ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਵਿਦਵਾਨ ਅਤੇ ਉਪਾਸਕ ਵਿਦੀ-ਵਿਧਾਨ ਅਨੁਸਾਰ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਹੋਮ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਅਤੇ ਵਸਤੂਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮਤਲਬ ਰੱਖਦੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਵਿਧੀ ਵਿਨਾਸ਼ ਜਾਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਲੋਹੇ ਦੀ ਚਮਚ ਅਤੇ ਚਮਚੀ ਵਰਤਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਸੀ; ਪਰ ਜੇ ਵਿਧੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਜਾਂ ਸੰਪੱਤਾ ਲਈ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਚ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਨੇ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਸੀ। ਹੁਣ, ਹੋਮ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣ ਲਈ, ਵਿਦਵਾਨ ਦੂਰਵਾ ਘਾਸ, ਘੀ, ਗਾਧੂਧ, ਸ਼ਹਦ, ਅਤੇ ਘੀ-ਮਿਲੀ ਆਹੁਤੀ ਜਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਪਵਿੱਤਰ ਦੁਧ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਜੇ ਮੌਤ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਤਿਲ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ; ਬਿਮਾਰੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਘੀ ਅਤੇ ਦੁਧ ਜਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਫੂਲਾਂ ਦੀ ਆਹੁਤੀ, ਜਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹੀ। ਜੋ ਸੰਪੱਤਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਗਰੀਬੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਆਹੁਤੀ ਕਰਦਾ; ਜੋ ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਣ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਉਹ ਜਾਤੀ ਫੂਲ ਅਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਆਹੁਤੀ ਕਰਦਾ। ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਘੀ ਅਤੇ ਕਰਵੀਰਾ ਫੂਲਾਂ ਨਾਲ ਆਕਰਸ਼ਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਕਰਨੀ ਸੀ; ਤੇਲ ਨਾਲ ਵਿਦਵਾਨ ਵਿਦੀ ਵਿਦਵਾਨ ਵਿਧੀ ਕਰਦੇ, ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਅਚਲਤਾ (ਇਮੋਬਿਲਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ)। ਇਮੋਬਿਲਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ ਮਸਤਰ ਦੀਆਂ ਦਾਣਿਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਲਟਾ ਕਰਨ ਲਈ ਲਸਣ ਦੀ ਵਰਤੋਂ। ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਜਾਂ ਮਾਰਣ ਲਈ, ਗਧੇ ਜਾਂ ਉਠ ਦੇ ਖੂਨ, ਜਾਂ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਮਿਲੇ ਖੂਨ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ। ਵਿਨਾਸ਼ ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਵਿਧੀ ਲਈ, ਰੋਹੀ ਦੇ ਦਾਣੇ ਤੇ ਤਿਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਅਤੇ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਲਈ ਤੇਲ ਦੀ ਆਹੁਤੀ, ਹਲ ਲਈ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ। ਸੈਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਣ ਅਤੇ ਅਚਲ ਕਰਨ ਲਈ, ਰੋਹੀ ਦੇ ਦਾਣੇ ਅਤੇ ਲਾਲ ਮਸਤਰ ਦੇ ਦਾਣਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਆਹੁਤੀ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ। ਦੁਸ਼ਟ ਵਿਧੀ ਲਈ, ਮਕੈਨਿਕਲ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬਣੇ ਤੇਲ, ਕਰਵੇ ਦਾਲਾਂ, ਰੂਈ ਦੇ ਬੀਜ ਜਾਂ ਹੱਡੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਆਹੁਤੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ। ਦੁਸ਼ਟ ਵਿਧੀ ਲਈ, ਮਸਤਰ ਤੇਲ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਆਹੁਤੀ, ਤੇ ਜੇ ਬੁਖਾਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਈ, ਦੁਧ ਦੀ ਆਹੁਤੀ। ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੋਮ, ਸ਼ਹਦ, ਘੀ, ਦਹੀਂ, ਦੁਧ, ਚਾਵਲ ਜਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਆਹੁਤੀ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ। ਸ਼ਾਂਤੀ ਜਾਂ ਪੋਸ਼ਣ ਲਈ, ਹੋਮ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਕਿਸਮ ਦੀ ਲੱਕੜ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਮੱਗਰੀ, ਅਤੇ ਆਕਰਸ਼ਣ-ਵਸ਼ੀਕਰਨ ਲਈ ਵੀ। ਬਿਲਵਾ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਆਹੁਤੀ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਨਿਯੰਤਰਣ, ਆਕਰਸ਼ਣ, ਸੰਪੱਤਾ ਅਤੇ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਦਿੰਦੀ। ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਪਲਾਸ਼, ਖਦੀਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੱਕੜ ਦੀ ਵਰਤੋਂ; ਪਰ ਕਰੂੜ ਵਿਧੀ ਲਈ ਓਲੇਅੰਡਰ, ਅਰਕ ਅਤੇ ਕਾਂਟਿਆਂ ਵਾਲੀ ਲੱਕੜ, ਵਿਦਵਾਨ ਵਿਧੀ ਵਿੱਚ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਾਲੀ ਵਿਧੀ ਕਰੇ; ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਨਿਰਦਈ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਦੁਸ਼ਟ ਵਿਧੀ ਕਰੇ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਆਕਰਮਕ ਵਿਅਕਤੀ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਇਲਾਜ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵਿਦਵਾਨ ਵਿਧੀ ਕਰ ਸਕਦੇ; ਪਰ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਨਿਆਲ, ਧਰਮਕ, ਜਾਂ ਆਦਰਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ 'ਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਵਿਧੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ। ਇਨ੍ਹਾ ਵਿਧੀਆਂ ਨੂੰ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ 'ਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਮਨ, ਕਰਮ ਜਾਂ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਭਗਤ ਹੋਵੇ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਾ ਜਾਂ ਸ਼ਿਵ-ਭਗਤ 'ਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਵਿਧੀ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਸੁਖ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਰਾਜਾ ਜਾਂ ਸ਼ਿਵ-ਭਗਤ ਨੂੰ ਵਿਦਵਾਨ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇਵੇ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀ 'ਤੇ ਮਾਰਣ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵਿਦਵਾਨ ਕਰਮ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪ ਤੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਲਿੰਗ 'ਤੇ, ਚਾਹੇ ਪੱਥਰ ਦਾ, ਗਰੀਬ ਜਾਂ ਅਮੀਰ, ਸਵੈ-ਪ੍ਰਕਟ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ, ਜਾਂ ਵੇਦਿਕ ਲਿੰਗ, ਵਿਧੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਸੋਨਾ ਜਾਂ ਰਤਨ ਨਾ ਮਿਲ ਸਕਣ, ਤਾਂ ਮਨ ਜਾਂ ਬਦਲਵਾਂ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ ਵਿਧੀ ਕਰਨੀ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਧੀ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਦੂਜਾ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ। ਜੇਕਰ ਵਿਧੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਫਲ ਨਾ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਦੋ-ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਦੁਹਰਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਹਰ ਵਾਰੀ ਫਲ ਮਿਲੇਗਾ। ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਵਰਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਸਤੂਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਸੋਨਾ ਤੇ ਰਤਨ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ, ਅਤੇ ਵੱਖਰਾ ਦੱਖਣਾ ਵੀ। ਜੇ ਗੁਰੂ ਲੈਣ ਨਾ ਚਾਹੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਭ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਸ਼ਿਵ-ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ, ਪਰ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਵਿਧੀ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕਰਦਾ, ਗੁਰੂ ਜਾਂ ਹੋਰਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਕਰੇ, ਅਤੇ offerings ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਲਈ ਨਾ ਲਵੇ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਦੀਆਂ ਵਧੀਆ ਵਸਤੂਆਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਲੈ ਲੈਂਦਾ, ਉਹ ਮੂੜ ਵਿਅਕਤੀ ਚਾਹੇ ਕਿੰਨੀ ਵੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇ, ਚਾਹੀਦਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗਾ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਨਵਾਂ ਜਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਜਿਆ ਲਿੰਗ ਲੈ ਕੇ ਨਿਯਮਿਤ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਖੁਦ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ, ਵਿਧੀ ਬਿਨਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਦੇ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ; ਜੇਕਰ ਫਲ ਨਹੀਂ ਡੋਲਦਾ, ਤਾਂ ਹੋਰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ ਵੀ, ਮੈਂ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਇਸ ਵਿਧੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਿੱਧੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ—ਚਾਹੇ ਵੈਰੀ ਹੋਣ, ਚਾਹੇ ਕਈ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਹੋਣ। ਮੌਤ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਵੀ, ਵਿਅਕਤੀ ਨਿਰਵਿਕਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ; ਗਰੀਬ ਇੱਜ਼ਤਦਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਖਾਲੀ ਹੱਥ ਕੁਬੇਰਾ ਵਾਂਗ। ਕੁੜਮ ਵਿਅਕਤੀ ਮਨਮੋਹਣ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ; ਵੈਰੀ ਤੁਰੰਤ ਮਿੱਤਰ, ਵਿਰੋਧੀ ਸੇਵਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ। ਨਾਸਵੰਤ ਅਮਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਵਿਸ਼ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ; ਸਮੁੰਦਰ ਧਰਤੀ, ਧਰਤੀ ਸਮੁੰਦਰ ਬਣ ਜਾਂਦੀ। ਖੱਡਾ ਪਹਾੜ, ਪਹਾੜ ਖੱਡਾ, ਕਮਲ-ਸਰੋਵਰ ਅੱਗ, ਅੱਗ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਦੀ ਝੀਲ ਬਣ ਜਾਂਦੀ। ਜੰਗਲ ਬਾਗ, ਬਾਗ ਜੰਗਲ; ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਿਰਣ ਸ਼ੇਰ, ਸ਼ੇਰ ਹਿਰਣਾਂ ਦਾ ਖਿਲੌਨਾ। ਇਸਤਰੀਆਂ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ੁਕ, ਭਾਗ ਸੰਸਕਾਰ, ਬੋਲੀ ਸੇਵਕ, ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਨਚਣ ਵਾਲੀ। ਬੁੱਧੀ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ, ਮਨ ਵਜਨ, ਤਾਕਤ ਵੱਡੀ ਹਵਾ, ਸ਼ਕਤੀ ਪਾਗਲ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ। ਪੱਕੇ ਯਤਨ ਨਾਲ, ਵੈਰੀ ਪਾਸੇ ਦੀਆਂ ਕਿਰਤਾਂ ਅਚਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ; ਸਾਰੇ ਵੈਰੀ ਮਿੱਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਧੀ-ਵਿਧਾਨ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਤੇ ਆਹੁਤੀ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲਾਭ, ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਕਰਮਾਂ ਦੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਸਪਸ਼ਟ ਕੀਤੀ ਗਈ।