ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਸਮੇਂ, ਧਰਮ ਦੀ ਗਹਿਰੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਪੰਡਿਤ ਨੇ ਵਿਧੀਆਂ ਅਤੇ ਉਪਵਾਸ ਦੀਆਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ। ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਦੋਂ ਸਿੰਘਾ ਜਾਂ ਭਾਦਰਪਦ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਵਿਧੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਲ ਭਰ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ, ਸ੍ਰਾਵਣ ਤੋਂ ਆਰੰਭ ਹੋ ਕੇ, ਜਦ ਹਸਤ ਨਕਸ਼ਤਰ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਸੱਤਵੀਂ ਤਰੀਕ ਨੂੰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਤਰੀਕ ਨੂੰ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਜੇਠ ਜਾਂ ਭਾਦਰਪਦ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ, ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਤੇ ਸ੍ਰਾਵਣ ਨਕਸ਼ਤਰ ਹੋਵੇ, ਤਦ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਧਨ-ਸਮਰਿੱਥੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਸ੍ਰਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਾਰਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਹਵਨ ਦੇਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਬਾਰਹ ਨਾਮਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਾਰਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਸੋਲਾਂ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਾਰਹ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਬਰਹਮਾ ਦੀ ਬਾਰਹ ਗੁਣਾ ਪੂਜਾ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਕਰਕਟ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ, ਨਵੀਂ ਤਰੀਕ ਤੇ ਮ੍ਰਿਗਸ਼ੀਰਸ਼ਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮਾਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਭੋਗ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਆਸ਼ਵਯੁਜ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਨਵੀਂ ਤਰੀਕ, ਸਭ ਮਨ-ਚਾਹੇ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਅੰਦੇਰ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦਵੀਂ ਤਰੀਕ ਜਦ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਆਵੇ। ਆਰਦਰਾ ਜਾਂ ਮਹਾਰਦਰਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਾਲੇ ਦਿਨ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਹੈ; ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਅੰਦੇਰ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦਵੀਂ ਤਰੀਕ ਤੇ ਇਹ ਪੂਜਾ ਸਭ ਮਨ-ਚਾਹੇ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪੂਜਾ ਲੰਬੀ ਉਮਰ, ਮੌਤ ਤੋਂ ਰਖਿਆ, ਅਤੇ ਸਭ ਸਿਧੀਆਂ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਰਦਰਾ ਦਿਨ ਅਤੇ ਚੌਦਵੀਂ ਤਰੀਕ ਤੇ ਵੀ। ਜਾਂ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਆਰਦਰਾ, ਸੋਲਾਂ ਵਿਧੀ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਕ੍ਰਿਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਤਿਕ ਮਹੀਨਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਾਨ, ਤਪ, ਹਵਨ, ਜਪ ਅਤੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਨਾਲ ਕਰੇ। ਸੋਲਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ, ਮੂਰਤੀਆਂ ਅਤੇ ਵੈਦਿਕ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੇ ਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਸਭ ਭੋਗ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ ਦੀਆਂ ਪੀੜਾਵਾਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਤੇਲ ਅਤੇ ਰੂਈ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਕੋੜ ਅਤੇ ਅਜਿਹੇ ਰੋਗ ਨਸ਼ਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਹਰਿਤਕੀ, ਕਾਲੀ ਮਿਰਚ, ਕਪੜਾ, ਦੁੱਧ ਆਦਿ ਦਾਨ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, consumption ਅਤੇ wasting ਰੋਗ ਦੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਦੀਵੇ ਅਤੇ ਸਰੋਂ ਦੇ ਦਾਣੇ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਿਰਗੀ ਦੂਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਕ੍ਰਿਤਿਕ ਦੇ ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ, ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਿਖੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਹ ਵੱਡੀ ਗਰੀਬੀ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਸਮਰਿੱਥੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਘਰ, ਖੇਤ, ਘਰੇਲੂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾਨ ਕਰਕੇ। ਕ੍ਰਿਤਿਕ ਦੇ ਮੰਗਲਵਾਰ ਨੂੰ, ਸਕੰਦਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਦੀਵੇ, ਘੰਟੀਆਂ ਆਦਿ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਬੋਲਣ ਦੀ ਕਲਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਤਿਕ ਦੇ ਬੁੱਧਵਾਰ ਨੂੰ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਦਹੀਂ-ਚਾਵਲ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਚੰਗੀ ਸੰਤਾਨ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਤਿਕ ਦੇ ਵੀਰਵਾਰ ਨੂੰ, ਬਰਹਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਦ, ਸੋਨਾ, ਘੀ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਭੋਗ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਖੁਸ਼ਬੂ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਭੋਗ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਔਰਤ ਬਾਂਝ ਹੈ, ਸੋਨਾ, ਚਾਂਦੀ ਆਦਿ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਕ੍ਰਿਤਿਕ ਦੇ ਸ਼ਨੀਵਾਰ ਨੂੰ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਿਖੀ ਗਈ ਹੈ। ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਹਾਥੀਆਂ, ਸੱਪਾਂ, ਪੁਲਾਂ, ਅਤੇ ਤ੍ਰਯੰਬਕ, ਰੁਦ੍ਰ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਪਾਪ-ਹਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ। ਬਰਹਮਾ, ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਧਨਵੰਤਰੀ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਰੋਗ, ਅਕਾਲ ਮੌਤ, ਅਤੇ ਅਚਾਨਕ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਨਮਕ, ਲੋਹਾ, ਤੇਲ, ਕਾਲਾ ਚਣਾ, ਤਿੰਨ ਤਿੱਖੇ ਫਲ, ਸੁਗੰਧ, ਪਾਣੀ ਆਦਿ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਅਤੇ ਤਰਲ-ਠੋਸ ਦਾਨ ਨਿਯਮਤ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਕਰਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਸਵਰਗ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਸਵੇਰੇ ਪੂਜਾ ਲਿਖੀ ਗਈ ਹੈ। ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਕਰਮ-ਸਿਧੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਹਵਿਸ ਭੋਜਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਨ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨ ਦਾਨ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਹੈ; ਇਸ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਦਾਨ, ਸਭ ਮਨ-ਚਾਹੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਕਰਮ-ਸਿਧੀ, ਸਿਹਤ, ਧਰਮ, ਵੇਦ ਦੀ ਸਮਝ ਅਤੇ ਸਹੀ ਅਭਿਆਸ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਅਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਭੋਗ, ਸਦਾ ਮਿਲਾਪ, ਅਤੇ ਵੇਦ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਚਾਵਲ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਸਵੇਰੇ, ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਜਾਂ ਵੱਧ, ਜੋ ਭੋਗ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ; ਮਹੀਨੇ-ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਲੰਬੀ ਉਡੀਕ ਨਾ ਕਰੇ। ਜਦ ਤਕ ਜੋੜਾ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਧਨੁਰ ਮਹੀਨਾ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਧਨੁਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖ ਕੇ। ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦਿਨ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਗਾਯਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ, ਜੋ ਵੇਦ ਦੀ ਮਾਤਾ ਹੈ, ਜਪੇ; ਫਿਰ ਪੰਜ-ਅੱਖਰਾਂ ਤੋਂ ਸਾਤ-ਅੱਖਰਾਂ ਤੱਕ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪੇ। ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਦੇਹ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਹੋਰ ਮਰਦ-aurਤਾਂ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਜਪ ਕਰਕੇ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੰਜ-ਅੱਖਰਾਂ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣ ਨਾਲ, ਸ਼ੁੱਧ ਗਿਆਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਧਨੁਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਕਾਲੀ ਮਿਰਚ ਦਾ ਵੱਡਾ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਚੀਜ਼ ਬਾਰਹ ਗਿਣ ਕੇ, ਕੁਡਵਾ ਸ਼ਹਿਦ ਅਤੇ ਘੀ, ਦ੍ਰੋਣਾ ਦਾਲ, ਅਤੇ ਬਾਰਹ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ। ਘੀ ਵਿੱਚ ਪਕਾਈਆਂ ਪਕਵਾਨ, ਮਿੱਠੇ, ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਬਾਰਹ ਕਿਸਮਾਂ, ਅਤੇ ਬਾਰਹ ਪ੍ਰਸਤ ਦਹੀਂ ਅਤੇ ਦੁੱਧ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਮਹੀਨਿਆਂ, ਤਰੀਕਾਂ, ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਅਤੇ ਵਿਧੀਆਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੂਜਾ, ਦਾਨ, ਜਪ, ਉਪਵਾਸ, ਅਤੇ ਵਿਦੀਸ਼ਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਿਅਕਤੀ ਸਭ ਮਨ-ਚਾਹੇ ਫਲ, ਮੁਕਤੀ, ਭੋਗ, ਅਤੇ ਸਿੱਧੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।