ਜਨਨਂ ਮਰਣਂ ਦ੍ਵਂਦ੍ਵਂ ਸ਼ਿਵਮਾਯਾਸਮਰ੍ਪਿਤਮ੍ ਸ਼ਿਵਮਾਯਾਰ੍ਪਿਤਦ੍ਵਂਦ੍ਵੋ ਨ ਪੁਨਸ੍ਤ੍ਵਾਤ੍ਮਭਾਗ੍ਭਵੇਤ੍
ਜਨਮ ਤੇ ਮੌਤ, ਇਹ ਦੋਵਾਂ ਵਿਰੋਧੀ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਇਹ ਵਿਰੋਧੀ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਭਾਗੀ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ।
ਯਾਵਦ੍ਦੇਹਂਕ੍ਰਿਯਾਧੀਨਃਸਜੀਵੋਬਦ੍ਧ ਉਚ੍ਯਤੇ ਦੇਹਤ੍ਰਯਵਸ਼ੀਕਾਰੇਮੋਕ੍ਸ਼ ਇਤ੍ਯੁਚ੍ਯਤੇ ਬੁਧੈਃ
ਜਦ ਤੱਕ ਮਨੁੱਖ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੈ, ਉਹ ਜੀਉਂਦਾ ਤੇ ਬੰਧਿਆ ਹੋਇਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਸਰੀਰਾਂ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾ ਲੈਣ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਮੁਕਤੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਮਾਯਾਚਕ੍ਰਪ੍ਰਣੇਤਾਹਿਸ਼ਿਵਃ ਪਰਮਕਾਰਣਮ੍ ਸ਼ਿਵਮਾਯਾਰ੍ਪਿਤਦ੍ਵਂਦ੍ਵਂਸ਼ਿਵਸ੍ਤੁਪਰਿਮਾਰ੍ਜਤਿ
ਮਾਇਆ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕਾਰਨ ਹਨ। ਜੋ ਵਿਰੋਧੀ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਆਪ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਿਵੇਨਕਲ੍ਪਿਤਂਦ੍ਵਂਦ੍ਵਂਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਸਮਰ੍ਪਯੇਤ੍ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯਾਤਿਪ੍ਰਿਯਂਵਿਦ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂਨਮੋਬੁਧਾਃ
ਜੋ ਵਿਰੋਧੀ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਵਲੋਂ ਬਣੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਨਮਸ੍ਕਾਰਾਃ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ षੋਡਸ਼ੈਰੁਪਚਾਰੈਸ਼੍ਚਕृਤਪੂਜਾਫਲਪ੍ਰਦਾ
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਭਾਵਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ऽਵਿਨਾਸ਼੍ਯਂਹਿ ਪਾਤਕਂਨਾਸ੍ਤਿ ਭੂਤਲੇ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨੈਵਸਰ੍ਵਪਾਪਂਵਿਨਾਸ਼ਯੇਤ੍
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਜੋ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਨਾਲ ਨਾਸ ਨਾ ਹੋ ਸਕੇ। ਇਸ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਟਾ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਿਵਪੂਜਾਪਰੋਮੌਨੀਸਤ੍ਯਾਦਿਗੁਣਸਂਯੁਤਃ ਕ੍ਰਿਯਾਤਪੋਜਪਜ੍ਞਾਨਧ੍ਯਾਨੇष੍ਵੇਕੈਕਮਾਚਰੇਤ੍
ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੀਨ, ਚੁੱਪ, ਸਚ ਤੇ ਹੋਰ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੈ, ਉਹ ਕਰਮ, ਤਪ, ਜਪ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਧਿਆਨ—ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰੇ।
ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂਦਿਵ੍ਯਦੇਹਸ਼੍ਚਜ੍ਞਾਨਮਜ੍ਞਾਨਸਂਸ਼ਯਃ ਸ਼ਿਵਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਮਿਤ੍ਯੇਤੇਕ੍ਰਿਯਾਦੀਨਾਂਫਲਂਭਵੇਤ੍
ਰਾਜ, ਦਿਵਿਆ ਸਰੀਰ, ਗਿਆਨ, ਅਗਿਆਨ ਤੇ ਸੰਦੇਹ ਦਾ ਨਾਸ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ—ਇਹ ਸਭ ਕਰਮ ਆਦਿਕ ਦੇ ਫਲ ਹਨ।
ਕਰਣੇਨਫਲਂਯਾਤਿਤਮਸਃ ਪਰਿਹਾਪਨਾਤ੍ ਜਨ੍ਮਨਃਪਰਿਮਾਰ੍ਜਿਤ੍ਵਾਜ੍ਜ੍ਞਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾਜਨਿਤਾਨਿਚ
ਕਰਮ ਨਾਲ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅੰਧਕਾਰ ਦੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਨਮ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਕੇ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਫਲ ਵੀ ਦੂਰ ਕਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਥਾਦੇਸ਼ਂ ਯਥਾਕਾਲਂ ਯਥਾਦੇਹਂ ਯਥਾਧਨਮ੍ ਯਥਾਯੋਗ੍ਯਂਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਕ੍ਰਿਯਾਦੀਞ੍ਛਿਵਭਕ੍ਤਿਮਾਨ੍
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦਾ ਭਗਤ, ਥਾਂ, ਸਮਾਂ, ਸਰੀਰ, ਧਨ ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਢੰਗ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਆਦਿਕ ਕਰੇ।
ਨ੍ਯਾਯਾਰ੍ਜਿਤਸੁਵਿਤ੍ਤੇਨਵਸੇਤ੍ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਸ਼ਿਵਸ੍ਥਲੇ ਜੀਵਹਿਂਸਾਦਿਰਹਿਤਮਤਿਕ੍ਲੇਸ਼ਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਥਾਂ 'ਤੇ ਸੱਚੀ ਕਮਾਈ ਹੋਈ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਰਹੇ, ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਜਾਂ ਹੋਰ ਗਲਤ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੇ, ਤੇ ਬਿਨਾ ਵਧੇਰੇ ਤਕਲੀਫ ਦੇ ਜੀਵੇ।
ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰੇਣਜਪ੍ਤਂਚਤੋਯਮਨ੍ਨਂਵਿਦੁਃ ਸੁਖਮ੍ ਅਥਵਾ ऽਹੁਰ੍ਦਰਿਦ੍ਰਸ੍ਯਭਿਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਨਂਜ੍ਞਾਨਦਂਭਵੇਤ੍
ਜਿਸ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਭੋਜਨ 'ਤੇ ਪੰਜ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸੁਭਾਗਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਾਂ, ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਗਰੀਬ ਦਾ ਭਿਕਸ਼ਾ-ਭੋਜਨ ਵੀ ਗਿਆਨ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਸ੍ਯਭਿਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਨਂਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਿਵਿਵਰ੍ਧਨਮ੍ ਸ਼ਂਭੁਸਤ੍ਰਮਿਤਿਪ੍ਰਾਹੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਨਂਸ਼ਿਵਯੋਗਿਨਃ
ਸ਼ਿਵ-ਭਗਤ ਦਾ ਭਿਕਸ਼ਾ-ਭੋਜਨ ਸ਼ਿਵ-ਭਗਤੀ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਸ਼ਿਵ-ਯੋਗੀ ਦਾ ਭਿਕਸ਼ਾ-ਭੋਜਨ 'ਸ਼ੰਭੂ ਦਾ ਧਾਗਾ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੇਨਕੇਨਾਪ੍ਯੁਪਾਯੇਨਯਤ੍ਰਕੁਤ੍ਰਾਪਿਭੂਤਲੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਨ੍ਨਭੁਕ੍ਸਦਾਮੌਨੀਰਹਸ੍ਯਂ ਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਯੇਤ੍
ਕਿਸੇ ਵੀ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਸਦਾ ਸ਼ੁੱਧ ਭੋਜਨ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਖਾਓ ਅਤੇ ਉਸ ਰਾਜ਼ ਨੂੰ ਨਾ ਖੋਲ੍ਹੋ।
ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਯੇਤ੍ਤੁਭਕ੍ਤਾਨਾਂਸ਼ਿਵਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੇਵਹਿ ਰਹਸ੍ਯਂਸ਼ਿਵਮਂਤ੍ਰਸ੍ਯਸ਼ਿਵੋਜਾਨਾਤਿਨਾਪਰਃ
ਪਰ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹੀ ਦੱਸੋ; ਸ਼ਿਵ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਰਾਜ਼ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਿਵ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤੋਵਸੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂਸ਼ਿਵਲਿਂਗਂਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ ਸ੍ਥਾਣੁਲਿਂਗਾਸ਼੍ਰਯੇਣੈਵਸ੍ਥਾਣੁਰ੍ਭਵਤਿਭੂਸੁਰਾਃ
ਸ਼ਿਵ-ਭਗਤ ਨੂੰ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ-ਲਿੰਗ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਅਡੋਲ ਲਿੰਗ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਨਾਲ ਬੁਧੀਮਾਨ ਅਡੋਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੂਜਯਾਚਰਲਿਂਗਸ੍ਯਕ੍ਰਮਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤੋਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍ ਸਰ੍ਵਮੁਕ੍ਤਂਸਮਾਸੇਨਸਾਧ੍ਯਸਾਧਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਢੰਗ ਨਾਲ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਕੁਝ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਾਧਨ ਤੇ ਲਕੜੀ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਸੇਨਯਤ੍ਪੁਰਾਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤਂਹਿਮਯਾਪੁਰਾ ਭਦ੍ਰਮਸ੍ਤੁਹਿਵੋ ऽਸ੍ਮਾਕਂ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਿਰ੍ਦृਢਾ ऽਸ੍ਤੁਸਾ
ਜੋ ਕੁਝ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਮੈਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ—ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ-ਭਗਤੀ ਸਾਡੀ ਪੱਕੀ ਰਹੇ।
ਯ ਇਮਂਪਠਤੇ ऽਧ੍ਯਾਯਂ ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਨਰਃ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵਜ੍ਞਾਨਂਸਲਭਤੇਸ਼ਿਵਸ੍ਯਕृਪਯਾਬੁਧਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਅਧਿਆਇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸਦਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ-ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸੂਤਸੂਤਚਿਰਂਜੀਵਧਨ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਂਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਿਮਾਨ੍ ਸਮ੍ਯਗੁਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾਲਿਂਗਮਹਿਮਾਸਤ੍ਫਲਪ੍ਰਦਃ
ਸੂਤ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਜੀਓ। ਤੁਸੀਂ ਧਨਿਆ ਹੋ ਤੇ ਸ਼ਿਵ-ਭਗਤੀ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਲਿੰਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰਪਾਰ੍ਥਿਵਮਾਹੇਸ਼ਲਿਂਗਸ੍ਯਮਹਿਮਾਧੁਨਾ ਸਰ੍ਵੋਤ੍ਕृष੍ਟਸ਼੍ਚਕਥਿਤੋਵ੍ਯਾਸਤੋਬ੍ਰੂਹਿਤਂਪੁਨਃ
ਹੁਣ, ਫਿਰ ਦੱਸੋ ਉਹ ਮਹਾਨ ਮਹਿਮਾ ਜੋ ਵਿਆਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਹੇਸ਼ ਦਾ ਲਿੰਗ ਬਾਰੇ ਕਹੀ ਸੀ।
ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਮृषਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਹਰਤੋ ਖਿਲਾਃ ਸ਼ਿਵਪਾਰ੍ਥਿਵਲਿਂਗਸ੍ਯਮਹਿਮਾਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇਮਯਾ
ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਸੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਹੁਣ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਧਰਤੀ-ਲਿੰਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ।
ਉਕ੍ਤੇष੍ਵੇਤੇषੁ ਲਿਂਗੇषੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਲਿਂਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਤਸ੍ਯਪੂਜਨਤੋਵਿਪ੍ਰਾਬਹਵਃ ਸਿਦ੍ਧਿਮਾਗਤਾਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਲਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਲਿੰਗ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਇਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਕਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਹਰਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ऋषਯਃ ਸਪ੍ਰਜਾਪਤਯਸ੍ਤਥਾ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂਲਿਂਗਂਪ੍ਰਾਪੁਃਸਰ੍ਵੇਪ੍ਸਿਤਂਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਹਰੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਸਭ ਨੇ ਧਰਤੀ-ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਮੁਰਾਦ ਪਾਈ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ।
ਦੇਵਾਸੁਰਮਨੁष੍ਯਾਸ਼੍ਚਗਂਧਰ੍ਵੋਰਗਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਅਨ੍ਯੇਪਿਬਹਵਸ੍ਤਂਸਂਪੂਜ੍ਯਸਿਦ੍ਧਿਂਗਤਾਃਪਰਮ੍
ਦੇਵ, ਅਸੁਰ, ਮਨੁੱਖ, ਗੰਧਰਵ, ਸੱਪ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਤੇ ਹੋਰ ਕਈ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪਾ ਲਏ।
ਕृਤੇਰਤ੍ਨਮਯਂਲਿਂਗਂਤ੍ਰੇਤਾਯਾਂਹੇਮਸਂਭਵਮ੍ ਦ੍ਵਾਪਰੇਪਾਰਦਂਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂਪਾਰ੍ਥਿਵਂਤੁਕਲੌਯੁਗੇ
ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਲਿੰਗ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਬਣਿਆ ਸੀ; ਤ੍ਰੇਤਾ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦਾ; ਦੁਆਪਰ ਵਿੱਚ ਪਾਰਦੇ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ; ਪਰ ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਦਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟਮੂਰ੍ਤਿषੁਸਰ੍ਵਾਸੁਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ਵੈਪਾਰ੍ਥਿਵੀਵਰਾਃ ਅਨਨ੍ਯਪੂਜਿਤਾਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ਤਪਸ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਹਤ੍ਫਲਮ੍
ਅੱਠ ਮੂਰਤੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਇਕਾਗਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਤੇ, ਤਪ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾਸਰ੍ਵੇषੁਦੇਵੇषੁਜ੍ਯੇष੍ਠਃਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ਏਵਂਸਰ੍ਵੇषੁ ਲਿਂਗੇषੁਪਾਰ੍ਥਿਵਂਸ਼੍ਰੇष੍ਟਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਸਭ ਲਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ-ਲਿੰਗ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾਨਦੀषੁਸਰ੍ਵਾਸੁਜ੍ਯੇष੍ਠਾਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਸੁਰਾਪਗਾ ਤਥਾਸਰ੍ਵੇषੁਲਿਂਗੇषੁਪਾਰ੍ਥਿਵਂਸ਼੍ਰੇष੍ਠਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਗੰਗਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਉੱਤਮ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਲਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਦਾ ਲਿੰਗ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾਸਰ੍ਵੇषੁਮਂਤ੍ਰੇषੁਪ੍ਰਣਵੋ ਹਿ ਮਹਾਨ੍ਸ੍ਮृਤਃ ਤਥੇਦਂਪਾਰ੍ਥਿਵਂਸ਼੍ਰੇष੍ਠਮਾਰਾਧ੍ਯਂਪੂਜ੍ਯਮੇਵਹਿ
ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ 'ਓਮ' ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਲਿੰਗ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ, ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਤੇ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ।