ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਹ ਕਰਮ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਨਿਸ਼ਚਲਤਾ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਸ ਦਾ ਫਲ ਪੱਕਾ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਤਾਂ ਹੋਰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੀ ਲੋੜ ਕਿਉਂ? ਫਿਰ ਵੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਕਰਮ ਦੀ ਉੱਚਤਮ ਸਿਧੀ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਹਾਂ—even ਜੇਕਰ ਵਿਅਕਤੀ ਵੈਰੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕਈ ਰੋਗਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਕਰਮ ਦੁਆਰਾ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮੌਤ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਨਿਸ਼ਚਲਤਾ ਨਾਲ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਗਰੀਬ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਖਾਲੀ-ਹੱਥ ਹੈ, ਉਹ ਕੁਬੇਰ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਅਪਾਹਜ ਹੈ, ਉਹ ਲੋਭਣਯੋਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਨੌਜਵਾਨ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਵੈਰੀ ਤੁਰੰਤ ਮਿੱਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਸੇਵਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਰਣ ਵਾਲਾ ਅਮਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਵਿਸ਼ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸਮੁੰਦਰ ਧਰਤੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਸਮੁੰਦਰ। ਖੱਡ ਪਹਾੜ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਹਾੜ ਖੱਡ; ਕਮਲ-ਪੋਖਰ ਅੱਗ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅੱਗ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਦੀ ਝੀਲ। ਜੰਗਲ ਬਾਗ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਬਾਗ ਜੰਗਲ; ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਿਰਣ ਸ਼ੇਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ੇਰ ਹਿਰਣਾਂ ਦੀ ਖੇਡ। ਇਸ ਕਰਮ ਨਾਲ, ਔਰਤਾਂ ਪ੍ਰੇਮ-ਭਾਵ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਲਕੜੀ ਚੰਗੀ ਕਰਮ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਬੋਲੀ ਸੇਵਕ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਰੰਗ-ਰਲੀਆਂ ਵਾਲੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬੁਧੀ ਆਪਣੀ ਮਰਜੀ ਵਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਮਨ ਅਟੱਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤਾਕਤ ਵੱਡੀ ਹਵਾ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਬਲ ਪਾਗਲ ਹਾਥੀ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦ੍ਰਿੜ ਨਿਸ਼ਚੈ ਨਾਲ, ਵੈਰੀ ਪਾਸੇ ਵਾਲੇ ਕਰਮ ਅਸਰਹੀਣ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਸਾਰੇ ਵੈਰੀ ਮਿੱਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵੈਰੀ—even ਜੇਕਰ ਜਿੰਦਾਂ ਹਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ—ਮੁਰਦੇ ਵਰਗੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪੀੜਾ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਵਿਅਕਤੀ ਦੁਖ-ਕਲੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅਮਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਨੁਕੂਲ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਵੀ ਪੋਸ਼ਣਯੋਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਰਸ-ਵਿਲਾਸ—even ਜੇਕਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ—ਹਰ ਵਾਰੀ ਨਵਾਂ-ਨਵਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਭੂਤ, ਭਵਿੱਖ, ਤੇ ਵਰਤਮਾਨ—ਸਭ ਕੁਝ ਹਥ ਦੇ ਫਲ ਵਾਂਗ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਣਿਮਾ ਆਦਿ ਸਿਧੀਆਂ ਵੀ ਯਾਦ-ਸਮਝ ਵਾਂਗ ਆ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੋਰ ਕੀ ਦੱਸਣਾ? ਜਦੋਂ ਇਹ ਕਰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੇ ਲਕੜੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਲੋਕੀ ਰੀਤਿ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਕਰਮ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਉੱਚਤਮ ਪੂਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ—ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ—ਇਹ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ-ਰੱਖਿਅਤ, ਨੌ ਗ੍ਰਹ (ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ), ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਵਰਗੇ ਬ੍ਰਹਮ-ਗਿਆਨੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ਼੍ਵਤਾਰ, ਅਗਸਤ, ਦਧੀਚਿ ਆਦਿ ਨੇ, ਸਾਡੇ ਸਿਵ-ਭਗਤਾਂ ਨੇ, ਤੇ ਨੰਦੀਸ਼੍ਵਰ, ਮਹਾਕਾਲ, ਭ੍ਰਿੰਗੀ ਆਦਿ ਗਣ-ਪਤੀਆਂ ਨੇ। ਪਾਤਾਲ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਦੈਤ, ਸ਼ੇਸ਼ ਵਰਗੇ ਮਹਾ-ਨਾਗ, ਸਿੱਧ, ਯਕਸ਼, ਗੰਧਰਵ, ਰਾਕਸ਼ਸ, ਭੂਤ, ਪਿਸਾਚ—ਸਭ ਨੇ ਆਪਣੀ-ਆਪਣੀ ਸਥਿਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਇਹ ਕਰਮ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਦਿਵਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸਥਿਤੀ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ, ਤੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਣੇਸ਼ ਨੇ ਵੀ ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਇਸ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ: ਠੰਢੇ ਚੰਦਨ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ-ਲਿੰਗ ਦੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ, ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਿੜੇ ਕਮਲ ਨਾਲ ਪੂਜਾ, ਤੇ ਨਮਨ। ਉਥੇ, ਇੱਕ ਸੋਹਣੀ ਕਮਲ-ਆਸਣ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਸ਼ੁਭ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਜੇਕਰ ਹੋ ਸਕੇ ਤਾਂ ਸੋਨੇ ਜਾਂ ਰਤਨਾਂ ਦਾ, ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ। ਕਮਲ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ, ਛੋਟਾ ਤੇ ਮਨੋਹਰ ਲਿੰਗ—ਅੰਗੂਠੇ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦਾ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਸੁਗੰਧਤ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ—ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਬਿਲਵ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ; ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਅਗੁਰੂ ਰੱਖਣਾ, ਤੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਰੇਲਗਾਰ। ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਚੰਦਨ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਪੀਲਾ ਅਰਪਿਮੇਂਟ। ਸੁਗੰਧਤ, ਮਨੋਹਰ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ। ਕਾਲਾ ਅਗੁਰੂ ਦਾ ਧੂਪ ਹਰ ਪਾਸੇ, ਗੁੱਗਲ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ; ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਵਸਤ੍ਰ ਭੇਟ ਕਰਨੀ। ਘੀ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਖੀਰ ਤੇ ਘੀ ਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਭੇਟ ਕਰਨੀ। ਸਾਰੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਣਾ ਕਰਨੀ। ਭਗਵਾਨ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਨ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮਾਫੀ ਮੰਗਣੀ, ਤੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਨੀ। ਸ਼ਿਵ-ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਦੱਖਣੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਭਗਤ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੰਜ ਸੁਗੰਧਾਂ ਵਾਲੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਇਸ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉੱਚਤਮ ਤੇ ਗੁਪਤ ਵਰਤ, ਸ਼ਿਵ-ਲਿੰਗ ਦਾ ਮਹਾ ਵਰਤ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ—ਭਗਤ ਨੂੰ—ਸਮਝਾਇਆ ਹੈ; ਇਹ ਕਿਸੇ ਅਭਾਗੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਿਵ-ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਸਥਾਪਨਾ ਨਾਲ, ਰੋਜ਼ਾਨਾ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੇ ਇੱਛਤ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ; ਲਿੰਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਨਾਲ, ਸਭ ਕੁਝ ਤੁਰੰਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਲਿੰਗ ਨਾਲ ਪਰਵਾਦੀ ਹੈ; ਸਭ ਕੁਝ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਰੁਦ੍ਰ ਜਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ, ਜੇਕਰ ਲਿੰਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣਾ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਥਿਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਨਾ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਕੀ ਕਹਿਣਾ? ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਲਿੰਗ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਵੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਲਈ, ਪੂਰੇ ਜਤਨ ਨਾਲ, ਇੱਥੇ ਜਾਂ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਸੁਖ ਲਈ, ਲਿੰਗ ਜਾਂ ਉੱਚਤਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਲਿੰਗ ਕੀ ਹੈ? ਮਹਾ-ਪ੍ਰਭੂ ਲਿੰਗ-ਧਾਰੀ ਕਿਵੇਂ ਹੈ? ਉਹ ਲਿੰਗ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਕਿਵੇਂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਇਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਲਿੰਗ ਅਵ੍ਯਕਤ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ; ਇਹ ਆਦੀ ਤੇ ਅੰਤ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮੂਲ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਇਹੀ ਮੂਲ-ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ, ਮਾਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਵਭਾਵ ਆਕਾਸ਼ ਹੈ; ਇਸ ਤੋਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਚਲਣ-ਫਿਰਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਚਲ ਜਗਤ ਉਪਜਿਆ ਹੈ।