੇਦ੍ਵੈਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰਿਯਮ੍
ਸੁਧੀ ਮਨ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ; ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਾਮ ਅਤੇ ਸ਼ਤਰੁਦਰੀ ਪਾਠ ਕਰਨ।
ਤਤਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਤਪੁष੍ਪਾਣਿਗृਹੀਤ੍ਵਾਂਜਲਿਨਾਮੁਦਾ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯੇਚ੍ਛਂਕਰਂਭਕ੍ਤ੍ਯਾਮਂਤ੍ਰੈਰੇਭਿਃਸੁਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਫਿਰ, ਤਾਜ਼ਾ ਫੁੱਲ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਲੈ ਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਗਹਿਰੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਹੇਸ਼ ਦਾ ਸਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਸੁੰਦਰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਟਿਕੀ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਰੋਸ਼ਨ ਦੇਹ ਹੈ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਕੁਲ੍ਹਾੜੀ, ਹਿਰਨ, ਵਰ ਅਤੇ ਅਭੈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਦਇਆਲੂ ਹਨ, ਕਮਲ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਹਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹਨ, ਬਾਘ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਆਰੰਭ ਤੇ ਬੀਜ ਹਨ, ਸਭ ਡਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਪੰਜ ਮੂੰਹ ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ।