ਜੀਵਨ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਸਵੈਜ੍ਞਾਨੀਸ਼ਿਵ ਏਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ਤਸ੍ਯਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣਭੁਕ੍ਤਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਜਾਯਤੇ
ਉਹ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੱਚਾ ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਹੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਉਸ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਂ ਯਃ ਪੂਜਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਕृਤ੍ਵਾਲਿਂਗਂ ਤੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵਮ੍ ਯਾਵਜ੍ਜੀਵਨਪਰ੍ਯਂਤਂ ਸ ਯਾਤਿ ਸ਼ਿਵਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਆਪਣੀ ਉਮਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਲਿੰਗ ਬਣਾਕੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮृਡੇਨਾਪ੍ਰਮਿਤਾਨ੍ਵਰ੍षਾਞ੍ਛਿਵਲੋਕੇਹਿ ਤਿष੍ਠਤਿ ਸਕਾਮਃ ਪੁਨਰਾਗਤ੍ਯ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰੋਭਾਰਤੇਭਵੇਤ੍
ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਅਣਗਿਣਤ ਸਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਬਣ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿष੍ਕਾਮਃ ਪੂਜਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂਲਿਂਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਸਦਾ ਤਿष੍ਠੇਤ੍ਤਤਃ ਸਾਯੁਜ੍ਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਧਰਤੀ ਦੇ ਉੱਤਮ ਲਿੰਗ ਦੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਫਿਰ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਸ਼ਿਵਲਿਂਗਂ ਚ ਵਿਪ੍ਰੋ ਯਦਿ ਨ ਪੂਜਯੇਤ੍ ਸਯਾਤਿਨਰਕਂਘੋਰਂਸ਼ੂਲਪ੍ਰੋਤਂ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸ਼ਿਵ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਛੇਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾਕਥਂਚਿਦ੍ਵਿਧਿਨਾਰਮ੍ਯਂ ਲਿਂਗਂ ਪ੍ਰਕਾਰਯੇਤ੍ ਪਞ੍ਚਸੂਤ੍ਰਵਿਧਾਨਾਂ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵੇਨ ਵਿਚਾਰਯੇਤ੍
ਜੋ ਵੀ ਢੰਗ ਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਕੋਈ ਸੁੰਦਰ ਲਿੰਗ ਬਣਾਏ, ਉਹ ਪੰਜ ਵਿਧੀਆਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਚੇ।
ਅਖਣ੍ਡਂਤਦ੍ਧਿਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂਨਵਿਖਣ੍ਡਂਪ੍ਰਕਾਰਯੇਤ੍ ਦ੍ਵਿਖਣ੍ਡਂਤੁਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਾਣੋਨੈਵਪੂਜਾਫਲਂਲਭੇਤ੍
ਜੋ ਪੂਰਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਹੀ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ। ਪੂਰਾ ਹੀ ਦਿਖਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ 'ਚ ਵੰਡ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪੂਜਾ ਦਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਪਾਵੇਗਾ।
ਰਤ੍ਨਜਂ ਹੇਮਜਂ ਲਿਂਗਂ ਪਾਰਦਂ ਸ੍ਫਾਟਿਕਂ ਤਥਾ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਪੁष੍ਪਰਾਗੋਤ੍ਥਮਖਂਡਂ ਤੁ ਪ੍ਰਕਾਰਯੇਤ੍
ਜੋ ਲਿੰਗ ਰਤਨਾਂ, ਸੋਨੇ, ਪਾਰਦੇ, ਸਫਟਿਕ ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਲਿੰਗ ਪੂਰਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਖਂਡਂ ਤੁ ਚਰਂ ਲਿਂਗਂਦ੍ਵਿਖਂਡਮਚਰਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ ਖਂਡਾਖਂਡਵਿਚਾਰੋਯਂ ਸਚਰਾਚਰਯੋਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਚਲਦਾ ਲਿੰਗ ਪੂਰਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਚਲ ਲਿੰਗ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਪੂਰੇ ਤੇ ਵੱਖਰੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਦੋਹਾਂ ਲਈ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵੇਦਿਕਾਤੁਮਹਾਵਿਦ੍ਯਾਲਿਂਗਂਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ਅਤੋ ਹਿ ਸ੍ਥਾਵਰੇਲਿਂਗੇ ਸ੍ਮृਤਾਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਦਿਖਂਡਿਤਾ
ਵੇਦਿਕਾ ਤੇ ਮਹਾਂ ਗਿਆਨ ਦਾ ਲਿੰਗ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਅਚਲ ਲਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰੇ ਬਣੇ ਹੋਏ ਲਿੰਗ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਵਿਖਂਡਂਸ੍ਥਾਵਰਂਲਿਂਗਂਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂਹਿਵਿਧਾਨਤਃ ਅਖਂਡਂਜਂਗਮਂਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂਸ਼ੈਵਸਿਦ੍ਧਾਨ੍ਤਵੇਦਿਭਿਃ
ਅਚਲ ਲਿੰਗ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ 'ਚ ਬਣਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਚਲਦਾ ਲਿੰਗ ਸ਼ਿਵ ਸਿਧਾਂਤ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਰਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਖਂਡਂਤੁਚਰਾਂਲਿਂਗਂਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤ੍ਯਜ੍ਞਾਨਮੋਹਿਤਾਃ ਨੈਵਸਿਦ੍ਧਾਨ੍ਤਵੇਤ੍ਤਾਰੋ ਮੁਨਯਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਕੋਵਿਦਾਃ
ਜੋ ਚਲਦੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ 'ਚ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਟਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਨਾ ਤਾਂ ਸਿਧਾਂਤ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਨਾ ਹੀ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਰਿਸ਼ੀ, ਇਹ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਖਂਡਂਸ੍ਥਾਵਰਂਲਿਂਗਂਦ੍ਵਿਖਂਡਂਚਰਮੇਵਚ ਯੇਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿਨਰਾਮੂਢਾਨਪੂਜਾਫਲਭਾਗਿਨਃ
ਜੋ ਅਚਲ ਲਿੰਗ ਪੂਰਾ ਅਤੇ ਚਲਦਾ ਲਿੰਗ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ 'ਚ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੂਰਖ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਪੂਜਾ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਅਖਂਡਂਚਰਸਂਜ੍ਞਕਮ੍ ਦ੍ਵਿਖਂਡਂ ਸ੍ਥਾਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪਰਯਾ ਮੁਦਾ
ਇਸ ਲਈ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਚਲਦਾ ਲਿੰਗ ਪੂਰਾ ਅਤੇ ਅਚਲ ਲਿੰਗ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ 'ਚ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਖਂਡੇ ਤੁ ਚਰੇ ਪੂਜਾਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਫਲਦਾਯਿਨੀ ਦ੍ਵਿਖਂਡੇ ਤੁ ਚਰੇ ਪੂਜਾਮਹਾਹਾਨਿਪ੍ਰਦਾ ਸ੍ਮृਤਾ
ਚਲਦੇ ਪੂਰੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪੂਰਾ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ; ਚਲਦੇ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਾਲੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੱਡਾ ਨੁਕਸਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਅਖਂਡੇ ਸ੍ਥਾਵਰੇ ਪੂਜਾ ਨ ਕਾਮਫਲਦਾਯਿਨੀ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਾਯਕਰੀਨਿਤ੍ਯਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵੇਦਿਭਿਃ
ਅਚਲ ਪੂਰੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਚਾਹਿਆ ਹੋਇਆ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ; ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਾਸਤਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਥ ਵੈਦਿਕਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਰ੍ਚਾਂ ਨਿਗਦ੍ਯਤੇ ਵੈਦਿਕੇਨੈਵਮਾਰ੍ਗੇਣਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀ
ਹੁਣ, ਵੇਦਿਕ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਵੇਦਿਕ ਰਾਹ ਦੁਆਰਾ, ਇਹ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸੂਤ੍ਰੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਸਂਧ੍ਯਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਥਾਵਿਧਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯਜ੍ਞਂਵਿਧਾਯਾਦੌਤਤਸ੍ਤਰ੍ਪਣਮਾਚਰੇਤ੍
ਸੂਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਸੰਧਿਆ ਕਰ ਕੇ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਯਜਨ ਕਰ ਕੇ, ਫਿਰ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਸ੍ਮਰਣਪੂਰ੍ਵਂ ਹਿ ਭਸ੍ਮਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਧਾਰਕਃ
ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਭਸਮ ਤੇ ਰੁਦਰਾਖ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵੇਦੋਕ੍ਤਾਵਿਧਿਨਾ ਸਮ੍ਯਕ੍ਸਂਪੂਰ੍ਣਫਲਸਿਦ੍ਧਯੇ ਪੂਜਯੇਤ੍ਪਰਯਾਭਕ੍ਤ੍ਯਾਪਾਰ੍ਥਿਵਂਲਿਂਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੂਰਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਉੱਤਮ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਦੀਤੀਰੇ ਤਡਾਗੇ ਚ ਪਰ੍ਵਤੇਕਾਨਨੇ ऽਪਿਚ ਸ਼ਿਵਾਲਯੇ ਸ਼ੁਚੌ ਦੇਸ਼ੇ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਰ੍ਚਾ ਵਿਧੀਯਤੇ
ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਤਲਾਬ ਵਿੱਚ, ਪਹਾੜ ਤੇ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਪ੍ਰਦੇਸ਼ਸਂਭੂਤਾਂ ਮृਦਮਾਹृਤ੍ਯ ਯਤ੍ਨਤਃ ਸ਼ਿਵਲਿਂਗਂ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪੇਤ ਸਾਵਧਾਨਤਯਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੋਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਮਿੱਟੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਲਿੰਗ ਬੜੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰੇ ਗੌਰਾ ਸ੍ਮृਤਾ ਸ਼ੋਣਾ ਬਾਹੁਜੇ ਪੀਤਵਰ੍ਣਕਾ ਵੈਸ਼੍ਯੇਕृष੍ਣਾ ਪਾਦਜਾਤੇ ਹ੍ਯਥਵਾ ਯਤ੍ਰ ਯਾ ਭਵੇਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਚਿੱਟਾ ਰੰਗ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਕਸ਼ਤਰੀ ਲਈ ਲਾਲ; ਵੈਸ਼ ਲਈ ਬਾਂਹਾਂ 'ਤੇ ਪੀਲਾ; ਸ਼ੂਦਰ ਲਈ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਕਾਲਾ, ਜਾਂ ਜਿੱਥੇ ਜੋ ਰੰਗ ਮਿਲ ਜਾਵੇ।
ਸਂਗृਹ੍ਯਮृਤ੍ਤਿਕਾਂਲਿਂਗਨਿਰ੍ਮਾਣਾਰ੍ਥਂਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ ਅਤੀਵਸ਼ੁਭਦੇਸ਼ੇਚਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ਤਾਂਮृਦਂਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਲਿੰਗ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਮਿੱਟੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ੁਭ ਥਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਂਸ਼ੋਧ੍ਯਚਜਲੇਨਾਪਿਪਿਂਡੀਕृਤ੍ਯ ਸ਼ਨੈਃ ਸ਼ਨੈਃ ਵਿਧੀਯੇਤਸ਼ੁਭਂਲਿਂਗਂਪਾਰ੍ਥਿਵਂਵੇਦਮਾਰ੍ਗਤਃ
ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ ਕਰਕੇ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉਸ ਨੂੰ ਗੋਲੇ ਦੀ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸ਼ੁਭ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਲਿੰਗ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸਂਪੂਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਫਲਾਪ੍ਤਯੇ ਤਤ੍ਪ੍ਰਕਾਰਮਹਂਵਚ੍ਮਿਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂਸਂਵਿਧਾਨਤਃ
ਫਿਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਫਲ ਮਿਲ ਸਕਣ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਹ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯਮਂਤ੍ਰੇਣਾਰ੍ਚਨਂਦ੍ਰਵ੍ਯਂਚਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍ ਭੂਰਸੀਤਿਚਮਂਤ੍ਰੇਣਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸਿਦ੍ਧਿਂਪ੍ਰਕਾਰਯੇਤ੍
‘ਨਮ: ਸ਼ਿਵਾਏ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਦੇ ਸਮਾਨ ਨੂੰ ਛਿੜਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ‘ਭੂ: ਅਸੀ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਆਪੋਸ੍ਮਾਨਿਤਿਮਂਤ੍ਰੇਣਜਲਸਂਸ੍ਕਾਰਮਾਚਰੇਤ੍ ਨਮਸ੍ਤੇ ਰੁਦ੍ਰਮਂਤ੍ਰੇਣ ਫਾਟਿਕਾਬਂਧਮੁਚ੍ਯਤੇ
‘ਆਪੋ ਸਮਾਨਿ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਦੀ ਸ਼ੁਧਤਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ‘ਨਮਸਤੇ ਰੁਦ੍ਰ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਫਾਟਿਕਾ ਦੀ ਗੰਢ ਖੋਲਣੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਂਭਵਾਯੇਤਿਮਂਤ੍ਰੇਣਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਪ੍ਰਕਾਰਯੇਤ੍ ਨਮਃ ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਞ੍ਚਾਮृਤਸ੍ਯਾਪਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
‘ਸ਼ੰਭਵਾਏ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਥਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲੇ ਨਮਸਕਾਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਦੀ ਛਿੜਕਾਉ ਵੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨੀਲਗ੍ਰੀਵਾਯਮਂਤ੍ਰੇਣਨਮਃਪੂਰ੍ਵੇਣਭਕ੍ਤਿਮਾਨ੍ ਚਰੇਚ੍ਛਂਕਰਲਿਂਗਸ੍ਯਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
‘ਨੀਲਗਰੀਵਾ’ ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਭਗਤ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸ਼ੰਕਰ ਲਿੰਗ ਦੀ ਉੱਤਮ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।