ਸਵਿਕਾਰਾਨ੍ਰਾਜਸਾਦੀਨ੍ਗੁਣਾਨ੍ਰੁਂਧੇਵ੍ਯਪੋਹਤਿ ਗੁਣਾਤੀਤਃ ਪਰਸ਼ਿਵੋਗੁਰੁਰੂਪਂਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਇਹ ਵਿਅਕਤੀ ਰਾਜ ਆਦਿ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਪਰਮ ਸ਼ਿਵ ਗੁਰੂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਪਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗੁਣਤ੍ਰਯਂਵ੍ਯਪੋਹ੍ਯਾਗ੍ਰੇਸ਼ਿਵਂਬੋਧਯਤੀਤਿਸਃ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤਾਨਾਂਤੁਸ਼ਿष੍ਯਾਣਾਂਗੁਰੁਰਿਤ੍ਯਭਿਧੀਯਤੇ
ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਉਸ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ 'ਗੁਰੂ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗੁਰੁਸ਼ਰੀਰਂਤੁਗੁਰੁਲਿਂਗਂਭਵੇਦ੍ਬੁਧਃ ਗੁਰੁਲਿਂਗਸ੍ਯਪੂਜਾਤੁਗੁਰੁਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣਂ ਭਵੇਤ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਦਾ ਲਿੰਗ ਮੰਨਦੇ ਹਨ; ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨਾ, ਗੁਰੂ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤਂਕਰੋਤਿਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾਕਾਯੇਨਮਨਸਾਗਿਰਾ ਉਕ੍ਤਂ ਯਦ੍ਗੁਰੁਣਾਪੂਰ੍ਵਂ ਸ਼ਕ੍ਯਂਵਾ ऽਸ਼ਕ੍ਯਮੇਵਵਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ, ਮਨ ਅਤੇ ਬੋਲੀ ਨਾਲ, ਜੋ ਕੁਝ ਗੁਰੂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਸੰਭਵ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਸੁਣਦਾ ਅਤੇ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕਰੋਤ੍ਯੇਵਹਿਪੂਤਾਤ੍ਮਾਪ੍ਰਾਣੈਰਪਿਧਨੈਰਪਿ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵੈਸ਼ਾਸਨੇਯੋਗ੍ਯਃ ਸ਼ਿष੍ਯ ਇਤ੍ਯਭਿਧੀਯਤੇ
ਸਾਫ ਦਿਲ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਣ ਅਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਵੀ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਦীক্ষਾ ਲਈ ਯੋਗ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਰੀਰਾਦ੍ਯਰ੍ਥਕਂਸਰ੍ਵਂਗੁਰੋਰ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਸੁਸ਼ਿष੍ਯਕਃ ਅਗ੍ਰਪਾਕਂਨਿਵੇਦ੍ਯਾਗ੍ਰੇਭੁਂਜੀਯਾਦ੍ਗੁਰ੍ਵਨੁਜ੍ਞਯਾ
ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਾਰੇ ਸਮਾਨ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਚੰਗਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਪਹਿਲਾ ਹਿੱਸਾ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਖਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿष੍ਯਃਪੁਤ੍ਰ ਇਤਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਸਦਾਸ਼ਿष੍ਯਤ੍ਵਯੋਗਤਃ ਜਿਹ੍ਵਾਲਿਂਗਾਨ੍ਮਂਤ੍ਰਸ਼ੁਕ੍ਰਂਕਰ੍ਣਯੋਨੌਨਿषਿਚ੍ਯਵੈ
ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਦਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ-ਗੁਰੂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਕਰਕੇ; ਜੀਭ, ਲਿੰਗ, ਮੰਤਰ, ਵੀਰਯ, ਕੰਨ ਅਤੇ ਜਣਨੀ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਾਤਃਪੁਤ੍ਰੋਮਂਤ੍ਰਪੁਤ੍ਰਃਪਿਤਰਂਪੂਜਯੇਦ੍ਗੁਰੁਮ੍ ਨਿਮਜ੍ਜਯਤਿਪੁਤ੍ਰਂਵੈਸਂਸਾਰੇਜਨਕਃਪਿਤਾ
ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਮੰਤਰ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਪੁੱਤਰ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਵਜੋਂ ਪੂਜਦਾ ਹੈ; ਪਿਤਾ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਡੁਬਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਂਤਾਰਯਤਿਸਂਸਾਰਾਦ੍ਗੁਰੁਰ੍ਵੈਬੋਧਕਃ ਪਿਤਾ ਉਭਯੋਰਂਤਰਂਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾਪਿਤਰਂਗੁਰੁਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਗੁਰੂ, ਜਾਗਣ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਦੋਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਫਰਕ ਜਾਣ ਕੇ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਵਜੋਂ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਂਗਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਯਾਚਾਪਿ ਧਨਾਦ੍ਯੈਃ ਸ੍ਵਾਰ੍ਜਿਤੈਰ੍ਗੁਰੁਮ੍ ਪਾਦਾਦਿਕੇਸ਼ਪਰ੍ਯਂਤਂਲਿਂਗਾਨ੍ਯਂਗਾਨਿਯਦ੍ਗੁਰੋਃ
ਆਪਣੇ ਕਮਾਈ ਹੋਏ ਧਨ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਵਾਲਾਂ ਤੱਕ, ਜੋ ਕੁਝ ਗੁਰੂ ਦੇ ਅੰਗ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਧਨਰੂਪੈਃ ਪਾਦੁਕਾਦ੍ਯੈਃ ਪਾਦਸਂਗ੍ਰਣਾਦਿਭਿਃ ਸ੍ਨਾਨਾਭਿषੇਕਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ਭੋਜਨੈਸ਼੍ਚਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਧਨ, ਜੁੱਤੀ ਆਦਿ ਸਮਾਨ, ਪੈਰ ਛੂਹਣ ਆਦਿ, ਇਸ਼ਨਾਨ, ਅਭਿਸ਼ੇਕ, ਭੋਗ, ਭੋਜਨ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗੁਰੁਪੂਜੈਵਪੂਜਾਸ੍ਯਾਚ੍ਛਿਵਸ੍ਯਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ ਗੁਰੁਸ਼ੇषਂਤੁਯਤ੍ਸਰ੍ਵਮਾਤ੍ਮਸ਼ੁਦ੍ਧਿਕਰਂਭਵੇਤ੍
ਗੁਰੂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੈ; ਗੁਰੂ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਸਭ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰੋਃਸ਼ੇषਃਸ਼ਿਵੋਚ੍ਛਿष੍ਟਂਜਲਮਨ੍ਨਾਦਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍ ਸ਼ਿष੍ਯਾਣਾਂਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਾਨਾਂਗ੍ਰਾਹ੍ਯਂਭੋਜ੍ਯਂਭਵੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਗੁਰੂ ਦਾ ਬਚਾ ਹੋਇਆ, ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਉਚਿਸ਼ਟ—ਜਲ, ਭੋਜਨ ਆਦਿ—ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਅਤੇ ਖਾਧਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰ੍ਵਨੁਜ੍ਞਾਵਿਰਹਿਤਂਚੋਰਵਤ੍ਸਕਲਂਭਵੇਤ੍ ਗੁਰੋਰਪਿਵਿਸ਼ੇषਜ੍ਞਂਯਤ੍ਨਾਦ੍ਗृਹ੍ਣੀਤਵੈਗੁਰੁਮ੍
ਗੁਰੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਚੋਰ ਵਾਂਗ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਗੁਰੂ ਖਾਸ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਜ੍ਞਾਨਮੋਚਨਂਸਾਧ੍ਯਂਵਿਸ਼ੇषਜ੍ਞੋਹਿਮੋਚਕਃ ਆਦੌਚਵਿਘ੍ਨਸ਼ਮਨਂਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂਕਰ੍ਮਪੂਰ੍ਤਯੇ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਭਿੰਨਤਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਗਿਆਨ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਕਸਦ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਨਿਰ੍ਵਿਘ੍ਨੇਨਕृਤਂਸਾਂਗਂਕਰ੍ਮਵੈਸਫਲਂ ਭਵੇਤ੍ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਕਲਕਰ੍ਮਾਦੌਵਿਘ੍ਨੇਸ਼ਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ ਬੁਧਃ
ਜਦੋਂ ਕੰਮ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇ ਬਿਨਾਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੇ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਹਰ ਕੰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਸਰ੍ਵਬਾਧਾਨਿਵृਤ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਂਸਰ੍ਵਾਨ੍ਦੇਵਾਨ੍ਯਜੇਦ੍ਬੁਧਃ ਜ੍ਵਰਾਦਿਗ੍ਰਂਥਿਰੋਗਾਸ਼੍ਚਬਾਧਾਹ੍ਯਾਧ੍ਯਾਤ੍ਮਿਕਾਮਤਾ
ਸਾਰੀਆਂ ਪੀੜਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜਵਰ, ਗਠ, ਰੋਗ ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਪੀੜਾਂ ਲਈ ਵੀ।
ਪਿਸ਼ਾਚਜਂਬੁਕਾਦੀਨਾਂਵਲ੍ਮੀਕਾਦ੍ਯੁਦ੍ਭਵੇਤਥਾ ਅਕਸ੍ਮਾਦੇਵਗੋਧਾਦਿਜਂਤੂਨਾਂਪਤਨੇਪਿਚ
ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ, ਜੰਬੂ, ਗਿੱਦੜ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ, ਚੀਟੀ ਆਦਿ ਦੀ ਪੀੜ, ਜਾਂ ਅਚਾਨਕ ਗੋਹ, ਛਿਪਕਲੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਡਿੱਗਣ ਨਾਲ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਪੀੜ ਲਈ।
ਗृਹੇਕਚ੍ਛਪਸਰ੍ਪਸ੍ਤ੍ਰੀਦੁਰ੍ਜਨਾਦਰ੍ਸ਼ਨੇਪਿਚ ਵृਕ੍ਸ਼ਨਾਰੀਗਵਾਦੀਨਾਂਪ੍ਰਸੂਤਿਵਿषਯੇਪਿਚ
ਘਰ ਵਿੱਚ ਕਛੂਆ, ਸੱਪ, ਮੰਦ-ਚਰਿਤਰ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਟ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ, ਜਾਂ ਰੁੱਖ, ਔਰਤਾਂ, ਗਾਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ।
ਭਾਵਿਦੁਃਖਂਸਮਾਯਾਤਿਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇਭੌਤਿਕਾਮਤਾ ਅਮੇਧ੍ਯਾ ਸ਼ਨਿਪਾਤਸ਼੍ਚਮਹਾਮਾਰੀਤਥੈਵਚ
ਜਦੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਦੁੱਖ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇ, ਇਹ ਭੌਤਿਕ ਪੀੜਾਂ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ: ਅਪਵਿਤ੍ਰਤਾ, ਸ਼ਨੀ ਦੀ ਪੀੜ, ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਮਹਾਮਾਰੀ ਵੀ।
ਜ੍ਵਰਮਾਰੀਵਿषੂਚਿਸ਼੍ਚਗੋਮਾਰੀਚਮਸੂਰਿਕਾ ਜਨ੍ਮਰ੍ਕ੍ਸ਼ਗ੍ਰਹਸਂਕ੍ਰਾਂਤਿਗ੍ਰਹਯੋਗਾਸ੍ਵਰਾਸ਼ਿਕੇ
ਜਵਰ, ਮਹਾਮਾਰੀ, ਛੂਤ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ, ਗਾਂ ਦੀ ਮਾਰੀ, ਚਮੜੀ ਦੀ ਮਾਰੀ, ਜਨਮ-ਤਾਰੇ ਦੀ ਮਿਲਾਪ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਚਾਲ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦਾ ਮਿਲਾਪ।
ਦੁਃਸ੍ਵਪ੍ਨਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚਮਤਾਵੈਹ੍ਯਧਿਦੈਵਿਕਾਃ ਸ਼ਵਚਾਂਡਾਲਪਤਿਤਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਦ੍ਯੇਂਤਰ੍ਗृਹੇਗਤੇ
ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਆਦਿ ਨੂੰ ਦੈਵੀ ਪੀੜਾਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮੁਰਦਾ, ਚੰਡਾਲ ਜਾਂ ਪਤਿਤ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਸਪਰਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤਾਦृਸ਼ੇਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੇਭਾਵਿਦੁਃਖਸ੍ਯਸੂਚਕੇ ਸ਼ਾਂਤਿਯਜ੍ਞਂਤੁਮਤਿਮਾਨ੍ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਦ੍ਦੋषਸ਼ਾਂਤਯੇ
ਜਦੋਂ ਐਸੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਉਪਜਦੇ ਹਨ ਜੋ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਦੁੱਖ ਦੀ ਸੁਚਨਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਯਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਲਯੇ ऽਥਗੋष੍ਠੇਵਾਚੈਤ੍ਯੇਵਾਪਿਗृਹਾਂਗਣੇ ਪ੍ਰਾਦੇਸ਼ੋਨ੍ਨਤਧਿष੍ਣ੍ਯੇਵੈਦ੍ਵਿਹਸ੍ਤੇਯਸ੍ਵਲਂਕृਤੇ
ਦੇਵਾਲੇ, ਗੋਸ਼ਾਲਾ, ਚੈਤ, ਜਾਂ ਘਰ ਦੇ ਆੰਗਣ ਵਿੱਚ, ਉੱਚੀ ਤੇ ਸਜੀ-ਸਵਾਰੀ ਥਾਂ ਜਾਂ ਸਾਫ਼ ਥਾਂ ਤੇ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭਾਰਮਾਤ੍ਰਵ੍ਰੀਹਿਧਾਨ੍ਯਂਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪ੍ਯਪਰਿਸृਤ੍ਯਚ ਮਧ੍ਯੇਵਿਲਿਖ੍ਯਕਮਲਂਤਥਾਦਿਕ੍ਸ਼ੁਵਿਲਿਖ੍ਯਵੈ
ਜਿੰਨੀ ਲੋੜ ਹੋਵੇ, ਉਨੀ ਚੌਲ ਜਾਂ ਅਨਾਜ ਰੱਖੋ, ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਤਲ ਕਰਕੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕਮਲ ਬਣਾਓ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਚੌਕ ਬਣਾਓ।
ਤਂਤੁਨਾਵੇष੍ਟਿਤਂਕੁਂਭਂ ਨਵਗੁਗ੍ਗੁਲਧੂਪਿਤਮ੍ ਮਧ੍ਯੇਸ੍ਥਾਪ੍ਯਮਹਾਕੁਂਭਂਤਥਾਦਿਕ੍ਸ਼੍ਵਪਿਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਘੜੇ ਨੂੰ ਧਾਗੇ ਨਾਲ ਲਪੇਟੋ, ਨਵੇਂ ਗੁਗਲ ਦੀ ਧੂਣੀ ਦਿਓ, ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਘੜਾ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖੋ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ 'ਤੇ ਵੀ ਰੱਖੋ।
ਸਨਾਲਾਮ੍ਰਕਕੂਰ੍ਚਾਦੀਨ੍ਕਲਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ਤਥਾष੍ਟਸੁ ਪੂਰਯੇਨ੍ਮਂਤ੍ਰਪੂਤੇਨਪਞ੍ਚਦ੍ਰਵ੍ਯਯੁਤੇਨਹਿ
ਅੱਠ ਘੜਿਆਂ ਨੂੰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਪੰਜ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਰੋ, ਅਤੇ ਅੰਬ ਦੀ ਟਹਿ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ੁਭ ਪੌਦੇ ਪਾਓ।
ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪੇਨ੍ਨਵਰਤ੍ਨਾਨਿਨੀਲਾਦੀਨ੍ਕ੍ਰਮਸ਼ਸ੍ਤਥਾ ਕਰ੍ਮਜ੍ਞਂਚਸਪਤ੍ਨੀਕਮਾਚਾਰ੍ਯਂਵਰਯੇਦ੍ਬੁਧਃ
ਨੌ ਰਤਨਾਂ, ਨੀਲ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਰੱਖੋ; ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਰਮ ਜਾਣੂ ਪੰਡਿਤ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਚੁਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸੁਵਰ੍ਣਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਵਿष੍ਣੋਰਿਂਦ੍ਰਾਦੀਨਾਂਚ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ ਸਸ਼ਿਰਸ੍ਕੇਮਧ੍ਯਕੁਂਭੇਵਿष੍ਣੁਮਾਬਾਹ੍ਯਪੂਜਯੇਤ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਆਦਿ ਦੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਰੱਖੋ; ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਵਿਚਲੇ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਬਾਹਰਲੇ ਪਾਸੇ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਪ੍ਰਾਗਾਦਿषੁਯਥਾਮਂਤ੍ਰਮਿਂਦ੍ਰਾਦੀਨ੍ਕ੍ਰਮਸ਼ੋਯਜੇਤ੍ ਤਤ੍ਤਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਂਚਨਮੋਨ੍ਤੇ ਨਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਆਦਿ ਦੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਆਖ਼ਰ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰੋ।