ਦ੍ਵਿਖਂਡਂਸ੍ਥਾਵਰਂਲਿਂਗਂਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂਹਿਵਿਧਾਨਤਃ ਅਖਂਡਂਜਂਗਮਂਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂਸ਼ੈਵਸਿਦ੍ਧਾਨ੍ਤਵੇਦਿਭਿਃ
ਅਚਲ ਲਿੰਗ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ 'ਚ ਬਣਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਚਲਦਾ ਲਿੰਗ ਸ਼ਿਵ ਸਿਧਾਂਤ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਰਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਖਂਡਂਤੁਚਰਾਂਲਿਂਗਂਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤ੍ਯਜ੍ਞਾਨਮੋਹਿਤਾਃ ਨੈਵਸਿਦ੍ਧਾਨ੍ਤਵੇਤ੍ਤਾਰੋ ਮੁਨਯਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਕੋਵਿਦਾਃ
ਜੋ ਚਲਦੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ 'ਚ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਟਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਨਾ ਤਾਂ ਸਿਧਾਂਤ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਨਾ ਹੀ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਰਿਸ਼ੀ, ਇਹ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਖਂਡਂਸ੍ਥਾਵਰਂਲਿਂਗਂਦ੍ਵਿਖਂਡਂਚਰਮੇਵਚ ਯੇਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿਨਰਾਮੂਢਾਨਪੂਜਾਫਲਭਾਗਿਨਃ
ਜੋ ਅਚਲ ਲਿੰਗ ਪੂਰਾ ਅਤੇ ਚਲਦਾ ਲਿੰਗ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ 'ਚ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੂਰਖ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਪੂਜਾ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਅਖਂਡਂਚਰਸਂਜ੍ਞਕਮ੍ ਦ੍ਵਿਖਂਡਂ ਸ੍ਥਾਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪਰਯਾ ਮੁਦਾ
ਇਸ ਲਈ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਚਲਦਾ ਲਿੰਗ ਪੂਰਾ ਅਤੇ ਅਚਲ ਲਿੰਗ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ 'ਚ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਖਂਡੇ ਤੁ ਚਰੇ ਪੂਜਾਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਫਲਦਾਯਿਨੀ ਦ੍ਵਿਖਂਡੇ ਤੁ ਚਰੇ ਪੂਜਾਮਹਾਹਾਨਿਪ੍ਰਦਾ ਸ੍ਮृਤਾ
ਚਲਦੇ ਪੂਰੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪੂਰਾ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ; ਚਲਦੇ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਾਲੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੱਡਾ ਨੁਕਸਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਅਖਂਡੇ ਸ੍ਥਾਵਰੇ ਪੂਜਾ ਨ ਕਾਮਫਲਦਾਯਿਨੀ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਾਯਕਰੀਨਿਤ੍ਯਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵੇਦਿਭਿਃ
ਅਚਲ ਪੂਰੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਚਾਹਿਆ ਹੋਇਆ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ; ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਾਸਤਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਥ ਵੈਦਿਕਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਰ੍ਚਾਂ ਨਿਗਦ੍ਯਤੇ ਵੈਦਿਕੇਨੈਵਮਾਰ੍ਗੇਣਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀ
ਹੁਣ, ਵੇਦਿਕ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਵੇਦਿਕ ਰਾਹ ਦੁਆਰਾ, ਇਹ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸੂਤ੍ਰੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਸਂਧ੍ਯਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਥਾਵਿਧਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯਜ੍ਞਂਵਿਧਾਯਾਦੌਤਤਸ੍ਤਰ੍ਪਣਮਾਚਰੇਤ੍
ਸੂਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਸੰਧਿਆ ਕਰ ਕੇ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਯਜਨ ਕਰ ਕੇ, ਫਿਰ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਸ੍ਮਰਣਪੂਰ੍ਵਂ ਹਿ ਭਸ੍ਮਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਧਾਰਕਃ
ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਭਸਮ ਤੇ ਰੁਦਰਾਖ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵੇਦੋਕ੍ਤਾਵਿਧਿਨਾ ਸਮ੍ਯਕ੍ਸਂਪੂਰ੍ਣਫਲਸਿਦ੍ਧਯੇ ਪੂਜਯੇਤ੍ਪਰਯਾਭਕ੍ਤ੍ਯਾਪਾਰ੍ਥਿਵਂਲਿਂਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੂਰਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਉੱਤਮ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਦੀਤੀਰੇ ਤਡਾਗੇ ਚ ਪਰ੍ਵਤੇਕਾਨਨੇ ऽਪਿਚ ਸ਼ਿਵਾਲਯੇ ਸ਼ੁਚੌ ਦੇਸ਼ੇ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਰ੍ਚਾ ਵਿਧੀਯਤੇ
ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਤਲਾਬ ਵਿੱਚ, ਪਹਾੜ ਤੇ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਪ੍ਰਦੇਸ਼ਸਂਭੂਤਾਂ ਮृਦਮਾਹृਤ੍ਯ ਯਤ੍ਨਤਃ ਸ਼ਿਵਲਿਂਗਂ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪੇਤ ਸਾਵਧਾਨਤਯਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੋਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਮਿੱਟੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਲਿੰਗ ਬੜੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰੇ ਗੌਰਾ ਸ੍ਮृਤਾ ਸ਼ੋਣਾ ਬਾਹੁਜੇ ਪੀਤਵਰ੍ਣਕਾ ਵੈਸ਼੍ਯੇਕृष੍ਣਾ ਪਾਦਜਾਤੇ ਹ੍ਯਥਵਾ ਯਤ੍ਰ ਯਾ ਭਵੇਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਚਿੱਟਾ ਰੰਗ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਕਸ਼ਤਰੀ ਲਈ ਲਾਲ; ਵੈਸ਼ ਲਈ ਬਾਂਹਾਂ 'ਤੇ ਪੀਲਾ; ਸ਼ੂਦਰ ਲਈ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਕਾਲਾ, ਜਾਂ ਜਿੱਥੇ ਜੋ ਰੰਗ ਮਿਲ ਜਾਵੇ।
ਸਂਗृਹ੍ਯਮृਤ੍ਤਿਕਾਂਲਿਂਗਨਿਰ੍ਮਾਣਾਰ੍ਥਂਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ ਅਤੀਵਸ਼ੁਭਦੇਸ਼ੇਚਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ਤਾਂਮृਦਂਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਲਿੰਗ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਮਿੱਟੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ੁਭ ਥਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਂਸ਼ੋਧ੍ਯਚਜਲੇਨਾਪਿਪਿਂਡੀਕृਤ੍ਯ ਸ਼ਨੈਃ ਸ਼ਨੈਃ ਵਿਧੀਯੇਤਸ਼ੁਭਂਲਿਂਗਂਪਾਰ੍ਥਿਵਂਵੇਦਮਾਰ੍ਗਤਃ
ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ ਕਰਕੇ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉਸ ਨੂੰ ਗੋਲੇ ਦੀ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸ਼ੁਭ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਲਿੰਗ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸਂਪੂਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਫਲਾਪ੍ਤਯੇ ਤਤ੍ਪ੍ਰਕਾਰਮਹਂਵਚ੍ਮਿਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂਸਂਵਿਧਾਨਤਃ
ਫਿਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਫਲ ਮਿਲ ਸਕਣ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਹ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯਮਂਤ੍ਰੇਣਾਰ੍ਚਨਂਦ੍ਰਵ੍ਯਂਚਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍ ਭੂਰਸੀਤਿਚਮਂਤ੍ਰੇਣਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸਿਦ੍ਧਿਂਪ੍ਰਕਾਰਯੇਤ੍
‘ਨਮ: ਸ਼ਿਵਾਏ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਦੇ ਸਮਾਨ ਨੂੰ ਛਿੜਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ‘ਭੂ: ਅਸੀ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਆਪੋਸ੍ਮਾਨਿਤਿਮਂਤ੍ਰੇਣਜਲਸਂਸ੍ਕਾਰਮਾਚਰੇਤ੍ ਨਮਸ੍ਤੇ ਰੁਦ੍ਰਮਂਤ੍ਰੇਣ ਫਾਟਿਕਾਬਂਧਮੁਚ੍ਯਤੇ
‘ਆਪੋ ਸਮਾਨਿ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਦੀ ਸ਼ੁਧਤਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ‘ਨਮਸਤੇ ਰੁਦ੍ਰ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਫਾਟਿਕਾ ਦੀ ਗੰਢ ਖੋਲਣੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਂਭਵਾਯੇਤਿਮਂਤ੍ਰੇਣਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਪ੍ਰਕਾਰਯੇਤ੍ ਨਮਃ ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਞ੍ਚਾਮृਤਸ੍ਯਾਪਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
‘ਸ਼ੰਭਵਾਏ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਥਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲੇ ਨਮਸਕਾਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਦੀ ਛਿੜਕਾਉ ਵੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨੀਲਗ੍ਰੀਵਾਯਮਂਤ੍ਰੇਣਨਮਃਪੂਰ੍ਵੇਣਭਕ੍ਤਿਮਾਨ੍ ਚਰੇਚ੍ਛਂਕਰਲਿਂਗਸ੍ਯਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
‘ਨੀਲਗਰੀਵਾ’ ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਭਗਤ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸ਼ੰਕਰ ਲਿੰਗ ਦੀ ਉੱਤਮ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤਿਤਸ੍ਤਤ ਏਤਤ੍ਤੇਰੁਦ੍ਰਾਯੇਤਿ ਚ ਮਂਤ੍ਰਤਃ ਆਸਨਂ ਰਮਣੀਯਂ ਵੈਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵੈਦਿਕਮਾਰ੍ਗਕृਤ੍
ਫਿਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਅਤੇ ‘ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਵੇਦਕ ਰਸਤੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁੰਦਰ ਆਸਨ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਾਨੋਮਹਨ੍ਤਮਿਤਿਚਮਂਤ੍ਰੇਣਾਵਾਹਨਂਚਰੇਤ੍ ਯਾਤੇਰੁਦ੍ਰੇਣਮਂਤ੍ਰੇਣਸਂਚਰੇਦੁਪਵੇਸ਼ਨਮ੍
‘ਮਾਨੋ ਮਹੰਤਮ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਆਵਾਹਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ‘ਯਾਤੇ ਰੁਦ੍ਰ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਬੈਠਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਂਤ੍ਰੇਣਯਾਮਿषੁਮਿਤਿ ਨ੍ਯਾਸਂਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛਿਵਸ੍ਯਚ ਅਧ੍ਯਵੋਚਦਿਤਿ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾਧਿਵਾਸਂਮਨੁਨਾਚਰੇਤ੍
‘ਯਾਮਿ ਸ਼ੁਮ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਨਿਆਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ‘ਅਧਿਆਵੋਚਦ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਅਧਿਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਨੁਨਾਸੌਜੀਵ ਇਤਿਦੇਵਤਾਨ੍ਯਾਸਮਾਚਰੇਤ੍ ਅਸੌਯੋਵਸਰ੍ਪਤੀਤਿ ਚਾਚਰੇਦਪਸਰ੍ਪਣਮ੍
‘ਸੌਜੀਵ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ‘ਅਸੌ ਯੋ ਵਸਰਪਤਿ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਵਾਘਾ ਹਟਾਉਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਰ੍ਘ੍ਯਂ ਚ ਰੁਦ੍ਰਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ऽਚਮਨਂ ਤ੍ਰ੍ਯਂਬਕੇਣ ਚ
ਰੁਦ੍ਰ ਗਾਯਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਅਰਘ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਯਃਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਿਤਿ ਚ ਪਯਸਾਸ੍ਨਾਨਮਾਚਰੇਤ੍ ਦਧਿਕ੍ਰਾਵ੍ਣੇਤਿਮਂਤ੍ਰੇਣਦਧਿਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਕਾਰਯੇਤ੍
‘ਪਯ: ਪ੍ਰਥਿਵਿਆ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ‘ਦਧਿਕ੍ਰਾਵਣ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਦਹੀਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਧੁਖਂਡਸ੍ਨਪਨਂਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਿਤਿਪਞ੍ਚਾਮृਤਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ ਅਥਵਾ ਪਾਦ੍ਯਮਂਤ੍ਰੇਣ ਸ੍ਨਾਨਂਪਞ੍ਚਾਮृਤੇਨ ਚ
ਮਧੂ ਅਤੇ ਖੰਡ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਾਂ ‘ਪਾਦਯ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਾਨਸ੍ਤੋਕੇ ਇਤਿ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਕਟਿਬਂਧਨਮ੍ ਨਮੋ ਧृष੍ਣਵੇ ਇਤਿ ਵਾ ਉਤ੍ਤਰੀਯਂ ਚ ਧਾਪਯੇਤ੍
‘ਮਾਨਸਤੋਕੇ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਕਟ ਬੰਨ੍ਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਾਂ ‘ਨਮੋ ਧ੍ਰਿਸ਼ਣਵੇ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਉੱਤਰੀਆ ਪਹਿਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਾ ਤੇ ਹੇਤਿਰਿਤਿ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ऋਕ੍ਚਤੁष੍ਕੇਣ ਵੈਦਿਕਃ ਸ਼ਿਵਾਯ ਵਿਧਿਨਾ ਭਕ੍ਤਸ਼੍ਚਰੇਦ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਸਮਰ੍ਪਣਮ੍
‘ਯਾ ਤੇ ਹੇਤਿ’ ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਚਾਰ ਰਿਕਾਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਭਗਤ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਕਪੜਾ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਮਃ ਸ਼੍ਵਭ੍ਯ ਇਤਿ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਗਂਧਂ ਦਦ੍ਯਾਦृਚਾ ਸੁਧੀਃ
‘ਨਮ: ਸ਼ਵਭਯ’ ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਰਿਕ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।