ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਧਰਮ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਤਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਪ੍ਰਸਤ ਦਾ ਅੱਠਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਪ੍ਰਸਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਾਪ ਚਾਰ ਕੁਡਵਿਆਂ, ਦਸ ਪ੍ਰਸਤਾਂ, ਸੌ ਪ੍ਰਸਤਾਂ ਅਤੇ ਹਜਾਰ ਪ੍ਰਸਤਾਂ ਤੱਕ ਵਧ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਾਣੀ, ਤੇਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੁਗੰਧਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਈ ਇਹ ਮਾਪ ਸਥਿਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਜੰਮੇ (ਸਵਯੰਭੂ) ਲਈ ਇਹ ਮਹਾਨ ਪੂਜਾ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਪੂਜਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸਨਾਨ (ਨ੍ਹਾਉਣ) ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅੰਦਰਲੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਸੁਗੰਧਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਭੋਗ ਅਰਪਣ ਕਰਨ ਨਾਲ ਆਯੁ ਅਤੇ ਸੰਤੋਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਧੂਪ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਦੀਵੇ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਗਿਆਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਨ ਦੇ ਪੱਤੇ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਛੇ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਕਰਮ—ਸਨਾਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ—ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਪੂਜਾ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ ਅਤੇ ਜਪ (ਪਾਠ) ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਾਰੇ ਇੱਛਤ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਭੋਗ ਜਾਂ ਮੋਖਸ਼ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸਦਾ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਨ ਵਿੱਚ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਹਰੇਕ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧਤ ਲੋਕਾਂ (ਜਗਤਾਂ) ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਮੱਧ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਭੋਗ ਵਿਅੰਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਵਿਆਖਿਆਕਾਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਜੰਮੇ (ਦਵਿਜ), ਮੈਂ ਹੁਣ ਇਹ ਫਰਕ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।" ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਵਿਘਨੇਸ਼ (ਗਣੇਸ਼) ਦੀ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਧਰਤੀ ਤੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ—ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਜਾਂ ਸ਼੍ਰਾਵਣ ਜਾਂ ਭਾਦਰਪਦ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਚਤੁਰਥੀ ਨੂੰ। ਜਦੋਂ ਚਿਕਿਤਸਕ ਨਕਸ਼ਤਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਧਨੁ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਤਾਂ ਵਿਘਨੇਸ਼ ਦੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਸੌ ਜਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਪੂਜਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ, ਇੱਛਤ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਸਭ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੁਖ-ਕਲੇਸ਼ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਨਾ ਆਤਮ-ਸ਼ੁੱਧੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਚੰਦ੍ਰ ਦਿਨ, ਨਕਸ਼ਤਰ ਅਤੇ ਯੋਗ ਆਦਿ ਦੇ ਸਾਰੇ ਇੱਛਤ ਫਲਾਂ ਦਾ ਅਧਾਰ ਹੈ। ਜਿਸ ਕਰਕੇ, ਜਦੋਂ ਵਾਧਾ ਜਾਂ ਘਾਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਇਹ ਪੂਜਾ ਸੰਪੂਰਨ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮ-ਸਰੂਪ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੱਕ ਦਾ ਦਿਨ, ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਅਧਾਰ ਹੈ। ਚੰਦ੍ਰ ਦਿਨ ਆਦਿ ਨੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੂਰਨ ਭੋਗ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲਾ ਹਿੱਸਾ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਇਹ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਯੋਗ ਹੈ। ਦੂਜਾ ਹਿੱਸਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਚੰਦ੍ਰ ਦਿਨ ਸੂਰਜੋਦੇ ਤੱਕ ਰੁਕ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮੱਧਾਨ੍ਹੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਨਕਸ਼ਤਰ ਆਦਿ ਜਿਹੇ ਸ਼ੁਭ ਸਮਿਆਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਹੀ ਪੂਜਾ, ਪਾਠ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਉਚਿਤ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਵੈਦਿਕ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਹੈ। ਮਨ-ਭਾਵਨਾ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਨਾਲ ਜਿਹੜਾ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਭੋਗ ਅਤੇ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। 'ਪੂਜਾ' ਸ਼ਬਦ ਲੋਕਿਕ ਤੇ ਵੈਦਿਕ ਦੋਹਾਂ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜੋ ਮਨ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਨਾਲ ਇੱਛਤ ਭੋਗ ਲਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਨਿੱਤ ਅਤੇ ਨੈਮਿਤਿਕ ਕਰਮ ਸਮੇਂ ਤੇ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਇੱਛਾ-ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਮ ਤੁਰੰਤ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਨਿੱਤ ਕਰਮ ਰੋਜ਼, ਮਹੀਨੇ, ਪੱਖ ਜਾਂ ਸਾਲ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਹਰੇਕ ਕਰਮ ਦਾ ਫਲ ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਾਪ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਹਾਗਣਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਚਤੁਰਥੀ ਨੂੰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪੂਜਾ ਪੱਖ ਦੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਕੇ, ਪੱਖ ਦੇ ਭੋਗਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚਤੁਰਥੀ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਸਿੰਘ ਜਾਂ ਭਾਦਰਪਦ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸਾਲ ਭਰ ਦੇ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਸ੍ਰਾਵਣ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਹਸਤ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਾਲੀ ਸੱਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਸੱਤਵੀਂ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਜੇਠ ਜਾਂ ਭਾਦਰਪਦ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ, ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰਾਵਣ ਨਕਸ਼ਤਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਧਨ-ਸਮਪੱਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਸ੍ਰਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੀ ਪੂਜਾ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚਾਹੀਦੀ ਸਿਹਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਾਰਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਪੂਜਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੇ ਬਾਰਾਂ ਨਾਮਾਂ ਵਾਲੇ ਬਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੋਲਾਂ ਉਪਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਐਸੇ ਹੀ, ਹਰੇਕ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਬਾਰਾਂ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਬਾਰਾਂ ਗੁਣਾ ਪੂਜਾ, ਹਰ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਕਰਕਟ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ, ਨੌਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਤੇ ਮ੍ਰਿਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਨਕਸ਼ਤਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭੋਗ-ਫਲ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਆਸ਼ਵਯੁਜ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਨੌਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਸਭ ਇੱਛਤ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਚੌਦਵੀਂ ਨੂੰ, ਜੇ ਐਤਵਾਰ ਹੋਵੇ। ਆਰਦਰਾ ਜਾਂ ਮਹਾਰਦਰਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਯੋਗ ਹੈ। ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਚੌਦਵੀਂ ਨੂੰ ਇਹ ਪੂਜਾ ਸਭ ਇੱਛਤ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪੂਜਾ ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਅਤੇ ਸਭ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਰਦਰਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਤੇ ਚੌਦਵੀਂ ਨੂੰ ਵੀ ਇਹ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ। ਜਾਂ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਰਦਰਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਤੇ, ਸੋਲਾਂ ਉਪਚਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੋਖਸ਼ ਦੋਹਾਂ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਯੋਗ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਾਨ, ਤਪ, ਹਵਨ, ਜਪ ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਕਰਨ। ਸੋਲਾਂ ਉਪਚਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਮੂਰਤੀਆਂ, ਵੈਦਿਕ ਮੰਤਰਾਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਭੋਜਨ ਕਰਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਅਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸਾਰੇ ਭੋਗ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ ਆਦਿ ਦੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਕਾਰਤਿਕ ਦੇ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਤੇਲ ਅਤੇ ਰੂਈ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਕੋੜ੍ਹ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰੋਗ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹਰੀਤਕੀ, ਕਾਲੀ ਮਿਰਚ, ਕਪੜਾ, ਦੁੱਧ ਆਦਿ ਦਾਨ ਕਰਨ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਨਾਲ ਕਸ਼ਟ ਅਤੇ ਖਪਤ ਵਾਲੇ ਰੋਗ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦੀਵੇ ਅਤੇ ਸਰੋਂ ਦੇ ਦਾਣੇ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਰਗੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਾਲੇ ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ। ਇਹ ਪੂਜਾ ਮਹਾਂ-ਗਰੀਬੀ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਸੁਖ-ਸਮਪੱਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਘਰ, ਖੇਤ ਅਤੇ ਘਰੇਲੂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ। ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਾਲੇ ਮੰਗਲਵਾਰ ਨੂੰ, ਸਕੰਦ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਦੀਵੇ, ਘੰਟੀਆਂ ਆਦਿ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਬੋਲਣ 'ਤੇ ਪੂਰਨ ਅਧਿਕਾਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਦੇ ਨਿਯਮ, ਸਮੇਂ, ਵਿਧੀਆਂ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਦੀ ਬਹੁਤ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸੀ ਗਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ, ਆਯੁ, ਪੁੱਤਰ, ਧਨ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਮੋਖਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੇ ਹਨ।