ਨਦੀਤੀਰੇ ਤਡਾਗੇ ਚ ਪਰ੍ਵਤੇਕਾਨਨੇ ऽਪਿਚ ਸ਼ਿਵਾਲਯੇ ਸ਼ੁਚੌ ਦੇਸ਼ੇ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਰ੍ਚਾ ਵਿਧੀਯਤੇ
ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਤਲਾਬ ਵਿੱਚ, ਪਹਾੜ ਤੇ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਪ੍ਰਦੇਸ਼ਸਂਭੂਤਾਂ ਮृਦਮਾਹृਤ੍ਯ ਯਤ੍ਨਤਃ ਸ਼ਿਵਲਿਂਗਂ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪੇਤ ਸਾਵਧਾਨਤਯਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੋਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਮਿੱਟੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਲਿੰਗ ਬੜੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰੇ ਗੌਰਾ ਸ੍ਮृਤਾ ਸ਼ੋਣਾ ਬਾਹੁਜੇ ਪੀਤਵਰ੍ਣਕਾ ਵੈਸ਼੍ਯੇਕृष੍ਣਾ ਪਾਦਜਾਤੇ ਹ੍ਯਥਵਾ ਯਤ੍ਰ ਯਾ ਭਵੇਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਚਿੱਟਾ ਰੰਗ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਕਸ਼ਤਰੀ ਲਈ ਲਾਲ; ਵੈਸ਼ ਲਈ ਬਾਂਹਾਂ 'ਤੇ ਪੀਲਾ; ਸ਼ੂਦਰ ਲਈ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਕਾਲਾ, ਜਾਂ ਜਿੱਥੇ ਜੋ ਰੰਗ ਮਿਲ ਜਾਵੇ।
ਸਂਗृਹ੍ਯਮृਤ੍ਤਿਕਾਂਲਿਂਗਨਿਰ੍ਮਾਣਾਰ੍ਥਂਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ ਅਤੀਵਸ਼ੁਭਦੇਸ਼ੇਚਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ਤਾਂਮृਦਂਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਲਿੰਗ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਮਿੱਟੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ੁਭ ਥਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਂਸ਼ੋਧ੍ਯਚਜਲੇਨਾਪਿਪਿਂਡੀਕृਤ੍ਯ ਸ਼ਨੈਃ ਸ਼ਨੈਃ ਵਿਧੀਯੇਤਸ਼ੁਭਂਲਿਂਗਂਪਾਰ੍ਥਿਵਂਵੇਦਮਾਰ੍ਗਤਃ
ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ ਕਰਕੇ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉਸ ਨੂੰ ਗੋਲੇ ਦੀ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸ਼ੁਭ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਲਿੰਗ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸਂਪੂਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਫਲਾਪ੍ਤਯੇ ਤਤ੍ਪ੍ਰਕਾਰਮਹਂਵਚ੍ਮਿਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂਸਂਵਿਧਾਨਤਃ
ਫਿਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਫਲ ਮਿਲ ਸਕਣ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਹ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯਮਂਤ੍ਰੇਣਾਰ੍ਚਨਂਦ੍ਰਵ੍ਯਂਚਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍ ਭੂਰਸੀਤਿਚਮਂਤ੍ਰੇਣਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸਿਦ੍ਧਿਂਪ੍ਰਕਾਰਯੇਤ੍
‘ਨਮ: ਸ਼ਿਵਾਏ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਦੇ ਸਮਾਨ ਨੂੰ ਛਿੜਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ‘ਭੂ: ਅਸੀ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਆਪੋਸ੍ਮਾਨਿਤਿਮਂਤ੍ਰੇਣਜਲਸਂਸ੍ਕਾਰਮਾਚਰੇਤ੍ ਨਮਸ੍ਤੇ ਰੁਦ੍ਰਮਂਤ੍ਰੇਣ ਫਾਟਿਕਾਬਂਧਮੁਚ੍ਯਤੇ
‘ਆਪੋ ਸਮਾਨਿ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਦੀ ਸ਼ੁਧਤਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ‘ਨਮਸਤੇ ਰੁਦ੍ਰ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਫਾਟਿਕਾ ਦੀ ਗੰਢ ਖੋਲਣੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਂਭਵਾਯੇਤਿਮਂਤ੍ਰੇਣਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਪ੍ਰਕਾਰਯੇਤ੍ ਨਮਃ ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਞ੍ਚਾਮृਤਸ੍ਯਾਪਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
‘ਸ਼ੰਭਵਾਏ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਥਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲੇ ਨਮਸਕਾਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਦੀ ਛਿੜਕਾਉ ਵੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨੀਲਗ੍ਰੀਵਾਯਮਂਤ੍ਰੇਣਨਮਃਪੂਰ੍ਵੇਣਭਕ੍ਤਿਮਾਨ੍ ਚਰੇਚ੍ਛਂਕਰਲਿਂਗਸ੍ਯਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
‘ਨੀਲਗਰੀਵਾ’ ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਭਗਤ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸ਼ੰਕਰ ਲਿੰਗ ਦੀ ਉੱਤਮ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤਿਤਸ੍ਤਤ ਏਤਤ੍ਤੇਰੁਦ੍ਰਾਯੇਤਿ ਚ ਮਂਤ੍ਰਤਃ ਆਸਨਂ ਰਮਣੀਯਂ ਵੈਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵੈਦਿਕਮਾਰ੍ਗਕृਤ੍
ਫਿਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਅਤੇ ‘ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਵੇਦਕ ਰਸਤੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁੰਦਰ ਆਸਨ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਾਨੋਮਹਨ੍ਤਮਿਤਿਚਮਂਤ੍ਰੇਣਾਵਾਹਨਂਚਰੇਤ੍ ਯਾਤੇਰੁਦ੍ਰੇਣਮਂਤ੍ਰੇਣਸਂਚਰੇਦੁਪਵੇਸ਼ਨਮ੍
‘ਮਾਨੋ ਮਹੰਤਮ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਆਵਾਹਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ‘ਯਾਤੇ ਰੁਦ੍ਰ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਬੈਠਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਂਤ੍ਰੇਣਯਾਮਿषੁਮਿਤਿ ਨ੍ਯਾਸਂਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛਿਵਸ੍ਯਚ ਅਧ੍ਯਵੋਚਦਿਤਿ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾਧਿਵਾਸਂਮਨੁਨਾਚਰੇਤ੍
‘ਯਾਮਿ ਸ਼ੁਮ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਨਿਆਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ‘ਅਧਿਆਵੋਚਦ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਅਧਿਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਨੁਨਾਸੌਜੀਵ ਇਤਿਦੇਵਤਾਨ੍ਯਾਸਮਾਚਰੇਤ੍ ਅਸੌਯੋਵਸਰ੍ਪਤੀਤਿ ਚਾਚਰੇਦਪਸਰ੍ਪਣਮ੍
‘ਸੌਜੀਵ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ‘ਅਸੌ ਯੋ ਵਸਰਪਤਿ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਵਾਘਾ ਹਟਾਉਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਰ੍ਘ੍ਯਂ ਚ ਰੁਦ੍ਰਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ऽਚਮਨਂ ਤ੍ਰ੍ਯਂਬਕੇਣ ਚ
ਰੁਦ੍ਰ ਗਾਯਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਅਰਘ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਯਃਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਿਤਿ ਚ ਪਯਸਾਸ੍ਨਾਨਮਾਚਰੇਤ੍ ਦਧਿਕ੍ਰਾਵ੍ਣੇਤਿਮਂਤ੍ਰੇਣਦਧਿਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਕਾਰਯੇਤ੍
‘ਪਯ: ਪ੍ਰਥਿਵਿਆ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ‘ਦਧਿਕ੍ਰਾਵਣ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਦਹੀਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਧੁਖਂਡਸ੍ਨਪਨਂਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਿਤਿਪਞ੍ਚਾਮृਤਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ ਅਥਵਾ ਪਾਦ੍ਯਮਂਤ੍ਰੇਣ ਸ੍ਨਾਨਂਪਞ੍ਚਾਮृਤੇਨ ਚ
ਮਧੂ ਅਤੇ ਖੰਡ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਾਂ ‘ਪਾਦਯ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਾਨਸ੍ਤੋਕੇ ਇਤਿ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਕਟਿਬਂਧਨਮ੍ ਨਮੋ ਧृष੍ਣਵੇ ਇਤਿ ਵਾ ਉਤ੍ਤਰੀਯਂ ਚ ਧਾਪਯੇਤ੍
‘ਮਾਨਸਤੋਕੇ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਕਟ ਬੰਨ੍ਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਾਂ ‘ਨਮੋ ਧ੍ਰਿਸ਼ਣਵੇ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਉੱਤਰੀਆ ਪਹਿਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਾ ਤੇ ਹੇਤਿਰਿਤਿ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ऋਕ੍ਚਤੁष੍ਕੇਣ ਵੈਦਿਕਃ ਸ਼ਿਵਾਯ ਵਿਧਿਨਾ ਭਕ੍ਤਸ਼੍ਚਰੇਦ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਸਮਰ੍ਪਣਮ੍
‘ਯਾ ਤੇ ਹੇਤਿ’ ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਚਾਰ ਰਿਕਾਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਭਗਤ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਕਪੜਾ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਮਃ ਸ਼੍ਵਭ੍ਯ ਇਤਿ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਗਂਧਂ ਦਦ੍ਯਾਦृਚਾ ਸੁਧੀਃ
‘ਨਮ: ਸ਼ਵਭਯ’ ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਰਿਕ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਮਃ ਪਾਰ੍ਯਾਯ ਇਤਿ ਵਾ ਪੁष੍ਪ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਚਾਰ੍ਪਯੇਤ੍ ਨਮਃ ਪਰ੍ਣ੍ਯਾਯ ਇਤਿ ਵਾ ਬਿਲ੍ਬਪਤ੍ਰਸਮਰ੍ਪਣਮ੍
‘ਨਮ: ਪਾਰਿਆ’ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਂ ਫੁੱਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਫੁੱਲ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ‘ਨਮ: ਪਰਣਿਆ’ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਬਿਲਵਾ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਮਃਕਪਰ੍ਦਿਨੇਚੇਤਿ ਧੂਪਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾਵਿਧਿ ਦੀਪਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਤੁ ਨਮ ਆਸ਼ਵ ਇਤ੍ਯृਚਾ
‘ਨਮ: ਕਪਰਦੀਨੇ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਧੂਪ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ‘ਨਮ: ਆਸ਼ਵਾ’ ਰਿਕ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦੀਵਾ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਮੋਜ੍ਯੇष੍ਠਾਯਮਂਤ੍ਰੇਣ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਨੈਵੇਦ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਮਨੁਨਾਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ਬਕਮਿਤਿਪੁਨਰਾਚਮਨਂਸ੍ਮृਤਮ੍
‘ਨਮੋ ਜ੍ਯੇਸ਼ਠਾਯ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ‘ਤ੍ਰਯੰਬਕਮ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਮੁੜ ਆਚਮਨ ਕਰਨਾ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਮਾ ਰੁਦ੍ਰਾਯੇਤਿ ऋਚਾ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਫਲਸਮਰ੍ਪਣਮ੍ ਨਮੋ ਵ੍ਰਜ੍ਯਾਯੇਤਿ ऋਚਾ ਸਕਲਂ ਸ਼ਂਭਵੇਰ੍ਪਯੇਤ੍
‘ਇਮਾ ਰੁਦ੍ਰਾਯ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਫਲ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ‘ਨਮੋ ਵ੍ਰਜ੍ਯਾਯ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਭੇਟ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਨੋ ਮਹਾਂਤਮਿਤਿ ਚ ਮਾਨਸ੍ਤੋਕੇ ਇਤਿ ਤਤਃ ਮਂਤ੍ਰੇਦ੍ਵਯੇਨੈਕਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਤੈ ਰੁਦ੍ਰਾਨ੍ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
‘ਮਨੋ ਮਹਾਂਤਮ’ ਤੇ ‘ਮਾਨਸਤੋਕੇ’ ਦੋ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਗਿਆਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭ ਇਤਿ ਤ੍ਰ੍ਯृਚਾਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂਹਿਸਮਰ੍ਪਯੇਤ੍ ਦੇਵਸ੍ਯਤ੍ਵੇਤਿਮਂਤ੍ਰੇਣਹ੍ਯਭਿषੇਕਂਚਰੇਦ੍ਬੁਧਃ
‘ਹਿਰਣਯਗਰਭ’ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਤਿੰਨ ਰਿਕਾਂ ਨਾਲ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਚੜ੍ਹਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ‘ਦੇਵਸ੍ਯਤ੍ਵੇ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਦੀਪਮਂਤ੍ਰੇਣਵਾਸ਼ਂਭੋਰ੍ਨੀਰਾਜਨਵਿਧਿਂਚਰੇਤ੍ ਪੁष੍ਪਾਂਜਲਿਂਚਰੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਇਮਾ ਰੁਦ੍ਰਾਯਚਤ੍ਰ੍ਯृਚਾ
ਸ਼ੰਭੂ ਲਈ ਦੀਪ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਨਿਰਾਜਨ ਦੀ ਰੀਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਭਕਤੀ ਨਾਲ ‘ਇਮਾ ਰੁਦ੍ਰਾਯ’ ਦੀ ਤਿੰਨ ਰਿਕਾਂ ਨਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਅੰਜਲੀ ਚੜ੍ਹਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਾਨੋਮਹਾਨ੍ਤਮਿਤਿ ਚ ਚਰੇਤ੍ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ ਮਾਨਸ੍ਤੋਕੇਤਿ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਸਾष੍ਟਾਙ੍ਗਂਪ੍ਰਣਮੇਤ੍ਸੁਧੀਃ
‘ਮਨੋ ਮਹਾਂਤਮ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਗਿਆਨਵਾਨ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ‘ਮਾਨਸਤੋਕੇ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਬੁਧੀਮਾਨ ਸਾਅਸ਼ਟਾਂਗ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਤੋਯਤ ਇਤ੍ਯਭਯਾਂਜ੍ਞਾਨਾਖ੍ਯਾਂ ਤ੍ਰ੍ਯਂਬਕੇਣ ਚ
‘ਯਤੋ ਯਤਾ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਅਭੈ ਮੂਦਰਾ ਦਿਖਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ‘ਤ੍ਰਯੰਬਕ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਗਿਆਨ ਮੂਦਰਾ ਦਿਖਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨਮਃਸੇਨੇਤਿ ਮਂਤ੍ਰੇਣਮਹਾਮੁਦ੍ਰਾਂਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਯੇਤ੍ ਦਰ੍ਸ਼ਯੇਦ੍ਧੇਨੁਮੁਦ੍ਰਾਂਚਨਮੋਗੇਭ੍ਯ ऋਚਾਨਯਾ
‘ਨਮਹ ਸੇਨੇਤੀ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਮਹਾਂ ਮੂਦਰਾ ਦਿਖਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਧੇਨੁ ਮੂਦਰਾ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ‘ਨਮੋ ਗੇ’ ਰਿਕ ਨਾਲ ਮੂਦਰਾ ਦਰਸਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।