ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਆਰਦਰਾ ਦੇ ਦਿਨ, ਜਦੋਂ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਭਿੰਟਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਭਗਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੋਵੇਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਦਿਨਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਯੋਗ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਾਨ, ਤਪ, ਭਿੰਟਾਂ, ਜਪ ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ, ਮੂਰਤੀਆਂ ਅਤੇ ਵੈਦਿਕ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸਭ ਭੋਗ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਕਾਰਤਿਕ ਦੇ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਤੇਲ ਤੇ ਰੂਈ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਕੋਢ ਅਤੇ ਸਮਾਨ ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹਰਿਤਕੀ, ਕਾਲੀ ਮਿਰਚ, ਕਪੜਾ, ਦੁੱਧ ਆਦਿ ਦਾਨ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਨਾਲ consumption ਅਤੇ wasting ਰੋਗ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦੀਵੇ ਅਤੇ ਰਾਈ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਰਗੀ ਦੂਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਦੇ ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ, ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਹਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਪੂਜਾ ਵੱਡੀ ਗਰੀਬੀ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਘਰ, ਖੇਤ, ਘਰੇਲੂ ਵਸਤੂਆਂ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਸਭ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਦੇ ਮੰਗਲਵਾਰ ਨੂੰ, ਸਕੰਦਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਦੀਵੇ, ਘੰਟੀਆਂ ਆਦਿ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਬੋਲਣ ਦੀ ਕਲਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਬੁਧਵਾਰ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਦਹੀਂ-ਚਾਵਲ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਸੰਤਾਨ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਵੀਰਵਾਰ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਸ਼ਹਦ, ਸੋਨਾ, ਘੀ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਭੋਗ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਵੀ ਭੋਗ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਸੋਨਾ, ਚਾਂਦੀ ਆਦਿ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਦੇ ਸ਼ਨੀਵਾਰ ਨੂੰ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਹਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਦਿਨ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਹਾਥੀਆਂ, ਸੱਪ, ਪੁਲਾਂ, ਤ੍ਰਯੰਬਕ, ਰੁਦ੍ਰ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਅਤੇ ਪਾਪ-ਹਰਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਧਨਵੰਤਰੀ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਰੋਗ, ਅਕਾਲ ਮੌਤ ਅਤੇ ਅਚਾਨਕ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਰੋਗਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਲੂਣ, ਲੋਹਾ, ਤੇਲ, ਕਾਲਾ ਚਨਾ, ਤਿੰਨ ਤਿੱਖੇ ਫਲ, ਸੁਗੰਧ, ਪਾਣੀ ਆਦਿ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ, ਦਾਨ ਦੇ ਸਮਾਨ ਮਾਪ ਵਿੱਚ ਤਰਲ ਅਤੇ ਠੋਸ ਪਦਾਰਥ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸਵੇਰੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਵਿਹਿਤ ਹੈ। ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਸਭ ਸਿਧੀਆਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਹਵਿਸ ਭੋਜਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਿੰਟ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨ-ਭਿੰਟਾਂ ਦੀ ਖਾਸ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਸਭ ਇੱਛਤ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕੰਮ ਸਫਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੰਦਰੁਸਤੀ, ਧਰਮ, ਵੈਦ ਦੀ ਸਮਝ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਹੀ ਰੀਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਅਤੇ ਆਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਭੋਗ, ਸਦੀਵੀ ਮਿਲਾਪ, ਵੈਦ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਚਾਵਲ ਦੀ ਭਿੰਟ ਦੇਣ ਨਾਲ। ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਸਵੇਰੇ, ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਜਾਂ ਵਧੇਰੇ, ਜੇਕਰ ਭੋਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਮਹੀਨੇ-ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਦਾਨ ਵਿੱਚ ਆਲਸੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜਦ ਤਕ ਸੰਯੋਗ ਦਾ ਸਮਾਂ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਧਨੁਰ ਮਹੀਨਾ ਵਿਹਿਤ ਹੈ। ਧਨੁਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਉਪਵਾਸ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰਕੇ, ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੁਪਹਿਰੇ ਗਾਇਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ, ਜੋ ਵੈਦ ਦੀ ਮਾਤਾ ਹੈ, ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਪੰਜ ਅੱਖਰੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸੱਤ ਅੱਖਰੀ ਤਕ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਦੇਹ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਹੋਰ ਪੁਰਸ਼ ਅਤੇ ਨਾਰੀ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਅਤੇ ਜਪ ਕਰਕੇ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪੰਜ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਸਦਾ ਜਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਗਿਆਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਇੱਛਤ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਸਦਾ ਜਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਧਨੁਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਥਾ ਕਾਲੀ ਮਿਰਚ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਭਿੰਟ ਤਿਆਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਗਿਣਤੀ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਬਾਰ੍ਹ, ਇੱਕ ਕੁਡਵਾ ਸ਼ਹਦ ਤੇ ਘੀ, ਇੱਕ ਦ੍ਰੋਣਾ ਦਾਲ, ਤੇ ਬਾਰ੍ਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਬਜ਼ੀਆਂ। ਘੀ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਕੇਕ, ਮਿਠਾਈਆਂ, ਚਾਵਲ ਆਦਿ, ਬਾਰ੍ਹ ਕਿਸਮਾਂ, ਤੇ ਬਾਰ੍ਹ ਪ੍ਰਸਥਾ ਦਹੀਂ ਤੇ ਦੁੱਧ। ਨਾਰਿਆਲ ਤੇ ਹੋਰ ਫਲ, ਬਾਰ੍ਹ ਗਿਣਤੀ, ਬਾਰ੍ਹ ਪਾਨ ਤੇ ਛੱਤੀ ਪੱਤੀਆਂ। ਕਪੂਰ, ਇਲਾਈਚੀ ਪਿਸੀ, ਪੰਜ ਸੁਗੰਧਿਤ ਪਦਾਰਥ, ਪਾਨ ਦੇ ਪੱਤੇ ਨਾਲ, ਇਹ ਵੱਡੀ ਭਿੰਟ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ। ਇਹ ਵੱਡੀ ਭਿੰਟ, ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਾਤੀ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਕਾ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਵੱਡੀ ਭਿੰਟ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰ ਵੱਡੀਆਂ ਭਿੰਟਾਂ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਦੁਜਾ-ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਸਤ-ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਆਯੁ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਤੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਵੱਡੀਆਂ ਭਿੰਟਾਂ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਉੱਚਾ ਲੋਕ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਛੱਤੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਭਿੰਟ, ਜਨਮ ਦੀ ਭਿੰਟ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜਦ ਤਕ ਇਹ ਭਿੰਟ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ, ਵੱਡੀ ਪੂਰਨਤਾ ਤਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਵੱਡੀ ਪੂਰਨਤਾ ਦੀ ਭਿੰਟ ਜਨਮ ਦੀ ਭਿੰਟ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜਨਮ ਦੀ ਭਿੰਟ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਉਰਜਾ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਦੋਂ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ, ਵਿਨਯ, ਜਨਮ ਨक्षਤਰ, ਪੂਰਨਿਮਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਦਿਨ ਹੋਵੇ, ਜਨਮ ਦੀ ਭਿੰਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਸਾਲ ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਦਿਨ ਤੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਜਨਮ ਭਿੰਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਹੋਰ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਜਨਮ ਨक्षਤਰ ਤੇ ਪੂਰਨਿਮਾ ਮਿਲਦੇ ਹੋਣ, ਤਦ ਵੀ ਇਹ ਭਿੰਟ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ, ਪੂਜਾ, ਦਾਨ, ਅਤੇ ਭਿੰਟਾਂ ਦੇ ਵਿਹਿਤ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪ, ਦੁੱਖ, ਰੋਗ, ਗਰੀਬੀ, ਅਤੇ ਦੁਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਭੋਗ, ਸੰਤਾਨ, ਗਿਆਨ, ਅਤੇ ਆਤਮਕ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।